Pierwsze informacje dotyczące Cult Classic Records pojawiły się w lipcu 2011 roku. Bob42jh wraz z Thomasem Prime’em szybko przystąpili do działań. Pierwszym projektem sygnowanym logiem tego labelu okazała się kompilacja nagrań artystów związanych z tą oficyną wydawniczą. „Friends and Family” trafiło półtorej roku temu i obfitowało w tracki m.in. TwoDaystoAlaski, Marcusa D, K-Murdocka, LEMS-a, Ljonesa czy Berry Weight. W następnych miesiącach dzięki współpracy nowo powstałej oficyny wydawniczej z szeregiem różnych twórców, ukazało się naprawdę wiele zacnych płyt. Wśród tych projektów dominują EP-ki i longplaye stricte instrumentalne, ale nie brakuje też nagrań z wokalami. Warto tutaj wymienić produkcje m.in. Ljonesa („Soul Below”), Thomasa Prime’a („The Instrumental LP Vol. 1 & 2″, „The Night & Day EP”), Breezewaxa („Impressions Vol. 2″, „Native Sun”), P.R-a („Introspection EP”) czy Yeiva („Immersion”). W ostatnim czasie CCR wypuściło kolejne wartościowe wydawnictwa. Najświeższym z nich jest wydana 11 maja kompilacja „Friends and Family 2″.

Follow-up do debiutanckiego materiału Cult Classic Records wzbudził zainteresowanie wielu słuchaczy. Projekt w oka mgnieniu rozprzestrzenił się po świecie głównie za sprawą dużego rozmachu towarzyszącemu temu wydawnictwu. „Friends and Family 2″ zawiera aż 36 tracków utrzymanych w klimacie hip hopu, downtempo, brzmień abstrakcyjnych czy trip-hopu pochodzących łącznie od 40 artystów. Niepublikowane dotąd nagrania, nowe utwory i remiksy – wszystko to trafiło na ten podwójny album. Autorami poszczególnych kompozycji na „F&F 2″ są m.in. Emancipator & Witness, Thomas Prime, Funky DL, Jenova 7, Blazo, Marcus D, Akin, Nicholas Cheung i Ljones.

„Friends and Family 2″ przesłuchacie tradycyjnie na Bandcampie. Za pośrednictwem tego serwisu można także pobrać pełną kompilację. Dodatkowe odnośniki do tego projektu, w tym części A i B, znajdziecie też poniżej.

DOWNLOAD Cult Classic Records – „Friends and Family 2″
SIDE A: http://cultclassicrecords.com/SIDEA.html
SIDE B: http://cultclassicrecords.com/SIDEB.html

Tracklista

1. Blazo – End of The World [SIDE A]
2. Nicholas Cheung – Dat Jazz [SIDE A]
3. Jenova 7 – Sunrise feat. Hal McMillen [SIDE A]
4. MasterClass & BlendyCello – Still Screaming [SIDE A]
5. Ljones – Ghosts In The Machine [SIDE A]
6. Daimyo – Emotions feat. Abgohard (Thomas Prime’s Instrumental Dub) [SIDE A]
7. TwoDaystoAlaska – Beginnings [SIDE A]
8. Thomas Prime – Two Below [SIDE A]
9. Ed Lau – Slo Globe [SIDE A]
10. Yinyues – Memories [SIDE A]
11. Senpai & Thomas Prime – Battle Scar [SIDE A]
12. Breezewax – Halo [SIDE A]
13. Eddie – 10303 [SIDE A]
14. trog’low – Tokyo [SIDE A]
15. Marcus D – Soliloquy [SIDE A]
16. Bakoda – Kings & Samurai Baseball [SIDE A]
17. DJ Ezasscul – Chill [SIDE A]
18. P.R – Colours feat. Kondor [SIDE A]
19. Esbe – Reverie [SIDE A]
20. BioLogic – Hip Hop Head Count (prod. MAARTN) [SIDE B]
21. SoulChef – On & On feat. Landon Wordswell [SIDE B]
22. KenjiiTheWise – How You Livin (prod. Joseph Jacobs) [SIDE B]
23. Marchitect & Dr.Drumah – Got That feat. Jas Mace [SIDE B]
24. Funky DL – Clock Watchers (Thomas Prime Remix) [SIDE B]
25. Thomas Prime & Tiff The Gift – LIFE feat. Akin Yai, Awon & Dicap [SIDE B]
26. Benny Freestyles – Different Kind of High (prod. Thomas Prime) [SIDE B]
27. Thomas Prime – The Healing feat. Landon Wordswell [SIDE B]
28. None Like Joshua – The Only Thing I Know (prod. Tulpa) [SIDE B]
29. Daimyo – 1050 feat. Abgohard [SIDE B]
30. Thirtyseven – Rectangular Businessman (prod. Daimyo) [SIDE B]
31. Hump Jones – No Days Off (prod. Daimyo) [SIDE B]
32. Witness – Fingers On A Violin (prod. Emancipator) [SIDE B]
33. Bein – Papers & Stamps (Thomas Prime Remix) [SIDE B]
34. Awon – Her (Kameleon Beats Remix) [SIDE B]
35. Shirosky – Chai Latte feat. Awon, Thomas Prime, White Rain & Mini Lee (Tom’s Mix) [SIDE B]
36. TwoDaystoAlaska – Evergreen (Thomas Prime’s Remix feat. Landon Wordswell, Jas Mace & Awon) [SIDE B]

Oprócz świeżo wypuszczonej składanki, Cult Classic Records opublikowało przez niecałe 5 miesięcy tego roku 5 różnych projektów. W połowie stycznia b.r. ukazał się krótki album producenta z amerykańskiego Oregonu – Black Chambera. Instrumentalna płyta mieszkańca Portland zatytułowana po prostu „Black Chamber” zawiera 8 kompozycji wywodzących się z jazzu i skrzętnie łączących także inne nurty muzyczne. Swoistą wisienką na torcie jest tutaj ostatni track, cover „While My Guitar Gently Weeps” Wu-Tang Clanu.

Po tym materiale doczekaliśmy się w marcu zapowiadanego od pewnego czasu longplaya artysty pochodzącego z tej samej miejscowości, co Black Chamber – Landona Wordswella. Album przygotowany przez tego rapera należy pod pewnymi względami do jednych z najbardziej wyjątkowych projektów ostatniego czasu. Wszystko to za sprawą bardzo osobistego charakteru materiału opowiadającego o trudnych kolejach losu autora tego longplaya. Warstwą muzyczną projektu zajęli się Sketch, Thomas Prime, Kondor i Rice Master Yen. Utworami wybijającymi się ponad przeciętność są na tej produkcji zdecydowanie „Forget Everything” oraz „Clip Those Wings”, wykorzystujący sampel ze słynnego nagrania Lamb – „Gabriel”.

Album wydany przed blisko trzema miesiącami został udostępniony do darmowego pobrania na Bandcampie. Alternatywny link do „The Mourning After Pill” umieściłem poniżej.

DOWNLOAD Landon Wordswell – „The Mourning After Pill”

Tracklista

1. No Love [Intro] (prod. Sketch)
2. Dinner In Paris feat. DJ Prizewell (prod. Sketch)
3. Forget Everything (prod. Thomas Prime)
4. Water Under The Bridge feat. Chris Burns (prod. Kondor)
5. Clip Those Wings feat. Lamb (prod. Thomas Prime)
6. Falling In Love [Interlude] (prod. Thomas Prime)
7. Start Over feat. Abigail Press (prod. Kondor)
8. Everything I Did feat. Shea (prod. Kondor)
9. Denial [Closer] feat. Andreya Triana (prod. Thomas Prime)
10. Closer [Interlude] (prod. Thomas Prime)
11. Can’t Complain feat. Lynn O’Brien (prod. Kondor)
12. Dreamin’ [Goodnight] (prod. Kondor)
13. I Know (prod. Rice Master Yen)
14. Forget Everything [Chill Mix] (prod. Thomas Prime)

Również w marcu pojawił się nowy projekt kanadyjskiego producenta o pseudonimie BLEE. Wydawnictwo o jakże skomplikowanym tytule „BLEE Project” powstało przy udziale Jasa Mace’a z The 49ers, ABD, Zillaha, Soul Naturala, Prince Po, Othello oraz Poemsa. Szczególnie warto przyjrzeć się utworowi „Posses Remix” z udziałem ostatnich trzech raperów. Oprócz oryginalnych nagrań otrzymaliśmy też instrumentalne wersje tracków z tej rozszerzonej EP-ki.

Natomiast w ub. miesiącu otrzymaliśmy dwa nowe wydawnictwa od Cult Classic Records. W połowie kwietnia pojawił się album beatmakera Bambino o zawiłym tytule – „My Ribs Are Poking Through And I Feel Like Hell”. Artysta znany wcześniej z wydanych wcześniej projektów – „Monitors” (2010), „Cold Wood Burn” (2011) czy tegorocznego „Overseas” – przygotował 13 tracków z pogranicza trip-hopu i downtempo. Z kolei przed trzema tygodniami odbyła się premiera podwójnego wydawnictwa Awona, Kameleon Beats & Thomasa Prime’a – „Love Supersedes II (Deluxe Edition)”. Pierwszą część albumu wyprodukował Brytyjczyk, zaś druga przypadła mieszkańcowi Filadelfii.

Wszystkie wydawnictwa wypuszczane przez Cult Classic Records trafiają na Bandcampa. Natomiast aktualności dotyczące działalności tego labelu znajdziecie na Twitterze i Facebooku. Wkrótce pojawia się w serwisie oddzielne artykuły dotyczące wydawnictw Thomasa Prime’a i Landona Wordswella.

Wpis Cult Classic Records przedstawia nowe projekty pojawił się poraz pierwszy w U Call That Love | Hip Hop with soul.

24-25 maja 2013 roku, Domek Kata, ul. Grodzka 3, Koszalin
Good Vibe Festival
Wystąpią:

24 maja: Roux Spana Beat Trio, Electro-Acoustic Beat Sessions
25 maja: Dżindżer Projekt, The Cookies

Start: każdego dnia o godz. 20:00
Cena biletu: studenci na każdy dzień festiwalu wchodzą bezpłatnie, pozostali płacą za wejściówkę po 5 złotych.

After party: klub Plastelina, ul. Mickiewicza 8/7a
24 maja: DJ Zaju i Spisek Jednego
25 maja: DJ WeeDjet i Burn Reynolds

Roux Spana Beat Trio – formacja powstała z inicjatywy instrumentalisty i producenta Roux Spany. Pozostałymi członkami składu są Kornel Kondrak (perkusja) i Mario Pras (kontrabas). Cała trójka współpracowała wcześniej przy różnych projektach mieszkając w Warszawie, dziś razem studiują na Akademii Muzycznej w duńskim Odense. Koncepcja projektu Roux Spana Beat Trio narodziła się podczas wspólnych jam sessions, następnie muzycy przenieśli pracę do studia, aby przygotować materiał w swej ostatecznej postaci.

Efektem muzycznych poszukiwań, jest album zatytułowany po prostu „Roux Spana Beat Trio” osadzony w hip hopowym klimacie, nad którym unosi się duch jazzu. Forma instrumentalnego mixtape’u przywodzi na myśl krążek „Donuts” autorstwa J Dilli, inspiracji którym Roux Spana nie krył nigdy. Koncept materiału odbiega od rzeczy, z których Roux Spana znany był do tej pory (płyta z Temzkim, Mardi Gras).

RSBT jest czymś nowym, tak samo dla mnie jak i dla chłopaków. Jest to pierwszy projekt w którym porywam się na sample. Moje „domowe” produkcje raczej zawsze skupiały się na żywych instrumentach. Mario [Pras] wcześniej grał więcej jazzu na kontrabasie, z groove’ami bywało różnie. Kornel [Kondrak] jest wszechstronnym bębniarzem, jednak dopiero w RSBT poszedł w kierunku tzw. krzywych beatów, inspirując się przy tym takimi muzykami jak Daru Jones czy Chris Dave. Każdy z nas robi coś innego i nowego dla siebie w tym zespole” – mówi o zawartości sam autor.

„Roux Spana Beat Trio” można znaleźć na Bandcampie. Wydawnictwo dostępne w sprzedaży za pośrednictwem tego serwisu lub sklepu Proporcja.com.

Electro-Acoustic Beat Sessions – grupa wykształconych muzyków jazzowych, którzy kochają hip-hop. Dlatego też grają klasyki tej muzyki w wersjach instrumentalnych. Ich cykliczne imprezy we Wrocławskim klubie Puzzle to już konkretna marka i cieszą się ogromną popularnością. Na swoje koncerty często zapraszają znanych raperów, którzy rapują do ich granej na żywo muzyki. Grali już z takimi artystami jak Raashan Ahmad, Te-Tris, AbraDab czy Natalia Lubrano z zespołu Miloopa. Do Koszalina przyjadą z Wrocławia. Nie zabraknie także niespodzianki rapowej, ale to niech zostanie tajemnicą do samego koncertu.

Dżindżer Projekt – młody zespół z Krakowa, założony w 2011 roku przez Kamilę Boruc i Filipa Pietrka.W sierpniu 2012 roku wydali debiutancką EP-kę „We Just Want To Be Heard”, która zdobyła pozytywne recenzje na wielu portalach muzycznych, a singiel „I’m in Love with Music” zdobył swoich fanów nie tylko wśród polskich odbiorców. Swoją muzykę określają jako groove, oparty na improwizacji oraz funkowej energii z elementami jazzu i hip hopu. Skupiają się na graniu na żywo, potrafią rozkręcić publiczność w każdym miejscu, w którym się pojawią.

The Cookies – zespół powstały w 2011 roku w Warszawie. Skład postanowił stworzyć wielogatunkowy materiał piosenkowy z myślą o koncertach. Zaczynając od muzyki soul, hip hop i funky dodaliśmy brzmienie ciężkiego rocka, popu, jazzu a także muzyki elektronicznej. Do tej pory zespół zagrał ponad 30 żywiołowych koncertów w stolicy oraz innych miastach zbierając coraz większe grono fanów. W sierpniu 2012 roku The Cookies zostali laureatami polskiej edycji największego światowego festiwalu dla zespołów bez kontraktu – Emergenza, zajmując I miejsce w Warszawie a II w Polsce (w konkursie brało udział ponad 100 innych zespołów z różnych części kraju). Jedna z nagród przysługujących grupie, to 7 dni nagraniowych wraz z realizatorem w studiu Maq Records na Śląsku.

Pierwsze kroki do nagrania płyty zespół już zrobił, nagrywając trzy utwory w studiu Western Jive: „Fool”, „Housewife” i „Rose from the Concrete”. Całość nagrania produkował Olo Mothashipp (znany ze współpracy m.in. z Vavamuffin, Pablopavo, Mariką i Lilu). Zarówno zespół jak i Olo mają ochotę kontynuować tę współpracę przy nagraniu całego materiału na płytę. The Cookies mają obecnie 15 własnych utworów gotowych do nagrania na płytę, co daje ponad 60 minut materiału.

W grudniu 2012 odbyła się premiera teledysku „Fool” na antenie kanału Czwórka Polskie Radio, a dwa tygodnie później w Ukraińskiej telewizji Music Box. W tym czasie utwór zagościł na antenie kilku stacji radiowych.

Wszystkie aktualności dotyczące Good Vibe Festivalu znajdziecie na fan page’u imprezy oraz na stronie wydarzenia na Facebooku.

Wpis Good Vibe Festival pod koniec maja w Koszalinie pojawił się poraz pierwszy w U Call That Love | Hip Hop with soul.

Przedstawicielka Kooley High, Rapsody, opublikowała kolejny videoclip promujący jej ubiegłoroczny album „The Idea of Beautiful”. W połowie marca pojawił się w sieci teledysk nakręcony do singlowego nagrania „In The Town” z udziałem Nomsy Mazwai. Historia opowiedziana przez raperkę doczekała się całkiem dobrego teledysku. Artykuł o płycie wydanej przez artystkę znalazł się już wcześniej na stronie UCTL.

Dirty Science opublikowało jeszcze w marcu kolejny videoclip promujący ubiegłoroczny album Blu & Exile’a, „Give Me My Flowers While I Can Still Smell Them”. Obraz nakręcono do singla „Ease Your Mind”, który wypada naprawdę przyjemnie. Po wydaniu wspólnej płyty artyści skupili się na innych projektach, ale jak widać nie przeszkadza im to w dalszej promocji materiału sprzed kilku miesięcy. Tylko Blu powinien popracować nad odpowiednim ubiorem do klipów, ponieważ przypomina on tutaj Russella Westbrooka, niekwestionowanego króla obciachu i sztampowości.

W połowie grudnia grupa Live Percenters opublikowała singiel z udziałem Boog Brown, „Classicool”. Nagranie stanowiło wstęp do pełnego albumu formacji zatytułowanego „The Giants Of Dropped Science”. Wydawnictwo trafiło do obiegu kilka tygodni temu. Wszystkie utwory na tym projekcie wyprodukował ProAktive. Za warstwę liryczną odpowiadają MDA, I-Be4Evr & Jorelle. Projekt najwyraźniej dał niezłego kopa członkom tej grupy, ponieważ w połowie kwietnia trafił do obiegu singiel z ich nadchodzącego longplaya zatytułowanego „The Corners Involved”. Nagranie „Smooth & Nice” z udziałem Arablaka i Emcee Sicka z Psuedo Slangu znajdziecie na Soundcloudzie.

Label Strictly Cassette specjalizuje się w przygotowywaniu materiałów przeznaczonych do wydania na kasetach. Na początku lutego ta oficyna wydawnicza wypuściła taśmę Destructa – „The Vibe Tape”. Skromne wydawnictwo (3 utwory plus ich instrumentalne wersje) wyprodukował Kev Brown. Projekt dostępny do odsłuchu oraz nabycia w formacie elektronicznym na Bandcampie (nakład wersji fizycznej EP-ki już wyczerpany).

Dobre wieści dla fanów rapu o klasycznym brzmieniu. W lutym ukazała się nowa EP-ka grupy Soundsci, „The Ultimate”. Wydawnictwo zawiera 8 tracków wyprodukowanych przez The Process (Jonny Cuba & Ollie Teeba), DJ’a Formata i DJ’a Spinnę. Formacja przygotowała klasycznie brzmiącą płytę, którą promuje teledysk nakręcony do tytułowego utworu pochodzącego z tego materiału. Na tym nie kończą się wiadomości dotyczącego tego międzynarodowego kolektywu. W połowie kwietnia ogłoszono wydanie kolejnego longplaya zespołu, „Soundsational”, który trafi do sprzedaży nakładem Ubiquity Records. Teaser płyty opublikowano na Soundcloudzie.

W ubiegłym roku, w dość krótkim odstępie czasu, jedna z najbardziej zasłużonych formacji w historii hip hopu i kultury afroamerykańskiej – Public Enemy, wydała dwa albumy studyjne: „Most of My Heroes Still Don’t Appear on No Stamp” oraz „The Evil Empire of Everything”. Na pierwszym z nich wśród zaproszonych gości znalazł się m.in. Brother Ali, autor uznanego przez krytyków i dziennikarzy muzycznych longplaya „Mourning in America…”. Znani z zaangażowanych treści artyści wspólnie nagrali utwór „Get Up Stand Up”, do którego ukazał się prosty videoclip.

Nie ma to jak kolejna kompilacja, nieprawdaż? Blog oraz label w jednym, Rhythm22.com, regularnie publikuje składanki zawierające nagrania różnych artystów. W ostatnim czasie ukazały się dwie płyty z tej serii – „Phonaesthetics” i „Euphonic Elements”. Pierwszy projekt obfituje w 18 nagrań pochodzących od m.in. Melanina 9, Fish Grease’a, Dudleya Perkinsa, Dona Cerino, The Paramedics czy Prozaka Morrisa. Natomiast tracklista drugiego materiału zawiera 34 tracki dostarczone przez m.in. Chiefa, Kaligrapha E, Melodiesinfonie, 7even Suna, ILLingswortha, Vanillę czy Keora Meteora. Wydawnictwa dostępne do darmowego pobrania na Bandcampie. Już wkrótce więcej informacji na temat działalności tej platformy wydawniczej.

Kolejna porcja nowości z The Motor City. Formacja rodem z Detroit, Will Sessions, wypuściła dwie nowe siódemki – „The Jump Back Pts. 1 & 2″ oraz „Boss Lady” b/w „Good Things”. Pierwszy singiel nagrano przy udziale Rickeya Callowaya, natomiast drugi materiał powstał przy udziale Coko, która nadała tym nagraniom świetny klimat. Single winylowe trafią do dystrybucji w połowie ub. miesiąca, a już teraz można zapoznać się z tymi utworami na Bandcampie.

Ostatniego dnia lutego pojawiła się płyta grupy rodem z kanadyjskiego Toronto, The Soul Motivators. Projekt zatytułowany po prostu „The Soul Motivators” nawiązuje do muzyki wydawanej przed kilkoma dekadami, z położeniem akcentu na funkowe i soulowe brzmienia. Formacja składająca się z 9 członków przygotowała ładnie brzmiącą EP-kę, będącą dobrym prognostykiem na przyszłość.

Niezależny label mieszczący się w amerykańskim Denver, Cold Busted, wydaje coraz więcej nowej i wartościowej przy tym muzyki. Wśród nadchodzących projektów tej oficyny wydawniczej znajdziemy winylowe wydanie instrumentalnego singla Poldoore’a, „Nothing Left To Say”. Oprócz oryginalnej wersji nagrania, siódemka będzie zawierała również remix utworu. Pre-order płyty winylowej trwa na stronie wytwórni.

Powyżej wspominałem o wspólnym wydawnictwie Destructa i Keva Browna, „The Vibet Tape”. Krótko po opublikowaniu materiału kalifornijskiego rapera przyszła kolej na kolejny solowy projekt członka Low Budget Crew. Artysta z Landover w stanie Maryland przygotował dwie pierwsze części swojej nowej serii wydawniczej, „Songs Without Words”. Każda płyta zawiera instrumentalne utwory pochodzące z uprzednio niewydanych lub pobocznych materiałów Keva Browna. Wydaniem całości zajęło się Redefinition Records. Pierwsza oraz druga odsłona tego przedsięwzięcia trafiła na Bandcampa.

Pozostajemy przy newsach dotyczących Redefinition Records. W ub. miesiącu trafiła do sprzedaży nowa płyta K-Defa, „One Man Band”. Artysta systematycznie zasypuje nas różnymi krótkimi projektami, ale niniejszy materiał jest akurat pierwszym longplayem od pewnego czasu w przypadku tego twórcy. Schemat wydawnictwa artysty jest prosty – postanowił on wykorzystać klasyczne brzmienie i przenieść je do współczesnych realiów. Producent utrzymuje dobrą formę, a przykład tego znajdziemy właśnie na tym longplayu. Na dokładkę przedstawiciel Brick City wypuścił niemal w całości instrumentalne LP, „The Exhibit”. O tych oraz pozostałych materiałach tego beatmakera więcej w przyszłych dniach na UCTL.

Alternatywne wersje różnych nagrań nie stanowią niczego niezwykłego. Jednak czasem ukazują się na tyle kreatywne remiksy utworów, że nie sposób przejść obok nich obojętnie. Teddy Faley wypuścił jeden z najbardziej kreatywnych i oryginalnych projektów – „Mario Deep”. Producent połączył wokale Mobb Deep z muzyką pochodzącą ze świata gier Mario. Brzmi dziwacznie? Owszem, ale efekt końcowy wypadł naprawdę zacnie. Poza tym, wypada także docenić materiały z przymrużeniem oka.

Na stronie Praverb Dot Net często pojawiają się interesujące zestawienia dotyczące branży muzycznej. Praverb opublikował w marcu temu artykuł dotyczący wybranych beatmakerów z całego świata. W tym momencie wpis obejmuje ponad 100 postaci, ale jestem przekonany, że niebawem dojdzie do rozszerzenia tej publikacji. Warto zwrócić uwagę na polskie akcenty w tym nieformalnym rankingu. Artykuł znajdziecie w tym miejscu. Warto też wspomnieć, iż prowadzący ten serwis, Praverb the Wyse, to także zdolny raper. Jego wydawnictwo z października 2011 roku, „Professional Hobbyist”, trafiło wcześniej na U Call That Love.

Rzecz o trupach w bagażniku. Raper zamieszkały obecnie na nowojorskim Harlemie, Kyle Rapps, przygotowuje się do wydania mixtape’u „SUB”. Jednym z utworów, jakie znajdą się na tej produkcji jest „Bodies In The Trunk”. 25 lutego opublikowano udany videoclip zrealizowany do tego singla. Za obraz odpowiada Nicholas Heller z crew Ricky Shabazz and the Boom Bap Boys Productions. Szkoda tylko, iż tak doskonałe klipy giną często pośród całej maści wtórnych i sztampowych teledysków.

Amerykański producent Knxwledge wprost uwielbia non stop nagrywać i dzielić się swoją muzyką. Tylko w tym roku trafiło do obiegu jego pięć nowych projektów. Zatrzymajmy się na chwilę przy dwóch ostatnich z nich – „Hud.Dreems.PRT.1.5″ i „relevnt.b/sde_LP”. Pierwszy z nich ukazał się 8 marca i już zdążył przypaść do gustu wielu odbiorcom. Wydawnictwo można pobrać na Bandcampie w cenie $1 USD. Większym materiałem okazała się druga płyta obfitująca w 15 tracków, które trafiło do sprzedaży w cenie $10 USD.

Na początku tego miesiąca odbyła się premiera ciekawie prezentującego się projektu „Bricks & Mortar”. Za powstanie tego wydawnictwa odpowiada dwóch cenionych i popularnych na kilku kontynentach beatmakerów – Ta-ku i Suff Daddy. Płytę promuje teledysk powstały do utworu pierwszego z tych artystów, „Clap For Me”. Wydaniem płyty zajął się label Melting Pot Music, zaś odsłuch materiału jest dostępny za pośrednictwem Bandcampa drugiego współtwórcy LP.

Jesienią ubiegłego roku swoją premierę miały dwa albumy autorstwa Mursa. Pierwszy z nich – „This Generation” został nagrany wspólnie z Fashawnem, natomiast „The Final Adventure” powstał przy udziale uznanego beatmakera, jakim jest 9th Wonder. Ostatni wspólny longplay tego duetu promuje teledysk to numeru „What Up Tho” – obrazek dla fanów stołówkowych posiłków i obrzucania się jedzonkiem.

Wpis Cotygodniowy przegląd informacyjny #30 pojawił się poraz pierwszy w U Call That Love | Hip Hop with soul.

Aby wprowadzić wszystkich do niezwykłego świata produkcji tego zespołu należy na wstępie wyjaśnić sobie kilka kwestii i przytoczyć jak najwięcej faktów z życia amerykańskiego kolektywu, co wcale nie będzie takie łatwe. Zacznijmy od tego, że wydawnictwa 3:33 są podpisywane przez większość stron i sklepów muzycznych jako alter ego Parallel Thought. Błędne informacje biorą się z tego, iż naprawdę niewiele wiadomości o działalności tej formacji można uzyskać, a nawet okładki ich płyt nie są w żaden sposób podpisane. Jednak prawda jest zgoła inna, gdyż amerykański crew producenckie jedynie wypuszcza muzykę w labelu Parallel Thought, LTD., ale w pełni samodzielnie odpowiada za przygotowywane przez siebie nagrania. Powyższa dezinformacja występuje od początku działalności wydawniczej tego kolektywu, która rozpoczęła się w 2011 roku.

Debiutanckie wydawnictwo formacji ukazało się nieco ponad dwa lata temu. Pojawiła się wtedy płyta wprowadzająca słuchaczy w świat pełen tajemnic i nieodgadnionych pytań, „333EP-1″. Eksperymentalne brzmienie 3:33 rozwinęło na następnych produkcjach – „The First Thousand Days” i „Live From The Grove”. Drugi projekt kolektywu producenckiego przedstawił nieco jaśniejszą stronę ich kompozycji, aczkolwiek nie brakowało w nim mrocznych i owianych tajemnicą elementów. Natomiast trzeci materiał z listopada 2011 roku okazał się niejako połączeniem wizji i pomysłów zawartych na dwóch poprzednich produkcjach. Pod koniec ub.r. przekonaliśmy się, iż grupa potrafi jeszcze bardziej rozwinąć skrzydła. Już kompilacja „7 Sets Of 7″ będąca zbiorem remiksów oraz niepublikowanych wcześniej instrumentali świadczyła o dalszym ich rozwoju. Jednak niniejsze wydawnictwo odegrało rolę jedynie przystawki do longplaya „In The Middle Of Infinity”.

Premierę drugiego pełnego albumu 3:33 nieprzypadkowo ustanowiono na koniec października. Akurat jesień idealnie pasowała do odbioru tego materiału, co można szybko poczuć po nawet pobieżnym zapoznaniu się z płytą. Jednak instrumentalne opowieści snute przez amerykańskich producentów nie tylko są przyswajalne w okresie jesienno-zimowym. Jak przedstawia się świat tworzony przez grupę na „In The Middle Of Infinity”? Na przyciągającej uwagę okładce longplaya ujrzymy wejście do krainy zawieszonej pośrodku nieskończoności. Dobywające się z jej wnętrza światło skupia wzrok i myśli śmiałków, którzy pragną odbyć niebezpieczną, a zarazem fascynującą podróż do jej wnętrza. Kraina utworzona przez gospodarzy LP nie stroni od magii i nadprzyrodzonych elementów, chociaż długimi momentami ustępuje miejsca surowym dźwiękom przywodzącym na myśl prace w fabrykach czy miejsca zdominowane przez maszyny. Niektóre z pomysłów na tym projekcie pochodzi z koncepcji naszkicowanych na „Live From The Grove”. Jednak tym razem 3:33 śmielej zapuszcza się do nieznanych muzycznych terenów i eksperymentuje z większym polotem. Szczególnie to widać na przykładzie „ITMOI-4″, „ITMOI-6″ czy „ITMOI-8″, będącym najbardziej rozszerzoną wizją grupy w pierwszej części płyty. W dalszej odsłonie materiału docieramy do osobliwego miejsca o nazwie „White Room”. Ponad 40-minutowy (sic!) utwór stanowi wyjaśnienie wędrówki formacji po nieodgadnionym miejscu. Interpretacja tego nagrania, jak i całości „In The Middle Of Infinity” nie należy do najłatwiejszych zadań i wymaga dużego skupienia oraz wyciszenia. Efekt końcowy powinien przypaść do gustu słuchaczom z otwartymi umysłami, chłonącymi instrumentalne projekty i definiującymi na swój własny sposób wyjątkowe dźwięki dobywające się gdzieś z nieznanego nam wymiaru.

W czasie, gdy większość producentów dostarcza muzykę łatwą, miłą i przyjemną, 3:33 idzie pod prąd. Grupa producencka przygotowuje odważne nagrania, do której trzeba mieć odpowiednie podejście i wiedzę muzyczną. Od początku do końca materiał zgromadzony na „In The Middle Of Infinity” nie daje ani chwili wytchnienia, a mroczne obrazy kreowane przez ich twórców jeszcze długo mogą śnić się po nocach odbiorcom.

Tracklista

1. ITMOI-1
2. ITMOI-2
3. ITMOI-3
4. ITMOI-4
5. ITMOI-5
6. ITMOI-6
7. ITMOI-7
8. ITMOI-8
9. ITMOI-9
10. ITMOI-10
11. White Room

Wpis Recenzja LP: 3:33 – „In The Middle Of Infinity” pojawił się poraz pierwszy w U Call That Love | Hip Hop with soul.

Początki współpracy Dekaya oraz DJ’a Ciphera sięgają roku 1995, kiedy to dwójka przyjaciół spotkała się po raz pierwszy w „The HIP HOP Shop” na południowym Texasie. Można powiedzieć, że to już wtedy obaj artyści przekonali się o bardzo bliźniaczych inspiracjach i poglądach na temat tworzenia muzyki, co w efekcie zaowocowało powstaniem Example.

Debiutancki materiał grupy, EP-ka „Impulses”, została wydana w 1997 roku przez niezależny label Beat Farm. Do obiegu trafiło 500 limitowanych kopii tego wydawnictwa. Całość została nagrana i poddana masteringowi w Sound Arts Recording Studio. Takim oto sposobem słuchacze dostali niespełna trzydzieści minut rapu, mocno zakorzenionego w tradycyjnych brzmieniach. Zawartość EP-ki to sześć studyjnych utworów plus intro i outro, z których na szczególną uwagę zasługują „Recollect” i „Strive”.

Panowie postarali się o spójny klimat krążka, co wpływa na bardzo przyjemny efekt przy odsłuchu całości. Nagrania zespołu charakteryzują teksty oscylujące wokół pozytywnych wartości. Po wypuszczeniu „Impulses”, Example zaczęli licznie koncertować, czy to na lokalnym, czy też na krajowym podwórku supportując ówczesne sławy jak Organized Konfusion, OutKast, Das EFX czy Common.

W kolejnych latach fani doczekali się jeszcze dwóch wydawnictw firmowanych logiem Example. W obu przypadkach były to 12″, kolejno „The Price You Gotta’ Pay… (Pt. 2)” / „Them From „Id Est” i „We Write The Songs” b/w „That Is…”. Oba płyty zostały wydane w 2000 r. przez Beat Farm.

Na początku tego roku wytwórnia Dope Folks, specjalizująca się w przypominaniu słuchaczom rzadkich, klasycznych albumów postanowiła odświeżyć nieco materiał „Impulses” EP wydając go ponownie. Jest to świetna okazja by uzupełnić swoją kolekcję o jakże wartościową pozycję, gdyż lokalni słuchacze określają styl grupy jako zgoła odmienny i bardzo „orzeźwiający”. Polecam bez skrupułów.

Discogs: Example – „Impulses EP” 12″

Tracklista

North Side

A1 I.E. Intro
A2 7*26*96
A3 The Strive
A4 Slow Motion

South Side

B1 Endless4
B2 Recollect
B3 E.T.A.
B4 I.E. Outro

Wpis Lost and found: Example – „Impulses EP” 12″ pojawił się poraz pierwszy w U Call That Love | Hip Hop with soul.

Koncerty Bonobo + live band w ramach „The North Borders” tour:

14 czerwca 2013 roku, klub Palladium, ul. Złota 9, Warszawa
Start: godz. 20:00
Cena biletu: 125 złotych na parter (miejsca stojące) oraz 165 złotych na VIP balkon (miejsca stojące).

15 czerwca 2013 roku, klub Studio, ul. Witolda Budryka 4, Kraków
Start: godz. 20:00
Cena biletu: 115 złotych.

16 czerwca 2013 roku, klub Eskulap, ul. Przybyszewskiego 39, Poznań
Start: godz. 20:00
Cena biletu: 110 złotych.

Wejściówki na wszystkie imprezy do nabycia za pośrednictwem sieci Ticketpro.

Od ponad dekady Simon Green należy do wyróżniających się postaci w środowisku producentów. Brytyjski artysta umiejętnie łączy standardy muzyki z pokroju downtempo czy nu-jazzu, dodając do swoich nagrań własne pierwiastki. Właśnie dzięki temu Bonobo szybko zdobył uznanie odbiorców na całym globie oraz może poszczycić się szerokim uznaniem w oczach dziennikarzy muzycznych. Trudno jednak przejść obojętnie obok muzyki tego twórcy, którego warsztat zachwyca tysiące osób a jego grono fanów rośnie z płyty na płytę.

Wszystko zaczęło się od wydania w 2000 roku nakładem Tru Thoughts albumu „Animal Magic”. Płyta zrobiła szybką karierę na Wyspach Brytyjskich i już niecały rok później ukazała się reedycja tego wydawnictwa, czym zajęło się Ninja Tune. Bonobo związał się z tą wytwórnią płytową i każde następne wydawnictwo trafiało do sprzedaży z charakterystycznym logiem tego labelu. W latach 2002-06 Brytyjczyk opublikował dwa longplaye („Dial ‚M’ for Monkey” i „Days to Come”), kilka singli i EP-ek, kompilację („One Offs… Remixes & B-Sides”) oraz mix „Bonobo Presents Solid Steel: It Came From The Sea”. Artysta przez kilkanaście kolejnych miesięcy nie wypuszczał nowej muzyki, aby pojawić się ze świeżymi projektami ponownie w 2009 roku. Wtedy to ujrzało światło dzienne „The Keeper” EP nagrane wraz z Andreyą Trianą. Czwarte LP producenta – „Black Sands” – trafiło do sprzedaży pod koniec marca 2010 roku, spotykając się wręcz z uwielbieniem ze strony odbiorców i mediów. Dlatego też premiera tegorocznego albumu „The North Borders” wzbudzała ogromne emocje wśród słuchaczy.

W trzy lata po ostatnim tournee i premierze bestsellerowego krążka „Black Sands”, mistrz muzyki downtempo w jazzowych odcieniach prezentuje najnowszą płytę „The North Borders”. Wedle słów Simona Greena nowy album to naturalna ewolucja i kontynuacja muzycznej palety poprzedniego wydawnictwa, a jednocześnie świeży powiew w formule wysmakowanych utworów inspirowanych brzmieniami downtempo oraz tradycją jazzu i klasycznego soulu. W wersji koncertowej premierowy materiał nabiera dodatkowych barw i smaczków w aranżacjach na kobiecy wokal oraz kilkuosobowy zespół wybitnych instrumentalistów, którzy towarzyszą producentowi na scenie. Polska publiczność, która entuzjastycznie przyjęła koncerty Bonobo na trasie „Black Sands”, będzie miała okazję na ponowne spotkanie z tym znakomitym artystą między 14-16 czerwca w Warszawie, Krakowie i Poznaniu.

Wszystkie informacje dotyczące Bonobo oraz trasy koncertowej znajdziecie na jego stronie internetowej.

Wpis Bonobo w czerwcu odwiedzi Polskę pojawił się poraz pierwszy w U Call That Love | Hip Hop with soul.

W gronie producentów panuje spory ruch i niemal codziennie pozytywnie zaskakują kolejni wykonawcy. Przyciągnięcie i utrzymanie stałego grona sympatyków nie należy wcale do prosty zadań, a jedną z najczęściej stosowanych metod przez twórców jest po prostu regularne wydawanie nowych nagrań. Ten kierunek obrał również bohater tego artykułu. Pomimo młodego wieku Thelonious Martin prowadzi działalność wydawniczą już od blisko czterech lat. Wszystko rozpoczęło się od opublikowania w czerwcu 2009 roku „Fear Of Flight” EP. Po pierwszych doświadczeniach w branży muzycznej poszło już z górki i raz za razem ukazywały się nowe materiały artysty z Midwestu. W maju następnego roku ukazał się pierwszy longplay beatmakera – „1UP” – zaś w dalszej kolejności m.in. „Dusty Cartridges”, „Big Lights”, „Player 2″ i „[Super]„.

Instrumentalne wydawnictwa oparte o standardy hip hopowe, współczesne rozwiązania stosowane w muzyce oraz zawierające elementy 16-bitowe przypadały do gustu coraz większej liczbie odbiorców. Jednak nadal czegoś brakowało, aby uzyskać większy rozgłos w niezależnym środowisku beatmakerskim. Przełom nastąpił wraz z wydaniem rok temu krótkiej płyty „Colors”, która spotkała się ze znacznie lepszym odbiorem niż wcześniejsze projekty. Wraz z kolejno wypuszczanymi materiałami („MCMXCII” i „Twelve”), Thelonious Martin umacniał swoją pozycję w undergroundzie. Producent zwrócił na siebie uwagę innych artystów, dzięki czemu współpracował dotąd z szeroko rozpoznawalnymi osobami, głównie nowego pokolenia w rapie. Wykonawca z Chi-Town może pochwalić się kooperacjami z choćby Smoke DZA, Joeyem Bada$$em, Pac Divem, Mac Millerem, Actionem Bronsonem, Curren$ym czy Freewayem. Ładnie przedstawia się ta lista, nieprawdaż? Wydane w pierwszej połowie kwietnia b.r. „From Me to You” stanowi kolejny dowód na kunszt tego beatmakera.

Chicagowski twórca z reguły udostępnia swoją muzykę za darmo w sieci, aczkolwiek nie brakuje też płatnych wydawnictw. Tym razem Thelonious Martin postanowił wydać bezpłatny projekt zawierający 15 tracków, w tym kilku z udziałem raperów i innych muzyków. „From Me to You” (doskonała okładka) świetnie potwierdza inspiracje artysty, w szczególności zamiłowanie do J Dilli, Madliba i miejscami nawet MF DOOM-a.

Thelonious Martin opublikował „From Me to You” na Bandcampie. Instrumentalny album został udostępniony do bezpłatnego pobrania (link poniżej). Istnieje też możliwość przekazania dotacji artyście poprzez opcję „name your price” na BC. W ramach oczekiwania na kolejny większy materiał beatmakera, warto obserwować jego profil na Soundcloudzie. W tym miejscu co pewien czas pojawiają się nowe muzyczne łakocie mieszkańca Wietrznego Miasta.

DOWNLOAD Thelonious Martin – „From Me to You”

Tracklista

1. Live With The Band
2. Homme Is Real feat. Ev4n Holt
3. Sensitive Thugs
4. If The World Ended Tomorrow I’d Still Love You
5. Grundy.
6. Horn And Guitar
7. The Fire (Reprise) feat. Topaz Jones & D-Dand
8. You Have Have Lost The Battle
9. Maybe
10. Odds & Evens feat. Volition
11. Spittas Opinion/Dedicated
12. Mission Impossible
13. Roses (Reprise) feat. J.Nolan
14. From The
15. Far Away feat. Peter Cottontale

rodukcja tego longplaya stoi na odpowiednio wysokim poziomie, nie brakuje tutaj często stosowanych połączeń instrumentalnego hip hopu z nową myślą beatmakerów.

Wpis Darmowy album: Thelonious Martin – „From Me to You” pojawił się poraz pierwszy w U Call That Love | Hip Hop with soul.

Historia tego znamienitego duetu należy do jednych z najciekawszych anegdot dotyczących początków współpracy pomiędzy twórcami hip hopowymi. Eric B. był związany ze światem muzycznym już od dzieciństwa – grał wtedy na trąbce i perkusji. Po ukończeniu szkoły średniej wychowanej nowojorskiego Queens zamienił te instrumenty na gramofony i w szybkim czasie dostał angaż w radiu WBLS, w którym pracowali wówczas choćby Mr. Magic i Marley Marl. Po zdobyciu doświadczenia w rozgłośni radiowej, Eric Barrier postanowił sprawdzić się jako producent i DJ studyjny. Brakowało mu jedynie stałego partnera muzycznego, więc rozpoczęły się poszukiwania godnego zaufania i utalentowanego Emceego. W pierwszej kolejności artysta o potężnej posturze otrzymał informacje o posiadającym reputację dobrego battle rapera Freddie’em Foxxxie, ale nie udało się jego zastać w domu. Alvin Toney, osoba pomagająca wówczas Ericowi B., szybko polecił próbę nawiązania kontaktu z Williamem Michaelem Griffinem, Jr., znanym jako Rakim. Tym razem pracownicy WBLS nie pocałowali klamki i po dłuższej rozmowie w mieszkaniu 18-letniego Rakima Allah zdecydowano się o podjęciu współpracy.

Na pierwsze efekty kooperacji nowojorskich wykonawców nie trzeba było wcale długo czekać. Debiutancki singiel duetu, „Eric B. Is President” b/w „My Melody” ukazał się w drugiej połowie 1986 roku, stanowiąc jedną z największych sensacji połowy lat 80.tych w rapie. Szczególnie dużo miejsca poświęcano niesamowitemu stylowi Rakima. Młody Emcee z Long Island na nowo zdefiniował technikę posługiwania się słowem w rapie, stając się następnie inspiracją dla tysięcy raperów z całego globu. Wydany w lipcu 1987 roku pierwszy longplay nowojorczyków – „Paid In Full” – został entuzjastycznie przyjęty nie tylko w branży hip hopowej, ale również przez mnóstwo osób jedynie pośrednio związanych z tą kulturą. Rok później ujrzał światło dzienne drugi album Erica B. & Rakima – „Follow the Leader”. Wydawnictwo przyniosło im jeszcze więcej przychylnych opinii od fanów i mediów, co wydatnie pomogło im w odniesieniu także sukcesu komercyjnego. Wpływ na to miały odpowiednio dobrane single, w tym promocja poparta pieczołowicie przygotowywanymi klipami. Teledysk zrealizowany do „Follow the Leader” okazał się przysłowiowym strzałem w dziesiątkę.

Premierowa dwunastka nowojorskich artystów kultywowała postać Erica B., co zresztą było naturalnym zabiegiem, podkreślającym fakt, iż bez niego nie doszłoby do wspólnej działalności duetu. Jednak po kilkunastu miesiącach wspólnych sesji studyjnych i koncertów, role odwróciły się. Młodszy partner architekta muzycznej strony nagrań przedstawicieli Wschodniego Wybrzeża USA wyrósł w oka mgnieniu na najbardziej liczącego się i wpływowego mistrza mikrofonu, co znalazło wydźwięk na „Follow the Leader”. Warto też napomknąć, że po przenosinach wykonawców z 4th & Broadway do UNI Records (sublabel MCA Records) pojawiły się również znacznie większe możliwości promocyjne i marketingowe. W związku z tym nikogo nie powinien dziwić rozmach, z jakim nakręcono obraz do tytułowego tracka z drugiej płyty czołowych ówczesnych twórców hip hopowych. Po obgadaniu tematu z nową oficyną wydawniczą, zdecydowano się na realizację obrazu usadowionego w konwencji filmowej, nawiązującej do kina gangsterskiego. Efekt wyszedł naprawdę piorunujący – „Follow the Leader” odegrało istotną rolę w kampanii promocyjnej longplaya.

W teledysku do „Follow the Leader” przenosimy się do lat 20. bądź 30.tych w Stanach Zjednoczonych, które zapisały się na kartach historii Stanów Zjednoczonych jako okres prohibicji, wszechobecnej korupcji i nieustannej walki gangów o wpływy. Rakim wciela się tutaj w rolę przywódcy jednej z organizacji działających na terenie NYC. Wszystkie sceny w klipie pokazują przekrój przez zwykłą codzienną gangsterską codzienność. Przy grze w karty raper odkrywa wtykę konkurencji, która zostaje szybko wyeliminowana. W trakcie wizyty u fryzjera demonstruje swoją siłę i poglądy, dogląda też z boku transakcji dokonywanej z konkurentami w biznesie. Symboliczny moment w videoclipie, to oddanie posłuszeństwa mu przez jednego z nielojalnych pracowników (pocałowanie sygnetu Rakima Allah zostało później wykorzystane przez Westside Connection w obrazie do „Bow Down”). Odnosi się to pozycji nowojorskiego Emceego na scenie hip hopowej i świadczy o jego wielkości. Eric B. gra w teledysku prawą rękę swojego szefa, nadzorując poszczególne elementy ich działalności. W dalszej części klipu dochodzi do konfrontacji z wrogami, a całość ma otwarte zakończenie. Scenografia oraz zdjęcia odegrały duże znaczenie w ostatecznym kształcie „Follow the Leader”, skuteczniej przyciągając odbiorców do videoclipu.

Eric B. & Rakim nagrali łącznie 4 albumy. Ich wpływ na wizerunek rapu w mediach oraz nagrania masy innych twórców jest nie do przecenienia. Po latach „Follow the Leader” uważa się za jedno z najlepszych dokonań nowojorczyków. Teledysk do tego nagrania również zapamiętano z jak najlepszej strony. W kolejnych latach nie raz odwoływano się do tego obrazu, a podobieństwa można było znaleźć nawet w klipie do „Appetite for Destruction” N.W.A. z 1991 roku. Klasyk ponad klasykami, podobnie zresztą jak cały album, który promował.

Wpis Classic Hip Hop Videos: Eric B. & Rakim – „Follow the Leader” pojawił się poraz pierwszy w U Call That Love | Hip Hop with soul.

Artifacts – „Between A Rock And A Hard Place” CD (Below System, 2012, reedycja)

Albumów z połowy lat 90.tych powszechnie uważanych za klasyczne można znaleźć bez liku. Listy kultowych wydawnictw z tamtego okresu często zawierają debiutancki longplay Artifacts, „Between A Rock And A Hard Place”. Grupa pochodząca z Newark w stanie New Jersey odpowiada za wydanie boom bapowej perełki. El Da Sensei & Tame One z wydatną pomocą T-Raya oraz Buckwilda, Redmana, Roc Raidy, Busty Rhymesa, Drewa i Dr. Butchera stworzyli doskonałą płytę, uważaną przez niejednego słuchacza i dziennikarza muzycznego z jeden z najważniejszych ówczesnych undergroundowych projektów. Dzięki takim utworom, jak hymny „Wrong Side Of Da Tracks” czy „C’mon Wit Da Git Down” o materiale szybko zrobiło się głośno, a duet ze Wschodniego Wybrzeża USA zyskał natychmiastowo mnóstwo fanów, z writerami na czele.

W ub.r. holenderski label Below System opublikował reedycję „Between A Rock And A Hard Place” poszerzoną o dwa bonus tracki – „Dynamite Soul II (Lip Service Remix)” z udziałem Mad Skillza oraz „It’s Gettin’ Hot” z podkładem dostarczonym przez K-Defa. Pozycja obowiązkowa.

Tracklista

1. Drama (Mortal Kombat Fatality)
2. C’mon Wit Da Git Down
3. Wrong Side Of Da Tracks
4. Heavy Ammunition
5. Attacks Of New Jeruzalum
6. Notity Headed Nigguhz
7. Whayback
8. Flexi With Da Tech(nique)
9. Cummin’ Thru Ya F-kin’ Block
10. Lower Da Boom
11. What Goes On?
12. Dynamite Soul
13. Whassup Now Muthaf-ka?
14. C’Mon Wit Da Git Down feat. Busta Rhymes (Buckwild Remix)
15. Dynamite Soul II (Lip Service Remix) feat. Mad Skillz
16. It’s Gettin’ Hot

Geto Boys – „Mind Playing Tricks on Me” 12″ (Rap-A-Lot Records, 1991)

Pewien czas temu trafiła do mnie poszukiwana przeze mnie od dawna płyta Geto Boys, „Mind Playing Tricks on Me”. Singiel wydany przez Rap-A-Lot Records należy do ścisłej czołówki najbardziej wpływowych nagrań rapowych wszech czasów. Fenomenalny storytelling w wykonaniu Scarface’a, Willie’ego D & Bushwicka Billa oparty o sample z „Hung Up On My Baby” Isaaca Hayesa, to zarazem jeden z najbardziej kontrowersyjnych utworów przełomu lat 80. i 90.tych. Track opowiadający historie człowieka nie radzącego sobie w życiu, będącego na skraju paranoi, halucynacji i nie potrafiącego odróżnić świata rzeczywistego od wytworów swojej wyobraźni, spotkało się z szybkim uwielbieniem słuchaczy oraz krytyką białych mediów w Stanach Zjednoczonych. Dwunastka promująca album „We Can’t Be Stopped” dodatkowo przyciągała odbiorców za sprawą okładki przedstawiającej zdjęcie członków formacji sprzed szpitala w Houston, w którym przebywał Bushwick Bill, po tym jak postrzelił się w oko w trakcie kłótni ze swoją dziewczyną.

„Mind Playing Tricks on Me” pomogło Geto Boys w osiągnięciu ogromnego sukcesu przed dwoma dekadami. Teksański zespół brylował na listach przebojów, a niniejszy singiel po dziś dzień stanowi inspirację dla kolejnego pokolenia wykonawców.

Tracklista

Strona A

A1 Mind Playing Tricks On Me (Radio Version)
A2 Mind Playing Tricks On Me (Instrumental)

Strona B

B1 Mind Playing Tricks On Me (Club Version)
B2 Mind Playing Tricks On Me (Instrumental)

Bez cienia wątpliwości można stwierdzić, że ubiegły rok należał do labelu Mello Music Group. Wytwórnia rodem z Brooklynu sukcesywnie promuje muzykę prosto z duszy, przepełnioną inteligencją, szczerością i amerykańską kulturą. Skupia w swoich szeregach artystów niezależnych, niepokornych i przede wszystkim-zaangażowanych. 2012 rok obfitował w wiele ciekawych przedsięwzięć muzycznych, głównie w nowe albumy Apollo Browna & OC i Oddiseego.

Apollo Brown & OC – „Trophies” 2xLP (Mello Music Group, 2012)

Legenda nowojorskiej sceny, członek supergrupy D.I.T.C. – OC – postanowił nawiązać współpracę z uznanym producentem z Motown City – Apollo Brownem. Efekt jest naprawdę znakomity, gdyż… zostały zachowane odpowiednie proporcje w relacji raper-producent na „Trophies”. Przede wszystkim Brown nie zrobił bitów „dla publiczności”, jak to się zdarzało wcześniej. To OC jest najważniejszym aktorem i nie potrzebuje fajerwerków i efekciarstwa. Można odnieść wrażenie, że Brown musiał się naprawdę napracować przy tworzeniu tego albumu. Obawiam się, że fani Apollo, którzy tylko katują „Gas Mask” grupy The Left i „Daily Bread” z Hassaanem Mackeyem, będą zawiedzeni. Sam Omar Credle od wielu lat przyzwyczaił mnie do tego, że poniżej pewnego poziomu nigdy nie zejdzie. Szkoda, że w parze z jakością jego albumów, nigdy nie szedł sukces finansowy.

Często Mello Music Group robi promocje i niektóre pozycje dostępne są praktycznie za bezcen. Kilka miesięcy temu kupiłem 2xLP „Trophies” za $12, więc to była prawdziwa okazja Album w wersji digital to koszt rzędu $9, ale z dwoma dodatkowymi utworami, zaś za CD zapłacimy $14.

Tracklista

1. Trophies
2. The Pursuit
3. Prove Me Wrong
4. Nautica
5. Anotha One
6. Disclaimer
7. We The People
8. Signs
9. The First 48
10. Angels Sing
11. Just Walk
12. The Formula
13. People’s Champ
14. Options
15. Caught Up
16. Fantastic

Oddisee – „People Hear What They See” 2xLP (Mello Music Group, 2012)

Nadal przemierzając szlakiem labelu MMG zakupiłem „People Hear What They See” Oddiseego. Jeden z moich ulubionych producentów młodego pokolenia wydał album, w którym zawarta jest obserwacja otaczającego świata. W bardzo plastyczny i intrygujący sposób potrafi zaskoczyć słuchacza. Wszystko okraszone świetnymi produkcjami artysty ze stolicy Stanów Zjednoczonych, które bardzo dobrze współgrają z żywymi instrumentami. Śmiało można mówić o własnym stylu Oddisee. Album urzeka aranżacją, jest pełen energii, funkowego smaku i pozbawiony sztampy. Jednak ciężko cokolwiek o nim napisać. Lepiej słuchać.

Zapłaciłem za 2xLP $14, ale tak jak napisałem wcześniej – MMG często przecenia swoje albumy, więc warto być czujnym.

Tracklista

1. Ready To Rock
2. Do It All feat. Diamond District
3. That Real feat. Oliver Daysoul
4. Let It Go
5. American Greed
6. The Need Superficial feat. Oliver Daysoul
7. Way In Way Out
8. Maybes feat. Ralph Real
9. Anothers Grind feat. Tranquill
10. Set You Free
11. You Know Who You Are
12. Think Of Things
13. You Know Who You Are (Acoustic version) feat. Oliver Daysoul

Wpis Ostatnie nabytki płytowe #4 pojawił się poraz pierwszy w U Call That Love | Hip Hop with soul.

W połowie października ub.r. opublikowałem pierwszy artykuł podsumowujący płyty wydane przez REDEF. Po upływie pół roku otrzymaliśmy kolejny wysyp singli, EP-ek i longplayów, które trafi do obiegu dzięki nakładowi tej wytwórni płytowej. Najwięcej nowych materiałów pochodzi od tych samych twórców, co wcześniej – Damu The Fudgemunka, K-Defa i Keva Browna.

Współwłaściciel Redefinition Records po wypuszczeniu pod koniec października ub.r. singla „Same Beat”, opublikował kolejny utwór – „Yes We Can”. Track ukazał się na żółtej i czerwonej siódemce, dostępnych nadal w sprzedaży w postaci flexi disców. Natomiast w kwietniu trafiła do sprzedaży reedycja doskonałego projektu „How It Should Sound (Vol. 1 + 2 )”. Damu The Fudgemunk wydał ten materiał na płytach CD (mini LP cardboard sleeve) oraz kasecie.

Więcej nowych wydawnictw od swojego kolegi po fachu zebrał w ostatnim czasie K-Def. Producent wywodzący się z Brick City zrealizował przede wszystkim dwa longplaye – „One Man Band” (CD/LP, w tym limitowana edycja na zielonym wosku) i „The Exhibit” (CD/LP na niebieskim i zielonym winylu). Pierwszy album z początku marca, w którym wcielił się on w rolę dyrygenta jednoosobowej hip hopowej orkiestry, przyniósł temu twórcy wiele pochlebnych opinii. Jak będzie z drugą płytą, to przekonamy się po jej premierze w przyszłym tygodniu. Jednak można stawiać w ciemno, iż głównie instrumentalny projekt wzbogacony o utwory z Blu, Quartermaine’em (Low Budget Records) i Seven Shawnem (World Renown), nie zawiedzie oczekiwań fanów. Oprócz tego K-Def dostarczył „Sneak Shot EP” oraz „The Breaks – Session 1 (Mixtape)”. Warto też nadmienić, że na dokładkę wykonawca wydał dzięki nakładowi Slice-Of-Spice kolejne pokłady swojej muzyki. W związku z tym, możecie oczekiwać wkrótce odrębnego artykułu poświęconego osobie tego beatmakera.

Kev Brown chętnie współpracuje z różnymi twórcami, nie zapominając przy tym o regularnym wypuszczaniu własnych projektów. W ostatnim tygodniu listopada ub.r. artysta opublikował „Always” / „Albany EP” 7″ (czerwono-biały winyl). Kilka miesięcy po tym krótkim materiale, wykonawca rozpoczął nową serię wydawniczą – „Songs Without Words”. Każda płyta przypisana do tego cyklu zawiera instrumentale z gatunku „hard to find” oraz uprzednio niepublikowane beaty. Jak dotychczas ukazały się dwie części przedsięwzięcia, które znajdziecie na Bandcampie. Ponadto REDEF udostępniło wybrane kompozycje szefa Low Budget, będące świetnym przekrojem przez jego muzykę.

Obok tych trzech artystów, nakładem Redefinition Records ukazała się płyta Quartermaine’a, „Quarter Life Crisis” (CD/LP na srebrnym wosku). Wydawnictwo producenta/rapera/DJ-a z nowojorskiego Brooklynu zawierające 9 tracków nie odstaje poziomem od dotychczasowych projektów sygnowanych logiem tego labelu. Przedstawiciel kolektywu Low Budget i grupy Critically Acclaimed postarał się o wybornie brzmiące LP.

W dalszej kolejności można oczekiwać kolejnych nagrań od ww. wykonawców oraz nowych twarzy w REDEF. Szczególnie dużo osób oczekuje na premierowy longplay Klausa Layera aka Captaina Crooka. Wszystkie aktualności dotyczące nadchodzących wydawnictw tej jednej z najciekawszych niezależnych hip hopowych wytwórni płytowych znajdziecie na Soundcloudzie.

Wpis Nowa dostawa płyt od Redefinition Records pojawił się poraz pierwszy w U Call That Love | Hip Hop with soul.

Lil’ Fame & Termanology – „Fizzyology” (Brick Records/ST Records)

Oblicze hardcore’owego nurtu rapowego zmieniło się na przestrzeni lat. Wśród weteranów hip hopowych kojarzonych z tą odmianą muzyki hip hopowej mocno trzymają się członkowie M.O.P., a szczególnie Lil’ Fame. Pod koniec ub.r. doświadczony artysta wydał wspólną płytę wraz z dobrze rozpoznawalnym w środowisku Termanologym. „Fizzyology” stanowi kolejny przystanek w karierach muzycznych tych wykonawców, ale nie należało wcale oczekiwać po nich powiewu świeżości na listopadowym longplayu. Projekt, który trafił do sprzedaży nakładem Brick Records/ST Records, nie stanowi żadnego zaskoczenia dla sympatyków twórczości tych wykonawców. Warstwa muzyczna została zdominowana przez bangery i mocną perkusję. Za większość beatów odpowiada Lil’ Fame jako Fizzy Womack, wyręczany w niektórych miejscach przez DJ’a Premiera, The Alchemista, Statika Selektah i J-Waxxa Garfielda. Teksty poszczególnych utworów również nie wnoszą niczego odkrywczego i już po kilku trackach można odnieść wrażenie, iż to wszystko słyszeliśmy na poprzednich materiałach autorów „Fizzyology”. Nie można jednak im odmówić dużej klasy w tym, co robią, dzięki czemu fani mocniejszych brzmień hip hopowych powinni być usatysfakcjonowani.

Produkcja: The Alchemist, DJ Premier, Fizzy Womack, J Waxx Garfield & Statik Selektah
Gościnnie: Bun B, Busta Rhymes, Freeway, Kira, Lee Wilson, Billy Danze & Styles P

Robust – „Fillin In The Potholes” (Galapagos4)

Galapagos4 nigdy nie zawodzi pod względem jakości swoich wydawnictw. Artyści wydający w tym labelu za każdym razem nie spuszczają z tonu, dostarczając wartościowe pokłady muzyki. 6 listopada 2012 roku odbyła się premiera kolejnego udanego projektu sygnowanego logiem G4 – „Fillin In The Potholes” Robusta. Chicagowski wykonawca może pochwalić się zacną dyskografią, będąc uważanym za jednego z najważniejszych członków oficyny wydawniczej kierowanej przez Jeffa Kuglicha. W ten sposób mówiono o nim po wypuszczeniu przez niego abstrakcyjnego i nieco pesymistycznego materiału „Potholes in Our Molecules” w 2004 roku. Follow-up do tej produkcji pojawił się po 8 latach, w czasie których twórca nabrał doświadczenia na scenie muzycznej i wydał 7 różnych płyt. Pomiędzy premierami tych longplayów upłynęła niemal dekada, to u Robusta nadal czuć pasję i świeżość w tym, co robi. Wykonawca przy wydatnym wsparciu beatmakerów (Max, Meaty Ogre, Pore, PNS, Maker, DJ Alo – także autor cutów na LP), przygotował kompletną produkcję nawiązującą do starych-dobrych czasów undergroundu. Teksty utworów są naszpikowane sarkazmem, krytycznymi uwagami i celnymi spostrzeżeniami społecznymi, dzięki czemu widać niezwykłą dbałość artysty o korzenny charakter swoich nagrań.

Produkcja: DJ Alo, Jackson Jones, Maker, Max, Meaty Ogre, PNS (Molemen), Pore, Robust & Void Pedal

MHz – „MHz Legacy” (Man Bites Dog Records)

Historie kolektywów zrzeszających osoby z danego miasta lub okręgu, układają się różnie niczym kariery sportowców. Przedstawiciele niektórych formacji potrafią zebrać się i nagrywać wspólne utwory pod szyldem danego projektu, ale nawet to nie zawsze prowadzi do powstawania większych materiałów. Powyższy opis pasuje jak ulał do crew z Columbus w amerykańskim stanie Ohio – MHz (Copywrite 78, Camu Tao, RJD2, Tage Proto & Jakki Da Motamouth). Grupa legitymująca się legendarnym statusem na tamtejszej scenie hip hopowej nigdy nie wydała longplaya, a śmierć w maju 2008 roku Camu Tao wydawało się, że położyła kres oczekiwaniu słuchaczy na album tego zespołu. Jednak okazało się zupełnie co innego, ponieważ Copywrite postanowił złożyć swoisty hołd osobom odpowiedzialnym za istnienie tego przedsięwzięcia, wypuszczając 6 listopada 2012 roku płytę „MHz Legacy”. Wydawnictwo ukazało się na rynku płytowym dzięki nakładowi Man Bites Dog Records i stanowi kontynuację ubiegłorocznej kompilacji „Legend Of The Early Lost Demos & Rare Freestyles Vol. 1″. Główny architekt tego projektu dobrał sobie pokaźne grono beatmakerów i raperów, dzięki którym uhonorował wszystkich członków MHz. Płyta miałaby nieco inny wydźwięk, gdyby większą rolę odegrałby RJD2, a tak otrzymaliśmy od niego 6 z 17 podkładów znajdujących się na tym LP. Pomimo tego płyty słucha się z przyjemnością i można przy niej spędzić wiele chwil.

Produkcja: D1, Harry Fraud, Illmind, J Rawls, Jason Rose, Marco Polo, RJD2, Rob Stern, Stu Bangas & Surock
Gościnnie: Aaron Livingston (Icebird), Blu, Danny Brown, Dom, ILL Bill, Jason Rose, Oh No, Playdough, Slaine, Slug & Steve (Middle Distance Runner)

Saigon – „The Greatest Story Never Told, Chapter 2: Bread And Circuses” (Suburban Noize Records)

Przez ładnych kilka lat trwała saga dotycząca wydania przez Saigona pełnoprawnego debiutanckiego albumu. Po niezliczonej masie opóźnień i wszelkich perypetii związanych z wypuszczeniem longplaya, w lutym 2011 roku „The Greatest Story Never Told” ujrzało światło dzienne. Po blisko dwóch latach od daty ukazania się tego albumu, wychowanej nowojorskiego Brooklynu przedstawił follow-up do tej produkcji, „The Greatest Story Never Told, Chapter 2: Bread And Circuses”. Jednak i tym razem nie obyło się bez przesunięcia terminu opublikowania LP, które początkowo miało trafić do sprzedaży 11 września. Jakie zmiany zaszły w porównaniu do wcześniejszego wydawnictwa? Pod względem lirycznym niewiele zmieniło się, gdyż Saigon nadal pozostaje w co najmniej dobrej formie i udowadnia, iż ma wiele do powiedzenia w różnych tematach. Do jego flow i tekstów nie można mieć większych zastrzeżeń. Co innego w przypadku gości oraz obsady beatmakerów płyty wydanej nakładem Suburban Noize Records. Wydaje się, że poziom prezentowany przez całą plejadę twórców obecnych na „The Greatest Story Never Told, Chapter 2: Bread And Circuses” jest po prostu niższy w porównaniu do pierwszej części „TGSNT”. Szkoda, ponieważ przez to ogólne oceny za ten album są umiarkowane, chociaż i tak pozostają na wysokim pułapie.

Produkcja: Bounce Brothers, Canei Finch, Clev Trev, DJ Corbett, Just Blaze, Rayne Dior, Rich Kidd, Saigon, Shuko & Sire
Gościnnie: Andreena Mill, Chamillionaire, Corbett, G Martin, Lecrae, Marsha Ambrosius, Rayne Dior, Styles P, Tony Collins & stic.man

W połowie listopada nastąpił kolejny wysyp (i ostatni na tak dużą skalę w ub.r.) wydawnictw płytowych. Ukazały się wtedy nowe albumy autorstwa m.in. 9th Wondera (z Buckshotem i Mursem), Apollo Browna (z Guilty Simpsonem), Public Enemy, czy Roc Marciano. O tych i pozostałych materiałach więcej w kolejnym wydaniu cyklu o premierach płytowych.

Wpis Premiery płytowe – 6 listopada 2012 pojawił się poraz pierwszy w U Call That Love | Hip Hop with soul.

Kolekcjonerzy płyt winylowych oraz fani Shabaama Sahdeeqa i DJ’a Spinny powinni rozejrzeć się za ich najnowszym wydawnictwem. Artyści wypuścili siódemkę „Motion Picture” b/w „Do You”. Utwory nawiązujące do klasycznego rapu trafiły na przejrzysty czerwony wosk, który z pewnością znajdzie szybko swoich nabywców. Strona A singla prezentuje się naprawdę godnie.

4 grudnia ub.r. odbyła się premiera kolejnego wydawnictwa grupy Chill Bump, „The Loop”. Trzy miesiące po ukazaniu się tego materiału formacja wypuściło pomysłowy teledysk nakręcony do singla „Home Sweet Home”. Bankal & Miscellaneous postanowili pokazać historię płyty winylowej zmieniającej swoich właścicieli, co jest wpisane w kulturę crate diggingu. Dzięki temu kreatywnemu obrazowi jeszcze więcej osób powinno zainteresować się twórczością zespołu.

W drugiej połowie ub.r. opublikowano wspólną płytę Ruste Juxxa & The Arcitype’a – „V.I.C.”. Wydawnictwo było promowane przez kilka singli, do których w marcu dołączył „Stand Strong”. Do tego nagrania zrealizowano również videoclip, który pojawił się półtorej miesiąca temu w sieci.  Track daje radę, tylko spokojnie można było obejść się bez refrenu śpiewanego przez Sarę Miller.

W ub. miesiącu odbyła się premiera zapowiadanego od pewnego czasu albumu Landona Wordswella, „The Mourning After Pill”. Płyta ukazała się przy współpracy rapera z Cult Classic Records. Poszczególne nagrania na LP wyprodukowali Thomas Prime, Kondor, Sketch & Rice Master Yen. Projekt dostępny do odsłuchu i pobrania jako „name your price” na Bandcampie. Jedno z ciekawszych wydawnictw ostatnich tygodni.

W lutym doczekaliśmy się premiery wspólnego wydawnictwa kalifornijskiego tria – Meda, Blu & Madliba. Wykonawcy nagrali „The Burgundy EP” dostępne w wersji cyfrowej i fizycznej (płyta winylowa, gdzieniegdzie nakład już został wyczerpany). Projekt promuje videoclip nagrany do singla „Burgundy Whip” z udziałem Jimetty Rose, będący kawałem porządnej roboty. Materiał wywołał sporo zamieszania w branży muzycznej.

Pod koniec lutego ukazało się promo video powstałe do nowego materiału rodzimego producenta, Opiata, „Story of a Messy Basement”. Wrocławski beatmaker przygotował płytę osadzoną w klasycznym klimacie hip hopowym, w którym króluje brudne brzmienie przywodzące na myśl wydawnictwa z pierwszej połowy lat 90.tych. Album można bezpłatnie pobrać w tym miejscu. Istnieje też możliwość zamówienia fizycznej wersji produkcji. W tym celu należy skontaktować się z wykonawcą wysyłając wiadomość na adres e-mailowy messy.opiat[at]gmail.com (koszt 25 zł z wliczoną przesyłką).

5 marca odbyła się oficjalna premiera kolejnej siódemki przygotowanej przez Metro. Producent tym razem zaprosił do współpracy legendę rapu, Percee P oraz DJ’a Haema. „Get Down” to piąta część singli winylowych wydawanych przez Queen Size Records. Limitowana edycja wydawnictwa trafiła do sprzedaży za pośrednictwem różnych serwisów. Snippety singla pojawiły się na Bandcampie. Siódemkę można zamawiać na stronie QSR.

Na początku lutego rodzimy beatmaker Cok opublikował płytę „NeWay”. Wydawnictwo zawiera 6 instrumentalnych kompozycji ukazujących nowe muzyczne drogi producenta. Kilkunastominutowy projekt brzmi co najmniej porządnie. Warto sięgnąć po tę EP-kę i odkryć świat kreowany przez artystę. Przy okazji kolejny raz można przekonać się o tym, iż nie brakuje w Polsce zdolnych producentów.

Emcee pochodzący z amerykańskiego Lexington, Devine Carama, należy do grona ciężko pracujących artystów. Wykonawca ma na swoim koncie 10 różnych projektów, wśród których znajdziemy „Blood Of A Slave” z sierpnia 2011 roku. Wydawnictwo promował singiel wyprodukowany przez MC1arke’a „The Populist Pulpit”. Do tego nagrania powstał też teledysk. „Blood Of A Slave” oraz pozostałe materiały mieszkańca Kentucky znajdziecie na Bandcampie.

Zdobywający coraz więcej fanów Watsky w połowie ub. miesiąca wypuścił nowy album. Premiera „Cardboard Castles” odbyła się 12 marca, a nowe wydawnictwo artysty promuje kilka videoclipów, w tym obraz nakręcony do utworu „Tiny Glowing Screens Part 2″. Piękny teledysk do ważnego singlowego nagrania rapera. „Cardboard Castles” można odsłuchać na stronie Rap Genius. Warto przyjrzeć się z bliska pozostałym materiałom tego twórcy, w tym „Nothing Like the First Time” z czerwca ub.r.

Zespoły hip hopowe tworzące muzykę przy użyciu tzw. żywych instrumentów mają swoich sympatyków w różnych zakątkach świata. Brytyjska grupa The Mouse Outfit może w niedalekiej przyszłości osiągnąć naprawdę wiele, a dzięki takim utworom, jak „We Ain’t Goin’ Nowhere” ich marka staje się coraz lepsza. Dr Syntax pokusił się tutaj o naprawdę przyzwoitą warstwę liryczną, pasującą do tła przygotowanego przez jego kompanów. Singiel do pobrania za darmo na Bandcampie.

W ub.r. zrobiło się głośno o holenderskim crew Da Shogunz wydających nagrania o stricte klasycznym zacięciu. Część członków tej grupy należy także do innego kolektywu – Het VerZet. W pierwszej połowie 2012 roku formacja wypuściła album „The Greatest (S)hits” zawierający m.in. singiel „Make It Bang”, do którego nakręcono również videoclip. Holendrzy postarali się o videoclip dot ego boom bapowego nagrania. ‚The Greatest (S)hits” znajdziecie na Soundcloudzie.

Pod koniec ub.r. głośno zrobiło się o L’Orange i jego albumie „The Mad Writer”. Producent zachwycił odbiorców specyficznym i wyjątkowym klimatem swoich nagrań. Po kilku miesiącach od premiery wydawnictwa, ukazał się teledysk nagrany do singla „Alone” z udziałem Blu. Czarno-biały obraz subtelnie oddaje charakter tego utworu. Artykuł o płycie L’Orange’a trafił wcześniej do serwisu. W niedalekiej przyszłości twórca z Północnej Karoliny może liczyć na jeszcze większe zainteresowanie swoimi wydawnictwami.

We wrześniu ub.r. ukazała się kolejna płyta Customary’ego, „Cold Drink On A Hot Day”. Głównym singlem promującym album wybrano „Ms. Maybe”, do którego powstał wcześniej videoclip. W dalszej kolejności opublikowano również klip stworzony do tytułowego nagrania z LP oraz „Before You Leave”. Ciepłe i bardzo pozytywne obrazy, podobnie zresztą jak cały longplay, idealnie nadający na słoneczne dni.

Amerykański artysta Awon, znany choćby ze wspólnego longplaya z Kameleon Beats („Concentration Gradient”), przygotował kolejny projekt. Wydany 4 marca krótki album „For The Grimy (Searching For Soulville)” stanowi follow-up do poprzedniej płyty rapera, „For The Grimy EP” z końca ub.r. Za produkcję nagrań na materiale odpowiadają Rashard, Ak & JR Swift, zaś gościnnie udzielili się Tiff The Gift & Dephlow.

Młody Emcee z Brooklynu, członek Pro Era, Joey Bada$$ w ubiegłym roku mocno namieszał na scenie za sprawą mixtape’u „1999″, dzięki któremu zyskał opinię jednego z najciekawszych debiutantów. Wiele mówiło się o współpracy rapera z DJ’em Premierem, która zaowocowała powstaniem utworu „Unorthodox”. W pierwszej połowie marca swoją premierę miał klip do powyższego singla. Utrzymany w ilustrowanej, animowanej konwencji teledysk tworzy trafny akompaniament do warstwy muzycznej. Utwór całkowicie za darmo można pobrać z Soundcluda Green Label Sound.

Marco Polo nagrywa często z rożnymi postaciami ze sceny muzycznej. Wzięty beatmaker szykuje się do wydania dwóch solowych płyt – „Newport Authority 2″ i „Port Authority 2″. Z tego pierwszego projektu pochodzi nagranie „What’s Wrong” powstałe przy udziale Rakima. Pierwotnie utwór ten miał trafić na solowe LP rapera „Seventh Seal” (2009), ale z różnych względów track nie znalazł się na tym wydawnictwie. W dalszej kolejności trafiły do obiegu nagrania nowojorskiego twórcy z Big Daddy Kane’em („Nite & Day”), Artifacts („Back To Work”) i Lil’ Fame’em („Fame For President”). To jednak nie koniec nowości związanych z Marco Polo. Label Street Symphony Records wydał kolekcję jego beatów – „Rare Instrumentals Vol. 1″ – a dodatkowo opublikowano teledysk do singlowego nagrania beatmakera z Hannibalem Staksem, „46 Bars of Death”, promujący ich nadchodzący longplay „Seize The Day”.

Francuski beatmaker Häzel wypuścił nowy singiel, „Turn The Lights Off”. Nagranie zwiastuje nadchodzący album producenta, którego data premiery nie została jeszcze wyznaczona. Instrumentalna kompozycja powstała przy udziale Slakah the Beatchilda. Utwór trafił już do sprzedaży – „Turn The Lights Off” można nabyć na płycie winylowej (flexi disc) wydanej przez The Beat Down.

Melaz wypuścił kolejną część przygotowywanych przez siebie kompilacji. Tym razem twórca zwrócił się w kierunku brzmień jazzowych i tzw. future beats, które znalazły się na „Jazzy Trip 3″. Tracklista składanki zawiera nagrania artystów z całego świata, a w tym Vanilii, Big Bena Beatsa, Jenovy 7, DRTYDRDZ-a, Robota Orchestry, Hexsagona, Melodiesinfonie, Someplinga. Całość można bezpłatnie pobrać na stronie Melaza.

Wpis Cotygodniowy przegląd informacyjny #29 pojawił się poraz pierwszy w U Call That Love | Hip Hop with soul.

12. edycja popularnego festiwalu odbędzie się w dniach 22-24 sierpnia. Impreza o uznanej międzynarodowej marce co roku przyciąga liczne grono fanów brzmień hip hopowych. W poprzednich odsłonach w Czechach zagrało mnóstwo szeroko rozpoznawalnych wykonawców. W ub. roku nie brakowało głośnych nazwisk z branży hip hopowej, w tym Yasiina Beya, Dilated Peoples, Madliba & Freddie’ego Gibbsa, The Beat Junkies, Macklemore’a & Ryana Lewisa, Danny’ego Browna, Elzhiego, Diamonda D czy Dam-Funka. W tym roku również szykuje się silna obsada znanych twórców. Pierwszymi ogłoszonymi artystami, którzy za 4 miesiące zawitają do naszych południowych sąsiadów byli Kendrick Lamar, Oddisee & Apollo Brown oraz El-P. W dalszej kolejności potwierdzono występy kilku popularnych obecnie wykonawców. Szczególnie wiele miejsca poświęca się Stalleyowi i Gavlyn z Organized Threat. Nie zabrakło też pierwszego polskiego akcentu w postaci Bisza ze swoim zespołem.

Rick Ross i jego wytwórnia płytowa Maybach Music Group mają przeciętną prasę. Jednak włączenie do swoich szeregów Stalleya zostało uznane za dobre posunięcie tego labelu. Raper o charakterystycznym image’u (brodacze górą) zbiera wiele pochlebnych opinii na swój temat i powoli, aczkolwiek systematycznie, przebija się na scenie hip hopowej. Wychowanek Massillonu w amerykańskim stanie Ohio ma na swoim koncie kilka mixtape’ów – „Goin Ape” (2008), „MadStalley: The Autobiography” (2009), „Lincoln Way Nights” (2011) i „Savage Journey To The American Dream” (2012). Wydawnictwa z ostatnich dwóch lat narobiły najwięcej zamieszania i niejeden słuchacz przekonał się do osoby tego wykonawcy.

W niezależnych kręgach hip hopowych wiele miejsca poświęca się crew Organized Threat z Los Angeles. Kolektyw założony w połowie ub. dekady przez Poetic Deatha zrzesza całkiem sporo undergroundowych wykonawców z Kalifornii. Od ub.r. najjaśniej świecącymi postaciami z OT są Phora oraz Gavlyn. O tej drugiej artystce można znaleźć w tej chwili informacje zarówno w amerykańskich, jak i europejskich serwisach muzycznych. Wszystko to za sprawą wydanego przed kilkoma miesiącami albumu „From the Art”, który pokazał szeroki wachlarz jej umiejętności. W trakcie niedawnych tras koncertowych po Starym Kontynencie, twórczyni zaprzyjaźniła się z Yarah Bravo, która następnie została europejskim łącznikiem Organized Threat. Oprócz nich w Hradec Kralove zaprezentują się DJ Dubplate & DJ Mike Steez.

W ub.r. na polskiej scenie hip hopowej cieszył się dużą popularnością Bisz. Raper przez wiele lat pozostający w undergroundzie, wypuścił przyjemne wydawnictwo „Wilk chodnikowy”, dzięki któremu został zauważony i doceniony przez strony muzyczne i odbiorców. Kolejnym wyróżnieniem jakie trafiło się mu za sprawą tego albumu jest właśnie zaproszenie na Hip Hop Kemp 2013. W Czechach rodzimy artysta wystąpi wraz z B.O.K. Livebandem. Na dokładkę ujawniono również pierwszych czeskich wykonawców na nadchodzącej edycji HHK – Ektora & DJ’a Wicha, prawdziwą legendę tamtejszego środowiska rapowego.

Bilety na Hip Hop Kemp 2013 są dostępne w cenie 209 złotych (normalny) oraz 409 złotych (VIP). Wejściówki można nabyć w oficjalnym sklepie festiwalowym Urban City; pierwsza pula przeznaczona na marzec-maj jest ograniczona.

Wszystkie aktualizacje dotyczące Hip Hop Kemp 2013 znajdziecie na polskiej stronie festiwalu.

Wpis Stalley, Organized Threat i inni na Hip Hop Kemp pojawił się poraz pierwszy w U Call That Love | Hip Hop with soul.

Barwni wykonawcy dryfujący pomiędzy rozmaitymi nurtami muzycznymi, z powodzeniem odnajdujący się w w rapie, przykuwają uwagę opinii publicznej. Bardzo często tacy artyści mogą pochwalić się licznymi fanami utożsamiającymi się nie tylko ze środowiskiem hip hopowym. W ten sposób pokrótce należałoby opisać bohatera tej publikacji. Pochodzący z Wietrznego Miasta twórca przedstawia się nad wyraz interesująco. milo nie wypada nazwać przeciętnym Emceem, gdyż jego warsztat artystyczny rozpościera się pomiędzy rapem, spoken wordem, a melodycznym śpiewem.

Próbkę nieprzeciętnych możliwości milo poznaliśmy w listopadzie 2011 roku, kiedy to ukazał się projekt „I wish my brother Rob was here” (follow-up do słynnego albumu Dela, „I Wish My Brother George Was Here”). Konceptualny album oparty o beaty autorstwa m.in. fLako, Shlohmo, Gold Pandy, Flying Lotusa, Freddie’ego Joachima czy and Madliba odsłonił nieprzebyty świat kreowany przez tego twórcę. Zamiłowania artysty do oryginalnych podkładów zostały podkreślone na płycie „Milo takes Baths”, która wykorzystywała beaty coraz popularniejszego przedstawiciela Anticonu. Zagadkowy umysł i oryginalna warstwa liryczna stały się jego znakami rozpoznawczymi. Dzięki zebranym dotąd doświadczeniom w branży muzycznej, artysta pokusił się kilka miesięcy temu o jednocześnie wydane dwie EP-ki. „things that happen at day” i „things that happen at night” są najciekawiej skonstruowanymi projektami w karierze milo.

Przy opublikowaniu tegorocznych płyt wykonawca podjął współpracę z Hellfyre Clubem, znanym choćby z wydaniem „The Kleenrz” Self Jupitera & Kenny’ego Segala. Styczniowe wydawnictwa podzielono na dwie spójne części, dedykowanego odpowiednio dniu i nocy. Oba projekty stanowią nie lada wyzwanie dla każdego odbiorcy, któremu przychodzi zmierzyć się ze skomplikowanym światem rozciągającym się na wielu płaszczyznach. milo umiejętnie wciąga słuchaczy w swoją grę słowną na „things that happen at day” już w otwierającym EP-kę utworze „sweet chin music (the fisher king’s anthem)”. W dalszej kolejności poznajemy kolejne komnaty jego umysłu, a metafizyczny stan udziela się w „folk-metaphysics”. Zamykające materiał nagranie „almond milk paradise” stanowi tak naprawdę tylko odpoczynek dualistycznej połowie twórcy odpowiedzialną za dzienną egzystencję. Architekt wszystkich podkładów, Riley Lake, odegrał tutaj ważną rolę, dostarczając kapitalnie dobrane podkłady do stylu milo.

„things that happen at day” trafiło do odsłuchu na Bandcampa. Za pośrednictwem tego serwisu umożliwiono kupno elektronicznego wydania płyty w cenie $5.

Tracklista

1. sweet chin music (the fisher king’s anthem)
2. almost cut my hair (for Crosby)
3. folk-metaphysics
4. legends of the hidden temple
5. almond milk paradise feat. Safari Al

Jak w porównaniu z powyższym wydawnictwem przedstawia się jego nocny odpowiednik? Po zapoznaniu się z dzienną stroną osobowości milo, równie zajmujące historie wykonawca pozostawił na noc. Po zapadnięciu zmroku uruchamia się nieco inna podświadomość tego artysty, co widać chociażby po jedynej w swoim rodzaju warstwie lirycznej „a lazy coon’s obiter dictum” (refren rozbraja całkowicie). W „the Gus Haynes cribbage league” pojawia się gościnnie bliźniaczy raper wychowanka Chi-Town, Busdriver. Wchodzimy też na kolejny etap znajomości metafizyki przedstawiciela undergroundu, ale to inna kompozycja zasługuje na szczególną uwagę. „post hoc ergo propter hoc (for Schopenhauer)” to nie tylko oda skierowana do Arthura Schopenhauera, ale także swoista puenta „things that happen at night”. Ostateczny kształt drugiej EP-ki, to również zasługa Analog(ue) Tape Dispensera – producent zapewnił swojemu partnerowi muzycznemu urozmaicone i alternatywne środowisko, dostosowane do jego potrzeb.

„things that happen at night” podobnie, jak druga EP-ka, ukazało się w wersji elektronicznej na Bandcampie. 20 marca Hellfyre Club opublikowało fizyczne wydanie tych projektów na kasetach. Limitowana edycja tych nośników została dosyć szybko wyczerpana (taśmy w modzie). W końcu nic dziwnego, iż słuchacze docenili oba wydawnictwa, gdyż to jedne z najciekawszych płyt pierwszego kwartału tego roku.

Tracklista

1. a lazy coon’s obiter dictum
2. the Gus Haynes cribbage league feat. Busdriver
3. monologion
4. folk-metaphysics, 2nd ed.
5. post hoc ergo propter hoc (for Schopenhauer)

Wpis milo wypuszcza dwie nowe EP-ki pojawił się poraz pierwszy w U Call That Love | Hip Hop with soul.

MHz uważano niegdyś za jeden z najciekawszych undergroundowych kolektywów. Copywrite 78, Camu Tao, RJD2, Tage Proto & Jakki Da Motamouth posiadali ugruntowaną pozycję na lokalnej scenie hip hopowej już po kilku latach działalności. Grupie nigdy nie udało się wydać pełnego albumu (ubiegłoroczne „MHz Legacy” należy rozpatrywać pod innym kątem), ale poszczególni członkowie tej formacji mogą pochwalić się licznymi sukcesami na swoim koncie. Zdecydowanie przed szereg wysuwa się tutaj RJD2, który szczególnie za sprawą „Deadringer” (2002) i „Since We Last Spoke” (2004) stał się ulubieńcem tłumów. Jednak ponad dekadę temu sporo emocji wzbudzała postać innego przedstawiciela MegaHertz, Copywrite’a. Emcee o charakterystycznym stylu zdobył początkowo uznanie w oczach Bobbito Garcii, a następnie przekonał do siebie włodarzy Rawkusa. Właśnie ta legendarna wytwórnia płytowa wydała jego debiutancki singiel „Holier Than Thou”. Decyzji tej na pewno nie żałowano, gdyż dwunastka spotkała się z ciepłym przyjęciem w niezależnych kręgach hip hopowych.

Nieprzejednani i pewni siebie bitewni raperzy przyciągali swego czasu wielu odbiorców. Nie inaczej było w przypadku mieszkańca stanu Ohio. Copywrite należał do grona młodych-gniewnych Emcees, pragnących udowodnić swoją wyższość nad innymi oraz pokazać przywiązanie do korzeni hip hopowych. W związku z tym, charakter „Holier Than Thou” nie powinien nikogo dziwić. Już od początku tego utworu można mieć pewność, iż mamy do czynienia z utalentowanym artystą i wręcz specjalistą od braggadocio. Wykonawca uzbrojony po zęby w liryczny arsenał dobitnie pokazał wszystkim kiepskim raperom, gdzie raki zimują. Szybko wypowiadane słowa, pewne flow oraz świetny beat dostarczony przez RJD2 wydatnie pomogły w odniesieniu zamierzonego celu przez jego twórcę. Przy okazji zadbano również o mocną stronę B dwunastki. „Tower Of Babble” powstało przy udziale zapomnianej obecnie formacji Smut Peddlers tworzonej przez Eona, Cage’a & DJ’a Mighty Mi. Singiel nawet został nieco skradziony przez tę formację, gdyż sposób, w jaki zostały złożone zwrotki członków nowojorskiego zespołu stanowi niejako wyznacznik ówczesnego undergroundu z tego regionu Stanów Zjednoczonych.

„Holier Than Thou” trafiło do sprzedaży w 2000 roku. W dalszej kolejności utwór ukazał się na kompilacyjnym wydawnictwie MHz, „Table Scraps” (2001), a przy okazji wybrano te nagranie głównym singlem promującym debiutancki album Copywrite’a, „The High Exhaulted”, wydany w połowie 2002 roku przez Eastern Conference. Dwunasta nie wprowadziła ogromnego zamętu w undergroundzie, ale bez dwóch zdań należy uznać niniejszy projekt za udany. Jego twórca potwierdził opinię zdolnego rapera i dobrze przedstawił się szerszej publiczności. Winyl nadal znajduje się w obiegu i od kilku lat jest szeroko dostępny także u polskich sprzedawców.

Tracklista

Strona A

A1 Holier Than Thou (Clean) [prod. RJD2]
A2 Holier Than Thou (Dirty) [prod. RJD2]
A3 Holier Than Thou (Instrumental) [prod. RJD2]

Strona B

B1 Tower Of Babble (Clean) feat. Smut Peddlers [prod. DJ Mighty Mi]
B2 Tower Of Babble (Dirty) feat. Smut Peddlers [prod. DJ Mighty Mi]
B3 Tower Of Babble (Instrumental) [prod. DJ Mighty Mi]

Wpis Recenzja 12″: Copywrite – „Holier Than Thou” pojawił się poraz pierwszy w U Call That Love | Hip Hop with soul.