Graffiti RockNiemal przy każdej nadarzającej się okazji, kładę nacisk na nieodłączny element hip hopu (jak i każdej innej sfery życia) – wiedzy. Jedna z najistotniejszych składowych hip hopowej erudycji zawiera się w znajomości, przynajmniej pobieżnej, old schoolu. Problem w tym, że posiadanie szerokiego zasobu wiadomości (pojęcie względne) o korzeniach tej kultury, nie stanowi priorytetu dla ogromnej większości ludzi mieniących się fanami rapu, graffiti, bboyingu, etc. W cyklu „Lekcja o old schoolu” nie mam zamiaru nikogo ganić i wytykać niewiedzę, tylko udowodnić, że przy dzisiejszym rozwoju sieci internetowej, zaznajomić się z kamieniami milowymi hip hopu może tak naprawdę każdy. W jaki sposób wypada rozpocząć obcowanie z początkami kultury? Najlepiej od filmów dokumentalnych i programów telewizyjnych. Do jednych z najbardziej znaczących materiałów video powstałych na potrzeby telewizji należy „Graffiti Rock” (1984) pomysłu Michaela Holmana.

Dlaczego akurat ten program umieściłem w pierwszej odsłonie „Lekcji o old schoolu”? Przecież równie ważną pozycję wśród dokumentów o początkach hip hopu zajmuje „Beat This: A Hip-Hop History”, a w późniejszych latach ukazywało się sporo wpływowych obrazów („The Freshest Kids”, „5 Sides of a Coin”, „Scratch”, itd.). Wpływ na ten wybór miało kilka czynników. „Graffiti Rock” stanowił jedną z pierwszych sposobności do ukazania poszczególnych elementów kultury hip hopowej w TV. Owszem, wcześniej przedstawiciele hip hopu pojawiali się w „Soul Train”, czy „Saturday Night Live”, istniał również od kwietnia 1984 roku „Video Music Box”. Jednak koncepcja zaproponowana przez Michaela Holmana znakomicie chwyciła. Manager New York City Breakers wyszedł z inicjatywą zaprezentowania na szerszą skalę składowych tej kultury, ponieważ już na początku lat 80.tych XX wieku, miał on świadomość przyszłości, jaka rysuje się dla wszystkiego, co z tym związane.

Pierwotnie „Graffiti Rock” miało zapoczątkować program telewizyjny o tym samym tytule nadawany przez stację WPIX (kanał 11) w NYC i okolicy. Jak się okazało, plany zostały bardzo szybko zweryfikowane, przez co żywot niniejszego projektu rozpoczął się i zakończył na odcinku pilotażowym, wyemitowanym 29 czerwca 1984 roku. Michael Holman obrał ideę nakręcenia show bliską kształtu „Soul Train” lub „American Bandstand”. Do udziału w nagraniu zaproszono ówczesnych tuzów hip hopowych oraz przyszłych wielkich tej branży. Przez 23 minuty programu przewinęli się Run DMC, Shannon, New York City Breakers, DJ Jimmie Jazz, Kool Moe Dee, Special K (Treacherous Three). Wszyscy twórcy po kolei ujawniali tajniki swojego fachu, rozkładając na czynniki pierwsze rap, bboying, slang, graffiti i całą otoczkę z tym związaną. Co się rzuca w oczy w trakcie oglądania tego programu? Niepowtarzalny i jedyny w swoim rodzaju klimat, ten sam, do którego wzdychają dzisiaj pionierzy hip hopu i miłośnicy dawnych lat tej kultury.

We wrześniu 2002 roku TV show trafił na wydanie DVD, przypominając w ten sposób o swoim istnieniu. Wspaniałym uzupełnieniem, wręcz oddzielą częścią „Graffiti Rock”, są materiały obarczone podtytułem „extras”. Znajdują się tam sceny z udziałem m.in. MC Easy Gee, DJ’a Jazzy Jaya, K-Roba & DJ’a High Priesta, Fab 5 Freddy’ego, Douga E Fresha & DJ’a Chill Willa.

„Graffiti Rock” istotnie przyłożyć się do zwiększenia zainteresowania przez opinię publiczną hip hopem. Oglądając ten materiał blisko 30 lat od jego powstania można doznać wręcz kulturowego szoku. Należy też pamiętać o tym, iż właśnie do tego programu telewizyjnego odnosiło się w swojej twórczości wielu artystów (choćby Beastie Boys i Non Phixion na spółkę z Arsonists). Natomiast w ten sposób pierwsza „Lekcja o old schoolu” dobiegła końca. Kolejna już za dwa tygodnie.