Neroche - The Crooked MileInstrumentalne wydawnictwa napływające z niemal całego świata są znacznie lepiej odbierane przez media i słuchaczy niż jeszcze kilka lat temu. Wzrost popularności producentów można zauważyć gołym okiem przeglądając choćby konta poszczególnych twórców na Soundcloudzie. Wszystkie te zmiany mają też odzwierciedlenie w artykułach publikowanych na łamach naszego serwisu. Szeroko pojęte brzmienia instrumentalne stanowią istotną część działalności U Call That Love. Tylko w ostatnim czasie pojawiły się u nas publikacje o Blossomie, Arts The Beatdoctorze, RJD2 czy artystach związanych z Cult Classic Records. W przygotowaniu znajdują się następne wpisy o twórczości wybranych producentów, które rozpoczniemy od przedstawienia sylwetki brytyjskiego wykonawcy o pseudonimie Neroche. Beatmaker wydał w ostatnich kilkunastu miesiącach trzy wartościowe płyty.

Wydawnictwa instrumentalne wymagają niekiedy większego skupienia od odbiorcy niż w przypadku płyt z wokalami. Historie opowiadane przez producentów poprzez odpowiednio ułożone warstwy i poszczególne części nagrań potrafią przyciągać uwagę słuchaczy z nie mniejszą siłą i stanowić nader zajmujące projekty. Właśnie tymi słowami wypada posłużyć się wkraczając do enigmatycznego i pełnego niedopowiedzeń świata bohatera tego artykułu. Neroche przykłada największą wagę do nadania swoim utworom charakterystycznego posmaku. Jego warsztat opiera się na samplach przypominających fragmenty ścieżek muzycznych do filmów. Następnie brytyjski artysta buduje na ich bazie urozmaicone kompozycje rozciągnięte od instrumentalnego hip hopu, przez downtempo, aż po trip-hop. Powyższa receptura na tworzenie muzyki pojawiła się na jego debiutanckim albumie „Blue Tomorrows”. Materiał zawierający 11 tracków ukazał się w styczniu 2012 roku. Eksperymentalne nagrania beatmakera docenili sympatycy zagadkowych opowieści muzycznych.

Neroche - The Crooked Mile Part 2W maju i wrześniu ub.r. Neroche wydał dwie części serii „The Crooked Mile”. Pierwsza odsłona projektu okazała się udanym wstępem do całości przedsięwzięcia. Producent przedstawił na tej płycie bardziej dopracowane nagrania niż na „Blue Tomorrows”. Brytyjczyk zanotował postęp, co najbardziej widać od strony miksu i masteringu wszystkich utworów. Klimat albumu przypominał muzykę tworzoną do gier lub filmów fantasy. Oprócz stricte instrumentalnych kompozycji otrzymaliśmy na LP jeden track nagrany przy wsparciu wokalistki Anjeliki Cervantes („Nightshade”).

Kontynuacja tej serii pojawiła się w sieci na początku ubiegłorocznej jesieni. „The Crooked Mile Part 2” to naturalny następca pierwszej części projektu. Neroche postarał się tutaj o jeszcze bardziej rozbudowane i zapadające w pamięć nagrania. Brytyjski twórca kolejny raz stworzył płytę charakteryzującą się świetnym klimatem, na której kolejne utwory skrzętnie łączą się w jedną, długą legendę opisującą losy bohaterów sprzed kilku stuleci. „Dead Man Walking”, „The Act Of Seeing”, „Witch Hazel”, „Leftover Winter” czy „No Man’s Land” znakomicie oddają charakter całego longplaya. Wrześniowe wydawnictwo cały czas dryfuje wokół tematyki dotyczącej druidów i nieodgadnionych mieszkańców gęstego i posępnego boru. Zamykający projekt utwór „Earth Druid” niejako puentuje drugą część „The Crooked Mile”, pozostawiając przy tym sporo pytań bez jednoznacznej odpowiedzi.

Neroche prezentuje instrumentalne projekty + wywiad z artystąNa tym nie kończy się artykuł o wydawnictwach brytyjskiego twórcy. W dalszej części wpisu znajdziecie wywiad przeprowadzony z autorem serii „The Crooked Mile”. Neroche udzielił odpowiedzi na pytania dotyczące jego projektów, swoich inspiracji, a także planów na przyszłość. Nie zabrakło również odniesienia do jego ulubionych producentów w tym momencie.

Hej Neroche, jak się miewasz? W grudniu i styczniu ludzie przeważnie umieszczają podsumowania roku, więc chciałbym zacząć ten wywiad od pytania związanego z tym zagadnieniem. Czy jesteś zadowolony z 2013 roku? Czy poprzedni rok okazał się dla Ciebie dobrym okresem?

To był całkiem produktywny rok dla mnie. W maju wydałem „The Crooked Mile”, a następnie we wrześniu ukazało się „The Crooked Mile Part 2”. Następne kilka miesięcy spędziłem na pracach nad trzecią części tej serii, a także na kilku produkcjach w kolaboracjach z innymi artystami.

Przed tym jak zaczniemy rozmawiać o projektach z ub.r., chciałbym powrócić do Twojego debiutanckiego albumu. „Blue Tomorrows” to nadal bardzo porządny materiał dla mnie lecz ciekawi mnie to, jak oceniasz tę płytę z perspektywy czasu?

Dzięki! Nadal lubię większość tracków na „Blue Tomorrows”. Wtedy pracowałem na kiepskim sprzęcie i ponadto mastering nie poszedł tak dobrze, jak to miało wyglądać w założeniach. Chciałem zremasterować ten album, ale straciłem większość oryginalnych plików nagrań w momencie, gdy mój dysk twardy odmówił posłuszeństwa w 2012 roku. Prawdopodobnie przesunę kiedyś ten projekt do działu „offline”, jednak jestem szczęśliwy, że ludzie nadal czują tę płytę.

Jaka była główna koncepcja na rozpoczęcie serii „The Crooked Mile”? Czy chciałbyś kontynuować ten projekt w następnych latach?

Pierwsza część „The Crooked Mile” była kolekcją beatów, które stworzyłem wcześniej w 2013 roku. W tamtym czasie nie miałem planów na zrealizowanie tej serii, ale następnie to po prostu przyszło w naturalny sposób. W tej chwili kończę prace nad trzecią częścią, która powinna ukazać się pod koniec stycznia lub na początku lutego. Po trzeciej odsłonie pewnie dam odpocząć tej serii na dłuższą chwilę i rozpocznę czegoś nowego. Zdecydowanie powrócę do tego projektu w przyszłości.

Ten rodzaj pytań jest jedną z najpopularniejszych kwestii poruszanych przez każdego dziennikarza muzycznego i słuchacza. W jaki sposób opiszesz swój styl muzyczny i jakie są Twoje inspiracje?

Niechlujny instrumentalny hip hop z subtelnymi zachodnimi wibracjami. Moje inspiracje pochodzą z wielu miejsc. W znaczeniu muzycznym pozostaję pod wpływem artystów pokroju Ennio Morricone, Danny’ego Elfmana, Riza Ortolaniego, Davida Lyncha, Matta Berry’ego, Daniels Johnstons. Jestem też dużym fanem filmów i interpretuję mnóstwo inspiracji czerpanych z dorobku takich ludzi, jak Roman Polański, Andrey Iskanov, Stanley Kubrick, Chris Morris, Richard Kern, Tim Burton.

Muszę przyznać, że było to dużą niespodzianką dla mnie, iż znalazłem jedynie kilka blogów oprócz stron służących do pobierania muzyki, które pisały o Twoich wcześniejszych płytach. Ale nawet bez pomocy ze strony blogerów i dziennikarzy muzycznych zdobyłeś swoich sympatyków i Twoje albumy mają się dobrze na Bandcampie. Czy starałeś się dotrzeć ze swoją muzyką do blogerów czy preferujesz rozpowszechnianie informacji o nagraniach w inny sposób?

Będąc szczerym, to nie znam się kompletnie na promocji własnej muzyki, więc doceniam każdego, kto dzieli się moimi nagraniami. Dzięki wielkie dla blogerów i DJ’ów wykonujących swoją pracę.

Muzyka instrumentalna jest bardzo popularna teraz. Dlaczego tak wielu ludzi zaczęło obserwować poczynania beatmakerów zamiast wokalistów, zespołów i Emcees? Przy okazji czy możesz powiedzieć mi o swoim ulubionym producencie w tym momencie?

Uważam, że instrumentalny hip hop i trip-hop oferuje szeroki wybór ludziom. Znajdziemy wiele wariacji i odmian trip-hopu, większość z nich jest niszowa i undergroundowa. W tym momencie moim ulubionym producentem jest Third Person Lurkin z Bad Taste Record. Tworzy on jedne z najlepszych nagrań, jakie kiedykolwiek słyszałem. Uwielbiam beaty Zygotesa. Również czuję wszystko, co wydaje Mononome, jego produkcje są niesamowite.

Dziękuję za poświęcenie czasu na tę rozmowę. Jeszcze tylko na koniec zapytam, jakie masz plany muzyczne na kolejne miesiące?

Naprawdę nie ma za co! „The Crooked Mile Part 3” będzie już wkrótce opublikowane. Mam kilka planów na nowe serie albumów, ale nie zapadły żadne wiążące decyzje póki co. Wszyscy mogą obserować moje konta na portalach społecznościowych, aby być na bieżąco z informacjami.


Wszystkie dodatkowe informacje i newsy o działalności Neroche’a znajdziecie na Facebooku, Soundcloudzie i Twitterze.

„The Crooked Mile Part 2” można odsłuchać za pośrednictwem Bandcampa. Wydawnictwo w formacie elektronicznym jest dostępne w sprzedaży w cenie £5.

Tracklista

  1. Dead Man Walking
  2. Fire In The Sky
  3. The Act Of Seeing
  4. Who Goes There
  5. Chemical Drip
  6. Witch Hazel
  7. Leftover Winter
  8. 10,000 Woolong
  9. Scum Filled Saloon
  10. Shallow Grave
  11. No Man’s Land
  12. Earth Druid