The Anthology of Rap – po prostu więcej niż książka

Książki poświęcone hip hopowi stanowią ważny element w rozwoju i kultywowaniu tradycji tej kultury. Historia wydawnictw książkowych dotyczących poszczególnych elementów hip hopu sięga co najmniej kilkunastu lat wstecz. Przez ten okres powstało wiele ważnych tytułów, prawdziwych kompendiów wiedzy, nierzadko ponadczasowych dzieł, wnoszących wiele do kultury hip hopowej. Wśród najważniejszych książek hip hopowych należy wymienić przede wszystkim „Can’t Stop Won’t Stop” Jeffa Changa, „Hip Hop America” Nelsona George’a, „Ego Trip’s Book of Rap Lists” (praca zbiorowa) i co najmniej tuzin więcej tytułów. Z drugiej strony, aż do końca 2010 roku rap nie doczekał się antologii z prawdziwego zdarzenia. Jednakże, wraz z opublikowaniem „The Anthology of Rap” autorstwa Adama Bradleya i Andrew DuBoisa, udokumentowano kolejną gałąź hip hopu.

Adekwatnym rozwinięciem dalszej części artykułu będzie poniższa definicja słowa „antologia”:

Antologia – pojedyncza publikacja albo seria wydawnicza wydana drukiem lub cykl audycji radiowych bądź kolekcja nagrań płytowych itp. – będąca wyborem dzieł lub ich fragmentów, jednego lub wielu autorów, dokonana według określonych zasad, opatrzona tytułem.

Jak widać, przygotowanie jakiejkolwiek antologii to bez wątpienia wyzwanie dla pisarzy. Zadanie niełatwe, wymagające odpowiedniego warsztatu i podejścia. Angielscy profesorowie zmierzyli się z całą historią hip hopu, od schyłku lat 70.tych XX wieku, aż po lata współczesne. W swojej publikacji zebrali teksty dziesiątek artystów takich jak Kurtis Blow, Grandmaster Flash, Sugarhill Gang, LL Cool J, Public Enemy, NWA, Queen Latifah, Common, Lil’ Kim, Outkast, 2Pac, Wu-Tang Clan, Eve i wielu innych. Spis tekstów wszystkich wykonawców został podzielony na następujące kategorie: „The Old School” 1978–84, „The Golden Age” 1985–92, „Rap Goes Mainstream” 1993–99 oraz „New Millennium Rap”. Przedmowę powierzono Henry’emu Louisowi Gatesowi Jr., natomiast za posłowie odpowiedzialni są Common i Chuck D z kultowego Public Enemy.

Wydanie „The Anthology of Rap” wzbudziło wiele kontrowersji w świecie hip hopowym. W recenzjach książki nietrudno trafić na krytyczne głosy, wytykające liczne błędy w tekstach utworów poszczególnych przedstawicieli hip hopu. Jak się szybko okazało, dzieło Bradleya i DuBoisa nie zamknęło sporów o wybrane wersy artystów, które trwają w najlepsze od wielu lat. Do najczęściej komentowanych tekstów należy „Brooklyn Zoo” Ol’ Dirty Bastarda, w którym pada wers:

I drop science like Cosby drop babies.

Z drugiej można trafić na inne wersje powyższej linijki:

I drop science like girls be droppin’ babies. / I drop science like Huxtable drop the babies.

Doprawdy próżno szukać poprawnej odpowiedzi na powyższe zmagania z tekstem„Brooklyn Zoo”, a prawda raczej nigdy nie wyjdzie na jaw, chyba, że ODB zmartwychwstanie.

Wracając do tematu pomyłek w „The Anthology of Rap” to niektórzy dziennikarze, jak Nil Doctrine w dokładny sposób przedstawili znalezione błędy w książce. Z kolei Paul Delvin ze strony Slate pokusił się o dokładną analizę wydawnictwa, wraz z wyszczególnieniem pomyłek oraz pominięciem przez autorów istotnych artystów dla rozwoju hip hopu (DJ Quik, Redman, Keith Murray, Grand Puba, Sadat X, Rah Digga, M.O.P.).

Pomimo tego iż książka zawiera gafy, to nie sposób odrzucić jej wartości merytorycznej. „The Anthology of Rap” powinna z biegiem lat zostać bardziej doceniona, co najprawdopodobniej przy pomyślnych wiatrach będzie miało miejsce.

Na koniec zamieszczam kilka cytatów podsumowujących wydawnictwo Yale University Press, dodając przy tym trailer wydawnictwa.

An essential contribution to our living literary tradition… This groundbreaking anthology masterfully assembles part of a new vanguard of American poetry. – Henry Louis Gates, Jr.

Every great literature deserves a great anthology. Rap finally has its own. – Chuck D

What you hold in your hands is more than a book. This is a culture. This is hip-hop… This book offers a view of rap in full, from the root to the fruit. – Common

Listen along on YouTube and it”s a self-taught class on the genre”s history. – New York Magazine

„The Anthology of Rap” reaffirms the enduring force of the written word – or at least the immaculately constructed freestyle. – LA Weekly