U Call That Love

Pragmatycznie o hip hopie i muzyce instrumentalnej

Tag: kev brown

  • Grap Luva z (nie)skończonym projektem muzycznym

    Grap Luva z (nie)skończonym projektem muzycznym

    3–4 minut

    Artyści spokrewnieni ze sobą, to częsty obrazek w przemyśle fonograficznym. Muzyczne rodziny wpisały się na karty historii, utrzymując mniej lub bardziej zażyłe kontakty na poszczególnych etapach swoich karier. W kręgach hip hopowych nietrudno wskazać wiele postaci z tego samego drzewa genealogicznego. Dotyczy to zarówno rodzeństw – Grandmaster Melle Mel & Kidd Creole, Madlib & Oh No, Mr. Cheeks & Freaky Tah – jak i kuzynów – Redman & Tame One, Ice Cube & Del, Kool DJ Red Alert & Jazzy Jay, Grand Puba & C.L. Smooth. Obok nich znajdziemy bliźniaków z Twin Hype na czele (podciągając kategorię zmieścimy – dobre słowo – tutaj Fat Joe & Big Puna). Na rodzinnej liście nie powinno zabraknąć miejsca też dla Pete Rocka & Grap Luvy. Młodszy brat legendarnego producenta po wielu latach starań, wydał w końcu debiutancką płytę „Neva Done EP”.

    Wyjście z cienia starszego rodzeństwa, to nie lada sztuka nawet dla najbardziej utalentowanych artystów. W większości przypadkach całą karierę muzyczną ciągnie się za takimi osobami określenie „młodszy brat”, względnie „młodsza siostra”. Z drugiej strony, takie określenia potrafią wydatnie pomóc twórcom o mniejszej renomie. Jak wygląda sytuacja z Grap Luvą? Ano umieścimy jego gdzieś pomiędzy tymi określeniami. Kwalifikacji muzycznych nie sposób odmówić urodzonemu na Bronksie raperowi i producentowi w jednym. Jednak w porównaniu do Pete Rocka, jego przejawy aktywności na scenie muzycznej długimi momentami ograniczały się do minimum.

    Nowojorczyk zadebiutował 20 lat temu w utworze „The Basement” na klasycznym albumie swojego brata i C.L. Smootha „Mecca And The Soul Brother”. Następnie stał się integralną częścią jednego z najbardziej pechowych kolektywów rapowych w dziejach tej muzyki, InI. Wydany przez zespół singiel „Fakin’ Jax” okazał się ogromnym, jeżeli tak to można nazwać, przebojem w undergroundowym środowisku hip hopowym. Nagrany w połowie lat 90.tych poprzedniego stulecia album „Center Of Attention” dziwnym trafem (choć nie do końca ze względu na postępowanie wytwórni) nie został wypuszczony w swoim czasie przez Elektra Records. Następnie płyta została wielokrotnie bootlegowana, ukazując się wreszcie w oficjalnym wydawnictwie dopiero w 2003 roku w ramach „Lost and Found: Hip-Hop Underground Soul Classics” Pete Rocka. Grap Luva w międzyczasie odbył współpracę z wieloma znaczącymi i uzdolnionymi artystami – Jigmatas, The Nextmen, DJ’em Spinną, Marleyem Marlem, Lone Catalysts, DJ’em Camem, J-Live’em. W ostatnim czasie The Younger Soul Brother częściej niż dotychczas pojawiał się na płytach innych postaci, a pod koniec ub.r. wydał po serii singli premierowy solowy materiał – „Neva Done EP”.

    Wydawnictwo płytowe nowojorskiego przedstawiciela undergroundu ukazało się dzięki nakładowi Redifinition Records & Slice-of- Spice. Ze względów technicznych materiał wypadałoby przypisać do longplayów, aczkolwiek kierując się liczbą oryginalnych utworów idealnie pasuje tutaj określenie EP-ki.

    „Neva Done EP” powstała przy użyciu kultowego samplera SP-1200, którego wpływ na wysublimowane brzmienie nagrań jest aż nadto wyczuwalne. Za brzmienie płyty oprócz gospodarza projektu odpowiadają Kev Brown, Damu The Fudgemunk i Joc Max. Tytuł wydanego 22 listopada 2011 roku materiału można rozumieć na kilka sposobów. Praca artysty muzycznego właściwie nigdy nie ma końca i pozostaje w ciągłym ruchu. Z drugiej strony, Grap Luva na pewno zdaje sobie sprawę, iż jego EP to tylko krok naprzód w drodze po długogrające wydawnictwo. Jednak najbliżej prawdy powinno znaleźć się to, iż zwyczajnie nie wszystkie koncepty na „Neva Done EP” zostały pomyślnie skończone.

    Premierowy projekt Grap Luvy znajdziecie na Bandcampie. Młodszy brat Pete Rocka prezentuje swój kunszt producencki i odsłania tajniki korzystania z samplera SP-1200 na poniższych dwóch nagraniach video. Wypadałoby teraz nagrań pełen longplay, prawda panie The Younger Soul Brother?

    Tracklista

    1. Work Is Never Done (prod. Damu The Fudgemunk)
    2. Neva Done (Vocal Version) (prod. Kev Brown)
    3. Neva Done (Instrumental) (prod. Kev Brown)
    4. Work It Out (Vocal Version) (prod. Joc Max)
    5. Work It Out (Instrumental) (prod. Joc Max)
    6. Pieces Of A Drum (prod. Grap Luva)
    7. Keywaves (Piano Waterfall) (prod. Grap Luva)
    8. Rocking With Elegance (One For Damu) (prod. Grap Luva)
    9. Lions Walk (prod. Grap Luva)
    10. Make Em Clap (Classic Issue) (prod. Grap Luva)
    11. West Side Highway (prod. Grap Luva)
  • Reinterpretacje poprzednich nagrań Has-Lo zebrane na Conversation B

    Reinterpretacje poprzednich nagrań Has-Lo zebrane na Conversation B

    3–4 minut

    Stara prawda głosi, że artyści muzyczni są tyle warci, co ich ostatnie nagranie(a). Według tej zasady postępuje znaczne grono raperów i producentów, niezależnie od posiadanej reputacji i pozycji na scenie muzycznej. W związku z tym powstają najróżniejsze projekty, które z powodzeniem można rozpatrywać pod względem lepszych i gorszych wypełniaczy pomiędzy pełnymi płytami artystów. Obok mixtape’ów, podcastów, kompilacji niepublikowanych do tej pory utworów, można też trafić na zupełnie inną kategorię tego rodzaju materiałów – poprzednie EP-ki i albumy w zupełnie odmienionej formie. Zremiksowane longplaye to żadne odkrycie w muzyce, ale sąsiadujące z nimi projekty opierające się na reinterpretacji wcześniej powstałych kompozycji, nierzadko cechują się dużą kreatywnością. W przygotowaniu na drugie LP ciepło przyjętego w undergroundzie Has-Lo, Mello Music Group pokusiło się o wydanie płyty zawierającej nowe interpretacje tracków pochodzących z wypuszczonego w marcu „In Case I Don’t Make It”. „Conversation B” trafiło na rynek muzyczny w połowie listopada i obfituje w utwory zinterpretowane przez wziętych niezależnych beatmakerów.

    Utarło się, że masa młodych-zdolnych reprezentantów nowej generacji w hip hopie, po wydaniu 1-2 płyt otrzymuje pełno pozytywnych opinii o swojej działalności. Niejednokrotnie można wyłapać określenia pokroju „dobrze zapowiadającego się”, „o ciekawie rysującej się przyszłości”, „utalentowanego”, „perspektywicznego” artysty. W przypadku niektórych osób, poglądy są nieco mocno zawyżone, co nie stanowi nic nadzwyczajnego w dzisiejszym świecie. W odniesieniu do członków Mello Music Group, krytyczne głosy pojawiają się tak często, jak deszcz w ostatnich miesiącach w Polsce. Has-Lo może nie znajduje się w ścisłej czołówce wychwalanych pod niebiosa przedstawicieli MMG (te miejsca zazwyczaj są obsadzone przez Oddiseego i Apollo Browna), ale doczekał się już mnóstwa pochlebnych recenzji. Przede wszystkim podkreśla się wartość artystyczną debiutanckiego materiału wydanego nakładem prężnie działającego undergroundowego labelu – „In Case I Don’t Make It”. Dziennikarzy muzyczni i słuchacze docenili marcowe wydawnictwo płytowe mieszkańca Filadelfii, podkreślając specyficzny klimat unoszący się nad tą produkcją i oryginalny styl twórcy albumu. Darmowy projekt z końca września, „Illegally Yours EP”, będący kompilacją starszych utworów Has-Lo, utwierdziło odbiorców o skali jego talentu. Ostatni kwartał b.r. przyniósł „Conversation B”, odświeżające tegoroczne nagrania rapera i producenta w jednym.

    Oficjalne informacje o nowym wydawnictwie płytowym filadelfijczyka dotarły do opinii publicznej w pierwszych dniach października. Ukazanie się „Conversation B” poprzedziły darmowe single – od „Maxell UR”, po „Reincarnate”. Ostatecznie Mello Music Group wypuściło album 15 listopada, co zostało skrzętnie odnotowane przez dziesiątki serwisów muzycznych na całej kuli ziemskiej. Listopadowy projekt został przygotowany w prosty, a przy tym niebanalny sposób.

    Wyprodukowane w całości przez Has-Lo nagrania pochodzące z „In Case I Don’t Make It” poddano na nowo obróbce, osiągając dzięki temu wymierny efekt. 14 utworów zostało zinterpretowanych przez 14 producentów (w tym przez filadelfijskiego artystę). Istniały obawy związane ze spójnością i wymiarem świeżych wersji tracków, ponieważ na marcowym projekcie przedstawiciel MMG nadał całości materiału niebywały nastrój i odcień. Jednak, zaproszeni beatmakerzy świetnie wywiązali się ze swojej roli i tchnęli nowego ducha w accapelle gospodarza longplaya. Instrumentale na „Conversation B” pochodzą zarówno od rozpoznawalnych osób w undergroundzie (The Audible Doctor, Exile, Kev Brown, Apollo Brown, J-Zone, IMAKEMADBEATS, Oddisee, Eric Lau) oraz zastęp mniej znanych twarzy (ST/MiC, Small Professor, Y?Arcka, Mike Fiveduece, Paten Locke). Efekt reinterpretacji utworów w ich wykonaniu należy uznać za znakomity; wszyscy poradzili sobie z awangardową twórczością Has-Lo w naprawdę świetny sposób, nadając poszczególnym kompozycjom nowego charakteru.

    Mello Music Group już tradycyjnie, udostępniło pełen album na Bandcampie. „Conversation B” ukazało się na płycie CD (digipack), limitowanej edycji winylowej oraz wszelkich możliwych formatach elektronicznych. 3 październiku został zaprezentowany trailer promujący płytę, który zamieszczam poniżej.

    Aktualizacja: Na kanale Mello Music Group zaprezentowano teledysk do „Hindsight”.

    Tracklista

    1. Reincarnate (prod. The Audible Doctor)
    2. Face in Disguise (prod. Exile)
    3. Never Was Yours (prod. Kev Brown)
    4. Inherit The Stars (prod. Paten Locke)
    5. Light Years (prod. J-Zone)
    6. Hindsight (prod. Apollo Brown)
    7. One For Nana (prod. ST/MiC)
    8. Deaden The Pain (prod. Small Professor)
    9. The Cost (prod. Y?Arcka)
    10. Maxell UR (prod. Has-Lo)
    11. Forty days (prod. Mike Fiveduece)
    12. Retro Chic (prod. IMAKEMADBEATS)
    13. Lies That Sound True (prod. Eric Lau)
    14. Last Day Of School (prod. Oddisee)
  • Kaimbr i Kev Brown wciągają do świata The Alexander Green Project

    Kaimbr i Kev Brown wciągają do świata The Alexander Green Project

    3–4 minut

    Liczba działających obecnie niezależnych labelów wzrasta z miesiąca na miesiąc. Podczas, gdy jedne oficyny wydawnicze decydują się na wypuszczanie co rusz nowej muzyki, inni przykładają szczególną uwagę do jakości sygnowanych przez siebie materiałów. W tej drugiej kategorii wypada umieścić Redefinition Records. Wytwórnia płytowa powinna kojarzyć się sympatykom undergroundu głównie z postacią Damu The Fudgemunka („How It Should Sound Volume 1 & 2” oraz „Supply For Demand”), czy też K-Defa („For Def’s Sake” 7″). Działania tej firmy nie ograniczają się tylko do wydawania płyt swoich artystów lecz także na pomaganiu w karierze muzycznej zaprzyjaźnionych postaci. W wyniku współpracy z Kaimbrem i Kev Brownem, w maju b.r. ukazała się fizyczna wersja wspólnego projektu tego duetu, „The Alexander Green Project”.

    Z dwójki artystów odpowiedzialnych za tegoroczny projekt, bardziej znany jest współzałożyciel kolektywu Low Budget. Kev Brown to już uznana marka na scenie hip hopowej, mający na swoim koncie współpracę z plejadą osobistości – Bustą Rhymesem, DJ’em Jazzy Jeffem, De La Soul, Marco Polo, Oddisee’em, Marleyem Marlem i wieloma innymi. W tym roku producent/raper poszerzył listę swoich solowych wydawnictw o kolejne pozycje. Do debiutanckiego albumu „I Do What I Do” (Up Above Records) z 2005 roku Amerykanin dorzucił zbiory archiwalnych nagrań – „Open Mic Knight” i „Instrumentals Vol. 1” oraz kompilację utworów zatytułowaną „Classic Joints”. Dorobek muzyczny Kaimbra wygląda przy tym blado. Umieszczony w 2007 roku na liście Rawkus 50, Emcee może poszczycić się wydaniem płyty „Why Be Somebody Else” (Rawkus, reedycja Low Budget Productions z początku 2011 roku). Ponadto raper wystąpił gościnnie na projektach m.in. Kenna Starra, LMNO, Doujah Raze’a i Marco Polo. „The Alexander Green Project” stanowił tym samym dobrą okazję do zaprezentowania się Kaimbra szerszemu audytorium. Z kolei Kev Brown za sprawą tej produkcji mógł umocnić swoją pozycję wśród współczesnych beatmakerów.

    Wspólne dzieło niezależnych artystów 15 lutego b.r. trafiło do sprzedaży na iTunes. Po umieszczeniu albumu do pobrania w formie digitalowej, przedstawiciele Redefinition Records zaproponowali wydanie płyty w formie fizycznej, zarówno na CD, jak i na winylu. Szefom labelu, podobnie jak wielu słuchaczom i dziennikarzom muzycznym, przypadła do gustu koncepcja, wokół której opierał się ten materiał. Kev Brown wyszedł z ideą oparcia produkcji LP na samplach pochodzących z nagrań Ala Greena, nawiązując w ten sposób do prawdziwego imienia i nazwiska Kaimbra. Pomysł chwycił, okazał się trafny i pasował do stylu współautorów tego wydawnictwa płytowego. Duet dobrał sobie do pomocy kilku ciekawych artystów, m.in. Kenna Starra, Seana Borna, Hassana Mackeya, The Kid Daytonę & Ashera Rotha. Wszystkie instrumentale zawarte na „The Alexander Green Project” wyszły spod ręki Kev Browna, który wspomógł też Kaimbra w przygotowaniu warstwy tekstowej na ich longplay.

    Materiał trafił na Bandcampa. Damu The Fudgemunk miał nosa decydując się na wypuszczenie „The Alexander Green Project” w wersjach fizycznych. Premiera płyty CD i winyla odbyła się 10 maja b.r. Kolekcjonerzy wydawnictw muzycznych szczególnie ucieszyli się na wieść dołączonej do winylowego wydania siódemki „Go Green”/„Army Fatigue Rap” (Redef Remix). Kaimbr i Kev Brown postarali się o kilka nagrań wideo związanych ze swoim projektem. Do sieci internetowej przedostały się teledyski zrealizowane do utworów „Low Budget 260” i „Go Green”, a także zabawny teaser albumu, ukazujący znajomość sztuk walki gospodarzy LP.

    Aktualizacja: Low Budget przy wsparciu Redefinition Records wypuściło „The Alexander Green Project” na kasetach, które są dostępne w sprzedaży za pośrednictwem sklepu REDEF.

    Tracklista

    1. Solid feat. Kenn Starr & Sean Born/Isaac Jones
    2. Gritz
    3. Audio Background
    4. Firewater (Bartendin’) feat. Cy Young
    5. Hook
    6. Rappin’ feat. Sean Born
    7. Songs
    8. My Apology
    9. Low Budget 260
    10. Army Fatigue Rap feat. Roddy Rodd, Hassan Mackey & DJ Marshall Law
    11. The combination feat. Early Reed, Kenn Starr, Sean Born, Marshall Law, Quartermaine, Eye-Q & Hassan Mackey
    12. We Gon’ Go! (We Gettin On)
    13. More Gritz feat. The Kid Daytona & Asher Roth
    14. Go Green (Bonus Track)
  • HiPNOTT Records prezentuje świeży album The Regiment

    HiPNOTT Records prezentuje świeży album The Regiment

    2–4 minut

    Nie będzie niczym odkrywczym stwierdzenie, że w przeciągu ostatnich lat Detroit wyrosło na znaczącą siłę na hip hopowej mapie Stanów Zjednoczonych. The Motor City dzisiaj obok Nowego Jorku i Los Angeles jest uważane za najprężniej działający ośrodek hip hopowy, co zostało docenione przez słuchaczy i dziennikarzy muzycznych po obu stronach Atlantyku. Nic w tym dziwnego, jeżeli przyjrzymy się czołowym postaciom z tej aglomeracji miejskiej. Eminem, Royce Da 5’9″, Black Milk, Buff1, Elzhi, Guilty Simpson, Finale, Apollo Brown, Boog Brown to tylko nieliczni z szeregu istotnych artystów związanych ze sceną muzyczną stolicy Michigan. Oprócz bardziej znanych grup i solistów, można trafić na mniej znanych ludzi, aczkolwiek nie odstających pod względem talentu od bardziej znanych partnerów z Detroit. 20 września b.r. będący na fali wznoszącej duet The Regiment zaprezentował słuchaczom swój nowy album zatytułowany „The Panic Button”.

    Przedstawiciele Midwestu należą do grona zespołów ze stosunkowo krótkim stażem w branży muzycznej. The Regiment powołali do życia dwaj Emcees – OSI i C. Reid. Początkowo formacja budowała swoją pozycję na undergroundowej scenie w Detroit, w czym pomogło wypatrzenie ich przez pomysłodawców projektu Rawkus 50, a następnie umieszczenie na tej liście obok m.in. Custom Made, Cymarshalla Lawa, Doujah Raze’a, Finale’a, Grand Agenta, L.E.G.A.C.Y. oraz Silent Knighta. Niedługo później grupa wypuściła swój debiutancki projekt, „The Come Up”, zawierający porządne beaty i poprawne teksty autorstwa mieszkańców The Motor City. Po tym wydarzeniu, C. Reid opuścił szeregi The Regiment, ale OSI w szybkim tempie znalazł jego następcę w postaci IseQolda.

    W maju 2009 roku nakładem Soulfixin Music został wydany drugi longplay zespołu, „A New Beginning”. Pozwoliło uzyskać to artystom nowych odbiorców i dotrzeć ze swoją twórczością także do ogólnokrajowych mediów. Rok później trafił do obiegu kolejny materiał OSI’ego i IseQolda – „A New Change EP”, nagrany wespół z producentem Solutionem pod nazwą Subliminal Thoughts. Płyta opierała się na remiksach wybranych utworów z katalogu The Regiment, udostępnionych do darmowego pobrania. Raperzy zwrócili na siebie uwagę niezależnego labelu HiPNOTT Records, z którym podjęli współpracę. W ten sposób, we wrześniu 2011 roku został zrealizowany ostatni album grupy, „The Panic Button”.

    Trzecie LP przedstawicieli The Motor City poprzedziło zaprezentowanie mixtape’u „Back To Lyrics” z lutego b.r., właściwego wstępu do nadchodzącego wydawnictwa zespołu. Tracklista „The Panic Button” obfituje w znaczące postacie na scenie hip hopowej, zarówno od strony producenckiej, jak i wokalnej. Instrumentale na pierwszy album The Regiment wydany przez HiPNOTT Records dostarczyli Soulution, Newstalgia, Apollo Brown, Kev Brown, Beat Butcha, Beatnick Dee oraz Soulgate. Ponadto, OSI i IseQold podjęli współpracę z Finale’em, Boog Brown, Substantialem i Vincentem J. Kelleyem, dzięki którym skompletowali wszystkie zwrotki na płytę. Zgodnie z tytułem projektu, artyści postarali się dostarczyć słuchaczom wartościową muzykę, będącą odskocznią i alternatywą od większości ukazujących się materiałów we współczesnym rapie.

    Singlami promującymi „The Panic Button” wybrano dwa tracki – „Battle Cry” i „Everything”. Do pierwszego z nich nakręcono także teledysk, który możecie obejrzeć poniżej. Pełen album został zamieszczony do bezpłatnego odsłuchu na Bandcampie.

    Tracklista

    1. The R (prod. Soulution)
    2. Detroit Hip Hop (prod. Newstalgia)
    3. Battle Cry (prod. Apollo Brown)
    4. Beauty of a Day (prod. Soulution)
    5. Guns and Butter (prod. Kev Brown)
    6. Let Her Go feat. Vincent J. Kelley (prod. Beat Butcha)
    7. Just Shine (prod. Beatnick Dee)
    8. The Reason (prod. Apollo Brown)
    9. Everything feat. Vincent J. Kelley (prod. Soulution)
    10. Believe (prod. Newstalgia)
    11. Make Do (prod. Newstalgia)
    12. That’s Why feat. Substantial (prod. Soulution)
    13. Get Away featuring Vincent J. Kelley (prod. Soulgate)
    14. 100 feat. Kev Brown & Finale (prod. Soulution)
    15. Clarity (prod. Soulution)
    16. Battle Cry (Remix) feat. Boog Brown (prod. Apollo Brown)
    17. Old School Vibe (Remix) (prod. Apollo Brown)
  • Darmowy album: Kev Brown – Classic Joints

    Darmowy album: Kev Brown – Classic Joints

    2–3 minut

    W dzisiejszych czasach decydując się na wydanie darmowego materiału należy wziąć pod uwagę kilka podstawowych rzeczy. Dostęp do informacji jest jednym z priorytetów, którymi kieruje się ogół słuchaczy na całym świecie. Utrzymując kontakt ze znanymi bloggerami, dziennikarzami muzycznymi, stronami internetowymi o wiele łatwiej przychodzi rozpowszechnianie newsów o nagraniach poszczególnych artystów (często też dochodzi do bezpośredniej współpracy, jak w przypadku „Elmatic” Elzhiego wydanego w kooperacji z magazynem XXL). Popularność i użyteczność takich serwisów, jak Bandcamp, czy Soundcloud została doceniona od Honolulu aż po Auckland. Nie można też zapominać o tym, iż odbiorcy muzyki stają się coraz bardziej wybredni przez ogrom darmowych wydawnictw płytowych, w których mogą przebierać i wybierać. Aby zadowolić słuchaczy oraz trafić w odpowiedni rynek docelowy, trzeba również dostarczać różnego rodzaju bonusy w postaci niepublikowanych wcześniej tracków, rzadkich nagrań z katalogu rare & unreleased, tworzyć kompilacyjne albumy, podsumowujące pewien etap działalności na scenie muzycznej. Ostatni punkt z tej listy został spełniony przy ostatniej solowej płycie Keva Browna – „Classic Joints”.

    Postać niezależnego producenta muzycznego została szerzej przedstawiona przy okazji wcześniejszego artykułu o poprzednich albumach przedstawiciela Redefinition Records („Open Mic Knight” i „Instru­men­tals Vol. 1”). Tym razem skupię się na dogłębnym przedstawieniu „Classic Joints”. Darmowy album Keva Browna ukazał się blisko dwa miesiące temu. Wydawnictwo obfituje w tracki, które trafiły na różne materiały beatmakera, zarówno solowe, jak i znalezione na płytach innych artystów. Tracklista zawiera sporo produkcji uznanych postaci, takich jak Busta Rhymes, Grap Luva (INI), Jay-Z, Biz Markie, Kaimbr. „Power Bars” pochodzi z „I Do What I Do”, „Batida” ze składanki „The Timeless Interpretations”, „What Ruling Means” z albumu Marleya Marla „Re-Entry”, „Games” z 12″ Biz Markiego wydanej przez niemiecką wytwórnię płytową Groove Attack Productions. Znalazło się także miejsce dla kilku alternatywnych wersji nagrań: „Threat”, „Work In Progress” w remiksie Damu The Fudgemunka oraz „Songs” ze wspólnego albumu Keva Browna i Kaimbra – „The Alexander Green Project”. Całość materiału składa się na całkiem spójną i soczystą płytę.

    Darmowy album Keva Browna możecie pobrać korzystając z poniższych odnośników. Jeżeli chcecie wesprzeć tego uzdolnionego producenta, to odsyłam na znany i lubiany serwis Bandcamp, za pośrednictwem którego można kupić niniejszy materiał oraz dokonać odsłuchu wydawnictwa członka Lowbudget Productions.

    DOWNLOAD Kev Brown – „Classic Joints”
    DOWNLOAD Kev Brown – „Classic Joints” (alternatywny link)

    Tracklista

    1. Marley Marl– What Ruling Means feat. Kev Brown & Grap Luva
    2. Kev Brown – Another Random Joint
    3. Busta Rhymes – Packin’ Them Things
    4. Biz Markie – Games
    5. Kev Brown – Batida
    6. Grap Luva – Power Bars feat. Kev Brown
    7. Kev Brown – What You Got feat. Asheru, Grap Luva & Hassan Mackey
    8. Kaimbr & Kev Brown – Songs (From „The Alexander Green Project”)
    9. Jay-Z – Threat (Kev Brown Unofficial Remix)
    10. Kev Brown – Always EP Version
    11. Kev Brown – Work In Progress (Damu The Fudgemunk Remix)
    12. Kev Brown – The Crowd
  • Archiwalne nagrania Kev Browna – Open Mic Knight i Instrumentals Vol. 1

    Archiwalne nagrania Kev Browna – Open Mic Knight i Instrumentals Vol. 1

    2–3 minut

    Obecnie mnóstwo artystów decyduje się na upublicznienie swoich archiwalnych nagrań, które nierzadko spędziły lata w szufladach, ewentualnie na twardych dyskach. W końcu dzięki takim serwisom, jak SoundCloud, czy Bandcamp, nie trzeba martwić się o rozprzestrzenienie się poszczególnych wydawnictw płytowych oraz o dotarcie do określonej grupy docelowej. Właśnie w ten sposób, słuchacze otrzymują okazję do przyjrzenia się niepublikowanym dotąd materiałom, wśród których mogą trafić się prawdziwe rarytasy, jak choćby w przypadku beatów Buckwilda, wykorzystanych w powstaniu albumu „Nineteen Ninety Now” (z Celph Titledem). Również wartościowymi projektami są dwa odkurzone wydawnictwa Keva Browna – „Open Mic Knight” oraz „Instrumentals Vol. 1”.

    Kevin Brown działa na scenie muzycznej już od ponad dziesięciu lat. Do jego pierwszych produkcji należały „Special” na albumie De La Soul „AOI: Bionix”, „What Ruling Means”, które trafiło na „Re-Entry” Marleya Marla oraz udział przy powstaniu siedmiu tracków z płyty „The Magnificent” DJ’a Jazzy Jeffa. Debiutancki materiał pochodzącego z Landover (Maryland) rapera i producenta w jednym, singiel „Nitefall” (Up Above Records) ukazał się w 2003 roku. Następnie przyszła kolej na longplay z 2005 roku „I Do What I Do” (wydany także w wersji instrumentalnej), „Selective Hearing” (2008) nagrany wespół z LMNO oraz szereg dwunastek i gościnnych udziałów na innych projektach. W styczniu b.r., Kev Brown postanowił zaprezentować niepublikowane dotąd materiały: „Open Mic Knight” i „Instrumentals Vol. 1”, będące także wstępem do następnych wydawnictw artysty.

    Premiera pierwszego longplaya odbyła się 6 stycznia 2011 roku. Jak podaje Kev Brown, oryginalnie „Open Mic Knight” zostało nagrane przy użyciu samplera Akai S20 na przestrzeni 1999 i 2000 roku. Tuzin tracków zawartych na albumie powinno szczególnie przypaść do gustu fanom „I Do What I Do”. Poniżej znajdziecie krótkie streszczenie niniejszej produkcji, dokonanej przez jej autora:

    To niesamowite słyszeć, jak układałem piosenki i sklejałem je w całość, tworząc prawdziwy album. Byłem w tym wtedy, słońce!

    Odsłuchaj i/lub kup „Open Mic Knight” na Bandcampie.

    Tracklista

    1. Introduction
    2. Bring It
    3. Rap Convention
    4. Apology
    5. Take Dat
    6. 50/50 feat. MooDi BLoo
    7. Critical Edge Pt. 2
    8. Break-Fast feat. Early Reed
    9. Still Lampin’
    10. Alchemist Style (Remix)
    11. Tranquility
    12. Coffee Break feat. Early Reed

    Z kolei „Instrumentals Vol. 1” – zresztą, jak sam tytuł wskazuje – zawiera 14 instrumentalnych produkcji, oficjalnie wydanych 30 stycznia b.r. przez Keva Browna. Klimat materiału jest utrzymany w stylu, który doskonale znają słuchacze obyci z twórczością tego artysty. Wydawnictwo płytowe stanowi nie tylko nie lada gratkę dla fanów członka Low Budget Crew, gdyż także DJ’e i raperzy powinni znaleźć interesujące kąski na „Instrumentals Vol. 1”.

    Tracklista

    1. 1% (Out the MPC Version)
    2. Life (Remix Instrumental)
    3. Gentrification (Out the MPC Version)
    4. Look (Instrumental)
    5. Sam Jackson On Piano (Out the MPC Version)
    6. Another Private Conversation (Instrumental)
    7. Mulitply (Instrumental)
    8. Couldnt Hear Me Over The Music (Remix Instrumental)
    9. Hardcore Riverdance (Out the MPC Version)
    10. Whoever Programmed Us (Remix Instrumental)
    11. State of Emergency (Instrumental)
    12. Armada Latina (Remix Instrumental)
    13. Shotgun (Instrumental)
    14. Come Back (Instrumental)

    Odsłuchaj i/lub kup „Instrumentals Vol. 1„ na Bandcampie.

    Obydwie płyty są sygnowane przez Lowbudget Productions, kolektywu, do którego należy Kev Brown.

    Aktualizacja: Z bliżej nieznanych przyczyn „Instrumentals Vol. 1” zostało usunięte z Bandcampa.

    W przeciągu ostatnich tygodni, szanowany amerykański artysta wydał dwa inne nagrania – „The Alexander Green Project” z Kaimbrem oraz „Classic Joints”, o których niebawem więcej na U Call That Love.

  • Nowa EP-ka Epsilon Project – Audacity

    Epsilon Project - AudacityPomiędzy przeglądaniem kolejnych nowości płytowych, warto również przyjrzeć się wydawnictwom płytowym sprzed kilku miesięcy. Obecnie, różnica w czasie pomiędzy ukazaniem się danej płyty w wersji digital, a wydaniem krążka w fizycznym formacie może liczyć nawet pół roku. Do tej granicy zbliżyła się grupa o nieco tajemniczej nazwie Epsilon Project, która dopiero po pięciu miesiącach od oficjalnej premiery zdecydowała się na wypuszczenie na rynek płytowy ostatniej EP-ki, „Audacity”, w formacie CD. (więcej…)

  • Konceptualny projekt MindsOne

    MindsOne - Self RelianceUndergroundowi artyści są wysoko cenieni przeze mnie, głównie ze względu na to, iż łatwo można u nich wyczuć pasję i miłość do hip hopu. W przypadku stricte niezależnych raperów i producentów, nieznanych szerszemu spektrum odbiorców, szybko dostrzeżemy oddanie temu, co robią. Jednym ze świeżych przykładów na zespół, dla którego hip hop przewija się przez całe życie, będąc nieodłącznym elementem każdego dnia, jest rezydujący na co dzień w Północnej Karolinie kolektyw MindsOne. Poniżej zamierzam bliżej przedstawić grupę i ich ostatni album – „Self Reliance”. (więcej…)

Translate