Od tego weekendu możecie spodziewać się serii artykułów o płytach wydanych po przerwie wakacyjnej (i nie tylko). Jak co roku, począwszy od września mamy do czynienia z wysypem nowych projektów. Tylko na początku jesieni wydawcy opublikowali kilkanaście większych i kilkadziesiąt mniejszych materiałów godnych polecenia. Guilty Simpson, Apollo Brown, Dam-Funk, Blackalicious, The Underachievers, Mood, Kill Emil, Wordsworth & Donel Smokes, Mega Ran, Kriswontwo, Massive Suits Quartet (aka Dandy Teru), Professor Brian Oblivion i inni zaprezentowali słuchaczom swoje świeże nagrania. Zanim przejdziemy do przynajmniej części tych płyt, sięgniemy po album brytyjskiego twórcy Dirty Dike’a, „Sucking On Prawns In The Moonlight”. Longplay sprzed dwóch miesięcy stanowił jedną z większych pozytywnych niespodzianek września.
Kondycję brytyjskiej sceny (około) hip hopowej można określić mianem więcej, niż zadowalającej. Do tego walnie przyczyniają się artyści nagrywający dla High Focus Records, wśród których wypada wyróżnić Dirty Dike’a. Artysta zamieszkały w Londynie należy obecnie do najjaśniejszych punktów HFR. Na opinię jednego z najciekawszych współczesnych twórców z Wysp Brytyjskich usilnie pracuje on od 2008 roku. Nieokrzesany i nieco chaotyczny wykonawca na pierwszy rzut oka nie wydaje się materiałem na rasowego Emceego. Jednak z każdym kolejnym wydawnictwem Brytyjczyk udowadnia, że potrafi on nagrywać utwory i pełne wydawnictwa, które potrafią błyskawicznie zarażać odbiorców.
Przed 7 laty odbyła się premiera debiutanckiej płyty rapera i producenta w jednym, „Bogies & Alcohol”. Tytuł projektu opublikowanego przez School Bully Records (słodka nazwa wytwórni płytowej, nieprawdaż?) doskonale oddaje spektrum zainteresowań Dirty Dike’a. Na dalszych projektach charakterystyczny wykonawca dobitnie pokazuje, iż trzeba się z nim liczyć na brytyjskiej scenie. W latach 2011-14 wypuścił on trzy materiały – „Constant Dikestar”, „The Sloshpot EP” i „Return Of The Twat”. Dzięki tym płytom i współpracy z innymi twórcami (Jamem Baxterem, The Four Owls, Dead Players, Al’ Tarbą, BVA, Mr Keyem & Greenwood Sharpsem) Dirty Dike zjednał sobie liczne grono sympatyków. Po wydaniu „Sucking On Prawns In The Moonlight” jego pozycja w środowisku rapowym uległa umocnieniu.
Premierę projektu wyznaczono na 21 września. Wydawnictwo poprzedziły trzy single – „I Ain’t Got A Clue”, „Isleham Swamp” i „Prawns” – zwiastujące klasowy projekt. Już wcześniejsze materiały Brytyjczyka spotkały się z uznaniem w oczach serwisów muzycznych i przeciętnych słuchaczy. Z drugiej strony, można było odczuć, że Dirty Dike nie pokazał pełni swoich nieprzeciętnych umiejętności. Prawdziwa erupcja jego talentu nastąpiła na „Sucking On Prawns In The Moonlight”. Wyjątkowy styl, jaki operuje raper, łączący specyficzne flow z szerokim wachlarzem porównań i szczerych wersów, przyciąga uwagę słuchaczy od początku trwania tego LP. Oczywiście na wrześniowym albumie nie zabrakło znaku firmowego londyńczyka – hymnu na cześć imprezowych szaleńców („Alcoholic Tosser”). Pomimo stałego programu w twórczości Dirty Dike’a, to nie należy to do najważniejszych punktów na „Sucking On Prawns In The Moonlight”. Oprócz wspomnianych singli oraz „Takeover”, „Paper Tigers” oraz „Great Attempt” najlepiej wypada końcówka płyty. Refleksyjne „Crystal Cindy”, „Feast” i „Hold My Hands”, to zdecydowanie najbardziej znaczący moment na tym albumie. Wydawnictwo zamyka posse cut „Posse Gang Eight Million” z udziałem dobrych znajomych gospodarza longplaya. Wypada też zaznaczyć, że wszyscy producenci zaangażowani w powstanie projektu (od Sama Zircona, aż po Klagena) odwalili kawał dobrej roboty, dostarczając brudne, gdzieniegdzie mocno urozmaicone, tłuste beaty. Płyta przeznaczona nie tylko miłośnikom testowania różnych smaków owoców morza i wielbicieli nocnych eskapad.
Wydawnictwo opublikowano na Spotify, Deezerze i pozostałych serwisach streamingowych. W wydanie cyfrowe „Sucking On Prawns In The Moonlight” można zaopatrzyć się na Bandcampie, iTunes czy Amazonie. Wersja fizyczna (płyty kompaktowe i winylowe) do nabycia w sklepie High Focus Records. Album promuje seria ww. singli – „I Ain’t Got A Clue”, „Isleham Swamp” oraz „Prawns”. Do każdego z tych utworów powstał także videoclip. Dirty Dike nagrał mocną i wyrównaną płytę, będącą kolejnym dowodem na wysoką jakość współczesnego brytyjskiego rapu.
Tracklista
- Great Attempt feat. Fliptrix (prod. Sam Zircon)
- Alcoholic Tosser (prod. Chairman Maf)
- I Ain’t Got A Clue (prod. Joe Corfield)
- Mallory & Josephine (prod. Dr. Zygote & Jazz T; scratche Jazz T)
- Isleham Swamp (prod. Joe Corfield)
- The Lamb Shank Intermission (prod. Dirty Dike)
- Prawns (prod. Chairman Maf; scratche DJ Sammy B-Side)
- Takeover feat. Remus
- Paper Tigers feat. Chester P & Verb T
- Me & You feat. Jam Baxter
- Crystal Cindy (prod. Dirty Dike)
- Feast (prod. Konchis)
- Hold My Hands (prod. Klagen)
- Posse Gang Eight Million feat. Remus, Ocean Wisdom, Jam Baxter, Lee Scott & Dabbla