Tag: myka 9

  • Premiery płytowe – 13 listopada 2012

    Premiery płytowe – 13 listopada 2012

    8–11 minut

    Jak do tej pory w cyklu o premierach płytowych najwięcej albumów pojawiło się w edycji poświęconej nowościom wydawniczym z 25 września. Jak się okazuje, 13 listopada 2012 roku ukazało się jeszcze więcej wartościowych projektów niż pod koniec września. Wśród 9 wyróżnionych przeze mnie longplayów dużo miejsca poświęcono choćby „Dice Game” Apollo Browna & Guilty Simpsona, „The Final Adventure” Mursa & 9th Wondera, czy „Reloaded” Roca Marciano. Jednak to nie koniec listy istotnych produkcji sprzed 3 miesięcy. Wtedy to światło dzienne ujrzały również wydawnictwa Public Enemy, Myki 9 & Factora, Jessego Boykinsa III & MeLo-X oraz drugie LP 9th Wondera, „The Solution”, nagrane wraz z Buckshotem.


    Roc Marciano„Reloaded” (Decon Records)

    W ostatnich trzech latach układ sił na scenie hip hopowej zmienił się i szereg nowych twórców doszło do głosu. Roc Marciano znajduje się w ścisłej czołówce wykonawców, którzy najwięcej zyskali od 2010 roku. Po udanych wcześniejszych projektach – „Marcberg”, „Greneberg” (zrealizowanym wraz z Gangrene) – udziale w „Luv NY” oraz szeregu gościnnych udziałów na płytach innych artystów, kolejny longplay przedstawiciela nowojorskiego Long Island wzbudzał spore zainteresowanie w branży. Charyzmatyczny raper i producent w jednym zaprezentował wspaniałą formę na „Reloaded”. Hipnotyzujące i leniwe flow, zagadkowe i pełne dwuznaczności wersy, pewność siebie – to tylko niektóre składowe wyjątkowego stylu Nowojorczyka. Oprócz tego nie sposób pominąć świetnej ręki do beatów, wymagających niecodziennego podejścia od producentów (The Alchemista, Q-Tipa, Raya Westa i The Arch Druids). Zresztą o warstwę muzyczną LP najlepiej zadbał gospodarz tego projektu, będąc autorem podkładów do kapitalnych utworów „76” (nieporównywalny z niczym innym klimat singla) i „Deeper”. Nie bez przyczyny uznano „Reloaded” za jedną z najlepszych płyt minionego roku.

    Produkcja: The Alchemist, Q-Tip, Ray West, Roc Marciano & The Arch Druids
    Gościnnie: Ka & Knowledge The Pirate

    Public Enemy„The Evil Empire of Everything” (ENEMY Records)

    W kwietniu ub.r. minęło 25 lat od wydania debiutanckiego albumu Public Enemy„Yo! Bum Rush the Show”. Chuck D ze swoimi kompanami postanowili niejako uczcić tę rocznicę wypuszczając na przestrzeni niecałego półrocza dwa albumy. W lipcu ukazała się płyta „Most of My Heroes Still Don’t Appear on No Stamp”, zaś 13 listopada 2012 odbyła się premiera drugiego wydawnictwa jednej z najbardziej wpływowych grup hip hopowych w historii – „The Evil Empire of Everything”. Projekt sprzed kilku miesięcy stanowi bliźniaczą produkcję do poprzedniego materiału PE. Niezwykle zasłużona dla rapu formacja nie spuszcza z tonu, kontynuując drogę obraną jeszcze w latach 80.tych. Nowojorski zespół trafnie opisuje otaczającą nas rzeczywistość i po prostu mówi jak jest, co jest coraz rzadziej spotykane w branży muzycznej. Wśród utworów zgromadzonych na longplayu uwagę zwracają przede wszystkim „Don’t Give Up the Fight” z Ziggym Marleyem, „Beyond Trayvon” z NME SUN-em i powstały przy udziale The Impossebulls, Sekreto, Kyle’a Jasona & True Matha „ICEbreaker”. Public Enemy dobrze też uczyniło wydając płytę we własnej wytwórni ENEMY Records. Wróg publiczny nr 1 nadal w formie, co naprawdę cieszy.

    Produkcja: Brent Dixon, C-Doc, Chris „Spanky” Moss, Chuckie Madness, DJ Johnny „Juice” Rosada, DJ Pain 1, Davy DMX, Felony Muzik, Flavor Flav, Gary G-Wiz, Professor Griff & Sammy Kin
    Gościnnie: Davy DMX, Gerald Albright, Henry Rollins (Black Flag), Kyle Jason, NME SUN, Rampage, Sekreto, Sheila Brody, The Impossebulls, Tom Morello (Rage Against The Machine), True Math & Ziggy Marley

    Myka 9 & Factor„Sovereign Soul” (Fake Four Inc.)

    Niekiedy zdarza się tak, że pomimo ciągłej działalności wydawniczej i przebywaniu na branży muzycznej od ponad dekady, artyści nie są w stanie przebić się poza pewne niszy odbiorców. Powyższy opis pasuje jak ulał do rapera Myki 9 i producenta Factora. Obaj posiadają piękne dyskografię i zasłużyli się dla lokalnej sceny odpowiednio w Los Angeles i kanadyjskim Saskatchewan, otrzymując przy tym pochwały za swoje dotychczasowe osiągnięcia. Jednak tym wykonawcom czegoś brakuje, aby zdobyć uznanie w oczach ogółu słuchaczy i dziennikarzy. Czy ubiegłoroczny wspólny album „Sovereign Soul” poprawił ich sytuację? Niekoniecznie na tyle, aby można było uznać tę płytę za duży sukces, aczkolwiek niniejsze wydawnictwo pokazało klasę tych twórców. Ekscentryczny współzałożyciel Freestyle Fellowship otrzymał dopasowane do swojego stylu beaty, dzięki którym swobodnie omawiał poszczególne tematy. Afirmację warsztatu Mikah 9 widać dosłownie na każdym kroku za sprawą wyjątkowego podejścia do tworzenia utworów. Kreatywność i oryginalność duetu sugestywnie oddaje singlowe nagranie „You Are Free”, a chemia pomiędzy artystami jest nader odczuwalna. Wydawca longplaya – Fake Four Inc. – dokłada kolejny projekt na półkę z wartościową muzyką.

    Produkcja: Factor
    Gościnnie: Abstract Rude, Astronautalis, Ceschi, Charli Rose, ERULE, Freewill, JNatural, Jah Orah, Johanna Phraze, MiC K!NG (aka iCON The Mic King), Moka Only, Myk Mansun, Mykill Miers & Open Mike Eagle

    Murs & 9th Wonder„The Final Adventure” (Jamla Records)

    Duck Down Music wraz z Jamla Records postanowili dokonać rzeczy rzadko spotykanej, wydając tego samego dnia dwa albumy współrealizowane przez jednego twórcę. 9th Wonder podjął się wyzwania opublikowania 13 listopada 2012 roku płyt nagranych wraz z Mursem i Buckshotem. Od momentu pojawienia się tych informacji, więcej miejsca poświęcano longplayowi producenta z kalifornijskim artystą. „The Final Adventure” to piąty i zarazem ostatni wspólny projekt tego duetu. Wykonawcy o uznanej marce w branży muzycznej postanowili zakończyć pewien etap w swoich karierach muzycznych. Trzeba przyznać, iż wyszło im to nienagannie i bardzo udanie. Przez wszystkie lata działalności obaj twórcy nabrali doświadczenia i dojrzeli muzycznie, co widać po konstrukcji tego wydawnictwa. Singlowe nagrania „Funeral For A Killer”, „It’s Over”, „WhatUpTho?” i „Tale of Two Cities” znamionują o dużej klasie Mursa & 9th Wondera, którzy w pierwszorzędny sposób zakończyli wspólną drogę. Warty podkreślenia jest też fakt, iż jedyny gościnny udział na LP należy do Rapsody, co świadczy o tym, że właściciel Jamla Records mocno wierzy w jej umiejętności. Niektórzy fani mogą być rozczarowani, w końcu „The Final Adventure” kończy się pewna era w niezależnych kręgach hip hopowych. Jednak trzeba oddać duetowi to, że potrafili świetnie zachować się i przedstawili kawał dobrej muzyki na koniec.

    Produkcja: 9th Wonder
    Gościnnie: Rapsody

    Jesse Boykins III & MeLo-X„Zulu Guru” (Ninja Tune)

    Kultowa oficyna wydawnicza z Wielkiej Brytanii, Ninja Tune, skupia na sobie uwagę zatrzęsienie wielu odbiorców muzyki i dziennikarzy. Wytwórnia płytowa nadal pozostaje ważną firmą w branży, na co wpływa jakość wydawanych przez ten label płyt. Nie inaczej okazało się w przypadku wspólnego projektu Jesse’ego Boykinsa III & MeLo-X„Zulu Guru”. Album wypuszczony 13 listopada 2012 roku łączy w sobie wiele różnych elementów muzycznych. Wokalista i autor tekstów z Chicago oraz Emcee/producent z Nowego Jorku przygotowali eklektyczny i różnorodny projekt, posiadający korzenie w nurcie afrocentrycznym. Wychodząc z założeń tradycyjnego soulu duet przeszedł do form rapowych i R&B, definiując na nowo ich składowe i wprowadzając własne pierwiastki. Powierzając produkcję blisko połowy utworów na longplayu innym beatmakerom (warto zwrócić szczególną uwagę na Aftę-1 i Gora Sou) gospodarze LP uzyskali większe możliwości w przedstawieniu swoich oryginalnych wizji muzycznych. Dzięki temu „Zulu Guru” wypada na naprawdę wysokim poziomie, co docenili głównie słuchacze poszukujący materiałów z duszą.

    Produkcja: A.CHAL, Afta-1, Ango, Big Mono, Gora Sou, J. Most, Jesse Boykins III, MeLo-X & Trackademics
    Gościnnie: Ango, Chris Turner, Joe Kenneth, Kesed, Mara Hruby, MoRuf, Street Etiquette & Trae Harris

    Beneficence„Concrete Soul” (Ill Adrenaline Records)

    Współczesna płyta rapowa nagrana w starym-dobrym stylu lat 90.tych – często można przeczytać takie zapowiedzi wydawnictw. Niekiedy odniesienia do minionej epoki w dziejach muzyki hip hopowej są mocno na wyrost, innym razem mamy do czynienia z naprawdę świetnym przykładem takiego albumu. W tej drugiej kategorii bez dwóch zdań umieścimy „Concrete Soul” doświadczonego rapera z New Jersey, Beneficence’a. Emcee wydający u Ill Adrenaline Records, to wychowanek szkoły hip hopowej sprzed dwóch dekad, co od razu można odczuć w jego muzyce. Wydawnictwo z 13 listopada 2012 roku jest przedłużeniem myśli twórcy ze swojego wcześniejszego LP – „Sidewalk Science”. W porównaniu z tą produkcją zaszły korzystne zmiany i ubiegłoroczny materiał przygotowano ze znacznie większym rozmachem. Dzięki świetnej obsadzie beatmakerów – od 12 Finder Dana i Gensu Deana, przez Confidence’a, Mr. Browna, Panika, a skończywszy na Buckwildzie, Da Beatminerz i K-Defie – udało się wyciągnąć boom bapowe brzmienie pełną gębą. Beneficence wraz z zaproszonymi gośćmi na longplay nie odstaje poziomem od beatów, a poszczególne zwrotki na tracki przygotowano w prawdziwie korzennym stylu. Zdecydowanie mocna pozycja wydawnicza.

    Produkcja: 12 Finger Dan, 6th Sense, Buckwild, Confidence, Da Beatminerz, Gensu Dean, K-Def, Madsol-Desar, Mr. Brown, P. Original, Panik (Molemen), Presto, Qmeg, Troo Kula & Weirdo
    Gościnnie: A.G., Asu, B-1, Billy Danze, Blacksun, Chubb Rock, D-Flow (Ghetto Dwellas), DJ Doo Wop, El Da Sensei, Finsta, Grap Luva, Herb McGruff, Lord Tariq, Masta Ace, Nature, Rampage The Last Boy Scout, Rashad, Rob-O, Roc Marciano, Simone Hines, Troo Kula (Brainwash 2000)

    Apollo Brown & Guilty Simpson„Dice Game” (Mello Music Group)

    Mello Music Group usadowiło się w ścisłej czołówce najlepiej zarządzanych niezależnych oficyn wydawniczych i nie ma co tutaj polemizować z tym. Artyści zrzeszeni w tej wytwórni płytową otrzymują wolną rękę do realizacji swoich pomysłów na płyty. Dzięki temu MMG często wypuszcza wspólne projekty różnych wykonawców tak, jak to miało miejsce w przypadku „Dice Game” Apollo Browna & Guilty Simpsona. Przedstawiciele Detroit nagrali longplay, dzięki któremu obaj zyskali w oczach odbiorców. Pierwszy z tych wykonawców lubi stawiać sobie wysoko poprzeczkę i tworzyć wydawnictwa w ramach kooperacji z innymi postaciami. Po doskonałym „Trophies” z OC beatmaker ponownie odrobinę zmienił warsztat, aby jak najlepiej wykorzystać możliwości swojego kompana. Guilty Simpson niemal w pojedynkę odpowiada za warstwę liryczną na tym LP (z drobną pomocą ). Doświadczony Emcee w dobrze znanym stylu wyegzekwował główne założenia płyty, mające na celu nakreślenie odbiorcom historii, które przypominają o tym, że życie można pojmować pod pojęciem gry w kości. „Dice Game” właśnie przedstawia się w taki sposób. Spójne, równe i przemyślane wydawnictwo spod znaku szkoły rapu z Motown.

    Produkcja: Apollo Brown
    Gościnnie: Planet Asia & Torae

    9th Wonder & Buckshot„The Solution” (Duck Down Music)

    Wśród dwóch płyt 9th Wondera szykowanych na 13 listopada 2012 roku większe zainteresowanie wzbudzało ww. wydawnictwo z Mursem„The Final Adventure”. Jednak również trzeci wspólny album beatmakera z Północnej Karoliny i rapera z nowojorskiego Brooklynu przyciągał uwagę opinii publicznej. Buckshot współpracuje z byłym członkiem Little Brother od około dekady. Tytuły ich wcześniejszych wydawnictw – „Chemistry” (2005) i „The Formula” (2008) – sugestywnie oddają ducha tych projektów. W przypadku „The Solution” można natomiast mówić o rozwiązaniach muzycznych łączących starą szkołę rapu ze współczesnością. W końcu przedstawiciel Boot Camp Clik od lat podkreśla w swoich nagraniach przywiązanie do klasycznych form rapowych, co na tle jego wielu kompanów rozpoczynających kariery muzyczne w latach 90.tych nadal wypada więcej niż porządnie. 9th Wonder ponownie stworzył podkłady nieobce od nostalgicznych brzmień, ale jednocześnie zadbał o charakterystyczne elementy (szczególnie dobór sampli), z których jest doskonale znany w środowisku. Buckshot przypomina o korzeniach tu ówdzie („The Big Bang”), wytyka błędy młodym raperom („Stop Rapping”) oraz tworzy uzupełniający się duet z Rapsody w „Shorty Left”. „The Solution” to przyjemna kontynuacja schematów obranych na dwóch pierwszych longplayach tych twórców.

    Produkcja: 9th Wonder
    Gościnnie: DyMe-A-DuZin & Rapsody


    Premiery płytowe z następnego tygodnia wypadły dosyć blado przy wydawnictwach z połowy listopada. Jednak i tak można było wybrać z nowości pochodzących z drugiej połowy tamtego miesiąca kilka solidnych albumów. 20 listopada trafiły do sprzedaży projekty Jet Life (Curren$y + Trademark Da Skydiver + Young Roddy), Stylesa P czy Nostalgii 77 & The Monstera. Więcej o tych materiałach w kolejnej odsłonie tego cyklu.

  • Z dolnej półki: BK-One with Benzilla – Radio Do Canibal

    Z dolnej półki: BK-One with Benzilla – Radio Do Canibal

    3–5 minut

    W przemyśle muzycznym bardzo często dochodzi do sytuacji, w których współpracujący ze sobą artyści, legitymują się całkowicie różnym uznaniem i szacunkiem w branży. W tych kategoriach można wypowiadać się o o poszczególnych członkach zespołów, gdy jeden z nich znacznie wybija się ponad resztę. W podobnym tonie należy rozpatrywać kolaboracje promujące głównie określonego przedstawiciela sceny muzycznej i w tym przypadku idealnie pasują duety raper-DJ (niekiedy producent). Kiedy osoby pozostające przez długie lata w cieniu bardziej znanego artysty, usiłują zająć się solową karierą muzyczną, to niejednokrotnie muszą nieźle natrudzić się, aby pozbyć się łatki wiecznego pomocnika. Członek Rhymesayers Entertainment, BK-One, przez lata będący DJ-em koncertowym Brothera Aliego idealnie tutaj pasuje. W 2009 roku mieszkaniec Minneapolis przy pomocy swojego kompana, Benzilli, wydał producencki album z plejadą uznanych raperów – „Radio Do Canibal”.

    Życiorys BK-One’a jest wypełniony po brzegi muzycznymi historiami, przypadającymi już na jego najmłodsze lata. Dorastając w Milwaukee uczył się gry na pianinie i wibrafonie; dość szybko zaczął kolekcjonować płyty. Następnie podjął naukę jazzu na Roosevelt Middle School of the Arts, kontynuując to również na West Division High w największym mieście stanu Wisconsin. W tym czasie miał przyjemność poznać i grać wspólnie ze swoimi inspiratorami – Barrym Harrisem, Yusefem Lateefem, Jackiem DeJohnette, Eddie’em Palmierim, Joshem Redmanem i innymi. W międzyczasie z pomocą jednego z nauczycieli poznawał kolejne muzyczne sekrety, aż do 1996 roku, kiedy zdecydował się na przeprowadzkę do Minneapolis.

    W Minnesocie wraz z Aaronem Moneyem bohater tego artykułu powołał do życia pierwszą audycję radiową w tym regionie USA poświęconą stricte undergroundowemu hip hopowi. W ten sposób niedługo później poznał większość osób kształtujących trzon Rhymesayers Entertainment; niebawem sam stał się częścią tej wytwórni płytowej. Od 2000 roku BK-One zajmował się przede wszystkim DJ-ingiem podczas koncertów zdobywającego coraz większą popularność, Brothera Aliego. Podczas licznych imprez na terenie USA oraz poza tym kontynentem, występował u boku największych postaci z niezależnej sceny hip hopowej, jak i mainstreamu. W 2003 roku wypuścił premierowy projekt, mix-CD „For The Love Of Music”. Następne szlify przyszły na wydanym 4 lata później krótkim wydawnictwie „Set In Motion”. Po tych przedbiegach, mieszkaniec Minneapolis zdecydował się na przygotowanie solowego LP. Przed ukazaniem się „Radio Do Canibal”, duża część opinii publicznej zachodziła w głowę, jakim to cudem człowiek cienia zebrał mocno wyglądające na papierze grono Emcees.

    Wydawnictwo płytowe trafiło na sklepowe półki 6 października 2009 roku. Materiał został wypuszczony rzecz jasna Rhymesayers Entertainment, które zadbało o niecodzienną formę płyty CD (tzw. discbox slider). Jednak uwaga słuchaczy i tak skupiała się głównie na obsadzie tego longplaya. Czołowi przedstawicieli labelu z północy Stanów Zjednoczonych (lub blisko z nim związani twórcy) – Slug, Brother Ali, I Self Devine, Toki Wright, Murs, P.O.S. – nie stanowią jeszcze takiego zaskoczenia. Podobnie można zrozumieć obecność na albumie undergroundowych raperów z Kalifornii – Aceyalone’a, Myka 9, The Groucha, Abstract Rude’a. Za to gościnne zwrotki Black Thoughta, Raekwona, Scarface’a, Phonte stanowią nie lada zaskoczenie. Całość dopełniają będący na fali wznoszącej członkowie Hypnotic Brass Ensemble i Aby Wolf. Jak do tego zacnego towarzystwa przedstawia się warstwa muzyczna dostarczona przez BK-One’a, Benzillę i akompaniujących muzyków? „Radio Do Canibal” opiera się o sample pochodzące z muzyki brazylijskiej – nastrój LP został utrzymany w żywiołowym, bujającym, momentami wręcz skocznym klimacie. Nie wszystkie interpretacje i rozwiązania zaproponowane przez głównego architekta płyty zasługują na wysokie noty, aczkolwiek na dłuższą metę naprawdę dobrze to wychodzi.

    W tym wszystkim dziwi niski poziom promocji wydawnictwa. Rhymesayers Entertainment dało się poznać jako label trzymający pieczę nad wydawanymi przez siebie materiałami i trudno zrozumieć (szczególnie spoglądając na tracklistę LP) odstawienie tego materiału na boczny tor. W ub.r. doszło do kuriozalnej sytuacji, kiedy to prawie po dwóch latach od premiery „Radio Do Canibal”, powstał teledysk do utworu „Tema Do Canibal”. Ponadto trafiły do obiegu odrzuty i niewykorzystane elementy przy konstrukcji płyty, zebrane na „Radio Do Canibal Extras” (ukazała się też EP-ka o tym samym tytule). Z drugiej strony, BK-One z pewnością nie załamuje rąk i jest szczęśliwy z opublikowania debiutanckiego długogrającego materiału. O jego podejściu do muzyki w tym momencie, najlepiej świadczy poniższy cytat, który powinien wziąć do serca każdy twórca muzyczny:

    Aktualizacja: Benzilla umieścił wybrane tracki z w całości „Radio Do Canibal” na Bandcampie.

    Tracklista

    1. Ivan Tiririca (Intro)
    2. Gititit feat. Slug & Brother Ali
    3. Mega feat. Aceyalone, Myka 9 & Abstract Rude
    4. Caetano Veloso (Interlude)
    5. The True & Living feat. Raekwon & I Self Devine
    6. Here I Am feat. Phonte, Brother Ali & The Grouch
    7. Tema Do Canibal feat. Hypnotic Brass Ensemble
    8. Ivan Tiririca (Interlude)
    9. Philly Boy feat. Black Thought
    10. Blood Drive feat. Slug
    11. A Day’s Work feat. P.O.S.
    12. Face It feat. Toki Wright
    13. Love Like That feat. Aby Wolf
    14. Hyldon (Interlude)
    15. Blue Balls feat. Blueprint
    16. Eighteen To Twenty-One feat. Murs
    17. Call To Arms feat. I Self Devine
    18. American Nightmare feat. Brother Ali & Scarface
    19. Tom Ze (Outro)
Translate »