Tag: qwazaar

  • Wędrówka po Cook County: Typical Cats

    Wędrówka po Cook County: Typical Cats

    4–5 minut

    W lipcu 2010 roku rozpocząłem na stronie cykl dotyczący artystów wywodzących się z Chicago zatytułowany „Wędrówka po Cook County”. Dotychczas w tej rubryce ukazały się artykuły o m.in. Pugsie Atomzie, Qwelu & Makeru, Capitalu D, Vakillu, The Primeridian. W tym roku dział ten pozostawał jak dotąd w uśpieniu i tylko informowałem tutaj o Dreasie i jego albumie „Dreastronaut”. Nie oznacza to jednak, iż w ostatnich miesiącach niewiele działo się na chicagowskiej scenie hip hopowej. W ostatnim czasie odbyły się premiery nowych materiałów mniej lub bardziej istotnych grup i wykonawców solowych dla tamtejszego okręgu muzycznego. Niewątpliwie największe zainteresowanie wzbudził pierwszy po 8 latach album undergroundowej legendy z Wietrznego Miasta, zespołu Typical Cats. Trzecia płyta formacji zatytułowana po prostu „3” trafiła do sprzedaży pod koniec września b.r.

    Raperzy Denizen Kane, Qwazaar, Qwel oraz producenci/DJ’e Kid Knish & DJ Natural powołali do życia niezależną formację pod koniec ubiegłego stulecia. Typical Cats nie zamierzali długimi miesiącami rozmyślać nad swoim debiutanckim albumem i natychmiast wcielali wspólne pomysły do życia. Pierwszy longplay grupy, „Typical Cats” (zwany również ze względu na okładkę „Pomarańczowym Albumem”) trafił do obiegu już w lutym 2001 roku nakładem Galapagos4, czyli po roku działalności zespołu. Wydawnictwo z miejsca zyskało wielu sympatyków także poza granicami Cook County. Opinia publiczna doceniła mądre, zgrabnie dopracowane, niestroniące od elementów poezji teksty tria Emcees oraz stojącą na wysokim poziomie warstwę muzyczną dostarczoną przez duet beatmakerów. Materiał należy obecnie do klasycznych chicagowskich produkcji i nierzadko określa się jego mianem klasyka. W podobnym tonie odbiorcy wyrażali się o drugim projekcie mieszkańców Chi-Town, „Civil Service” z 2004 roku. Przede wszystkim podkreślano chemię panującą pomiędzy członkami TC oraz łatwość w tworzeniu spójnych nagrań pomimo różnych stylów, jakimi operują wszyscy raperzy. Po tej płycie przedstawiciele Typical Cats na długie lata skupili się na solowych wydawnictwach.

    Najbardziej uznanym artystą wywodzącym się z tej formacji jest bez wątpienia Qwel. Jego dyskografia liczy grubo ponad 10 solowych wydawnictw (wszystkie ukazały się nakładem Galapagos4), w tym trzy longplaye nagrane wespół z Makerem. W przypadku twórczości tego rapera podkreśla się zdolność do przekazywania ważnych treści w połączeniu z oryginalnym i trudnym do podrobienia flow. Z kolei Qwazaara uznaje się za jednego z najwybitniejszych Emcees z Wietrznego Miasta i to nawet pomimo relatywnie niewielkiej liczby wydanych przez niego albumów. W ostatnich miesiącach wykonawca przypomniał słuchaczom o swojej osobie za sprawą wspólnych projektów z Batsauce’em„Style Be The King” EP i „Bat Meets Blaine” LP, które spotkały się z przychylnymi opiniami środowiska muzycznego. Natomiast Denizena Kane’a powszechnie uważa się za najbardziej enigmatyczną postać w szeregach Typical Cats. Nic w tym dziwnego skoro ten twórca sprawnie porusza się pomiędzy spoken wordem, a rapem, poruszając w swoich kompozycjach tematy dotykające głęboko zakorzenionych w duszy człowieka. „Tree City Legends „, „Tree City Legends Vol. II (My Bootleg Life)” i „Brother Mins Journey To The West” pokazują pełną klasę tego wymagającego od słuchaczy artysty. Wspólne nagrania tego trio wzbogacone o warstwę muzyczną DJ’a Naturala ponownie opublikowano pod szyldem TC. Na wieści o „3” pozytywnie zareagowało wielu zwolenników true schoolowego rapu.

    Trzecie wydawnictwo chicagowskiej formacji miało swoją premierę 25 września. Jak można było przypuszczać, wydawcą albumu okazało się Galapagos4. Początkowo zachodziły pewne obawy, że po 8 latach stagnacji nowe utwory Typical Cats nie będą brzmiały jak dawniej. Artyści udowodnili jednak, iż nie należy podchodzić do płyty w ten sposób, gdyż stare-dobre brzmienie zespołu zostało zachowane. DJ Natural (już bez pomocy ze strony Kid Knisha) przygotował beaty opierające się na soulu, funku, jazzie ze współczesnym połyskiem. Wśród 20 nagrań zgromadzonych na „3” znajdziemy też kilka interludiów stanowiących pomost pomiędzy poszczególnymi kompozycjami. Trafiły się także tutaj solowe opowieści tria raperów. Qwelowi przypadła w całość warstwa tekstowa na „My Watch” i „Gordeon Knock”, Qwazaar zajął się „Puzzling Thing” i „Reflections from the Porch”, zaś Denizen Kane jest odpowiedzialny za „Denizen Walks Away”. Właśnie ostatni utwór najbardziej zapada w pamięć ze względu na powrót Kane’a do spoken wordu. Nagrania z udziałem wszystkich wykonawców również wyszły sympatycznie, co złożyło się na dojrzały i wartościowy longplay.

    Wrześniowe wydawnictwo chicagowskiej formacji ukazało się w formacie elektronicznym i na płycie CD. Przedsmak całości albumu można poznać dzięki teaserowi longplaya umieszczonemu na Soundcloudzie. Trzy tygodnie przed wydaniem „3” odbyła się premiera pierwszego teledysku zespołu zrealizowanego do utworu „The Medley” (track nie znalazł się na LP). Natomiast na kilka dni przed wypuszczeniem produkcji grupa opublikowała videoclip do najbardziej żywiołowego nagrania, „The Crown”. Trzecia płyta Typical Cats to jeden z najbardziej nieoczekiwanych tegorocznych materiałów. Już teraz można śmiało stwierdzić, iż zespół zaliczył w pełni udany powrót.

    Aktualizacja #1: 18 czerwca 2013 roku odbyła się premiera kolejnego teledysku promującego album Typical Cats. Tym razem grupa zrealizowała videoclip do solowego utworu Qwela, „Bitter Cold”.

    Aktualizacja #2: Kolejnym wideoklipem promującym „3” jest obraz do solowego nagrania Qwazaara, „Reflections From The Porch”.

    Tracklista

    1. Intro (Cry No More)
    2. The Crown
    3. My Watch
    4. Changing Room
    5. Puzzling Thing
    6. Better Luck
    7. Drop It Like It’s Hotline
    8. Denizen Walks Away
    9. The Bitter Cold
    10. It’s The Bomb!
    11. On My Square
    12. Blank Stone
    13. Scientists Of Sound
    14. Mathematics
    15. Gil Say They Don’t Knock
    16. Bowl Of Tea
    17. Reflections From The Porch
    18. The Gordeon Knock
    19. TC Back For More
    20. Full Clip (For The Last Day)
  • Qwazaar i Batsauce nagrywają wspólne projekty

    Qwazaar i Batsauce nagrywają wspólne projekty

    3–5 minut

    Przygotowując artykuły o wydawnictwach muzycznych z całego świata, z góry mam ustalony plan działania. Wszystkie opisywane na stronie projekty trafiają uprzednio na listę i czekają na swoją kolej do publikacji w serwisie. Czasem dochodzi do nieprzewidzianych przeze mnie sytuacji, powodujących odłożenie w czasie wpisów dotyczących konkretnych projektów. Na ten stan rzeczy składa się wiele różnych przyczyn, nierzadko przypadki losowe decydują o przesunięciu poszczególnych artykułów. Począwszy od tej publikacji zamierzam zająć się kilkoma pominiętymi wcześniej materiałami. W tym miejscu ponownie odwiedzę artystę ze stajni Galapagos4, a konkretnie Qwazaara. W ub.r. raper wypuścił wraz z beatmakerem Batsauce’em kilka produkcji. Zachowując chronologię wydarzeń, najpierw przedstawię „Style Be The King EP” oraz singiel „I Know”/”Til Its Done”.

    Jeden z najstarszych schematów hip hopowych – płyty powstające w wyniku współpracy rapera i producenta/DJ-a – to skuteczna opcja na przyciągnięcie odbiorców. Przekonują o tym dokonania klasycznych duetów z lat 80.tych i 90.tych, jak i działających we współczesnych latach. Qwazaar & Batsauce postanowili zrealizować serię wspólnych wydawnictw i już teraz można stwierdzić, że wyszli na tym co najmniej dobrze. Z tego kolektywu większym stażem na scenie muzycznej może pochwalić się rodowity mieszkaniec Chicago.

    Emcee współtworzy(ł) liczące się w undergroundzie zespoły – Typical Cats, OuterLimitz, Dirty Digital. W 1999 roku Mr. Brown dołożył swoją cegiełkę do ukazania się pierwszej płyty drugiej z ww. grup, „Wrong Actions For Right Reasons” (Infinite Entertainment). Z kolei z pierwszą grupą wykonawca odniósł spory sukces za sprawą wydanego 11 lat temu „Self Titled” i pochodzącego z 2004 roku „Civil Service”. Wszyscy członkowie tego uznanego chicagowskiego kolektywu spotkali się z licznymi komplementami ze strony opinii publicznej. Debiutancki solowy album Qwazaara, „Walk Thru Walls” (Frontline Entertainment), trafił do sprzedaży jeszcze w tym samym roku. W następnych latach raper nie przejawiał zbyt dużej aktywności, przez co ubiegłoroczne wydawnictwa można niejako uznać za pełny powrót Amerykanina do branży muzycznej.

    Postać producenta rodem z Niemiec została już przedstawiona w serwisie przy okazji wpisu o instrumentalnym projekcie „Gypsy Diaries”. Następne lata przyniosły kolejne solowe płyty beatmakera – „Spy Vs. Spy” (sierpień 2009), „Summertime” (sierpień 2010). Poza tym beatmaker prowadzi oryginalną, chociaż gdzieniegdzie spotykaną, kampanię promocyjną – wraz z każdym kolejnym dniem umieszcza na Soundcloudzie nowe nagrania. Jednak na tym nie kończy się działalność artysty na scenie muzycznej. Batsauce wraz ze swoją mężatką, Lady Daisey i Patenem Locke powołał do życia formację The Smile Rays. Dotychczas zespół głównie wypuścił w 2007 roku „Party… Place.” (Subcontact) oraz „Smilin’ On You” (Rawkus50). W trakcie 2010 roku ukazała się jego produkcja nagrana z Dillonem, „Cupid’s Revenge”.

    Wspólne drogi twórców muzycznych przecięły się przy okazji jednego z tourów Qwazaara po Starym Kontynencie. Kilka lat temu przebywając w Niemczech poznał Batsauce’a i tak wywiązała się luźna forma kooperacji, następnie zacieśniona i przekształcona w działalność wydawniczą. Pierwszy materiał duetu, „Style Be The King EP”, ukazał się na rynku muzycznym w lipcu 2011 roku. Wydaniem projektu zajęło się Fifth Element (firma z Minneapolis działająca przy Rhymesayers Entertainment) oraz Galapagos4. EP-ka to połączenie pracy klasowego rapera z niemniej uzdolnionym beatmakerem. Qwazaar, podobnie jak reszta osób wydających w wytwórni Jeffa Kuglicha, przez całą karierę muzyczną stawiał na jak najlepsze zaprezentowanie swojego warsztatu. Charyzma w połączeniu z inteligentnymi tekstami i oryginalnym flow właściwie opisują jego warsztat. Wszystko to znalazło się na lipcowym wydawnictwie. Batsauce dostosował się poziomem do swojego partnera. Instrumentale dostarczone przez producenta odbiegają od schematycznych i powtarzanych na wielu płytach beatach. Niemiec sięgnął po brzmienia garage’u i rocka z lat 60.tych ubiegłego stulecia, będącymi optymalnymi rozwiązaniami przy stylu, jakim operuje amerykański raper.

    Kilka miesięcy po premierze pierwszego projektu duetu, Galapagos4 wydało singiel zapowiadający pełen album artystów. I Know”/”Til Its Done” zostało wytłoczone na limitowanej edycji winylowej i stanowiło smakowity teaser poprzedzający album Qwazaara i Batsauce’a, „Bat Meets Blaine”. Strona A zawiera dynamiczne, oparte o wpadający w ucho sampel, nagranie. Podobnie wygląda sprawa z trackiem na stronie B, w którym mieszkaniec Wietrznego Miasta demonstruje barwny styl.

    Dzięki uprzejmości artystów, „Style Be The King EP” trafiło na Bandcampa. Natomiast siódemkę poprzedzająca wydanie ubiegłorocznego albumu Qwazaara & Batsauce’a, „I Know”/”Til Its Done” można znaleźć na stronie Galapagos4. O ogólnym zarysie i koncepcie EP-ki opowiada na umieszczonym poniżej video członek Typical Cats. Natomiast deser stanowi teledysk nagrany do „I Know”. „Bat Meets Blaine” i pozostaje projekty duetu artystów zostaną przedstawione na stronie już w najbliższym czasie w nieco dalszej przyszłości.

    Tracklista

    1. Run it
    2. To the Death
    3. I Remember
    4. Mind Murder
    5. Summer Fly By
    6. Rule feat. Chefket
    7. Shake
    8. Still Hurts
    9. Style Be the King
Translate »