U Call That Love

Pragmatycznie o hip hopie i muzyce instrumentalnej

Tag: reef the lost cauze

  • Rewolucja francuska według Alterbeatsa

    Rewolucja francuska według Alterbeatsa

    3–4 minut

    Jeżeli uważnie prześledzi się artykuły o wydawnictwach płytowych zamieszczane w serwisie, to można łatwo dostrzec znaczny spadek publikacji o hardcore’owym nurcie hip hopu. Wcześniej całkiem sporo produkcji opisywanych jako „raw, obscure, grimy” trafiało na stronę. Skąd taka zmiana nastawienia do mrocznej strony współczesnego rapu? Ano stąd, iż zwyczajnie jestem zmęczony klimatem panującym w tym środowisku. Wydaje się teraz, że co drugi raper postanowił brzmieć niczym klony przedstawicieli Army of the Pharaohs, Jedi Mind Tricks, czy osób wywodzących się z Non-Phixion. Od strony producenckiej również brakuje polotu, a zbyt wielu beatmakerów wzoruje się teraz na The Snowgoons, Stu Bangasie i Vanderslice’ie, co na dłuższą metę nie przynosi zbyt wiele dobrego. Wśród nich można znaleźć jednak perspektywicznych twórców, takich jak Alterbeats z Francji, który pod koniec czerwca wydał debiutancki album – „The French Revolution”.

    Francuscy beatmakerzy są w cenie. Wystarczy spojrzeć na sukcesy odnoszone przez Onrę, The Funk League, Hazela, czy innych z powodzeniem działających wykonawców z tego kraju. Większość producentów znad Sekwany i Loary obraca się głównie w ciepłych bądź elektronicznych nurtach (około) hip hopowych, dlatego też postać Alterbeats należy rozpatrywać w ramach nieco innych kategoriach. Artysta od początku jest związany z hardcore’ową odmianą rapu. Pierwsze projekty Francuza z 2009 i 2011 roku – „Revolutionary Tactics Vol. 1 & 2” – ukazały się w ramach współpracy z raperem Halfabrickiem. Rok temu niezależny twórca rozpoczął działalność na większą skalę, rozwijając przy tym swoją firmę Alterprod zajmującą się projektami muzycznymi, grafiką, web designem oraz produkcją filmową. W ub.r. trafiła do obiegu EP-ka Amadeusa the Stampede wyprodukowana przez bohatera niniejszego artykułu – „Universal Language”. Następnie przyszła kolej na kooperację z licznymi raperami ze Wschodniego Wybrzeża USA, w gronie których znajdują się m.in. Tragedy Khadafi, Main Flow, Termanology, M.O.P. & Blaq Poet. Natomiast w przygotowaniu do „The French Revolution” Alterbeats wypuścił jako DJ Modesty dwie kompilacje „Kings From Queens 2 & 2.1”, zawierające pełno nagrań różnych artystów z całego świata. Tak wyglądała droga beatmakera do wydania pierwszej płyty.

    Premiera debiutanckiego wydawnictwa francuskiego wykonawcy odbyła się 26 czerwca b.r. „The French Revolution” to nic innego jak płyta producencka wypełniona po brzegi gościnnymi występami mniej i bardziej znanych raperów. Wśród wszystkich Emcees zgromadzonych na longplayu najlepiej rozpoznawalni są Sadat X, AG, Chief Kamachi, Block McCloud, Reef the Lost Cauze, Bekay, Verbal Kent, Shabaam Sahdeeq, Main Flow & Access Immortal. W odróżnieniu od innych podobnych materiałów, gospodarz LP nie przesadza z liczbą gości na tym projekcie, co pozytywnie wpływa na odbiór całości. Beaty francuskiego wykonawcy oscylują wokół brudnego rapu i niektórzy odbiorcy mogą odnaleźć w nich silne nawiązania do wczesnego The Alchemista, czy DJ-a Premiera (a to ci niespodzianka). Alterbeats potrafi przemycić swój własny pierwiastek i wizję nagrań, a jednymi z najlepszych przykładów na to są utwory „TV Screen”, „NYC Evils” (prawdziwie złowieszczy hymn Nowego Jorku), „Alter Ego”. W niektórych miejscach można przyczepić się zarówno do producenta, jak i poszczególnych raperów, ale całość longplaya i tak wypada zdecydowanie na plus.

    Alterprod zatroszczyło się o odpowiednią promocję płyty, kładąc nacisk na kilka form marketingowych. Label zatroszczył się o godną oprawę wizualną dwóch singli – „True Rhyme” z udziałem Divine’a i „Watch We Combine” z gościnnym występem Absouljah. Teledysku do drugiego utworu niestety nie można zaprezentować na stronie, pozostaje więc skorzystanie z YouTube. Okazuje się jednak, że wszystko w porządku z kodem źródłowym, więc klip również bezpośrednio jest dostępny na stronie. Ponadto wypuszczono video teaser całego LP. Oprócz tego znana firma w branży hip hopowej – Diamond Media 360 – udostępniła całą zawartość „The French Revolution” na Soundcloudzie. W przygotowaniu znajdują się kolejne wideoklipy i single.

    Tracklista

    1. Next Execution feat. Verbal Kent
    2. TV Screen feat. Chief Kamachi, Kromeatose & Block McCloud
    3. The Nod feat. Amadeus the Stampede & Rite Hook
    4. True Rhyme feat. Divine
    5. Kamikaze MC’s feat. The Foundation
    6. Fast Lane feat. Main Flow, Access Immortal & Estee Nack
    7. Alter Ego feat. Sadat X, Lion of Bordeaux & AG
    8. The International Juggernaut feat. Red Eye, Willie Maze, Murdoc & Shinoby Stalin
    9. What’s Realer feat. Halfabrick
    10. NYC Evils feat. Halfabrick, Shabaam Sahdeeq & Spicco
    11. Merovingian Revenge feat. Lcob
    12. Making You Proud feat. Carnage 45 & Ihsan Bilal
    13. Revolution On My Brain feat. Reef the Lost Cauze & Freestyle
    14. Watch We Combine feat. Absouljah
    15. The Take Over feat. Lord Lhus & Sicknature
    16. The War Effect feat. Banish, Teflon & Johnny & Aims
    17. Revolucion feat. Shabaam Sahdeeq, Lateb & Bekay
    18. Coup de Grace feat. Amadeus the Stampede
  • Producencki album Small Professora

    Producencki album Small Professora

    2–3 minut

    Producenckie albumy poszczególnych artystów muzycznych przez długi czas cieszyły się dużą popularnością wśród słuchaczy. Jednak, w przeciągu ostatnich lat nastąpił zauważalny spadek tego typu projektów na rzecz coraz liczniejszych instrumentalnych wydawnictw. Na obecny stan rzeczy wpływa znacznie więcej czynników (mniejsza dostępność na rynku wykwalifikowanych raperów odgrywa tutaj istotną rolę), ale trzeba przyznać, iż płyty spod rąk beatmakerów z udziałami Emcees zostały nieco odstawione na boczny tor. Zresztą sami wykonawcy decydują się na nagrywanie longplayów pozbawionych gości, ewentualnie ze skromnymi ich występami. Twórca muzyczny z Philly, Small Professor, po serii instrumentalnych wydawnictw, postanowił sprawdzić się w roli dyrygenta mającego pod swoją batutą uzdolnionych raperów. W styczniu ukazał się jego producencki album, „Gigantic, Vol. 1”.

    Klimat położonej w stanie Pensylwania Filadelfii, służy artystom hip hopowym wywodzącym się z tego miasta. The Roots, Bahamadia, Schooly D, DJ Jazzy Jeff, Freeway, Mountain Brothers i wielu innych wpisało się w piękny sposób na karty muzyki hip hopowej. Small Professor stara się kontynuować specyficzne filadelfijskie brzmienie, dodając do niego własne elementy. Beatmaker to stosunkowo nowa osoba na scenie muzycznej, gdyż wszystkie dotychczasowe jego wydawnictwa ukazały się w przeciągu ostatnich kilkunastu miesięcy. Producent postanowił na mozolne budowanie swojego imienia od serii instrumentalnych beat tape’ów. Wszystkie cztery materiały (dostępne na Bandcampie) trafiły do obiegu w ub.r. – „Beats & Rhymes Jawns” (czerwiec), „Elderly Jawns” (lipiec), „Mistress Jawns” (październik), „Leftover Jawns EP” (grudzień). Organiczne, ciepłe, niekiedy rozbudowane instrumentale zwiastowały coraz lepsze kolejne dzieła mieszkańca Wschodniego Wybrzeża. Najpierw twórca zaserwował przedsmak większego projektu – „Gigantic, Vol. 0”. Następnie w styczniu doczekaliśmy jego debiutanckiego producenckiego albumu, „Gigantic Vol. 1”. Na płycie udzieliła się skwapliwie dobrana śmietanka niezależnych raperów.

    Wydawcą materiału zostało przywołane niedawno na stronie przy wpisie o „Phazed Out” M-Phazesa, Diamond Media 360. Small Professor postarał się o dobranie zacnych raperów do swojego albumu. Spoglądając na tracklistę, rzucają się w oczy postaci Von Pei, Buff1, Guilty Simpsona, Blueprinta, Has-Lo, Reefa The Lost Cauze’a. Jednak pozostali – Elucid, Stik Figa, Zilla Rocca, Curly Castro, Al Mighty – także wnoszą na płytę odpowiednią jakość, dysponując mocnymi walorami artystycznymi. Pomimo długiej listy gościnnych udziałów na LP, nie należy zapominać, iż najjaśniejszą osobą na longplayu jest właśnie Small Professor. W odróżnieniu od swoich wcześniejszych dokonań, beatmaker zaprezentował równo pocięte soulowe i funkowe sample, dodając do nich mocną perkusję. Już intro w postaci instrumentalnego nagrania z wprowadzeniem twórcy płyty, „Small Pro Cometh”, zwiastuje świetny poziom całości materiału. I to w rzeczywistości ma potwierdzenie na „Gigantic Vol. 1”.

    Wzorem poprzednich wydawnictw promowanych przez DM360, album Small Professora trafił na Soundclouda. Rokowania na przyszłość beatmakera z Philly są co najmniej dobre. W niedalekiej przyszłości okaże się, czy producent zbliży się do dokonań jednego ze swoich ulubionych przedstawicieli hip hopu – Large Professora. W końcu wypadałoby, aby podobieństwa między nimi nie skończyły się tylko na pseudonimie.

    Tracklista

    1. Small Pro Cometh
    2. P(ea) Gets Off feat. Von Pea
    3. Chambray feat. Elucid
    4. Can’t Be Scared feat. Buff1
    5. Pear Razor
    6. Make Moves feat. Blueprint & Curly Castro
    7. Attitude Problem feat. Stik Figa
    8. Spare Razor feat. Guilty Simpson & Reef The Lost Cauze
    9. Barefoot Gorilla Baboon Funk
    10. When The Last Leaf Falls feat. Has-Lo
    11. Play It By Ear feat. Random
    12. Hare Razor feat. Zilla Rocca & Curly Castro
    13. On The Count Of Three, Say…
    14. Good Evening feat. Al Mighty
  • Charytatywny projekt Hasana Salaama

    Charytatywny projekt Hasana Salaama

    2–3 minut

    W odniesieniu do branży hip hopowej, Wschodnie Wybrzeże Stanów Zjednoczonych przywodzi na myśl głównie postaci rezydujące na co dzień w Nowym Jorku. Na dalszym planie znajdują się mniej znaczące okręgi, co wcale nie oznacza, iż warto poświęcać uwagę jedynie osobom działającym w The Big Apple. Położone nieopodal tego miasta New Jersey, również posiada bogatą historię i zdecydowanie ma się czym pochwalić na hip hopowej mapie USA. Piękne tradycje muzyki hip hopowej w Brick City zaszczepiło mnóstwo istotnych twórców z końca lat 80.tych (Poor Righteous Teachers, Tony D, Queen Latifah), następnie rozwijanych przez kolejnych wykonawców (Lords of the Underground, Redman, Naughty By Nature, Artifacts, K-Def). Od kilku lat coraz głośniej jest o pewnym raperze z tego regionu East Coastu, dążącego za wszelką cenę pokazać swój arsenał umiejętności – Hasanie Salaamie. Na początku grudnia artysta wydał najnowsze dzieło, charytatywny album „Music Is My Weapon”.

    Dyskografia bohatera niniejszego artykułu sięga 6-7 lat wstecz. Za właściwy debiut na scenie hip hopowej uważa się wydany w 2005 roku album „Paradise Lost”. Hasan Salaam ukazał swoją postać, jako inteligentnego rapera, stawiającego przede wszystkim na wysoką wartość artystyczną utworów. Warstwa liryczna na płycie skupiała się na osobistych historiach przedstawiciela Brick City, jak i nawiązywała do aspektów społecznych i politycznych. Dodatkowego smaczku wydawnictwu płytowemu nadała współpraca z założoną przez MF Grimma wytwórnią Day By Day Entertainment. W następnych latach artysta zaprezentował słuchaczom mixtape „Tales Of The Lost Tribe: Hidden Jewels” (2006) oraz longplay „Children of God” (2008).  Na początku tego roku raper powołał wraz z Rugged N Rawem projekt Mohammed Dangerfield. Wypuszczone przez nich pod skrzydłami Viper Records debiutanckie LP pod tym samym tytułem, spotkało się z przychylnym odbiorem przez fanów zaangażowanego rapu, wzmacniając pozycję wykonawców w undergroundzie. Hasan Salaam poszedł za ciosem i jeszcze w tym roku wydał kolejny solowy projekt, „Music Is My Weapon”.

    Wydany 6 grudnia b.r. projekt, należy do wyjątkowych pod pewnymi względami. W ubiegłym roku raper stał się pierwszym amerykańskim wykonawcą hip hopowym, który wystąpił w Afryce Zachodniej, a konkretnie w Gwinea Bissau. Po powrocie do kraju, Hasan Salaam postanowił przyczynić się do poprawy jakości życia w tym państwie, decydując się na wypuszczenie charytatywnego albumu. „Music Is My Weapon” jest związany z wiarą, iż muzyka może przyczynić się do wyrównania szans, ustanowienia wolności i sprawiedliwości na świecie. Raper z New Jersey zaangażował w wydawnictwo płytowe szereg różnych osób, zarówno od strony wokalnej (Steele ze Smif-N-Wessun, Chace Infinite, Reef The Lost Cauze & Eternia), jak i producenckiej (Llama Beats, Crossbone T, Mr. Bostic, Snowgoons & DJ Insite). Polityczne zagadnienia poruszane na płycie przeplatają się z refleksyjnymi nagraniami, a drugi singiel pochodzący z LP, „Musical Chairs”, to piękny hołd złożony gigantom muzycznym.

    Wszystkie pieniądze uzyskane ze sprzedaży „Music Is My Weapon” zostaną przekazane na budowę szkoły i zaplecza medycznego w Gwinei Bissau. Album jest dostępny do kupienia na iTunes. Grudniowe wydawnictwo płytowe promują teledyski nagrane do „1911” i „Musical Chairs”.

    Tracklista

    1. 1911 (PLPA) (prod. Ari Why)
    2. Musical Chairs feat. Baron of Red Clay (prod. Llama Beats)
    3. Shining feat. Steele, Reef the Lost Cauze, Chace Infinite (prod. Crossbone T)
    4. Chaos Theory (prod. 2Deep)
    5. The Letter feat. Eternia & Range Da Messenga (prod. Jim B)
    6. AK-47 feat. Badsportt & CF (prod. Niroshima Beats)
    7. All Roads Lead Home feat. One Eyed Kings (prod. Mr. Bostic)
    8. Miss America (prod. Snowgoons)
    9. Music is My Weapon (prod. DJ Insite)
  • Reef The Lost Cauze i Snowgoons łączą siły i wspólnie realizują album

    Reef The Lost Cauze i Snowgoons łączą siły i wspólnie realizują album

    3–5 minut

    Przedstawiciele surowego i bezkompromisowego rapu posiadają licznych i oddanych fanów w wielu krajach na całej kuli ziemskiej. Szczególnie artyści utożsamiani z poważaną supergrupą Army Of The Pharaohs zostali umiłowani przez sympatyków tej odmiany muzyki hip hopowej i często zajmują zaszczytne miejsca w rankingach słuchaczy i dziennikarzy muzycznych. Na przestrzeni ostatnich kilkunastu miesięcy najwięcej mówiło się o kilku członkach AOTP. Bez wątpienia prym wiedli Celph Titled (wspólny album nagrany z Buckwildem, „Nineteen Ninety Now”), Vinnie Paz (debiutancka płyta „Season of the Assassin”, kooperacja z ILL Billem jako Heavy Metal Kings oraz siódme LP Jedi Mind Tricks) i Apathy (udane wydawnictwo z sierpnia b.r. „Honkey Kong”). Do tego grona można dołożyć duet 7L & Esoteric oraz filadelfijskiego rapera, Reefa The Lost Cauze’a. O ostatnim z ww. raperów ponownie zrobiło się głośno w ostatnich tygodniach. Wszystko to za sprawą świeżego wydawnictwa Sharifa Laceya, wyprodukowanego przez Snowgoons – „Your Favorite MC”.

    Wśród wykonawców kojarzonych z hardcore’owym nurtem rapu, Reef The Lost Cauze zajmuje mocną pozycję. Mieszkaniec Philly poprzez kilka solowych wydawnictw płytowych i liczne gościnne udziały, w przeciągu kilku lat zaskarbił sobie przychylność wielu słuchaczy. Od chwili wydania debiutanckiego projektu („Invisible Empire” z 2003 roku), Emcee kontynuuje wspinaczkę po kolejnych szczeblach kariery muzycznej. W ostatnich trzech latach raper zrealizował przede wszystkim dwa albumy – „A Vicious Cycle” (Well Done Entertainment/Fuck You Pay Me Records) z 2008 roku oraz „Fight Music” (Enemy Soil Records) z maja 2010 roku. Ponadto w ub.r. trafiła do sprzedaży reedycja longplaya „Feast Or Famine”. Charakterystyczny styl reprezentanta Wschodniego Wybrzeża USA przypadł do gustu niejednej osobie po obu stronach Atlantyku.

    Partnerzy związanego z AOTP artysty, niemiecki kolektyw Snowgoons, od 2007 roku sukcesywnie powiększa grono swoich sympatyków. DJ Illegal i spółka zasłynęli głównie za sprawą serii płyt producenckich. W lutym 2007 roku trafił do słuchaczy longplay „German Lugers” (Babygrande Records), wypełniony po brzegi gościnnymi występami raperów (m.in. O.C., Rasco, El Da Sensei, The Last Emperor, Celph Titled, Craig G, Breez Evahflowin, M.E.D.). Po tym materiale beatmakerzy mieli z górki, także dzięki charakterystycznemu stylowi swoich nagrań, wyróżniającym ich wśród innych osób z branży. Kolejne wydawnictwa Niemców – „Black Snow” (Babygrande Records) z 2008 roku, „The Trojan Horse” z 2009 roku i zeszłoroczny „Kraftwerk” (wszystkie LP ukazały się przy współpracy iHipHop Distribution i Goon MuSick), przyniosły jeszcze więcej fanów ich twórczości. W tym roku, będący po roszadach Snowgoons (DJ’a Waxworka zastąpił Sicknature), zaprezentowali wspólną produkcję z Savage Brothers & Lordem Lhusem. „The Iron Fist” stanowi follow up do pierwszej płyty zrealizowanej przez ww. artystów, „A Fist In The Thought” z 2009 roku. Gdy do dorobku europejskich producentów dorzucimy kilka pobocznych projektów (m.in. darmowy album „Black Luger”) i kooperację z dziesiątkami Emcees ze Stanów Zjednoczonych, uzyskamy pełen obraz rozmachu ich działalności na scenie muzycznej.

    We wrześniu zapowiadane od pewnego czasu wspólne dzieło Reef The Lost Cauze i Snowgoons, weszło na ostatnią prostą. Artyści ogłosili, iż „Your Favorite MC” zostanie wydane 25 października 2011 roku. Obyło się bez żadnych przeszkód i w zeszłym tygodniu płyta ujrzało światło półek sklepowych. Zawierający 15 utworów album ukazał się nakładem Goon MuSick, a dystrybucją materiału zajęło się iHipHop Distribution. Wydawnictwo płytowe producenckiego tria i amerykańskiego rapera nie odbiega standardem od poprzednich dokonań współtwórców projektu. DJ Illegal, Det i Sicknature dostarczyli spójną warstwę muzyczną, odzwierciedlającą ich podejście do tworzenia beatów. Reef The Lost Cauze czuje się przy surowych, nieokiełznanych podkładach muzycznych jak ryba w wodzie i dzięki temu mógł pokazać wachlarz swoich umiejętności, z nastawieniem na mocne i trafne teksty. Filadelfijczyk uzyskał również wsparcie od szeregu niezależnych twórców – Jus Allaha, Outerspace, Esoterica, Sabac Reda, Wise Intelligenta, O.J., King Magnetica, F.T. & Slaine’a. Wszyscy artyści dodali kolorytu dla całości materiału wyprodukowanego przez Snowgoons.

    Snippety pochodzące z „Your Favorite MC” zostały zamieszczone do odsłuchu na Soundcloudzie. Również za pośrednictwem tego serwisu internetowego opublikowano single promujące płytę – „Boxcutter Samurai”, „Black Opz” oraz „Timezones”. Do dwóch pierwszych nagrań powstały też wideoklipy. Po wydaniu wspólnego albumu Reefa The Lost Cauze’a i Snowgoons, liczni fani ich twórczości powtarzają jak mantrę słynny wers: F*** rappers, Reef is my favorite Emcee. Pozostali raperzy lepiej niech pokazują się im się na oczy.

    Tracklista

    1. Brotherhood
    2. F**k Rappers
    3. Euthanasia feat. Jus Allah & Sicknature
    4. Timezones feat. Outerspace
    5. Kill Somebody
    6. Boxcutter Samurai
    7. Black Opz
    8. Brain On Drugs feat. Esoteric
    9. High By Myself
    10. Devil’s Advocate
    11. The Legend Of Mr. T
    12. Mount Up feat. Sabac Red & Wise Intelligent
    13. Big Shots feat. O.J. & King Magnetic
    14. 100 Rhyme Books
    15. F**k Rappers Remix feat. Slaine & F.T.
  • Hardcore hip hop w wykonaniu ILL Billa i Vinniego Paza

    Hardcore hip hop w wykonaniu ILL Billa i Vinniego Paza

    3–5 minut

    Zainteresowanie opinii publicznej hardcore’ową i surową odmianą hip hopu od kilku lat utrzymuje się na wysokim poziomie. W stabilizacji tej sytuacji pomogły liczne wydawnictwa płytowe sygnowane przez twardych i bezkompromisowych artystów. Przyczyniła się do tego również zmiana równowagi sił na niezależnej scenie hip hopowej, na której coraz więcej osób idzie w stronę mrocznych i złowieszczych klimatów. Wśród raperów i beatmakerów utożsamianych z tym rodzajem rapu dominują głównie biali członkowie supergrup hip hopowych – Jedi Mind Tricks, Army of the Pharaohs i La Coka Nostra, o czym już wspominałem przy okazji artykułu o „Honkey Kong” Apathy’ego. Pod koniec pierwszego kwartału 2011 roku dwaj zasłużeni Emcees – ILL Bill i Vinnie Paz, postacie wiodące prym w hardcore’owym nurcie, wydali długo oczekiwany wspólny album „Heavy Metal Kings”. Wydawnictwo płytowe potwierdziło ich status w branży muzycznej.

    W poprzednim roku obaj raperzy świętowali wydanie swoich kolejnych materiałów. ILL Bill wraz z DJ’em Muggsem pod koniec 2010 roku wypuścili album „Kill Devil Hills” (Fat Beats Records). Natomiast jeszcze wcześniej, bowiem 18 czerwca ub.r., ukazał się debiutancki solowy projekt Vinniego Paza – „Season Of The Assassin” (Enemy Soil Records). Obie produkcje zostały utrzymane w klimacie i konwencji, do której przyzwyczaili swoich fanów artyści. Co prawda, lepsze recenzje otrzymał longplay członka Non-Phixion, jednak wypadkowa wszystkich opinii dotyczących tych płyt, zdecydowanie przechylała się w pozytywną stronę.

    Po kilku miesiącach od daty ukazania się „Kill Devil Hills”, ILL Bill i Vinnie Paz potwierdzili pracę nad wspólnym dziełem. Duet artystów przygotowywał się do wypuszczenia projektu jako grupa Heavy Metal Kings. Nazwa formacji nawiązuje do kultowego singla Jedi Mind Tricks o tym samym tytule, powstałym właśnie przy udziale założyciela Uncle Howie Records. Znawcy gatunku i sympatycy twórczości JMT zgodnie potwierdzają, iż jest to jeden z najbardziej dopracowanych utworów tego zespołu.

    Debiutancka płyta duetu zatytułowana tak samo, jak nazwa grupy, ukazała się na rynku płytowym 5 kwietnia 2011 roku. Heavy Metal Kings zostało wydane dzięki nakładowi niedawno założonej wytwórni płytowej Enemy Soil Records. Album zawiera 16 premierowych tracków, wyprodukowanych przez ILL Billa, DJ’a Muggsa, Shuko, Sicknature’a, C-Lance’a, Juniora Makhno, Grand Finale’a, Gema Gratesa, Vherbala i Jacka of all Trades. Gościnnie na projekcie udzielili się Reef The Lost Cauze, Sabac Red, Q-Unique i Slaine, a więc dobrzy znajomi twórców tego wydawnictwa płytowego. Jak zwykle, w przypadku materiałów, za którymi stoją ILL Bill i Vinnie Paz, mamy do czynienia z mocnymi, świetnymi pod względem technicznym zwrotkami. Raperzy dobitnie pokazują, że lepiej nie wchodzić im w drogę i mieć się na baczności przy każdym spotkaniu z nimi. „Heavy Metal Kings” to płyta przeznaczona dla słuchaczy o stalowych nerwach, ceniących sobie pełne grozy i niepokoju opowieści hardcore’owych Emcees.

    Wydawnictwo muzyczne Heavy Metal Kings doczekało się dwóch teledysków powstałych odpowiednio do „Blood Meridian” oraz „Oath of the Goat”. ILL Bill i Vinnie Paz nie przebierają w środkach, przejeżdżając się walcem po ścielącym się gęsto trupie odbiorców ze słabszym sercem i umysłem, a oba teledyski podkreślają wymiar ich nagrań, stanowiąc dopełnienie obu singli.

    Artyści zdążyli już zapowiedzieć swoje nadchodzące materiały. ILL Bill postanowił wydać wspólny longplay z Seanem Price’em (data premiery „The Pill” nie jest jeszcze znana), a także kolejny solowy album. Z kolei Vinnie Paz zbiera materiał na drugie solo „God of the Serengeti” oraz znajduje się na ostatniej prostej wraz ze Stoupe’em Jus Allahem, jeżeli chodzi o nagrywanie nowego LP Jedi Mind Tricks („Violence Begets Violence” w sprzedaży od 25 października b.r.). Ponadto artyści postanowili wejść we współpracę z ww. DJ’em Muggsem i stworzyć produkcję „Heavy Metal Kings vs. DJ Muggs”. Na wieści o tych wydawnictwach, mnóstwo zwolenników ich twórczości zaciera już dzisiaj ręce.

    Aktualizacja: Ukazał się trzeci teledysk promujący płytę duetu. Obraz zrealizowano do singlowego nagrania „Metal in Your Mouth” z gościnnymi udziałami Q-Unique’a & Slaine’a.

    Tracklista

    1. Keeper of the Seven Keys (prod. C-Lance)
    2. Eye is the King (prod. Junior Makhno)
    3. Impaled Nazarene (prod. Grand Finale)
    4. Children of God (prod. ILL Bill)
    5. Blood Meridian (prod. Gem Grates)
    6. Oath of the Goat (prod. Vherbal)
    7. King Diamond (prod. ILL Bill)
    8. The Vice of Killing feat. Reef the Lost Cauze & Sabac Red (prod. Sicknature)
    9. Devil’s Rebels feat. Crypt the Warchild (prod. Shuko)
    10. Age Of Quarrel (prod. Jack of all Trades)
    11. Metal in Your Mouth feat. Q-Unique & Slaine (prod. Jack of all Trades)
    12. Terror Network (prod. C-Lance)
    13. Leviathan (The Spell Of Kingu) (prod. DJ Muggs)
    14. The Crown Is Mine (prod. C-Lance)
    15. Splatterfest (prod. C-Lance)
    16. The Final Call (prod. ILL Bill)
  • Apathy uderza z trzecim solowym albumem

    Apathy uderza z trzecim solowym albumem

    4–6 minut

    Przedstawiciele hardcorowej odmiany hip hopu od zawsze cieszyli się uznaniem słuchaczy ceniących sobie mroczne brzmienia i brutalne opowieści raperów. Początkowo oczy sympatyków hip hopu w mocnym i bezkompromisowym wydaniu były zwrócone w stronę gangsta rapu, który stał się szalenie popularny pod koniec lat 80. poprzedniego stulecia. Na początku lat 90. wykształciła się kolejna odmiana tego gatunku muzycznego określana mianem mafioso rapu, bazująca na ciemnej stronie życia, wśród której prym wiódł Kool G Rap. W następnych latach powoli wszystko się zmieniało, hardcorowy hip hop zostawał w tyle za ogarniającym cały świat bouncem i zmieniającymi się warunki w mainstreamie oraz undergroundzie. W ostatnich latach można zauważyć ponowny wzrost zainteresowania opinii publicznej twardymi artystami i ich muzyką. Największe zamieszanie wzbudzają producenci i raperzy skupieni wokół Jedi Mind Tricks, Army of the Pharaohs, czy La Coka Nostra. Jeden z członków AOTP, Emcee pochodzący z położonej w Connecticut miejscowości Willimantic, Apathy przygotował właśnie trzeci solowy album zatytułowany „Honkey Kong”.

    32-letni Chad Bromley, to postać doskonale znana w niezależnych kręgach hip hopowych. Artysta zadebiutował w 1997 roku na debiutanckim materiale Jedi Mind Tricks „The Psycho-Social, Chemical, Biological, And Electro-Magnetic Manipulation Of Human”, pojawiając się gościnnie w trzech utworach – „The Three Immortals”, „Omnicron” oraz „The Apostle’s Creed”. Następne lata Apathy spędził na dogrywaniu się na płyty swoich znajomych, m.in. 7L & Esoterica, Celph Titleda i Louisa Logica oraz przygotowaniu wielu solowych tracków.

    Na oficjalne solowe wydawnictwo płytowe mieszkańca Connecticut trzeba było poczekać do marca 2006 roku. „Eastern Philosophy” wypuszczony nakładem Babygrande Records przyniósł zadowalające recenzje i opinie sceny hip hopowej, umieszczając artystę na liście undergroundowych artystów, których kariery muzyczne warto obserwować. Natomiast wcześniejsze nagrania rapera i producenta w jednym ukazały się uprzednio głównie na dwóch mixtape’ach – „It’s the Bootleg, Muthafuckas! Vol. 1” i „Where’s Your Album?!!”. Po drodze do kolejnych solowych projektów, Apathy zrealizował wspólne LP z ww. Celph Titledem – „No Place Like Chrome” (2007), który również przyniósł pozytywne i zachęcające do dalszej pracy głosy.

    Drugi longplay Apathy’ego – „Wanna Snuggle?” został wydany wczesną jesienią 2009 roku przez label Demigodz Entertainment. W porównaniu do pierwszej płyty zaszły głównie zmiany od strony producenckiej, gdyż niemal cała produkcja przypadła gospodarzowi longplaya, wspieranego przez Teddy’ego Roxpina. „Wanna Snuggle?” pokazał rozwój członka Demigodz i Get Busy Committee, prezentującego coraz większy wachlarz umiejętności niż na poprzednich wydawnictwach. Warto też przypomnieć, iż gościnnie na płycie pojawili się m.in. Cypress Hill, Mike Shinoda, J-Live, Chip-Fu i Phonte. Wszystko to sprawiło, iż apetytu sympatyków talentu Apathy’ego zaostrzyli sobie zęby na następne jego solowe materiały.

    Pierwsze wzmianki o trzecim albumie artysty pojawiły się jeszcze pod koniec lutego 2011 roku. Początkowo premiera „Honkey Kong” została zapowiedziana na wiosnę b.r., jednak ostatecznie płyta ukazała się 23 sierpnia nakładem labelu Dirty Version Records. Pierwsze co rzuca się w oczy przeglądając tracklistę tego wydawnictwa, to obsada beatmakerów. Apathy uzyskał możliwość współpracy z kilkoma producenckimi tuzami – DJ’em Premierem, DJ’em Muggsem, Da Beatminerz, Evidence’em, czy Statikiem Selektah. Po drugiej stronie stanęli wzięci obecnie Stu Bangas i Vanderslice. Całość została uzupełniona o nagrania Apathy’ego, Teddy’ego Roxpina, Smoke The World i DJ’a Wayne’a Ski. Wśród gościnnych udziałów raperów nie ma żadnego zaskoczenia, przeważają starzy znajomi – Vinnie Paz, ILL Bill, Blacastana, Esoteric, Reef The Lost Cauze, Planetary, Crypt The Warchild, uzupełnieni przez Slaine’a i Actiona Bronsona. Jedynie obecność Xzibita, Generala Steele i Mad Liona może stanowić pewnego rodzaju (pozytywne) zaskoczenie.

    Apathy podkreśla, iż jest usatysfakcjonowany zawartością „Honkey Kong”, będąc dumnym także z tego, iż udało mu się współpracować z ludźmi, których szanował od wielu lat. W tym miejscu oddaję głos artyście:

    Kiedy zaczynałem tworzyć „Honkey Kong”, wiedziałem, że chcę nagrać hardcorowy, klasyczny album hip hopowy. Dorastałem słuchając Gang Starr, Wu-Tang, EPMD… i tak dalej. Kiedy więc zacząłem tworzyć ten album i zacząłem pracować z gośćmi, których studiowałem i których podziwiałem w dzieciństwie, takimi jak Preem, Muggs, Beatminerz, Steele, Mad Lion, całe to gówno związane z branżą muzyczną zaczęło mieć dla mnie sens. po prostu było warto. Współpraca z DJ-em Premierem to dla mnie osobiście najważniejszy punkt w karierze. To mój zdecydowanie ulubiony producent wszech czasów. Wszyscy, którzy wzięli udział w nagrywaniu tego albumu, dali z siebie wszystko i pokazali najwyższy poziom.

    „Honkey Kong” doczekał się już dwóch teledysków nagranych odpowiednio do „Check to Check” i hymnu każdego mieszkańca Connecticut – „Peace Connecticut”. Trzecim singlem promującym album jest wyprodukowany przez Preemo „Stop What Ya Doin” z gościnnym udziałem Celph Titleda. Oba wideoclipy zamieszczam na stronie, natomiast trzeci track możecie pobrać, korzystając z poniższego odnośnika.

    DOWNLOAD Apathy – „Stop What Ya Doin” feat. Celph Titled (prod. DJ Premier)

    Aktualizacja: Przedstawiciel Demigodz wypuścił trzeci teledysk. Tym razem obraz nakręcono do utworu „Stop What Ya Doin”, który spotkał się z dużym odbiorem wśród słuchaczy.

    Tracklista

    1. Honkey Kong feat. Vinnie Paz (prod. Vanderslice)
    2. Holy Ghost feat. Slaine (prod. Apathy)
    3. The Villain feat. ILL Bill (prod. Apathy)
    4. Check to Check (prod. Evidence)
    5. Stop What Ya Doin feat. Celph Titled (prod. DJ Premier)
    6. The Recipe feat. Xzibit (prod. Stu Bangas)
    7. Fear Itself (prod. DJ Muggs)
    8. Who Got Da Juice starring Blacastan (Skit)
    9. It’s Only Hip-Hop feat. Brevi (prod. Statik Selektah)
    10. I Dedicate This To You feat. Tosha Makia (prod. Smoke The World)
    11. All I Think About feat. Action Bronson (prod. Vanderslice)
    12. Never Say Never feat. General Steele & Mad Lion (prod. Teddy Roxpin)
    13. Albino Gorillas feat. Esoteric (prod. DJ Wayne Ski)
    14. Peace Connecticut cuts by Evil Dee (prod. Da Beatminerz)
    15. Army Of The Godz feat. Esoteric, Blacastan, Reef The Lost Cauze, Planetary, Crypt The Warchild, Motive, Celph Titled & Vinnie Paz (prod. Teddy Roxpin)
    16. 1:52 AM (prod. Apathy)

  • Debiutanckie wydawnictwo płytowe maticulousa + wywiad z artystą

    [php function=1]

    maticulous - The maticulous EPPrzyglądając się obecnej scenie hip hopowej w Stanach Zjednoczonych, dość łatwo można zauważyć powolne dochodzenie do głosu nowego pokolenia artystów. Jeżeli chodzi o raperów, to zmiany te przebiegają systematycznie, co niejako jest wpisane w kanony hip hopowe. Nieco inaczej przedstawia się sprawa z producentami. Większość najbardziej zasłużonych beatmakerów znajduje się bliżej końca swojej kariery muzycznej i trudno oczekiwać od nich świeżości i kreatywności. Z drugiej strony, młodszym producentom nie przychodzi wcale łatwo zdobywanie wiernych odbiorców swojej twórczości i często zarzuca się nim brak odpowiedniego warsztatu i umiejętności. Jednak, można wyróżnić artystów, którzy w niedalekiej przyszłości mogą przejąć schedę po swoich poprzednikach. W tym miejscu umieściłbym przedstawiciela nowojorskiego undergroundu, maticulousa, który szykuje się do wydania debiutanckiego materiału zatytułowanego „The maticulous EP”. (więcej…)

  • Premiera czwartego albumu Snowgoons w grudniu

    Snowgoons - KraftwerkOkres przedświąteczny to idealny termin dla artystów na przypomnienie się słuchaczom. Co za tym idzie, koniec listopada i początek grudnia to odpowiednie daty na wydanie nowych albumów. W końcu można liczyć na większy szum medialny i na to, że sprzedaż płyty będzie w miarę przyzwoita. Z drugiej strony, wydawnictwa płytowe ukazujące się u schyłku roku, to także pewnego rodzaju podsumowania dorobku muzycznego za dany rok kalendarzowy. Gdzieś pomiędzy to wszystko można włożyć nadchodzący czwarty producencki longplay dobrze znanego dla fanów mocniejszych brzmień tercetu Snowgoons – „Kraftwerk”. (więcej…)

  • Długo oczekiwany album Eternii i MoSSa dostępny w sprzedaży

    Eternia & MoSS - At LastW poprzednim miesiącu, przy okazji wpisu o albumie Likwuid – „Gummy Bears And Champagne” wspomniałem o wspólnej płycie innej artystki, Eternii i producenta MoSSa. Natomiast teraz przyszedł czas na zaprezentowanie ich wydawnictwa płytowego zatytułowanego „At Last” na U Call That Love. (więcej…)

  • Trzeci album Army Of The Pharaohs

    Army Of The Pharaohs - The Unholy TerrorPomimo dość regularnego informowania w ostatnim czasie o premierach płytowych, nadal w kolejce czeka kilka tytułów, o których należy wspomnieć na U Call That Love. Na tej liście znajduje się m.in. wydawnictwo płytowe zapowiadane już przy okazji wpisu o „Season Of The Assassin” Vinniego Paza, czyli „The Unholy Terror” Army Of The Pharaohs. (więcej…)

  • Darmowy album: Snowgoons – Black Luger

    Snowgoons - Black LugerDarmowe projekty muzyczne są popularne na całym świecie, więc pomyślałem, że wypadałoby pod koniec 2009 roku podzielić się z sympatykami UCTL jednym niedawno wydanym albumem. Wydawnictwem płytowym, o którym tutaj będzie mowa jest kompilacja „Black Luger” autorstwa niemieckich producentów, Snowgoons. (więcej…)

  • El Da Sensei & The Returners prezentują The Money EP

    El Da Sensei & The Returners - The Money EPPolski duet producencko-DJ-ski The Returners wraz z byłym członkiem Artifacts, El Da Senseiem szykują się do wydania kolejnego materiału. (więcej…)

Translate