W ubiegłym tygodniu informowałem o wspólnym albumie Makera i członka Typical Cats, Qwela zatytułowanym „So Be It”. Teraz przyszła kolej na solowy projekt innego reprezentanta wymienionej chicagowskiej ekipy, Denizena Kane’a. „Brother Min’s Journey To The West” jest trzecim wydawnictwem płytowym w dorobku muzycznym tego wykonawcy. (więcej…)
Autor: Witalij
Denizen Kane i jego trzeci solowy album
Wirująca Strefa 2009 (VIII Edycja)
W Łomży w tym roku odbędzie się już VIII edycja turnieju tańca młodzieżowego pod nazwa Wirująca Strefa. W tej edycji rozdzielono style na dwa dni, 26 września będziemy mogli obejrzeć hip hop/new style, a następnego dnia bboying. Jak co roku organizatorem jest Miejski Dom Kultury – Dom Środowisk Twórczych w Łomży z Markiem Kisielem na czele (założycielem grupy C.T. Group). (więcej…)Dziennik ocen belfra Kool Moe Dee – cz. I Oldschool
Słynne wydawnictwo książkowe o hip hopie, „Ego trip: Książka o rapie” („Ego Trip’s Book Of Rap Lists”), zawiera setki, jak nie tysiące wszelkiego rodzaju podsumowań, anegdot, wyliczeń, zagadek itp., etc. Pośród wszystkich historyjek od samego początku zetknięcia się z książką bardzo interesowało mnie niespotykane wręcz zestawienie Emcees jakiego dokonał Kool Moe Dee (na zdjęciu w formie z 2002 roku). Raper na koszulce swojego drugiego LP „How Ya Like Me Now” z 1987 roku zawarł tabelę z ocenami postawionymi dla większości znanych i ważnych artystów hip hopowych z tamtego okresu. Oczywiście, samemu sobie wystawił najwyższe noty, ale było to do przewidzenia. Poniżej wypis z dziennika belfra Kool Moe Dee. (więcej…)Who sampled: Nine – Any Emcee vs Rappin’ 4-Tay – I’ll Be Around
Od pewnego czasu nosiłem się z zamiarem nieznacznego rozszerzenia tematyki, z którą możecie zetknąć się na łamach UCTL. Z moich przemyśleń powstał nowy cykl, który nazwałem Who Sampled? Na pierwszy ogień, chciałbym otworzyć tę kategorię dotyczącą szeroko pojętych sampli i przedstawić dwa utwory, które opierają się na tym samym nagraniu – Nine „Any Emcee” vs Rappin’ 4-Tay „I’ll Be Around”. (więcej…)Debiutancki album kwartetu artystów z Tel Avivu
Odnoszę wrażenie, że niebawem hip hop stojący na solidnym poziomie dotrze nawet na Czukotkę, choć to mimo wszystko odległe marzenie (dosłownie i w przenośni). Z drugiej strony, jeżeli w Izraelu powstają takie projekty muzyczne jak ten, to niczego nie można z góry zakładać.Kto by się spodziewał, że na debiutanckim albumie kwartetu producencko-DJ’skiego z Tel Awiwu o nazwie Soulico znajdziemy Del the Funky Homosapien, Ghostface Killah czy Lyrics Born? Kolektyw składa się z następujących twórców: DJ’a Sabbo, DJ Wido, DJ’a Roba, Shimmy Sonique’a. Do tej pory Soulico zajmowało się głównie z mixtape’ów, które rzecz jasna za sprawą internetu docierały w przeróżne zakątki globu. Ponadto ekipa dokonała remiksu kawałka „Digital Monkey” grupy Balkan Beat Box. Materiał na „Exotic On The Speaker” zbierano od dwóch lat, a pierwszym nagraniem promującym album został utwór „Pitom Banu” z gościnnym udziałem Axuma. Teledysk powstały do tego numeru możecie obejrzeć poniżej. Drugim singlem z nadchodzącego wydawnictwa muzycznego jest track „Put ’em Up” z udziałem Lyrics Borna i Axuma, który został zamieszczony do ściągnięcia za darmo w sieci. (więcej…)
Nowe video: Havoc – Letter To P
Prodigy z kultowego dla wielu zespołu Mobb Deep od niecałych dwóch lat odbywa karę 3,5-letniego pozbawienia wolności, na którą skazał go sąd w Nowym Jorku za posiadanie niezarejestrowanej broni palnej. Naładowany pistolet został znaleziony w samochodzie rapera, kiedy funkcjonariusze policji zatrzymali go do kontroli 26 października 2006 roku. Raper z Queensbridge przyznał się do winy i dzięki temu otrzymał niższy wyrok od wymiaru sprawiedliwości. (więcej…)Video: Łotewscy sztukmistrzowie
Krótko i na temat. Lubicie oglądać wyczyny miejskich akrobatów „uprawiających” parkour? Również zaliczam się do grona takich osób i często wyszukuję w internecie wszelkie filmy pokazujące lepsze i gorsze dokumentacje wyczynów sztukmistrzów z różnych stron świata. Kilka dni temu trafiłem na rewelacyjne video będące dziełem Андрейa Скурьятa i jego przyjaciół mieszkających na stałe w Rydze. Nie przedłużając dłużej odsyłam Was do materiału prezentującego życie łotewskich sztukmistrzów parkouru – „Out of Time”, jednego z najlepszych obrazów ostatnich miesięcy w sieci. (więcej…)
Classic Hip Hop Videos: 69 Boyz – Survival Of Da Fittest
2–4 minutMiami bass. Zapomniany przez wielu genialny styl hip hopowy. Owszem, pozostała pamięć po 2 Live Crew, a Luke Skyywalker miał swoje show w MTV, ale należy pamiętać, że na Florydzie istniało więcej grup reprezentujących Miami bass. Również powstało znacznie więcej znakomitych singli niż nam się wydaje, a niejeden z nich był multiplatynowy. Do grona klasyków ghetto bass możemy zaliczyć znacznie więcej utworów, których twórcami nie byli Luke i jego kompani. Warto wymienić ważniejsze wykonawców (oprócz 2 Live Crew) dla tego nurtu – 95 South, Tag Team, MC A.D.E., The Dogs, Uncle Al (R.I.P.), Splack Pack, DJ Nice & Nasty, DJ Laz, Jam Pony Express, DJ Kizzy Rock, Maggotron, Quad City DJ’s, Afro Rican i 69 Boyz. Ostatnia grupa (jakże intrygująca nazwa kolektywu) głównie jest kojarzona z singla „Tootsee Roll”, który sprzedał się w ponad dwu milionowym nakładzie oraz „Kitty Kitty”. W cieniu pozostaje trzeci singlowy kawałek z albumu „199Quad” (okładka u góry), zupełnie odmienny stylowo od zawartości ich debiutanckiego krążka zatytułowany „Survival Of Da Fittest”.
69 Boyz oryginalnie zostało założone w Jacksonville, ale większą część kariery muzycznej spędzili w Orlando (założę się, że imprezowali z Shaqiem i Pennym Hardawayem). Największe zasługi w rozwój grupy miało dwóch producentów – Jay Ski i C.C. Lemonhead, którzy także byli założycielami 95 South i Quad City DJ’s (wszystkie wymienione ekipy przenikały się i były ze sobą ściśle związane). W skład 69 Boyz wchodzili też Thrill Da Playa, Fast, Slow oraz Rottweiler „Mike Mike”. Wszyscy wyróżniali się imagem – wiecznie nosili stroje Orlando Magic w rozmiarze 50+ i co może być zaskoczeniem nie otaczali się kobietami z wielkimi tyłkami, co akurat było znakiem rozpoznawczym wielu ekip nurtu ghetto bass. Wspomniana debiutancka płyta zespołu – „Nineteen Ninety Quad” z 1994 roku aż roiła się od kawałków, w których linia basu potrafiła roztrzaskać co słabszy głośnik. Jakże wielką niespodzianką dla wszystkich słuchaczy okazał się utwór „Survival Of Da Fittest”, nie będący tworem Rolanda TR-808 i brzmieniowo pasujący do klasycznych nowojorskich produkcji z czasów Golden Ery.
„Survival Of Da Fittest” opowiada historię zwykłego nastolatka, który próbując poradzić sobie w życiu rozpoczyna dorabianie na boku imając się handlowania narkotykami. Jednym słowem – typowy temat jakich pełno w historii hip hopu. Nie byłoby nic dziwnego w tym kawałku gdyby pochodził z Nowego Jorku lub Chicago, a nie z Orlando, ośrodka ghetto bassu, gdzie inne style rapowe nie istniały. To tak jakby No I.D. wyprodukował bit dla artystów ze stajni Ca$h Money Records lub Lil’ Kim przestała kląć w swoich utworach i stała się drugą Lauryn Hill. 69 Boyz tym trackiem wyszli daleko poza kanon stereotypów Miami bass, gdzie głównie mówiło się o seksie i łatwych dziewczynach, a wersy typu „face down, ass up” stanowiły codzienność. Teledysk do trzeciego singla gorących chłopców z Florydy nie jest niczym innowacyjnym na polu hip hopowych teledysków lecz ta prostota potrafi przyciągać i oddziaływać na odbiorcę, gdyż jest to video, z którym wiele osób mogło się utożsamiać.
„Survival Of Da Fittest” to prawdziwa perełka wśród nagrań ery Miami bass. Niemal pewne jest to, że Havoc i Prodigy słuchali tego tracku przed stworzeniem swojego hymnu o tym samym tytule. Natomiast po dużym sukcesie debiutanckiej płyty, 69 Boyz wydali w 1998 roku album „The Wait Is Over”, a dwa lata po drugim longplayu „2069”. Jednakże oba krążki nie znalazły tylu słuchaczy co ich pierwsza płyta. Spowodowane to było coraz mniejszym popytem na muzykę ghetto bass i zmianą trendów na scenie hip hopowej. A szkoda, ponieważ byli znaczącą grupą i mocno przyczynili się do rozwoju Miami bass.
Video: June Luva – L.A. Sex Scandal
First Priority Music jest to wytwórnia płytowa zarządzana przez Milka Dee i jego wieloletnich przyjaciół. W ostatnich latach FPM pozostawała w lekkim letargu lecz od pewnego czasu powoli zabiera się za nowe projekty. Jednym z nich jest solowy materiał artysty o pseudonimie Juve Luva. Zbyt wiele zapewne nikomu nie mówi ten pseudonim i można wysuwać wnioski, że mamy do czynienia z debiutantem w branży hip hopowej lecz jest zupełnie odwrotnie. June Luva pochodzi ze Staten Island i od połowy lat 90.tych XX wieku jest związany z Wu-Tang Clanem, a konkretnie z GP Wu (wybaczcie, nie mam pojęcia, która to liga). Grupa wydała w 1997 pierwszy, zarazem ostatni album „Don’t Against The Grain”. Znawcy hip hopu mogą jeszcze kojarzyć wykonawcę z gościnnych udziałów na dwóch płytach Shyheima – „A.K.A. Rugged Child” i „The Lost Generation”. Na pierwszy szereg wysuwa się tutaj obecność June Luvy w singlowym utworze „On And On”. (więcej…)Siódmy album People Under The Stairs
Tegoroczna jesień obfituje w szereg interesujących premier płytowych. O niektórych z nich już zdążyłem poinformować sympatyków U Call That Love (nowe albumy m.in. Swollen Members, Jay Are, Masta Ace’a i Edo G., Apathy’ego, czy M.O.P.). Teraz przyszła kolej na siódmy longplay pewnego duetu z Los Angeles, którzy na scenie muzycznej przebywają już 12 lat – People Under The Stairs. „Carried Away” powinno przypaść do gustu słuchaczom wychowanym na klasycznym undergroundzie. (więcej…)Swollen Members z nowym materiałem już w październiku
Wczoraj zaprezentowałem na stronie pierwsze z serii trzech vlogów frontmana Swollen Members, Madchilda, w którym opowiada on o swoim uzależnieniu narkotykowym. Natomiast teraz przyszła kolej wspomnieć o najnowszym albumie kanadyjskiej grupy hip hopowej zatytułowanym „Armed To The Teeth”.Z wydaniem oraz ostatecznym kształtem płyty były spore zawirowania. Początkowo ukazać się miał podwójny album lecz w miarę upływu czasu koncepcja „Armed To The Teeth” całkowicie się zmieniła i zdecydowano się tylko na pojedynczy krążek. Po drodze Madchild i Prevail wydali solowe EP-ki, odpowiednio „The Mad Child EP” oraz „Baseball Bat & Nails EP”. Swollen Members uzyskali także duże wsparcie od Suburban Noize Records, dzięki czemu grupa nie musi się martwić dystrybucją swojego materiału. Artyści mając ww. partnera postanowili nie rozglądać się dłużej za wydawcą i reaktywowali swoją własną wytwórnię Battle Axe Records. (więcej…)
Galeria Sławy: Audio Two – Top Billin’
3–4 minutW kolejnej odsłonie działu Galerii Sławy chciałbym zaprezentować prawdziwy majstersztyk. Arcydzieło pochodzące z 1987 roku. Najczęściej samplowany i wykorzystywany hip hopowy utwór w historii. Minimalistyczny geniusz stworzony przez rodzeństwo z Brooklynu oraz członka ekipy Stetsasonic. Przez wielu (osobiście zaliczam się do tego grona) uważany za najlepszy singiel w historii. Podobnego typu zachwytów mogło być bez liku, ale w końcu trzeba ujawnić tytuł produkcji, o której mówię. Proszę państwa przed wami Audio Two wraz ze swoim największym dziełem – „Top Billin”.
Audio Two zostało założone w drugiej połowie lat 80.tych XX wieku przez dwoje braci – Kirka i Nate’a Robinsonów. Duet był zachowany w klasycznym kształcie, czyli Emcee i DJ/producent. Pierwszy z dwójki wymienionych rodzeństwa przybrał pseudonim artystyczny Milk Dee i zajął się rapowaniem, natomiast drugiemu (również ładna brzmiąca ksywa – Gizmo) przypadła rola beatmakera i DJa. Gizmo nabierał producenckich szlifów u Daddy-O, dobrze znanego ze Stetsasonic.
Trudno o lepszy debiut na hip hopowej scenie niż ten, który mieli Milk Dee i Giz. Co najciekawsze, „Top Billin„ trafił na stronę B 12″ aby ustąpić miejsca utworowi Make It Funky. Jednakże zdecydowanie strona B singla była zwycięzcą w tym przypadku (podobna historia miała miejsce z 12″ np. J.J. Fad – „Supersonic„, na tym singlu „Another Ho” znalazło się na stronie A, przesuwając na drugą o wiele lepsze nagranie jakim bez wątpienia jest „Supersonic„). „Top Billin’” jest połączeniem niecodziennej produkcji Daddy-O i Gizmo z nieokrzesanym, niesamowitym rapem Milka Dee. Cały tekst tracku powinien posłużyć za wytyczne każdemu raperowi chcących zrobić monumentalne dzieło. Dorzućmy do tego perfekcyjne flow Milka i jego charakterystyczny głos. Tak jak wspomniałem we wstępie, bardzo dużo miejsca można byłoby poświęcić wymienieniu wszystkich przyczyn niewiarygodnego sukcesu „Top Billin’”. Najlepiej będzie jak przemówią fakty. Poniżej znajdziecie listę utworów, w których zostały wykorzystane fragmenty singla braci Robinsonów i Daddy-O, jak i kawałki, w których użyto sampel z tego dzieła. Dodam, że lista jest niepełna i nie zawiera wszystkich tracków.
Muzyka:
- 50 Cent – I Get Money
- 50 Cent – The Formula
- Lil Flip – I Get Money
- Styles P – Stop Skeemin
- Dr. Dre – Bitch Niggaz
- Notorious B. I. G. – Intro Ready To Die (Album)
- Talib Kweli – Too Late
- Jay-Z – The Black Album
- The Luniz – I Got 5 On It
- MF Doom – Is He Ill
- Earatik Statik – Evil Is Timeless
- Erick Sermon – Chillin’
- Ne-Yo – SexyLove (Remix)
- Wreckx-N-Effect – Wreck Shop (Remix)
- Uffie – Pop the Glock
- Rich Boy – Get To Poppin
- Danger Mouse – The Grey Album
- Everlast – The Rhythm
- Redman – I Don’t Kare
- Mary J. Blige – Real Love
- Wyclef Jean – We Trying to Stay Alive
- R. Kelly – If I’m With You
- Method Man – Uh- Huh
- Snoop Dogg & The Eastsidaz – Balls oOf Steel
- Ugly Duckling – Down The Road
- Ugly Duckling – Eye On The Gold Chain
- P Diddy & The Family – Back for Good
- Memphis Bleek – Do My
- Amerie – Talking To Me
- Kool G Rap – What More Can I Say?
- Romeo Feat. Cristina Milian – It’s All Gravy
- Missy Elliot – Let it Bump
- All Saint’s – Take the Key
- Ruben Studdard – What Is Sexy
- House of Pain – Over There Shit (I Don’t Care)
- House of Pain – While I’m Here, I’d Like to Thank
- Eamon – My Baby’s Lost
- TLC – Hats To The Back
- Beat Biter – Goin’ Be Some Shit
- Hilltop Hoods – Testimonial Year
- Apathy – The Buck Stops Here
- Lloyd Banks – Help
Filmy:
- You Got Served
- Cradle To The Grave
- Scratch
- Brown Sugar
Gry komputerowe:
- Tony Hawk II
- Def Jam Vendetta
- Grand Theft Auto IV
Przy okazji dyskusji o Top Billin, rzadko zwraca się uwagę na pewien drobny, aczkolwiek bardzo istotny fakt. Otóż, minimalistyczne brzmienie jest zasługą złego zaprogramowania perkusyjnego loopa przez Giza, wziętego z Impeach The President (notabene, jeden z najchętniej samplowanych utworów przez hip hopowych producentów) grupy The Honey Drippers. Po omówieniu sprawy z Daddy-O pozostawiono powstałą wersję kawałka. W ten właśnie sposób Audio Two dzięki jednej produkcji przeszli na stałe do annałów hip hopu.
Jak widać na załączonym nagraniu występu live Milka Dee z 2008 roku, publiczność w Stanach Zjednoczonych zna na pamięć jak jeden mąż każdą linijkę „Top Billin’”. Natomiast ilekroć oglądam zapis koncertu Audio Two tuż po ukazaniu się singla w 1987 roku, to nie mogę przeboleć, że mnie tam nie było. Cóż, nie ten rocznik, nie to miejsce urodzenia.
Nie obejdzie się też bez zagadki. Jaka hip hopowa artystka jest młodszą przyrodnią siostrą Milka D i Gizma? MC Lyte.
What more can I say? Top Billlin!
