U Call That Love

Pragmatycznie o hip hopie i muzyce instrumentalnej

Tag: dj premier

  • Cotygodniowy przegląd informacyjny #61

    Cotygodniowy przegląd informacyjny #61

    7–10 minut

    Czas płynie nieubłaganie. Jeszcze niedawno obchodziliśmy Boże Narodzenie i świętowaliśmy Nowy Rok, a już na kalendarzu mamy 3 lutego. Jednym słowem – wszystko po staremu. Na szczęście nie ma co narzekać na pogodę, gdyż kolejny raz mamy ciepłą i niestwarzającą większych kłopotów zimę (amatorzy białego szaleństwa znowu czują się niepocieszeni). Przyznam, że początkowo planowałem wejść w 2015 rok z przytupem, ale sprawy osobiste trochę wyhamowały pewne założenia. Jednak nie ma tego złego, co na dobre nie wyszłoby. Po miesiącu borsuczenia w końcu zabieram się do wytężonej pracy, jak to mawiał klasyk – bez żadnego ziewania. Mnóstwo mniejszych i większych projektów czeka w kolejce do zrealizowania. Zanim zabiorę się za różne przedsięwzięcia, to czeka na Was seria artykułów. Zaczynamy od kolejnej odsłony przeglądu informacyjnego.

    Polskie Nagrania, legendarna polska, państwowa wytwórnia płytowa została sprzedana. Za trzecim podejściem spółkę skarbu państwa w stanie upadłości likwidacyjnej nabyło Warner Music Poland za 8,1 mln złotych. Tym samym ogromny katalog Polskich Nagrań trafił do polskiej filii ogromnego zagranicznego koncernu. Trudno przewidzieć, jaka będzie polityka Warnera wobec całości zbiorów pozostawionych przez polską firmę, a gromadzonych od lat 50.tych ub.wieku. Treściwy komentarz w tej sprawie napisał na blogu Polifonia Bartek Chaciński, który słusznie zauważa, że teraz będą możliwe reedycje starych płyt na większą skalę i upublicznienie tej części katalogu Polskich Nagrań, która nie ujrzała dotąd światła dziennego. Z drugiej strony, trudno zrozumieć to, że tak łatwo Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego zrezygnowało z próby wsparcia PN, co daje obraz stanu, w jakim znajduje się „kultura” w tym kraju.

    Weteran hip hopowy z nowojorskiego Brooklynu, DJ Skizz, wypuścił jesienią 2013 roku płytę „BQE The Brooklyn-Queens Experience”. Producencka płyta członka załogi Halftime Radio Show wypadła naprawdę porządnie. Początkowo projekt ukazał się jedynie na kompaktach. Po 1,5 roku od premiery wydawnictwa, „BQE” doczekało się też wydania winylowego. DJ Skizz przy współpracy ze Slice Of Spice Records przygotował kolekcjonerską edycję albumu. Materiał rozszerzono o siódemkę „Hot Breath”. W tym nagraniu udzielili się Your Old Droog, Sean Price, Lil’ Fame i Milano Constantine.

    W zeszłym miesiącu minęły już 4 lata od premiery płyty Akua Naru, „The Journey Aflame”. Album artystki zamieszkałej w Kolonii okazał się sukcesem i dotarł do szerokiego grona odbiorców. Po dłuższym czasie spędzonym głównie na koncertowaniu w różnych krajach, twórczyni zapowiedziała wydanie nowego LP – „The Miner’s Canary”. 27 stycznia pojawił się w sieci teledysk nakręcony do głównego singla zapowiadającego album, „Heard”. Prosty, chociaż pasujący do tego utworu obraz. W przyszłych tygodniach powinniśmy poznać więcej szczegółów dotyczących następnej płyty Akua Naru.

    Kolektywy muzyczne w cenie. Od pewnego czasu działa crew producenckie z francuskiego Strasbourga, The 13 Looters. Grupa zrzeszająca 13 beatmakerów wydała w 2013 roku pierwszą płytę, „Frankie Chops: The Last Tape”. W grudniu ub.r. Francuzi postarali się o drugi kompilacyjny album – „Frankie Chops: The Digger, The Drifter, The Trigger”. Instrumentalne wydawnictwo mające charakter soundtracku doczekało się także wersji winylowej.

    Pod koniec listopada ub.r. pojawiła się informacja dotycząca kultowego miejsca dla nowojorskiej sceny hip hopowej, HeadQCourterz / D&D Studios. Strona DJPremierBlog.com poinformowała, że budynek, w którym mieści się legendarne studio nagraniowe ma nowego właściciela zamierzającego postawić w tym miejscu nowe obiekty mieszkalne. Następnie sprawy potoczyły się bardzo szybko i już w grudniu DJ Premier musiał opuścić ten obiekt. Trudno powiedzieć, w jakim miejscu i czy w ogóle odrodzi się słynne HeadQCourterz.

    Paryska wytwórnia płytowa Cascade Records to już sprawdzona marka w branży muzycznej. Od kilku lat francuski label wypuszcza muzykę na odpowiednio wysokim poziomie. 19 listopada ub.r. zadebiutował kolejny projekt opublikowany nakładem tej oficyny wydawniczej – „Eclipse EP”. Wydawnictwo stworzyło francuskie trio – Holy Two (Elodie & Hadrien) i Zerolex. Jak zwykle materiał wypuszczony przez CR spełnia odpowiednio wysokie standardy. Płyta dostępna w sprzedaży w postaci elektronicznej i fizycznej.

    Chillhop to serwis muzyczny z siedzibą w Amsterdamie. Holenderska platforma jest dedykowana sympatykom głównie brzmień instrumentalnych. Od dłuższego czasu Holendrzy tworzą różnego rodzaju miksy i kompilacje. W ostatnim kwartale ub.r. dzięki nim otrzymaliśmy składankę „The Essenchills Volume 1”. Tracklista płyty obejmuje nagrania deeBa, Esbe, Stana Forebeego, Snow Fox Apprentice czy Jazz Spastiks. „The Essenchills Volume 1” można bezpłatnie pobrać za pośrednictwem Bandcampa.

    Nowojorski producent Ray West ma za sobą udany rok, w którym wypuścił kilka naprawdę dobrych materiałów. W listopadzie ub.r. ukazał się follow-up do jego wspólnego projektu z O.C., „Ray’s Cafe”. Wydawnictwo w rozszerzonej wersji zawiera bonusowe i niepublikowane dotąd utwory. „Ray’s Cafe: The After Hours EP” trafiło do sprzedaży na czerwonej edycji płyt winylowych. W tym samym miesiącu otrzymaliśmy wspólną EP-kę tego twórcy i Johna Robinsona, „Sample & Percussion”.

    Jeżeli poszukujecie eksperymentalnych brzmień około hip hopowych, to warto zapoznać się z sylwetką Gut Nose’a. Nowojorski producent po kilku mniejszych projektach wydał we wrześniu ub.t. debiutancki album, „Filthy City”. Tajemniczy beatmaker z NYC przygotował wciągającą płytę, która wyróżnia się za sprawą świetnego i dobrze zbudowanego klimatu. Jednym z lepszych nagrań pochodzących z projektu wydanego przez Styles Upon Styles jest „Unknown Allure”. Całość materiału znajdziecie na Soundcloudzie.

    Brytyjska platforma wydawnicza Expansions Collective publikuje coraz więcej wydawnictw. Po zaprezentowaniu płyt Doc Masterminda („Uyuni Pt.2”) i DistantStarra („The Vibe EP”) przyszła kolej na projekt Mecci:83, „Ain’t Done Too Bad”. Producent z Wysp Brytyjskich zdecydował się na przerwanie działalności wydawniczej i przygotował na pożegnanie kompilacji swoich utworów. Wydawnictwo zawiera 24 ścieżki z udziałem Jneiro Jarela, Toma Mischa czy Byrona The Aquariusa. W lutym pojawi się na naszych łamach obszerniejszy artykuł o Expansions Collective.

    W marcu ub.r. formacja CYNE powróciła z naprawdę dobrym albumem „All My Angles Are Right”. Co porabia były członek tej grupy, Akin Yai? Raper mieszka od kilku lat w Paryżu i w grudniu wydał debiutancką solową płytę, „We Are Leaders Not Saints”. Wydawnictwo trafiło do obiegu dzięki wytwórni płytowej EAW Records. Projekt promują singlowe nagrania „Tropica Cancer” i „Sofia”. Do tego drugiego utworu powstał również teledysk. Piękny singiel i videoclip, jeden z moich faworytów za ubiegły rok.

    W ostatnim kwartale roku znowu zrobiło się głośno o Bonobo. Wszystko za sprawą jego nowego wydawnictwa, „Flashlight EP”. Krótki projekt ukazał się na rynku płytowym 1 grudnia. Szalenie popularny brytyjski producent zaprezentował tym samym EP-kę, która otwiera nowy etap w jego działalności, po blisko dwuletniej trasie koncertowej związanej z albumem „The North Borders”. Oprócz tytułowego nagrania na materiale znajdziemy dwa pozostałe utwory – „Pelican” oraz „Return To Air”. Materiał trafił na Bandcampa.

    28 października ub.r. odbyła się premiera jednej z najbardziej oczekiwanych płyt ostatniego czasu – „Run The Jewels 2”. Killer Mike i El-P nagrali udany follow-up do premierowego albumu z połowy 2013 roku. Wydawnictwo nadal robi mnóstwo zamieszania w branży muzycznej w czym pomaga skutecznie prowadzona kampania promocyjna. W grudniu doczekaliśmy się nowego teledysku promującego „RTJ2”. Obraz powstał do singla „Oh My Darling (Don’t Cry)”. Natomiast w styczniu uroczy duet przygotował klip do innego singla – „Lie, Cheat, Steal”.

    Na początku grudnia kolektyw hip hopowy z amerykańskiego Minneapolis – Doomtree – zapowiedział wydanie nowej płyty. Album zatytułowany „All Hands” trafił do sprzedaży 27 stycznia. Wydawnictwo zapowiadały dwa utwory – „.38 Airweight” oraz „Gray Duck”. Do drugiego z tych nagrań zrealizowano także videoclip. Alternatywna grupa wypuściła jeden z mocniejszych materiałów na początku nowego roku, który póki co może liczyć na znaczne zainteresowanie mediów i opinii publicznej.

    We wrześniu ub.r. odbyła się premiera nowego albumu charyzmatycznego rapera z nowojorskiego Queens, Homeboya Sandmana. Artysta związany ze Stones Throw Records przygotował pierwszy longplay po serii EP-ek, „Hallways”. W tym tygodniu pojawiły się w sieci świeże teledyski promujące wrześniowy projekt. Obrazy powstały do „Anything”, „Stroll”, „Enoug” oraz „America the Beautiful”. Pierwszy z tych utworów ostatecznie nie znalazł się na trackliście „Hallways” (wszystko przez brak możliwości wyczyszczenia sampli).

    W listopadzie ub.r. trafiła do obiegu jedna z ciekawszych kompilacji ostatniego czasu. Warszawski duet Flirtini przygotował „Heartbreaks & Promises Vol. 2”. Tracklista wydawnictwa obejmuje nagrania zarówno polskich, jak i zagranicznych twórców. Na tym projekcie udzielili się m.in. IAMNOBODI, Dave Luxe, Jarreau Vandal, Xxanaxx, Auer, Chloe Martini, Klaves, SoDrumatic, Du:it i Szatt. Wydawnictwo dostępne do odsłuchu za pośrednictwem Soundclouda.

    Raper pochodzący z amerykańskiej Virginii, Awon, już kilkakrotnie pokazał się z dobrej strony w undergroundzie. W ostatnich latach artysta nagrał sporo wartościowej muzyki, w tym album „Return to the Golden Era”, który w całości wyprodukował Phoniks. Właśnie z nim ten twórca założył label Don’t Sleep Records. Pod koniec ub.r. nakładem DSP trafił do obiegu nowy album Awona, „Matte Black Soul”. Wydawnictwo wyprodukowane przez Phoniksa, Ak, Rasharda, HDK i gospodarza LP można nabyć za pośrednictwem Bandcampa. Album dostępny w sprzedaży także na płytach kompaktowych.

    Hiszpańska grupa producencka Cookin’ Soul bezsprzecznie należy do czołówki najbardziej rozpoznawalnych europejskich twórców hip hopowych. Formacja rodem z Walencji współpracuje z wieloma różnymi artystami i wydawcami. W ostatnim czasie Hiszpanie wzięli udział w wydawnictwie opublikowanym przez Coalmine Records – siódemce „Naturally Born”. Za nagranie utworu odpowiadają Big Noyd, Large Professor i Kool G Rap. Na stronie A znalazła się oryginalna wersja nagrania opartego o podkład Ayatollaha. Z kolei na stronie B znalazł się remix „Naturally Born”, który upichciło Cookin’ Soul. Track znalazł się na kompilacji „Remineded (A Collection of New & Old Remixes)”.

    Z okazji minionych świąt Bożego Narodzenia artyści rozdawali garść muzycznych prezentów. 9 grudnia formacja Bop Alloy zupełnie nieoczekiwanie wypuściła płytę „Winter Breaks”. Substantial i Marcus D nagrali EP-kę zawierającą 6 wartościowych nagrań. Krótki follow-up do ubiegłorocznego albumu duetu – „Another Day in the Life of…” – wypada naprawdę okazale. „Winter Breaks” można pobrać jako „buy now – name your price” za pośrednictwem Bandcampa.

    W ostatnim czasie ukazało się sporo wartościowych projektów, które (nieco) przeszły bokiem. W październiku do obiegu trafił wspólny album Gabriela Teodrosa i SoulChefa – „Evidence Of Things Not Seen”. Amerykański raper z Seattle i nowozelandzki producent z Auckland przygotowali spójną i dobrze brzmiącą płytę. Jednym z singli promujących materiał jest utwór „Light Attracts Light & Everything Else Too”. Do tego nagrania powstał również videoclip. „Evidence Of Things Not Seen” znajdziecie na Bandcampie.

  • Ill Bill prezentuje album The Grimy Awards

    Ill Bill prezentuje album The Grimy Awards

    4–6 minut

    W dalszym ciągu hardcore’owa strona rapu zdobywa wielu zwolenników. Aby ocenić popularność tego nurtu muzyki hip hopowej wystarczy przyjrzeć się temu, jakim zainteresowaniem cieszą się projekty wydawane przez postaci związane z La Coka Nostrą, Army Of The Pharaohs czy Snowgoons. Doświadczeni wykonawcy skupieni szczególnie wokół dwóch amerykańskich kolektywów posiadają oddanych fanów w różnych zakątkach świata. Płyty wypuszczane przez ich członków odbijają się szerokim echem w branży muzycznej. Wystarczy tylko podać kilka przykładów – „KILLmatic” Demigodz, „God of the Serengeti” Vinnie’ego Paza, „Masters Of The Dark Arts” LCN czy „The Unholy Terror” AOTP. Nie inaczej stało się w przypadku solowego longplaya ILL BIlla, „The Grimy Awards”.

    Wśród wszystkich tuzów kojarzonych z surową odmianą rapu, bohater tego artykułu zajmuje szczególne miejsce. William Braunstein ma wysokie notowania u wielu słuchaczy i dziennikarzy muzycznych zarówno za sprawą swoich wydawnictw, jak i aktywnej działalności w ramach innych projektów (Circle Of Tyrants, La Coka Nostra, Non Phixion). Listę solowych płyt wydanych przez wychowanka Brooklynu otwiera „Ill Bill Is The Future” sprzed dekady. Przez następne lata przybywało kolejnych materiałów wypuszczanych przez ILL Billa (m.in. „What’s Wrong With Bill?”, „Ill Bill Is The Future 2: I’m A Goon”). Głośnym echem w branży hip hopowej odbiła się premiera jesienią 2008 roku „The Hour Of Reprisal”, longplaya szeroko recenzowanego przez dziennikarzy. Po ukazaniu się tej płyty, nowojorczyk skupił się na pracy z innymi twórcami, stając się też ważną częścią ww. supergrupy La Coka Nostra.

    W latach 2010-11 współzałożyciel Non Phixion wydał dwa albumy nagrane z powszechnie szanowanymi artystami – DJ’em Muggsem i Vinnie Pazem. Pierwsze wydawnictwo zatytułowane „Kill Devil Hills” szybko przypadło do gustu odbiorcom i recenzentom. Nie inaczej stało się z drugim materiałem, „Heavy Metal Kings”, któremu poświęcano wiele miejsca na długo przed jego premierą. Jeszcze większą uwagę opinii publicznej zwróciły dwie płyty La Coka Nostry – „A Brand You Can Trust” i „Masters Of The Dark Arts”. ILL Bill odegrał w tych projektach kluczową rolę, będąc jednym z głównych motorów napędowych tego kolektywu. Dzięki tym wydawnictwom pozycja mieszkańca Glenwood Housing Projects jeszcze bardziej wzrosła na scenie hip hopowej. W związku z tym, na premiery „The Grimy Awards” oczekiwało mnóstwo słuchaczy.

    Za wydanie pod koniec lutego albumu przedstawiciela LCN zajęło się Fat Beats Records, z którym współpracuje on już od wielu lat. Tak się złożyło, że w krótkim odstępie czasu ukazały się łącznie z tym projektem trzy nowe wydawnictwa przypisane do hardcore’owego nurtu rapu. Oprócz „The Grimy Awards” ostatnio światło dzienne ujrzały materiały Czarface i Demigodz, ale nawet wobec tak silnej konkurencji ILL Bill znakomicie sobie poradził, publikując dopracowane wydawnictwo.

    Istotny wpływ na ostateczny kształt albumu miała obecność wielu gości. Szczególną uwagę przykuła obsada producencka płyty. Warstwa muzyczna wyszła spod ręki niezwykle doświadczonych beatmakerów – DJ’a Premiera, Pete Rocka, DJ’a Muggsa, Large Professora, Ayatollaha, El-P, Psycho Lesa, a także MoSSa, C-Lance’a, Juniora Makhno oraz gospodarza produkcji. Poza tymi twórcami, na longplayu nie zabrakło miejsca dla pozostałych uznanych wykonawców – A-Traka, H.R., Shabazza The Disciple, Lil’ Fame’a, Meyhem Laurena, Q-Unique’a, O.C., Cormegi, Tia Thomas & Jedi Mind Tricks. Pomimo wielkich nazwisk pojawiających się na tym albumie, ani na trochę nie można mieć wątpliwości, kto tutaj gra pierwsze skrzypce. Tematyka utworów ILL Billa w zasadzie nie stanowi większego zaskoczenia. Nie obyło się bez opowieści o kontrowersyjnych postaciach – Theodore Kaczynski jest wspominany w „Exploding Octopus”, a Paul Baloff pojawia się w drugim utworze na płycie. Poradnik dotyczący przetrwania po końcu świata jest podany w „How To Survive The Apocalypse”, nie brakuje oczywiście nawiązań do teorii spiskowych i polityki oraz nawiązań do ludzkiej natury („Vio-Lence”, „When I Die”). Wszystko to podane w gniewnym i nieokiełznanym stylu, do którego przyzwyczaił już nowojorski raper. „The Grimy Awards” wypada bardzo udanie i jeszcze przez długie miesiące będzie sporo mówiło się o tym wydawnictwie.

    „The Grimy Awards” trafiło do sprzedaży w każdym dostępnym formacie. Fat Beats Records wypuściło album w formacie elektronicznym oraz na płycie CD z dołączonym DVD zawierającym 6 teledysków nakręconych do utworów ILL Billa (4 z tegorocznego wydawnictwa, 2 z  wcześniej wydanego „The Hour of Reprisal”). Uruchomiono również pre-order winylowej edycji projektu oraz wytłoczono limitowaną siódemkę „When I Die”. Artysta postawił na promocję materiału głównie poprzez ww. videoclipy. Obrazy nagrano do „When I Die”, „Exploding Octopus”, „World Premier”, „Paul Baloff” i „How To Survive The Apocalypse”. Zdecydowano się przy tym na udostępnienie pełnego streamu longplaya.

    To nie koniec wiadomości związanych z wujkiem Billem. Już w tym tygodniu we Wrocławiu odbędzie się jego koncert promujący „The Grimy Awards”, na którym nie zabraknie sympatyków twórczości współzałożyciela Non-Phixion. Więcej o niedzielnej imprezie jutro w serwisie.

    Tracklista

    1. What Does It All Mean? (prod. ILL Bill)
    2. Paul Baloff (prod. MoSS)
    3. I Don’t Know How Long It’s Gonna Last (Interlude)
    4. Acceptance Speech feat. A-Trak (prod. Junior Makhno)
    5. Truth (prod. Pete Rock)
    6. Exploding Octopus (prod. ILL Bill)
    7. Forty Deuce Hebrew feat. HR of Bad Brains (prod. ILL Bill)
    8. How To Survive The Apocalypse (prod. Psycho Les)
    9. Vio-Lence feat. Shabazz The Disciple & Lil Fame of M.O.P. (prod. DJ Skizz)
    10. Acid Reflux (prod. Large Professor)
    11. L’amour East feat. Meyhem Lauren & Q-Unique (prod. Ayatollah)
    12. Power feat. OC & Cormega (prod. DJ Muggs)
    13. When I Die feat. Tia Thomas (prod. Pete Rock)
    14. Severed Heads Of State feat. El-P (prod. El-P)
    15. 120% Darkside Justice feat. Jedi Mind Tricks (prod. C-Lance)
    16. Canarsie High (prod. Large Professor)
    17. World Premier (prod. DJ Premier)
  • Inspectah Deck, 7L & Esoteric tworzą grupę Czarface

    Inspectah Deck, 7L & Esoteric tworzą grupę Czarface

    4–6 minut

    Supergrupy niemal od zawsze stanowiły ważny element w kulturze hip hopowej. Już w czasach old schoolu prężnie działały formacje skupiające ważnych twórców. W latach 90.tych nazwa i forma tworzenia się takich projektów zostały nieco zmienione. Powstawały formacje składające się z artystów pochodzących z niekiedy znacznie odmiennych środowisk, co nie zawsze przynosiło wymierne korzyści osobom zaangażowanym w dane przedsięwzięcie (patrz: The Firm). Po latach zespoły zbudowane wokół różnych postaci są tworzone w celu rozszerzenia wcześniej podjętej współpracy lub wniesienia nowej jakości na scenę muzyczną. Jedno i drugie łączy zawiązany kilkanaście miesięcy temu projekt Czarface, łączący Inspectah Decka oraz duet 7L & Esoteric. W połowie lutego ukazała się płyta grupy zatytułowana po prostu „Czarface”.

    Wszyscy twórcy muzyczni związani z powstaniem tej supergrupy mogą pochwalić się pięknymi dyskografiami oraz posiadaniem licznych fanów mieszkających na całym świecie. Większym stażem na scenie muzycznej może pochwalić się Rebel INS, zaczynając swoją karierę wraz z pozostałymi członkami Wu-Tang Clanu. Po wydaniu dwóch płyt ze swoim macierzystym zespołem („Enter The Wu-Tang (36 Chambers)” i „Wu-Tang Forever”) w 1999 roku ukazał się debiutancki album rapera, „Uncontrolled Substance”. Wydawnictwo okazało się dosyć pechowym projektem, gdyż podczas jego przygotowywania powódź zalała piwnicę RZY i niszcząc wszystkie beaty początkowo utworzone na potrzeby tej produkcji. Pomimo tych trudności longplay wywołał duże poruszenie w branży i zbierając przy tym wiele recenzji (najczęściej umiarkowanych). Kolejne materiały wypuszczane przez Decka nie zrobiły już takiej furory w branży, a lista albumów mieszkańca Bronksu kończy się na „Manifesto” z 2010 roku. Od wielu lat raper pojawia się gościnnie na produkcjach innych artystów. 14 lat temu Inspectah Deck gościł na płycie 7L & Esoterika – „Speaking Real Words”, zaczynających dopiero na dobre w tamtym czasie swoją działalność w hip hopie.

    Bostoński duet ma na swoim koncie wydanych kilkanaście projektów, dzięki którym już blisko dekadę temu uzyskali mocną pozycję w undergroundzie. Wykonawcy może nie doczekali się kultowego statusu w niezależnych kręgach hip hopowych, ale każdy ich materiał wzbudzał emocje i przyciągał spore zainteresowanie opinii publicznej. 7L & Esoteric współpracowali z kilkoma labelami (Direct Records, Brick Records, Babygrande Records), wydając na ogół ciepło przyjmowane produkcje. Po opublikowaniu przez bostończyków „A New Dope” LP w 2006 roku, skupili się oni na materiałach niezwiązanych bezpośrednio z działalnością grupy. 7L zajmował się produkcją utworów plejady undergroundowych twórców oraz przygotowywaniem serii szalonych breakbeatów jako Boba Fettucini. Esoteric wydał mnóstwo solowych płyt, dorzucając także swoją cegiełkę do Army Of The Pharaohs i dogrywając się na wiele innych longplayów. Ponadto raper rozwijał własną wytwórnię płytową Fly Casual Records, nakładem której ukazał się ostatni wspólny projekt wykonawców z Bostonu – „1212”. Kiedy większość fanów zaczęła wypatrywać ich kolejnej produkcji, nieoczekiwanie 7L & Eso postanowili wrócić do końca poprzedniego stulecia i odnowić relacje z Inspectah Deckiem. W ten sposób narodził się pomysł na założenie supergrupy o tajemniczej nazwie Czarface.

    Pierwsze przymiarki do wydania wspólnej płyty przez trio artystów pojawiły się na początku lutego ub.r., ale dopiero w grudniu opublikowano pierwsze informacje prasowe i singiel z albumu. Wydaniem tego projektu zajęło się Brick Records przy udziale również Fly Casual Creative. Enigmatyczna nazwa nowo powstałej grupy została wytłumaczona przez Esoterika jako uosobienie anty-bohaterskiej postaci mającej za zadanie unicestwianie mainstreamowych mediów zajmujących się hip hopem.

    Przedstawia się to dosyć ciekawie, a jak wyszło na opublikowanym w połowie lutego longplayu? Autorzy „Czarface” (fenomenalna okładka) skupili się na powrocie do podjętej w 1999 roku współpracy oraz przeniesieniu wybranych elementów z minionej epoki do czasów współczesnych. W tej kwestii duża odpowiedzialność spoczęła na 7L-u, który dostarczył większość beatów na LP. Przy pracy nad niektórymi podkładami beatmaker skorzystał dodatkowo z pomocy Spada4, a jeden instrumental przypadł DJ-owi Premierowi. Przygotowana w ten sposób warstwa muzyczna posłużyła za odpowiednie tło do tekstów Inspectah Deck i Eso, wspomaganych miejscami przez klasowych Emcees. Gościnnie na tym wydawnictwie pojawili się Roc Marciano, Oh No, Ghostface Killah, Action Bronson, Cappadonna, Mr. MFN Esquire & Vinnie Paz, tworząc naprawdę silny kolektyw. Właśnie utwory nagrane z niektórymi z nich – „Cement 3’s”, „Czar Refaeli”, „Savagely Attack”, „It’s Raw” – wypadają nad wyraz zachęcająco. Wszystko to przełożyło się na udaną płytę, zbierającą niemal same pochlebne opinie i recenzje.

    Wydawnictwo tria artystów ukazało się przy współpracy Brick Records i Fly Casual Creative. Czarface pokusili się o wydanie albumu nie tylko w kilku wersjach (kaseta MC, płyta CD i winylowa), ale również dołączeniu do niego nie lada gratki dla kolekcjonerów w postaci kartonowej postaci superbohatera z okładki LP. Jakby tego było mało, to wypuszczono też figurkę sprzedawaną oddzielnie (nie mówiąc już o serii ubrań dołączonej do wydanej płyty). Jak to przedstawia się w rzeczywistości możecie dowiedzieć z poniższego filmu video. Promocja materiału odbywa się za pośrednictwem kilku kanałów. Część singli trafiło do odsłuchu na Soundclouda. Na tym serwisie umieszczono ww. „Cement 3’s”, „Czar Refaeli”, „It’s Raw”, „Savagely Attack” oraz dodatkowo sampler pełnego LP. Powstał też świetny videoclip do utworu „Air 'Em Out” utrzymany w filmowym klimacie. Zainteresowanie odbiorców pozostaje na wysokim poziomie i wszystko wskazuje na to, że tak pozostanie przez następne tygodnie, a może nawet i miesiące.

    Aktualizacja: Czarface po wydaniu longplaya pokusiło się też o wypuszczenie winylowego singla. „Czardi Gras (It’s Raw Again)” z udziałem Actiona Bronsona ukazało się na limitowanej siódemce, która przyciągnęła wielu odbiorców. Już nawet wyróżniająca się wśród pozostałych okładka autorstwa Lamoura Supreme’a z Mishki budzi wrażenie. Premiera wydawnictwa 7L & Esoterica oraz Inspectah Decka odbyła się pod koniec kwietnia.

    Tracklista

    1. Czarface Intro (prod. 7L)
    2. Air 'Em Out (prod. 7L & Spada4)
    3. Cement 3’s feat. Roc Marciano (prod. 7L & Spada4)
    4. Czar Refaeli feat. Oh No (prod. 7L & Spada4)
    5. Rock Beast (prod. 7L & Spada4)
    6. Savagely Attack feat. Ghostface Killah (prod. 7L)
    7. Marvel Team-Up (prod. 7L)
    8. It’s Raw feat. Action Bronson (prod. 7L & Spada4)
    9. Let It Off (prod. DJ Premier)
    10. Word War 4 (prod. 7L)
    11. Dead Zone (prod. 7L)
    12. Poisonous Thoughts feat. Mr. MFN Exquire (prod. 7L)
    13. Shoguns feat. Cappadonna & Vinnie Paz (prod. 7L)
    14. Hazmat Rap (prod. 7L & Spada4)
  • Enemy Soil Records prezentuje drugi album Vinnie’ego Paza

    Enemy Soil Records prezentuje drugi album Vinnie’ego Paza

    4–6 minut

    Szeregi sympatyków hardcore’owego rapu rosną z każdym miesiącem. Rosnąca popularność tego nurtu tkwiącego w undergroundzie, to wypadkowa kilku czynników, związanych też ze zmianami w branży muzycznej na przestrzeni ostatnich lat. Jednym z najbardziej rzucających się w oczy elementów tej układanki jest skupienie mnóstwa postaci przypisanych do tego kręgu wokół dwóch supergrup – Army Of The Pharaohs i La Coka Nostra. O sile obu kolektywów stanowią obyci na scenie muzycznej doświadczeni wykonawcy, a grono nieformalnych członków tych formacji ciągle się powiększa. Inicjator powstania pierwszego crew, czołowa postać niezależnego hip hopu, wydawca wielu znaczących albumów w ramach działalności słynnej grupy Jedi Mind Tricks, Vinnie Paz, wypuścił pod koniec października drugi solowy album. Wydanie „God of the Serengeti” to jedno z największych wydarzeń tej jesieni.

    Charyzmatycznych artystów nigdy nie brakowało w świecie hip hopowym. Jednym przy obecnym uwarunkowaniu w branży wyraziści i bezkompromisowi twórcy stanowią zdecydowaną mniejszość, zaś od bezbarwnych osób aż się roi w świecie muzycznym. Jednak to tylko woda na młyn Vincenzo Luvineriego, posiadającego tysiące oddanych fanów w różnych zakątkach świata. Po wydaniu 6 albumów Jedi Mind Tricks mieszkaniec Filadelfii postawił na solowe wydawnictwa, będąc niejako do tego zmuszonym przez coraz mniejszą aktywność muzyczną Stoupe’a. W tym celu założył on label Enemy Soil Records, a o jego debiutanckiej płycie „Season of the Assassin” mówiło się na długo przed premierą. Projekt trafił do obiegu w połowie 2010 roku i spotkał się z odmiennymi odczuciami opinii publicznej. Słuchacze przyzwyczajeni do charakterystycznego stylu nagrań JMT poczuli się mniej lub bardziej rozczarowani ze względu na odejście rapera od tej formy, ale nie należy też zapominać, że bez Stoupe’a było to bardzo trudne do zrealizowania. Od strony lirycznej produkcja stała na odpowiednim poziomie, co zrekompensowało po części nieco inne brzmienie utworów.

    Vinnie Paz nie stracił animuszu i z dawnym wigorem zabrał się do tworzenia kolejnych wydawnictw. W kwietniu ub.r. ukazał się jego wspólny projekt z ILL Billem jako Heavy Metal Kings. Wypuszczona przez nich płyta o tym samym tytule potwierdziła status w branży obu artystów. W tym samym roku odbyła się premiera nowego longplaya Jedi Mind Tricks, „Violence Begets Violence”, pierwszego nagranego bez udziału Stoupe’a. Oblicze formacji zmieniło się, ale Emcee wraz z Jus Allahem w udany sposób kontynuowali tradycje starego-dobrego JMT. Dzięki temu Pazowi przybyło kolejnych odbiorców, wyczekujących jego następnych posunięć na scenie muzycznej. Kilka miesięcy temu przedstawiciel AOTP ogłosił wydanie drugiego solowego LP, co przyciągnęło uwagę wielu osób. „God of the Serengeti” oczekiwało liczne grono jego sympatyków.

    Prowadząc własny label Vinnie Paz w pełni kontroluje wszystkie kwestie wydawnicze oraz odpowiada ze swoimi współpracownikami za przygotowanie promocji wypuszczanych przez siebie płyt. Nie inaczej stało się przy okazji wydanego 22 października b.r. jego longplaya. Aby podgrzać atmosferę przed wypuszczeniem LP w maju opublikowano darmowy mixtape zawierający aż 39 tracków nagranych w różnych kolaboracjach z innymi twórcami, „The Priest Of Bloodshed”. Duża liczba gości stanowi również znak rozpoznawczy „God of the Serengeti”. Gospodarz albumu zaprosił całą plejadę raperów, najczęściej pochodzących z jego najbliższego otoczenia. W ten sposób otrzymaliśmy tracki z udziałem członków La Coka Nostry, Army Of The Pharaohs, Kool G. Rapa, R.A. The Rugged Mana, Immortal Technique’a oraz Scarface’a i Mobb Deep, co można rozpatrywać w kategorii małej niespodzianki. Natomiast za warstwę muzyczną na tym materiale odpowiadają głównie DJ Premier, Havoc, Psycho Les, C-Lance, Marco Polo, DJ Lethal i Mr. Green. Różnorodność producentów przełożyła się na odmienną jakość poszczególnych tracków. Wśród 19 utworów zgromadzonych na LP (w tym jednym bonusowym nagraniu) najbardziej zapadają w pamięć „Slum Chemist”, singlowe „Cheesesteaks”, „And Your Blood Will Blot Out The Sun” i nawiązujące do słynnego „End Of Days”, „You Can’t Be Neutral On A Moving Train”. Vinnie Paz nadal pozostaje liryczną bestią, może już nie tak groźną i hardą jak dawniej, ale na pewno należy on do czołówki współczesnych Emcees.

    Enemy Soil Records wydało album frontmana Jedi Mind Tricks w każdym formacie (materiał można znaleźć w sprzedaży także w kraju). Kampania promocyjna „God of the Serengeti” jest prowadzona równolegle na kilku płaszczyznach. Za pośrednictwem Soundclouda opublikowano 4 single – „7 Fires Of Prophecy”, „Cheesesteaks”, „The Oracle” i „You Can’t Be Neutral On A Moving Train”. Do drugiego i trzeciego nagrania zrealizowano również teledyski. Na dokładkę Vinnie Paz zafundował krótką podróż po ulicach Philly, w czasie której opowiada o kulisach życia w tym mieście.

    W przygotowaniu kolejne płyty tego bezpardonowego artysty. W przyszłym roku powinien ukazać się jego drugi wspólny album z ILL Billem, „Heavy Metal Kings 2”. Natomiast data premiery projektu duetu z DJ’em Muggsem, „Heavy Metal Kings vs. DJ Muggs”, nie jest jeszcze znana.

    Tracklista

    1. Shadow Of The Guillotine feat. Q-Unique (prod. DJ Lethal)
    2. Slum Chemist (prod. C-Lance)
    3. The Oracle (prod. DJ Premier)
    4. And Your Blood Will Blot Out The Sun feat. Immortal Technique & Poison Pen (prod. Tony Kenyatta)
    5. Last Breath feat. Chris Rivers & Whispers (prod. C-Lance)
    6. Crime Library feat. Blaq Poet (prod. Marco Polo)
    7. Feign Submission (Interlude) (prod. JBL The Titan)
    8. Duel To The Death feat. Mobb Deep (prod. Stu Bangas)
    9. Problem Solver feat. Scarface (prod. The Arcitype)
    10. Battle Hymn feat. Apathy, King Syze, Crypt The Warchild, Jus Allah, Esoteric, Blacastan, Celph Titled & Planetary (prod. Mr. Green)
    11. Geometry Of Business feat. La Coka Nostra (prod. Havoc)
    12. Jake Lamotta (prod. Illinformed)
    13. 7 Fires Of Prophecy feat. Tragedy Khadafi (prod. Beatnick Dee)
    14. Cheesesteaks (prod. Psycho Les)
    15. Cold Dark And Empty feat. FT & Smoke (prod. Jack Of All Trades)
    16. Razor Gloves Feat. R.A. The Rugged Man (prod. MTK)
    17. Wolves Amongst The Sheep feat. Kool G. Rap & Block Mcloud (prod. C-Lance)
    18. You Can’t Be Neutral On A Moving Train (prod. C-Lance & JBL The Titan)
    19. Kingdom Crusher feat. Block McCloud (prod. Paul Nice) [Bonus track]
  • DJ Premier i Bumpy Knuckles łączą siły i prezentują album The KoleXXXion

    DJ Premier i Bumpy Knuckles łączą siły i prezentują album The KoleXXXion

    3–5 minut

    Stare porzekadło mówi, że nazwiska nie grają. Dotyczy to różnych dziedzin życia, a najbardziej przylgnęło do świata sportowego i muzycznego. Analiza karier poszczególnych sportowców lub artystów dowodzi na to, iż w tym wszystkim jest wiele prawdy. Ograniczając się wyłącznie do branży hip hopowej szybko znajdziemy przykłady raperów i producentów na siłę kontynuujących działalność wydawniczą. Weterani hip hopowi sukcesywnie zostają wypierani przez kolejne zastępy młodszych od nich postaci, zdobywających coraz większe uznanie w oczach słuchaczy i dziennikarzy muzycznych. Z drugiej strony, nadal pozostają na scenie zaawansowani wiekowo twórcy, nadal spłacający zaciągnięty kredyt zaufania. Wśród nich trwa ciągle wiecznie niedoceniany Bumpy Knuckles. 27 marca b.r. ukazał się jego ostatni album nagrany wraz z legendarnym DJ’em Premierem, „The KoleXXXion”.

    Obok postaci powszechnie uważanych za najlepszych producentów, raperów, DJ’ów, kultura hip hopowa nie może obejść się bez postaci stawianych po przeciwległej stronie w stosunku tych świecących na firmamencie. Sformułowanie underrated jak cień podąża przez całą karierę muzyczną za Bumpy Knucklesem. W jego przypadku sprawy mogły potoczyć się zupełnie inaczej, gdyby nie spóźnił się on w 1986 roku do studia nagraniowego, w którym czekał na niego Eric B. Wykonawca rodem z Long Island w NYC szybko został zastąpiony przez Rakima, a dalszy ciąg tej historii jest doskonale znany. Występujący przez znaczną część działalności wydawniczej pod pseudonimem Freddie Foxxx, posiada na swoim koncie kilka albumów, jednak żaden z nich nie osiągnął wymiernego sukcesu artystycznego, o komercyjnej stronie płyt nowojorczyka lepiej nie wspominając. W ostatnim roku Emcee nagrał dwa kolaboracyjne materiały – „Lyrical Workout” wyprodukowany przez Statika Selektah i wspólne dzieło z KRS-One’em, „Royalty Check”. Jednak oba longplaye przeszły bez większego echa, do czego zdążyli przywyknąć sympatycy talentu nowojorskiego hardcore’owego rapera.

    W odróżnieniu od swojego wieloletniego kompana, Preemo nadal utrzymuje się w ścisłej czołówce wziętych beatmakerów na scenie hip hopowej. Lata płyną, a niedościgniony wzorzec dla setek artystów, ani myśli o przejściu na emeryturę. O roli odgrywanej przez DJ’a Premiera w branży muzycznej najlepiej świadczą wydawnictwa płytowe, na jakich ostatnio udzielał się producent. Jego beaty znalazły się na „Honkey Kong” Apathy’ego, „Cats & Dogs” Evidence’a, „For The Record” Torae’a, „The R.E.D. Album” Game’a, „Success Is Certain” Royce’a Da 5’9″, „A Face In The Crowd” Edo. G, „Free Agent” Joella Ortiza, „Rhythmatic Eternal King Supreme” Reksa. Różnorodność wykonawców oraz dalsze utrzymywanie swojego statusu nowojorskiej legendy hip hopu, sugeruje, że w kolejnych miesiącach także niejedno LP powstanie przy jego udziale. Na dobry początek b.r. Primo zajął się produkcją niemal wszystkich utworów zawartych na „The KoleXXXion”.

    Zanim wspólny album weteranów rapu trafił do rąk słuchaczy, duet postarał się o wstęp do tej produkcji w postaci „StOoDiOtYmE EP”. Wydawnictwo dostępne tylko w elektronicznej formie potwierdziło przewidywania opinii publicznej odnośnie charakteru współpracy tych artystów. Bumpy Knuckles nie traci rezonu, dysponując arsenałem bitewnym opartym o chwytliwe i mądre wersy. DJ Premier kolejny raz przygotował niezwykle charakterystyczne instrumentale, rozpościerające się wzdłuż mocnej perkusji, dzięki którym jego styl można rozpoznać z odległości kilku kilometrów. Wszystko to znalazło się na wydanym przez Gracie Productions „The KoleXXXion”. W tym miejscu nasuwa się pytanie: który raz płyty zarówno Freddie’ego Foxxxa i Primo są przedstawiane właśnie w ten sam sposób? Pytanie retoryczne. Zwolennicy twórczości przede wszystkim niezrównanego beatmakera murem staną za jego produkcjami, aczkolwiek grono sceptyków również rośnie w siłę. Dlatego też, premiera LP wzbudziła tyle dyskusji dotyczących warsztatu nowojorczyków. Gościnne udziały artystów na ich materiale zostały ograniczone do minimum – pojawia się jedynie Flavor Flav, natomiast Nas występuje w remiksie „Turn Up THe Mic”. Czyżby specyficznej otoczki longplayowi miała nadać dziwaczna i niezrozumiała pisownia poszczególnych utworów na albumie?

    „The KoleXXXion” ukazało się w formacie elektronicznym oraz obu wersjach fizycznych (płyta CD i winyl). W sklepie Gracie Productions na Big Cartelu są dostępne w sprzedaży płyty CD z autografami twórców LP. Nowojorski duet przygotował też ni to teaser albumu, ni to trailer teledysku do singla „wEaRe aT WaR”. Czarno-biały obraz zamieszczam poniżej, licząc na rychłe wieści dotyczące tego nagrania.

    Aktualizacja #1: Duet wykonawców przygotował dwa teledyski do singlowych utworów „B.A.P. (Bumpy And Premier)” oraz „More Levels”. Wideoklipy stały się tym samym częścią kampanii promocyjnej „The KoleXXXion”.

    Aktualizacja #2: DJ Premier zaprezentował na YouTube instrumentalną wersję projektu.

    Tracklista

    1. My Thoughts
    2. Shake The Room feat. Flavor Flav
    3. B.A.P. (Bumpy And Premier)
    4. eVrEEbOdEE
    5. wEaRe aT WaR
    6. P.A.I.N.E.
    7. The Life
    8. FYPAU
    9. D’Lah
    10. More Levels
    11. GrEaTnEsS
    12. EyEnEvErPuTmY4cUsAwAy
    13. Turn Up THe Mic feat. Nas (DJ Premier remix)
    14. The Key
    15. OwNiT
    16. The Gang Starr Bus
    17. Word Iz Bond
  • Plejada gości na producenckiej płycie Statika Selektah

    Plejada gości na producenckiej płycie Statika Selektah

    3–4 minut

    Ostatni tydzień października, podobnie jak to miało miejsce miesiąc temu, aż roi się od szumnie zapowiadanych nowości płytowych. W końcu jesień w pełni, co dopinguje artystów i włodarzy wytwórni płytowych do sprężenia się i wydania świeżych materiałów. 25 października ukaże się wiele różnorodnych projektów muzycznych, znacznie odmiennych od siebie pod względem koncepcji i zawartości. Jutro na rynek płytowy trafią – „Highlighter” People Under The Stairs, „Violence Begets Violence” Jedi Mind Tricks, „Rhythm For Days” Proh Mica, „Your Favorite MC” Reefa The Lost Cauze’a & Snowgoons czy reedycja „Operation Doomday” MF Dooma. Oprócz powyższych longplayów, we wtorek ukaże się zapowiadany od sierpnia producencki album Statika Selektah – „Population Control”. Zapracowany członek ShowOff Records zebrał na nadchodzącym wydawnictwie plejadę raperów i DJ’ów.

    Bez Patricka Barila trudno sobie wyobrazić współczesną scenę hip hopową. Uznany DJ/producent wsławił się kooperacjami z kilkoma tuzinami raperów, pomagając przy tym w rozwoju kariery muzycznej niejednej osoby. Pomijając wszystkie mixtape’y i nieoficjalne wydawnictwa, Statik Selektah ma na swoim koncie trzy solowe płyty – „Stick 2 the Script” (2008), „Spell My Name Right” (2009) i „100 Proof: The Hangover” (2010). Pod koniec zeszłego roku trafił do obiegu także wspólny materiał wziętego beatmakera i Termanology’ego – „1982” oraz tegoroczne „Lyrical Workout” nagrane wespół z Bumpy Knucklesem. Dorobek muzyczny rezydującego obecnie na Brooklynie artysty to również kilka EP-ek, na czele z trzema projektami nagranymi w przeciągu 24 godzin („All In A Day’s Work” z Saigonem, „The Evening News EP” z Termem, „Statik-Free EP” z Freewayem). Dyskografię producenta uzupełnią liczne gościnne występy na projektów całej rzeszy Emcees. W branży hip hopowej docenia się charakterystyczny styl Statika Selektah, rozpoznawalny już po kilku sekundach poszczególnego utworu jego autorstwa. Nie można zapominać też o tym, że wywodzący się z Lawrence w stanie Massachusetts beatmaker jest człowiekiem radia pełną gębą. Prowadząc od 15 lat audycje hip hopowe dorobił się opinii jednego ze speców w tej dziedzinie. Wszystko to składa się na to, że każda kolejna jego płyta wzbudza poruszenie na scenie muzycznej. Nie inaczej sprawa się ma z „Population Control”.

    Przyglądając się trackliście najnowszego materiału Statika Selektah, zaznajomieni z jego twórczością odbiorcy nie powinni być niczym zdziwieni. Ponownie utalentowany producent zaprosił do nagrania poszczególnych utworów śmietankę współczesnego hip hopu, przemieszaną z nowymi twarzami w branży. Sean Price & Termanology występują wspólnie w tytułowym tracku, Styles P, Saigon oraz Jared Evan w hymnie poświęconym Nowemu Jorkowi, Talib Kweli, Colin Munroe & Lil’ Fame przygotowali zwrotki na „You’re Gone”, Joell Ortiz pojawił się u boku Brothera Ali w „Damn Right”. Na uwagę zasługuję ostania kompozycja na „Population Control”, „A DJ Saved My Life”, powstała przy wsparciu DJ’a Premiera, DJ’a Babu, Scrama Jonesa & DJ’a Craze’a. W porównaniu do poprzednich solowych płyt, Statik Selektah postanowił podjąć współpracę z Duck Down Music. W ten sposób LP trafi na półki sklepowe obarczone logotypem nowojorskiej oficyny wydawniczej, a Buckshot oraz Dru Ha zostali producentami wykonawczymi albumu.

    W oczekiwaniu na „Population Control”, Duck Down Music wypuściło kilka singli promujących płytę. „Play the Game”, „Never a Dull Moment”, „Sam Jack”, „New York, New York” zostało udostępnione za pośrednictwem Soundclouda. Ponadto, ukazał się teledysk nagrany do tytułowego nagrania, otwierającego 4. producencki longplay Statika Selektah. To koniec tegorocznych projektów muzycznych beatmakera, gdyż w listopadzie zostanie wydany jego wspólny album z Actionem Bronsonem, „Well Done”. Jak widać, amerykański producent skutecznie nie daje zapomnieć o swojej osobie. Pytanie tylko czy ta płyta przetrwa dłużej i nie zleje się później z innymi wydawnictwami Statika.

    Tracklista

    1. Population Control feat. Sean Price & Termanology
    2. Play the Game feat. Big K.R.I.T. & Freddie Gibbs (Preview)
    3. Groupie Love feat. Mac Miller & Josh Xantus
    4. New York, New York feat. Styles P, Saigon & Jared Evan
    5. Sam Jack feat. XV, Jon Connor & The Kid Daytona
    6. Never a Dull Moment feat. Action Bronson, Termanology & Bun B
    7. You’re Gone feat. Talib Kweli, Colin Munroe & Lil’ Fame
    8. They Don’t Know feat. Pill & Reks
    9. Down feat. Push! Montana & LEP Bogus Boys
    10. Let’s Build feat. Chace Infinite, JFK, Mitchy Slick & Wais P
    11. Smoke On feat. Dom Kennedy & Strong Arm Steady
    12. The High Life feat. Kali, GameBoi & Chris Webby
    13. Half Moon Part feat. Skyzoo, Chuuwee & Tayyib Ali
    14. Black Swan feat. Nitty Scott MC & Rapsody
    15. Harlem Blues feat. Smoke DZA
    16. Gold In 3D feat. STS & Dosage
    17. Damn Right feat. Joell Ortiz & Brother Ali
    18. Live & Let Live feat. Lecrae
    19. A DJ Saved My Life feat. DJ Premier, DJ Babu, Scram Jones & DJ Craze

  • Torae przygotowuje się do wydania nowego materiału

    Torae - For The RecordWśród wielu aktywnych od dłuższego czasu raperów, można znaleźć osoby, które dość późno decydują się na wydanie pełnoprawnego solowego albumu. Każdy tego typu przypadek należy rozpatrywać oddzielnie, ponieważ aktywność na scenie muzycznej poszczególnych postaci bywa naprawdę różna. Podczas, gdy jedni Emcees ograniczają swoją działalność głównie do gościnnych występów na płytach innych artystów, inni sumiennie przykładają się do swoich własnych projektów, często tworzonych we współpracy z producentami muzycznymi. Jeden z nowojorskich raperów, Torae, po licznych kooperacjach z innymi osobami oraz wspólnym albumie z Marco Polo, „Double Barrel”, zdecydował się w końcu wypuścić debiutancki solowy album. „For The Record” ukaże się 1 listopada b.r. nakładem Internal Affairs Entertainment. (więcej…)

  • Evidence z drugim solowym albumem

    Evidence - Cats & DogsJuż tylko trzy miesiące dzielą nas od zakończenia roku. W związku z tym, niejeden artysta śpieszy się, żeby zdążyć z wydaniem nowego albumu jeszcze w 2011 roku. W czasie, gdy jedni znajdują się na ostatniej prostej przed wypuszczeniem świeżego projektu – w tym miejscu mowa o nadchodzących materiałach m.in. Jedi Mind Tricks, Statika Selektah, The Away Team, Mursa & Ski Beatz, Exile’a, Marqa Spekta & Kno – drudzy świętują ukazanie się swoich wydawnictw na rynku muzycznym. Jedna z wiodących postaci na scenie hip hopowej, Evidence, w zeszłym tygodniu wydał swoją drugą solową produkcję. Premiery „Cats & Dogs” wypatrywało tysiące fanów na całym świecie, którzy w końcu mogą poznać efekty pracy Mr. Slow Flow. (więcej…)

  • Apathy uderza z trzecim solowym albumem

    [php function=1]

    Apathy - Honkey KongPrzedstawiciele hardcore’owej odmiany hip hopu od zawsze cieszyli się uznaniem słuchaczy ceniących sobie mroczne brzmienia i brutalne opowieści raperów. Początkowo oczy sympatyków hip hopu w mocnym i bezkompromisowym wydaniu były zwrócone w stronę gangsta rapu, który stał się szalenie popularny pod koniec lat 80.tych poprzedniego stulecia. Na początku lat 90.tych XX wieku wykształciła się kolejna odmiana tego gatunku muzycznego określana mianem mafioso rapu, bazująca na ciemnej stronie życia, wśród której prym wiódł Kool G Rap. W następnych latach powoli wszystko się zmieniało, hardcore’owy hip hop zostawał w tyle za ogarniającym cały świat bouncem i zmieniającymi się warunki w mainstreamie oraz undergroundzie. W ostatnich latach można zauważyć ponowny wzrost zainteresowania opinii publicznej twardymi artystami i ich muzyką. Największe zamieszanie wzbudzają producenci i raperzy skupieni wokół Jedi Mind Tricks, Army of the Pharaohs, czy La Coka Nostra. Jeden z członków AOTP, Emcee pochodzący z położonej w Connecticut miejscowości Willimantic, Apathy przygotował właśnie trzeci solowy album zatytułowany „Honkey Kong”. (więcej…)

  • Z dolnej półki: Nas – It Was…Remixed

    Nas - It Was...RemixedNa początku kwietnia b.r. opublikowałem pierwszy artykuł z serii „Z dolnej półki”, poświęcony podcastom „Gifts In Jail Vol. 1 & 2” Blue Sky Black Death. Przypomnę, iż niniejszy dział należy traktować jako pomost pomiędzy publikacji dotyczącymi historii kultury hip hopowej („Classic Hip Hop Videos” i „Hall of Fame”), a nowościami na rynku fonograficznym. Przyszła kolej na drugi wpis zaszufladkowany do tej kategorii, dotyczący tym razem nieoficjalnego wydawnictwa płytowego jednego z najlepiej kojarzonych na świecie raperów, Nasa, zatytułowanego „It Was…Remixed”. (więcej…)

  • Drugi studyjny album Joella Ortiza

    Joell Ortiz - Free AgentZ premierami niektórych albumów bywa doprawdy różnie. Nader często zdarzają się przypadki, w których wypuszczenie nowego wydawnictwa płytowego danego artysty przychodzi z dużym trudem. Przyczyn takich sytuacji należałoby szukać wśród decyzji podejmowanych przez właścicieli wytwórni płytowych, jak również wykonawców, nierzadko mających problem z doszlifowaniem ostatecznej wersji płyty. Należy też pamiętać o tym, iż współpraca pomiędzy labelami, a artystami nierzadko nie wygląda najlepiej i obie strony napotykają na trudności odnośnie różnych aspektów związanych z wydaniem płyt. Powyższy problem dotyczy pochodzącego z Brooklynu Joella Ortiza i jego drugiego studyjnego albumu „Free Agent”. (więcej…)

  • Reks szykuje się do wydania nowej płyty

    Reks-R.E.K.S.Rhythmatic-Eternal-King-SupremeW ostatnich tygodniach zostało zapowiedzianych wiele interesujących wydawnictw płytowych. W końcu styczeń i luty sprzyjają przekazywaniu informacji o zbliżających się premierach albumów, gdyż słuchacze głodni są nowej muzyki po zwykle wolnym od wartościowych płyt świąteczno-noworocznym okresie. W najbliższym czasie na rynku fonograficznym ukaże się m.in. wspólny longplay ILL Billa i Vinniego Paza, kolejne krążki Blueprinta, CunninLynguists, Atmosphere, Apollo Browna, Raekwona, J. Rocca, Malcolma & Martina (wszystkie materiały ww. artystów zostaną zaprezentowane na stronie w swoim czasie). Pośród nadchodzących premier na uwagę z pewnością zasługuje solowe LP związanego z ShowOff Records, Reksa, który szykuje się do wypuszczenia albumu „R.E.K.S. (Rhythmatic Eternal King Supreme)”. (więcej…)

Translate »