U Call That Love

Pragmatycznie o hip hopie i muzyce instrumentalnej

Tag: lost and found

  • Lost and found: Mister Voodoo – Lyrical Tactics 12”

    Lost and found: Mister Voodoo – Lyrical Tactics 12”

    2–3 minut

    Powracamy z kolejną dawką mocnego, klasycznego rapu osadzonego na przykurzonych winylach. Tym razem do naszej rubryki „Lost and found” zajrzał rdzenny mieszkaniec Brooklynu, Agu Obiakor, znany szerzej jako Mr. Voodoo. W odróżnieniu od poprzednich naszych gości, raper posiada na swoim koncie liczne nagrania zarejestrowane na 12-calowych nośnikach. Mało tego dyskografię Emcee z dumą zdobią dokonania wespół z grupą Natural Elements, której jest oficjalnym członkiem.

    Wszystko rozpoczęło się w połowie lat 80.tych, kiedy to Agu zaczął na poważnie interesować się pisaniem tekstów i szlifowaniem swoich rymów. Na początku 1990 roku trafił do rozgłośni radiowej, gdzie wspólnie z J-Smoothem był gospodarzem audycji „Underground Railroad” nadawanej przez nowojorską stację WBAI.

    W międzyczasie raper dołączył do ww. grupy Natural Elements, której założycielem i kreatorem był producent Charlemange. Niedługo po uformowaniu się pełnego składu (Mr. Voodoo, L-Swift, Ka, G-Blass, Howie Smalls, InTimidator, Charlemange) zespół postanowił wydać EP-kę, dobitnie zaznaczając przy tym swoja pozycję na undergroundowej scenie. W tym samym roku ukazuję się również pierwszy singiel Mr. Voodoo noszący tytuł „Come Off Hard”, przyjęty przez publikę z szacunkiem i odpowiednim prestiżem.

    Kolejnym krokiem w karierze artysty jest druga dwunastka. Wydana w 1996 roku przez Fortress Entertainment (wytwórnią skupiającej wokół siebie głównie artystów z Natural Elements) zdecydowanie umocniła pozycję rapera na rynku. Zamieszczone na niej nagrania „Lyrical Tactics” oraz „Hemlock” udanie krążyły w podziemnym obiegu, co raz to przysparzając sobie nowe, większe grono fanów.

    Całość podsycił „Shine”, w którym to pojawia się cały (choć nieco zmieniony już) skład Natural Elements. Nagranie było tak dobre, że znalazło poparcie u samego DJ’a Premiera, który zamieścił je przy okazji tworzenia tracklisty na swój legendarny mixtape’u „New York Reality Check 101”. Pamiętać należy, że grono artystów w którym znalazł się Mister Voodoo było doprawdy zacne. Wystarczy wspomnieć m.in. Company Flow, J-Live’a, Shades Of Brooklyn czy Choclaira.

    Był to zdecydowanie jeden z płodniejszych okresów w karierze artysty. Pojawiły się liczne występy radiowe, w głównej mierze wzbogacane występami freestyle’owymi na łączach, z których warto wymienić choćby „Stretch and Bobbito Show” czy „The Halftime Show”. Systematycznie zadbano również o kolejne single zarówno solowe jak i zespołem.

    W 2002 roku Mr. Voodoo staje się współzałożycielem Hemlock Records. Artysta postanawia również wrócić do swojego aliasu z początku lat 90.tych – Agu. Tak też firmuje swoje następne nagrania.

    Zdecydowanie warto zapoznać się z dokonaniami jednego z bardziej niedocenionych Emcees na mapie Brooklynu. Oryginalność, zdolność do gięcia flow, czy nieszablonowe uzupełnianie się w duetach to bardzo mocne atrybuty, które skutecznie zachęcają do sięgnięcia po nagrania Agu Obiakora, a tych z pewnością jeszcze nie zabraknie na U Call That Love.

    Discogs: Mister Voodoo – „Lyrical Tactics”

    Tracklista

    Strona A

    Lyrical Tactics (Come Off Hard Part II)
    Shine feat. A-Butta, Essence, L Swift

    Strona B

    Hemlock
    Lyrical Tactics (Instrumental)

  • Lost and found: Dead Poetz Society – Klockuz / Lick A Shot

    Lost and found: Dead Poetz Society – Klockuz / Lick A Shot

    2–3 minut

    Po dłuższej nieobecności powracamy do naszego cyklu „Lost and Found”. Brak aktywności nie był spowodowany lenistwem a raczej jakością sprawdzanych ostatnio przeze mnie płyt. Długo nie mogłem natrafić na coś, co z dumą mógłbym Wam zaprezentować aż do czasu, gdy w moje ręce (a dokładniej uszy) trafił winyl od chłopaków z Dead Poetz Society.

    Dość ciężko wygrzebać jakiekolwiek informację na temat tej nowojorskiej formacji, ale z tego, co udało mi się ustalić Dead Poetz Society stanowi obszerne grono artystów. Pierwszy plan tworzą producenci: Slomo oraz 7storm8, który również odpowiada za warstwę tekstową. Dalszą część kolektywu uzupełniają Emcees: Grymm, Tahborn Ba-Mik, Beef Mizer, Drama Lord, Las Revinu oraz Red Devil. W takim zestawieniu wydany został debiutancki winyl zespołu zawierający trzy premierowe utwory. Na stronie A zamieszczono tytułowe nagranie „Klockuz”, oparte na powolnym, partnerującym leniwemu tick-tock flow rytmie.

    Obok radio i street version na dwunastce znajdziemy również instrumental oraz zamykający całość „Lick A Shot”, stanowiący wizytówkę grupy. Kawałek odbił się na tyle szerokim echem, że sięgnął po niego sam DJ Premier, tworząc playlistę mixtape’u „Crooklyn Cuts Volume III (Tape B)”. Niech za rekomendację posłużą wersy: „I hang my gun holster on the wall next to Rakim and my PE Poster”. Mocne?

    Strona B oferuje słuchaczowi remix „Lick A Shot” w całkowicie zmienionej stylistyce autorstwa Slomo. Bardziej pozytywny wydźwięk jego podkładu stanowi idealny kontrast dla mrocznego, cięższego oryginału. W hołdzie DJ’om do obu nagrań dorzucone zostały również wersje instrumentalne.

    Po 1996 roku słuch o grupie nieco ucichł. Przerwa wydawnicza trwała nieco ponad 3 lata i została zakończona wraz z ukazaniem się „Lick A Shot Pt. II” / „Must Be The Music” / „No Feelings”. Ponadto grupa zarejestrowała gościnny występ na mix przygotowany przez DJ’a JR Ewinga „Metro Veteran”. Tutaj należy wspomnieć, że towarzystwo w którym znaleźli się Dead Poetz Society było doprawdy zacne, wystarczy wymienić choćby KRS-One’a, Artifacts czy Company Flow.

    Niestety, po 2000 roku grupa usunęła się w cień, prawdopodobnie jak wiele innych przed i po nich. Jednak to, co po sobie pozostawili szlachetnie broni tezy „nie ilość a jakość”.

    Discogs: Dead Poetz Society – „Klockuz” bw „Lick A Shot”

    Tracklista

    Strona A

    Klockuz (Radio Version)
    Klockuz (Street Version)
    Klockuz (Instrumental)
    Lick A Shot (Street Version)

    Strona B

    Lick A Shot (Remix) (Radio Version)
    Lick A Shot (Remix) (Street Version)
    Lick A Shot (Remix) (Instrumental)
    Lick A Shot (Instrumental)

  • Lost and found: Paula Perry – Singles 1996-2000

    Lost and found: Paula Perry – Singles 1996-2000

    2–3 minut

    Po wydaniu bardzo dobrze przyjętej debiutanckiej płyty „Take A Look Around”, Masta Ace postanowił uformować grupę Masta Ace Incorporated. Rokowania przed grupą były co najmniej dobre, a staż jaki odbył główny bohater i założyciel INC w legendarnym Juice Crew dodawał odpowiedniego prestiżu i zapewniał zainteresowanie wśród słuchaczy.

    Właśnie w ten sposób zadebiutowała Paula Perry. Zespół nagrał dwa krążki („SlaughtaHouse” oraz „Sittin’ On Chrome”), które promowały takie nagrania, jak „Jeep As Nigguh”, „Born To Roll” czy „The I.N.C. Ride”. Spore zainteresowanie grupą nie przełożyło się proporcjonalnie do sprzedaży płyt i choć skład debiutował w top 25 na liście Billboard Hot 100 z singlem „Born To Roll”, to jednak koniec końców nigdy nie odniósł komercyjnego sukcesu.

    Wkrótce zaczęły pojawiać się problemy, które w efekcie doprowadziły do rozpadu Incorporated. Głównym powodem (tuz po odejściu ze składu Eyce’a) był personalny konflikt Masta Ace’a z Leschea i Paulą Perry.

    Druga z tych raperek długo nie musiała czekać na propozycję wydawnicze. W niecały rok po premierze „Sittin’ On Chrome” do artystki z możliwością współpracy zwrócił się niezależny label Loose Cannon. Uruchomiona i finansowana przez PolyGram oficyna, zdecydowała się wypuścić 12-calowy singiel „Paula’s Jam”. Wysokiej jakości nagranie stanowiło niezbity dowód rozwoju talentu raperki. Produkcja utworu zajął się Ase One, który użył dość chwytliwego sampla z repertuaru Roberty Flack.

    Kolejny singiel „Extra, Extra” (Motown) przyniósł jeszcze większy rozgłos i dobitnie zaznaczył miejsce God Mamie na undergroundowej scenie. Stało się tak za sprawą kultowych producentów, odpowiedzialnych za brzmienie kolejnych dwóch utworów. DJ Premier dostarczył dość minimalistyczny beat z właściwym groove, zaś Easy Mo Bee brudno i klasycznie w swoim stylu.

    Jeszcze w tym samym roku ukazuje się kolejna dwunastka z udziałem Perry – „B.Q.E.” b/w „N.V. In Em” nagrane wraz z Lost Boyz i wyprodukowane odpowiednio przez DR Perioda i Fanatica. Ostatnim singlem zwieńczającym „legalną” aktywność raperki był wydany w 2000 roku „Y’All Chickens Make Me Laugh”. Warto również odnotować udział Pauli Perry przy nagrywaniu „Six-Pack”, utworu w którym oprócz byłej członkini INC pojawiły się Bahamadia, Rah Digga, Nikki D, Heather B oraz Precious P.

    Discogs: Paula Perry – „Paula’s Jam”

    Tracklista

    Strona A

    A1 Paula’s Jam (Edit)
    A2 Paula’s Jam
    A3 Paula’s Jam (Instrumental)

    Strona B

    B1 Paula’s Jam (Remix) (remix: Knobody)
    B2 Paula’s Jam (Remix Instrumental) (remix: Knobody)
    B3 Paula’s Jam (Acapella)

  • Lost and found: YG’z – Street Nigga EP

    Lost and found: YG’z – Street Nigga EP

    1–2 minut

    Wszyscy, którzy fascynują się rapem z lat 90.tych zdają sobie sprawę, jak ogromny wpływ na rozwój jego brzmienia miał legendarny Pete Rock. Twórca kultowych płyt w duecie z C.L. Smoothem, autor niezliczonej ilości klasyków. Niezwykle kreatywny i szanowany w środowisku beatmaker od zawsze miał ręce pełny roboty. Często bywało tak, że słuchacze sięgali po dany materiał głównie ze względu na widniejącą na trackliście ksywkę Petera Philipsa. Nie inaczej było w przypadku wydanej w 1993 roku EP-ki „Street Nigga” (Reprise Records) autorstwa YG’z.

    Duet z Mount Vernon (rejony z których wywodził się właśnie Pete Rock, ale też i Heavy D, Puff Daddy czy DMX) nie zaskakiwał niczym szczególnym. Ot poprawne trzymanie się beatu, dość agresywny styl i tematyka tekstów obracająca się wokół tytułowego „Street Nigga”. Co innego reprezentuje sobą warstwa muzyczna. Za cztery z sześciu utworów odpowiadał wówczas Chocolate Boy Wonder, dostarczając charakterystyczne dla siebie podkłady. Gęsto ułożone perkusje w połączeniu z szaleńczymi skreczami dają świadectwo wybitnej formy nowojorskiego producenta.

    Materiał grupy YG’z promowały dwa single wydane na dwunastkach „Ghetto Celeb” / „Wonders In Da Bed” oraz oparty na samplach z Ohio Players ” Street Nigga (Do Or Die)”, do którego nakręcono videoclip. Choć cała EP-ka trzyma odpowiednio wysoki poziom, faworytem wydaję się być „Ghetto Celeb”, w którym użyto próbek z nagrania „Goodbye, So Long” grupy Funk Inc.

    Warto odnotować udział pozostałej dwójki producentów – Vance’a Wrighta (świetne „Wonders In Da Bed”) oraz Willy’ego Gunza, którzy musieli się sporo natrudzić by dobrze wypaść przy Pete Rocku.

    Po wydaniu „Street Nigga” grupa usunęła się w cień, zaznaczając się od czasu do czasu gościnnymi występami, z których napewno trzeba wyróznić udział w nagraniu „Death Becomes You” ze ścieżki dźwiękowej do filmu „Menace II Society”. Utwór powstał przy udziale Pete Rocka i C.L. Smootha. Innym wartościowym featuringiem był gościnny występ na płycie Dedy w utworze „Marked4Death”. Za brzmienie całości materiału odpowiedzialny był nie kto inny jak Soul Brother Number One (czyt. Pete Rock).

    Discogs: YG’z – „Street Nigga EP”

    Tracklista

    1. Street Nigga
    2. Ghetto Celeb
    3. Sumthin’ 4 Da Head
    4. Wonders In Da Bed
    5. Itchy Trigger Finger
    6. Street Nigga [Pete Rock Remix]
  • Lost and found: Example – Impulses EP

    Lost and found: Example – Impulses EP

    2–3 minut

    O ile dobrze pamiętam, to już dziewiąta odsłona cyklu „Lost and found”. Tym razem zaglądamy na podwórka Houston w stanie Texas, gdzie w 1997 roku mogliśmy usłyszeć świeżo wówczas wydany, stojący na bardzo wysokim poziomie artystycznym album duetu Example.

    Początki współpracy Dekaya oraz DJ’a Ciphera sięgają roku 1995, kiedy to dwójka przyjaciół spotkała się po raz pierwszy w „The HIP HOP Shop” na południowym Texasie. Można powiedzieć, że to już wtedy obaj artyści przekonali się o bardzo bliźniaczych inspiracjach i poglądach na temat tworzenia muzyki, co w efekcie zaowocowało powstaniem Example.

    Debiutancki materiał grupy, EP-ka „Impulses”, została wydana w 1997 roku przez niezależny label Beat Farm. Do obiegu trafiło 500 limitowanych kopii tego wydawnictwa. Całość została nagrana i poddana masteringowi w Sound Arts Recording Studio. Takim oto sposobem słuchacze dostali niespełna trzydzieści minut rapu, mocno zakorzenionego w tradycyjnych brzmieniach. Zawartość EP-ki to sześć studyjnych utworów plus intro i outro, z których na szczególną uwagę zasługują „Recollect” i „Strive”.

    Panowie postarali się o spójny klimat krążka, co wpływa na bardzo przyjemny efekt przy odsłuchu całości. Nagrania zespołu charakteryzują teksty oscylujące wokół pozytywnych wartości. Po wypuszczeniu „Impulses”, Example zaczęli licznie koncertować, czy to na lokalnym, czy też na krajowym podwórku supportując ówczesne sławy jak Organized Konfusion, OutKast, Das EFX czy Common.

    W kolejnych latach fani doczekali się jeszcze dwóch wydawnictw firmowanych logiem Example. W obu przypadkach były to 12″, kolejno „The Price You Gotta’ Pay… (Pt. 2)” / „Them From „Id Est” i „We Write The Songs” b/w „That Is…”. Oba płyty zostały wydane w 2000 r. przez Beat Farm.

    Na początku tego roku wytwórnia Dope Folks, specjalizująca się w przypominaniu słuchaczom rzadkich, klasycznych albumów postanowiła odświeżyć nieco materiał „Impulses” EP wydając go ponownie. Jest to świetna okazja by uzupełnić swoją kolekcję o jakże wartościową pozycję, gdyż lokalni słuchacze określają styl grupy jako zgoła odmienny i bardzo „orzeźwiający”. Polecam bez skrupułów.

    Discogs: Example – „Impulses EP” 12″

    Aktualizacja: Na 25-lecie premiery EP-ki pojawiła się w sprzedaży specjalnie przygotowana na tę okazję reedycja materiału. Rozszerzone wydawnictwo o instrumentalne wersje utworów trafiło do obiegu dzięki 90s Tapes.

    Tracklista

    North Side

    A1 I.E. Intro
    A2 7*26*96
    A3 The Strive
    A4 Slow Motion

    South Side

    B1 Endless4
    B2 Recollect
    B3 E.T.A.
    B4 I.E. Outro

  • Lost and found: The Juggaknots – The Juggaknots EP

    Lost and found: The Juggaknots – The Juggaknots EP

    2–4 minut

    W drugiej połowie kwietnia przyszła kolej na nową odsłonę cyklu o płytach sprzed lat – „Lost and found”, w której sięgniemy do undergroundu z lat 90.tych. W momencie, gdy powstawały hucznie zapowiadane klasyki jak „Resonable Doubt”, „It Was Written” czy „The Infamous” gdzieś na Bronksie w zadymionym od marihuany pokoju konsekwentnie nad płytą pracowali dwaj braci i siostra. Trójka rodzeństwa znana w muzycznym światku jako The Juggaknots na czele z geniuszem lirycznym Breezly Brewine’em, mającym świetną rękę do kompozycji Buddy Slimem oraz dopełniająca całości, stanowiąca jakby wokalne tło dla swojego brata Heroine. Początki grupy nie były łatwe. Pomimo tego, że The Juggaknots wylądowało na jakiś czas w Elektrze, wytwórni skupiającej wówczas w swoich szeregach takie osobistości jak choćby Pete Rock & C.L. Smooth czy Brand Nubian.

    Niestety nie doszło do podpisania umowy z zespołem, a ich demo prawdopodobnie zostało odłożone na półkę z nalepką „do sprawdzenia”. Widocznie nikt z włodarzy wytwórni nie kwapił się by to uczynić, jednak jakimś sposobem taśma trafiła w ręce Bobbito. Nowojorski didżej od razu docenił jakość materiału, a że był również świeżo upieczonym właścicielem założonej przez siebie wytwórni Fondle Em’ Records, postanowił wydać winyl The Juggaknots.

    Był rok 1996, kiedy światło dzienne ujrzała EP-ka zatytułowana po prostu „The Juggaknots”. Na płycie zarejestrowano 9 ścieżek. Warstwa liryczna to bezsprzeczny pokaz umiejętności Brewine’a, nie bez powodu okrzykniętego świetnym tekściarzem w undergroundzie. W tej kwestii koniecznie polecam sprawdzić solidny storytelling „Loosifa” czy też utwór „Clear Blue Skies”, w którym to miłość białego chłopaka do czarnej dziewczyny spotyka się z rasistowską dezaprobatą ojca. Dialog obu mężczyzn odsłania stereotypowe myślenie białego człowieka zamieszkałego w dzielnicy mniejszości etnicznych i zawiera kilka celnych spostrzeżeń odnośnie „mieszanego” społeczeństwa w Stanach Zjednoczonych.

    Równie dobrze ze swojej roli wywiązał się producent Budda Slim, tworząc podkłady charakterystyczne brzmieniowo dla połowy lat 90.tych, jednak ze swoim oryginalnym zacięciem. Sample, zazwyczaj jazzowe, są nasączone jadowitymi smaczkami, a brudna perkusja spotyka się z mocnymi uderzeniami werbli. Wszystko to składa się na kilku godzinny „head nodding”, od którego uwierzcie mi, ciężko się oderwać. Ulubione nagrania? Wspomniane wcześniej „Loosifa”, „Clear Blue Skies” czy „Epiphany”. Choć tak naprawdę ciężko się zdecydować i mógłbym wypisać tu sześć pozostałych utworów. Warto też odnotować udział Chrisa Liggio odpowiedzialnego za skrecze i cuty.

    Jako ciekawostkę, można dodać, że płyta po około sześciu latach doczekała się reedycji i została wydana pod nazwą „Re:release Clear Blue Skies” nakładem Matic Records. Album wzbogacono o 11 (!) wcześniej niepublikowanych utworów, w tym remiksy do „Clear Blue Skies” i „Watch Ya Head”. Z mikrofonowych gości pojawia się zaprzyjaźniona grupa Adagio.

    Zdecydowanie pozycja godna polecenia wszystkim fanom rapu z lat 90.tych, jak i tym, którzy specjalizują się w rozkładaniu tekstów na czynniki pierwsze. Obecnie winyl The Juggaknots ciężko trafić na aukcjach, natomiast reedycję na kompakcie można było jakiś czas temu dostać za przyzwoite pieniądze. Mimo wszystko warto zainwestować jakąkolwiek kwotę w dobrą muzykę, a taką z pewnością stanowi produkcja rodzeństwa z Nowego Jorku.

    Discogs: The Juggaknots – „The Juggaknots EP”

    Aktualizacja: We wrześniu 2018 roku The Juggaknots udostępnili za pośrednictwem Bandcampa „Re: Release”. Na tym albumie znajdują się wszystkie nagrania z poszerzone o utwory zespołu zebrane na przestrzeni lat. Prawdziwa gratka dla fanów formacji.

    Tracklista

    Butter Side

    A1 The Hunt Is On
    A2 Troubleman
    A3 Jivetalk
    A4 Loosifa
    A5 Epiphany

    Barber Side

    B1 Romper Room
    B2 Circle Pt. 1
    B3 Clear Blue Skies
    B4 I’m Gonna Kill U

  • Lost and found: One & One – Phenomenon

    Lost and found: One & One – Phenomenon

    1–2 minut

    Przyszła pora na kolejny artykuł z cyklu „Lost and found” i przedstawienie kolejnej rapowej perełki sprzed lat. Duet One & One, który na tzw. hiphopowej mapie Złotej Ery pozostawił za sobą jedynie dwa single. Sunny Bumz i Harry Balz podjęli współpracę w połowie lat 90.tych, czego efektem był winylowy singiel „Phenomenon” uznany przez wielu za wizytówkę grupy. Zanim to jednak nastąpiło, warto wspomnieć o jednym znaczącym fakcie.

    Harry Balz już wcześniej dał się poznać słuchaczom jako Doctor Ice, członek legendarnej rapowej formacji UTFO. Debiutował w 1985 roku, tworząc One & One mógł się pochwalić dziesięcioletnim już stażem na mikrofonie. Wypuszczony w 1996 nakładem niezależnego wówczas labelu Next Plateau Entertainment utwór „Phenomenon” zgromadził wiele pochlebnych opinii, zarówno ze strony słuchaczy jak i krytyków, w wyniku czego dość często gościł na undergroundowych listach. Nagranie zostało wyprodukowane przez Swing Of Things Productions i użyto w nim fragmentów z „Check Me Out” autorstwa Eddiego Floyda. Sample należące raczej do tych bardziej znanych i dość często eksploatowanych przez producentów za oceanem jak i na naszej rodzimej scenie.

    Rok później duet powrócił na scenę singlem „My Soul” b/w „Didn’t I”, jednak już nie tak dobrym jak pierwsze nagranie, po czym słuch o grupie zaginął. Poniżej video promujące „Phenomenon”. Trzeba przyznać, że całkiem „żywy” obrazek.

    Discogs: One & One – „Phenomenon”

    Tracklista

    Strona A

    A1 Phenomenon (Radio)
    A2 Phenomenon (Album)

    Strona B

    B1 Phenomenon (Instrumental)
    B2 Phenomenon (Acapella)

  • Lost and found: Alps Cru – Singles & EP’s

    Alps Cru - Just Can't ExplainW kolejnej odsłonie cyklu „Lost and found” postanowiłem nie ograniczać się do jednego wydawnictwa, gdyż grupa Alps Cru zgromadziła całkiem pokaźny dorobek na swoim koncie, zazwyczaj trzymając odpowiedni, bardzo dobry poziom. Moim zamierzeniem było uwzględnić każdy wydany singiel. Wyszła z tego mała biografia, która mam nadzieję przybliży Wam w jasny i klarowny sposób styl i charakter grupy. (więcej…)

  • Lost and found: Puppets Of Chaos – Tru Dat bw New & Improved

    Puppets Of Chaos - Tru DatNowojorski duet Skribe i Scala nie wydają się ubierać jak kukiełki, co mogłaby sugerować nazwa zespołu, który założyli na początku lat 90.tych – Puppets Of Chaos. Właśnie w ten sposób rozpoczynamy kolejną wyprawę do lat ubiegłych w ramach serii „Lost and found”.

    Zamiast tego raperzy przyodziewali raczej klasyczne „uniformy” w postaci luźnych kurtek, baggy jeansów a na timberlandach kończąc. W roku 1992 prestiżowy magazyn „The Source” zamieścił krótka wzmiankę o duecie w rubryce Unsigned Hype (kolumna poświęcona dobrze rokującym artystom jeszcze bez podpisanego kontraktu płytowego). (więcej…)

  • Lost and found: Ca$h Money Click – 4 My Click bw Get Tha Fortune

    Ca$h Money Click - 4 My Click b/w Get Tha FortuneZastanawialiście się kiedyś, co robił Ja Rule zanim został jedną z czołowych postaci labelu Def Jam Recodings? Otóż należał do grupy Ca$h Money Click, którą współtworzył wraz z dwoma innymi raperami. Niestety Jody Mack i Nemesis nie mieli tyle szczęścia i talentu co Ja, tak więc w późniejszym etapie swoich karier muzycznych zostali całkowicie przysłonięci przez dokonania nieformalnego wówczas lidera Ca$h Money Click. W 1994 roku nakładem Blunt Recordings trio reprezentujące Queens wypuściło pierwszą „dwunastkę” zatytułowaną „4 My Click” b/w „Get Tha Fortune”. (więcej…)

  • Lost and found: The Mischievous LQ & The Mad Mischief Crew – Mischief Night

    The Mischievous LQ & The Mad Mischief Crew - Mischief NightW trzeciej odsłonie cyklu „Lost and found” chciałbym zaprezentować Wam winyl, który ukazał się w roku 1996. Wypuszczony nakładem King Poet Records „Mischief Night” należy do repertuaru Mischievous LQ & The Mad Mischief Crew i stanowi jedyny dorobek w ich dyskografii. (więcej…)

  • Lost and found: World Renown – How Nice I AM

    World Renown - How Nice I AMW ub. tygodniu rozpoczęliśmy na stronie nowy cykl artykułów pod nazwą „Lost and found” przedstawiający wydawnictwa z lat 90.tych przykryte grubą warstwą kurzu. Po zaprezentowaniu w serwisie wydawnictwa Concrete Click „Lyrical Terrorism (The EP)” przyszła kolej na następny materiał z minionej epoki.

    Duet World Renown swoją działalność zaczął stosunkowo dawno, bo w roku 1986, gdzie debiutowali singlem „The Go-Go Sound”. (więcej…)

Translate »