Autor: Mnkone

  • Lost and found: Paula Perry – Singles 1996-2000

    Lost and found: Paula Perry – Singles 1996-2000

    2–3 minut

    Po wydaniu bardzo dobrze przyjętej debiutanckiej płyty „Take A Look Around”, Masta Ace postanowił uformować grupę Masta Ace Incorporated. Rokowania przed grupą były co najmniej dobre, a staż jaki odbył główny bohater i założyciel INC w legendarnym Juice Crew dodawał odpowiedniego prestiżu i zapewniał zainteresowanie wśród słuchaczy.

    Właśnie w ten sposób zadebiutowała Paula Perry. Zespół nagrał dwa krążki („SlaughtaHouse” oraz „Sittin’ On Chrome”), które promowały takie nagrania, jak „Jeep As Nigguh”, „Born To Roll” czy „The I.N.C. Ride”. Spore zainteresowanie grupą nie przełożyło się proporcjonalnie do sprzedaży płyt i choć skład debiutował w top 25 na liście Billboard Hot 100 z singlem „Born To Roll”, to jednak koniec końców nigdy nie odniósł komercyjnego sukcesu.

    Wkrótce zaczęły pojawiać się problemy, które w efekcie doprowadziły do rozpadu Incorporated. Głównym powodem (tuz po odejściu ze składu Eyce’a) był personalny konflikt Masta Ace’a z Leschea i Paulą Perry.

    Druga z tych raperek długo nie musiała czekać na propozycję wydawnicze. W niecały rok po premierze „Sittin’ On Chrome” do artystki z możliwością współpracy zwrócił się niezależny label Loose Cannon. Uruchomiona i finansowana przez PolyGram oficyna, zdecydowała się wypuścić 12-calowy singiel „Paula’s Jam”. Wysokiej jakości nagranie stanowiło niezbity dowód rozwoju talentu raperki. Produkcja utworu zajął się Ase One, który użył dość chwytliwego sampla z repertuaru Roberty Flack.

    Kolejny singiel „Extra, Extra” (Motown) przyniósł jeszcze większy rozgłos i dobitnie zaznaczył miejsce God Mamie na undergroundowej scenie. Stało się tak za sprawą kultowych producentów, odpowiedzialnych za brzmienie kolejnych dwóch utworów. DJ Premier dostarczył dość minimalistyczny beat z właściwym groove, zaś Easy Mo Bee brudno i klasycznie w swoim stylu.

    Jeszcze w tym samym roku ukazuje się kolejna dwunastka z udziałem Perry„B.Q.E.” b/w „N.V. In Em” nagrane wraz z Lost Boyz i wyprodukowane odpowiednio przez DR Perioda i Fanatica. Ostatnim singlem zwieńczającym „legalną” aktywność raperki był wydany w 2000 roku „Y’All Chickens Make Me Laugh”. Warto również odnotować udział Pauli Perry przy nagrywaniu „Six-Pack”, utworu w którym oprócz byłej członkini INC pojawiły się Bahamadia, Rah Digga, Nikki D, Heather B oraz Precious P.

    Discogs: Paula Perry„Paula’s Jam”

    Tracklista

    Strona A

    A1 Paula’s Jam (Edit)
    A2 Paula’s Jam
    A3 Paula’s Jam (Instrumental)

    Strona B

    B1 Paula’s Jam (Remix) (remix: Knobody)
    B2 Paula’s Jam (Remix Instrumental) (remix: Knobody)
    B3 Paula’s Jam (Acapella)

  • Lost and found: YG’z – Street Nigga EP

    Lost and found: YG’z – Street Nigga EP

    1–2 minut

    Wszyscy, którzy fascynują się rapem z lat 90.tych zdają sobie sprawę, jak ogromny wpływ na rozwój jego brzmienia miał legendarny Pete Rock. Twórca kultowych płyt w duecie z C.L. Smoothem, autor niezliczonej ilości klasyków. Niezwykle kreatywny i szanowany w środowisku beatmaker od zawsze miał ręce pełny roboty. Często bywało tak, że słuchacze sięgali po dany materiał głównie ze względu na widniejącą na trackliście ksywkę Petera Philipsa. Nie inaczej było w przypadku wydanej w 1993 roku EP-ki „Street Nigga” (Reprise Records) autorstwa YG’z.

    Duet z Mount Vernon (rejony z których wywodził się właśnie Pete Rock, ale też i Heavy D, Puff Daddy czy DMX) nie zaskakiwał niczym szczególnym. Ot poprawne trzymanie się beatu, dość agresywny styl i tematyka tekstów obracająca się wokół tytułowego „Street Nigga”. Co innego reprezentuje sobą warstwa muzyczna. Za cztery z sześciu utworów odpowiadał wówczas Chocolate Boy Wonder, dostarczając charakterystyczne dla siebie podkłady. Gęsto ułożone perkusje w połączeniu z szaleńczymi skreczami dają świadectwo wybitnej formy nowojorskiego producenta.

    Materiał grupy YG’z promowały dwa single wydane na dwunastkach „Ghetto Celeb” / „Wonders In Da Bed” oraz oparty na samplach z Ohio Players ” Street Nigga (Do Or Die)”, do którego nakręcono videoclip. Choć cała EP-ka trzyma odpowiednio wysoki poziom, faworytem wydaję się być „Ghetto Celeb”, w którym użyto próbek z nagrania „Goodbye, So Long” grupy Funk Inc.

    Warto odnotować udział pozostałej dwójki producentów – Vance’a Wrighta (świetne „Wonders In Da Bed”) oraz Willy’ego Gunza, którzy musieli się sporo natrudzić by dobrze wypaść przy Pete Rocku.

    Po wydaniu „Street Nigga” grupa usunęła się w cień, zaznaczając się od czasu do czasu gościnnymi występami, z których napewno trzeba wyróznić udział w nagraniu „Death Becomes You” ze ścieżki dźwiękowej do filmu „Menace II Society”. Utwór powstał przy udziale Pete Rocka i C.L. Smootha. Innym wartościowym featuringiem był gościnny występ na płycie Dedy w utworze „Marked4Death”. Za brzmienie całości materiału odpowiedzialny był nie kto inny jak Soul Brother Number One (czyt. Pete Rock).

    Discogs: YG’z – „Street Nigga EP”

    Tracklista

    1. Street Nigga
    2. Ghetto Celeb
    3. Sumthin’ 4 Da Head
    4. Wonders In Da Bed
    5. Itchy Trigger Finger
    6. Street Nigga [Pete Rock Remix]
  • Lost and found: Example – Impulses EP

    Lost and found: Example – Impulses EP

    2–3 minut

    O ile dobrze pamiętam, to już dziewiąta odsłona cyklu „Lost and found”. Tym razem zaglądamy na podwórka Houston w stanie Texas, gdzie w 1997 roku mogliśmy usłyszeć świeżo wówczas wydany, stojący na bardzo wysokim poziomie artystycznym album duetu Example.

    Początki współpracy Dekaya oraz DJ’a Ciphera sięgają roku 1995, kiedy to dwójka przyjaciół spotkała się po raz pierwszy w „The HIP HOP Shop” na południowym Texasie. Można powiedzieć, że to już wtedy obaj artyści przekonali się o bardzo bliźniaczych inspiracjach i poglądach na temat tworzenia muzyki, co w efekcie zaowocowało powstaniem Example.

    Debiutancki materiał grupy, EP-ka „Impulses”, została wydana w 1997 roku przez niezależny label Beat Farm. Do obiegu trafiło 500 limitowanych kopii tego wydawnictwa. Całość została nagrana i poddana masteringowi w Sound Arts Recording Studio. Takim oto sposobem słuchacze dostali niespełna trzydzieści minut rapu, mocno zakorzenionego w tradycyjnych brzmieniach. Zawartość EP-ki to sześć studyjnych utworów plus intro i outro, z których na szczególną uwagę zasługują „Recollect” i „Strive”.

    Panowie postarali się o spójny klimat krążka, co wpływa na bardzo przyjemny efekt przy odsłuchu całości. Nagrania zespołu charakteryzują teksty oscylujące wokół pozytywnych wartości. Po wypuszczeniu „Impulses”, Example zaczęli licznie koncertować, czy to na lokalnym, czy też na krajowym podwórku supportując ówczesne sławy jak Organized Konfusion, OutKast, Das EFX czy Common.

    W kolejnych latach fani doczekali się jeszcze dwóch wydawnictw firmowanych logiem Example. W obu przypadkach były to 12″, kolejno „The Price You Gotta’ Pay… (Pt. 2)” / „Them From „Id Est” i „We Write The Songs” b/w „That Is…”. Oba płyty zostały wydane w 2000 r. przez Beat Farm.

    Na początku tego roku wytwórnia Dope Folks, specjalizująca się w przypominaniu słuchaczom rzadkich, klasycznych albumów postanowiła odświeżyć nieco materiał „Impulses” EP wydając go ponownie. Jest to świetna okazja by uzupełnić swoją kolekcję o jakże wartościową pozycję, gdyż lokalni słuchacze określają styl grupy jako zgoła odmienny i bardzo „orzeźwiający”. Polecam bez skrupułów.

    Discogs: Example„Impulses EP” 12″

    Aktualizacja: Na 25-lecie premiery EP-ki pojawiła się w sprzedaży specjalnie przygotowana na tę okazję reedycja materiału. Rozszerzone wydawnictwo o instrumentalne wersje utworów trafiło do obiegu dzięki 90s Tapes.

    Tracklista

    North Side

    A1 I.E. Intro
    A2 7*26*96
    A3 The Strive
    A4 Slow Motion

    South Side

    B1 Endless4
    B2 Recollect
    B3 E.T.A.
    B4 I.E. Outro

  • Lost and found: The Juggaknots – The Juggaknots EP

    Lost and found: The Juggaknots – The Juggaknots EP

    2–4 minut

    W drugiej połowie kwietnia przyszła kolej na nową odsłonę cyklu o płytach sprzed lat – „Lost and found”, w której sięgniemy do undergroundu z lat 90.tych. W momencie, gdy powstawały hucznie zapowiadane klasyki jak „Resonable Doubt”, „It Was Written” czy „The Infamous” gdzieś na Bronksie w zadymionym od marihuany pokoju konsekwentnie nad płytą pracowali dwaj braci i siostra. Trójka rodzeństwa znana w muzycznym światku jako The Juggaknots na czele z geniuszem lirycznym Breezly Brewine’em, mającym świetną rękę do kompozycji Buddy Slimem oraz dopełniająca całości, stanowiąca jakby wokalne tło dla swojego brata Heroine. Początki grupy nie były łatwe. Pomimo tego, że The Juggaknots wylądowało na jakiś czas w Elektrze, wytwórni skupiającej wówczas w swoich szeregach takie osobistości jak choćby Pete Rock & C.L. Smooth czy Brand Nubian.

    Niestety nie doszło do podpisania umowy z zespołem, a ich demo prawdopodobnie zostało odłożone na półkę z nalepką „do sprawdzenia”. Widocznie nikt z włodarzy wytwórni nie kwapił się by to uczynić, jednak jakimś sposobem taśma trafiła w ręce Bobbito. Nowojorski didżej od razu docenił jakość materiału, a że był również świeżo upieczonym właścicielem założonej przez siebie wytwórni Fondle Em’ Records, postanowił wydać winyl The Juggaknots.

    Był rok 1996, kiedy światło dzienne ujrzała EP-ka zatytułowana po prostu „The Juggaknots”. Na płycie zarejestrowano 9 ścieżek. Warstwa liryczna to bezsprzeczny pokaz umiejętności Brewine’a, nie bez powodu okrzykniętego świetnym tekściarzem w undergroundzie. W tej kwestii koniecznie polecam sprawdzić solidny storytelling „Loosifa” czy też utwór „Clear Blue Skies”, w którym to miłość białego chłopaka do czarnej dziewczyny spotyka się z rasistowską dezaprobatą ojca. Dialog obu mężczyzn odsłania stereotypowe myślenie białego człowieka zamieszkałego w dzielnicy mniejszości etnicznych i zawiera kilka celnych spostrzeżeń odnośnie „mieszanego” społeczeństwa w Stanach Zjednoczonych.

    Równie dobrze ze swojej roli wywiązał się producent Budda Slim, tworząc podkłady charakterystyczne brzmieniowo dla połowy lat 90.tych, jednak ze swoim oryginalnym zacięciem. Sample, zazwyczaj jazzowe, są nasączone jadowitymi smaczkami, a brudna perkusja spotyka się z mocnymi uderzeniami werbli. Wszystko to składa się na kilku godzinny „head nodding”, od którego uwierzcie mi, ciężko się oderwać. Ulubione nagrania? Wspomniane wcześniej „Loosifa”, „Clear Blue Skies” czy „Epiphany”. Choć tak naprawdę ciężko się zdecydować i mógłbym wypisać tu sześć pozostałych utworów. Warto też odnotować udział Chrisa Liggio odpowiedzialnego za skrecze i cuty.

    Jako ciekawostkę, można dodać, że płyta po około sześciu latach doczekała się reedycji i została wydana pod nazwą „Re:release Clear Blue Skies” nakładem Matic Records. Album wzbogacono o 11 (!) wcześniej niepublikowanych utworów, w tym remiksy do „Clear Blue Skies” i „Watch Ya Head”. Z mikrofonowych gości pojawia się zaprzyjaźniona grupa Adagio.

    Zdecydowanie pozycja godna polecenia wszystkim fanom rapu z lat 90.tych, jak i tym, którzy specjalizują się w rozkładaniu tekstów na czynniki pierwsze. Obecnie winyl The Juggaknots ciężko trafić na aukcjach, natomiast reedycję na kompakcie można było jakiś czas temu dostać za przyzwoite pieniądze. Mimo wszystko warto zainwestować jakąkolwiek kwotę w dobrą muzykę, a taką z pewnością stanowi produkcja rodzeństwa z Nowego Jorku.

    Discogs: The Juggaknots„The Juggaknots EP”

    Aktualizacja: We wrześniu 2018 roku The Juggaknots udostępnili za pośrednictwem Bandcampa „Re: Release”. Na tym albumie znajdują się wszystkie nagrania z poszerzone o utwory zespołu zebrane na przestrzeni lat. Prawdziwa gratka dla fanów formacji.

    Tracklista

    Butter Side

    A1 The Hunt Is On
    A2 Troubleman
    A3 Jivetalk
    A4 Loosifa
    A5 Epiphany

    Barber Side

    B1 Romper Room
    B2 Circle Pt. 1
    B3 Clear Blue Skies
    B4 I’m Gonna Kill U

  • Lost and found: One & One – Phenomenon

    Lost and found: One & One – Phenomenon

    1–2 minut

    Przyszła pora na kolejny artykuł z cyklu „Lost and found” i przedstawienie kolejnej rapowej perełki sprzed lat. Duet One & One, który na tzw. hiphopowej mapie Złotej Ery pozostawił za sobą jedynie dwa single. Sunny Bumz i Harry Balz podjęli współpracę w połowie lat 90.tych, czego efektem był winylowy singiel „Phenomenon” uznany przez wielu za wizytówkę grupy. Zanim to jednak nastąpiło, warto wspomnieć o jednym znaczącym fakcie.

    Harry Balz już wcześniej dał się poznać słuchaczom jako Doctor Ice, członek legendarnej rapowej formacji UTFO. Debiutował w 1985 roku, tworząc One & One mógł się pochwalić dziesięcioletnim już stażem na mikrofonie. Wypuszczony w 1996 nakładem niezależnego wówczas labelu Next Plateau Entertainment utwór „Phenomenon” zgromadził wiele pochlebnych opinii, zarówno ze strony słuchaczy jak i krytyków, w wyniku czego dość często gościł na undergroundowych listach. Nagranie zostało wyprodukowane przez Swing Of Things Productions i użyto w nim fragmentów z „Check Me Out” autorstwa Eddiego Floyda. Sample należące raczej do tych bardziej znanych i dość często eksploatowanych przez producentów za oceanem jak i na naszej rodzimej scenie.

    Rok później duet powrócił na scenę singlem „My Soul” b/w „Didn’t I”, jednak już nie tak dobrym jak pierwsze nagranie, po czym słuch o grupie zaginął. Poniżej video promujące „Phenomenon”. Trzeba przyznać, że całkiem „żywy” obrazek.

    Discogs: One & One„Phenomenon”

    Tracklista

    Strona A

    A1 Phenomenon (Radio)
    A2 Phenomenon (Album)

    Strona B

    B1 Phenomenon (Instrumental)
    B2 Phenomenon (Acapella)

  • Lost and found: Alps Cru – Singles & EP’s

    Lost and found: Alps Cru – Singles & EP’s

    2–3 minut

    W kolejnej odsłonie cyklu „Lost and found” postanowiłem nie ograniczać się do jednego wydawnictwa. Powód jest błahy – grupa Alps Cru zgromadziła całkiem pokaźny dorobek na swoim koncie, zazwyczaj trzymając odpowiedni, bardzo dobry poziom. Moim zamierzeniem było uwzględnić każdy wydany singiel. Wyszła z tego mała biografia, która mam nadzieję przybliży Wam w jasny i klarowny sposób styl i charakter grupy.

    Sytuacja z grupą Alps Cru wygląda trochę inaczej niż z dotychczasowymi bohaterami cyklu „Lost and found”. Po wydaniu w latach 90.tych serii dobrze przyjętych EP-ek i singli, zespół po dzis dzień stara się działać aktywnie na hip hopowej scenie, czego dowodem jest wypuszczona w 2012 roku EP-ka „The Relevant”. Powodem dla którego trafili do naszej rubryki jest brak pełnoprawnego LP, ale zacznijmy od początku…

    DJ Alejan (produkcja) oraz P Smooth (wokal) poznali się w 1991 roku podczas studiów na Xavier University. Dzięki wspólnemu dzieleniu akademickiego pokoju panowie zdążyli poznać siebie bardzo dobrze i sprawić, by wykształcona przez nich chemia odbiła się w bardzo przyjemny sposób w ich nagraniach. Pierwszym zarejestrowanym przez nich nagraniem było „Concept”, stworzone w dość ubogich warunkach. Po podrasowaniu warsztatu producenckiego i nagraniu kilku nowych utworów w 1994 wychodzi „The Unknown” w ilości 100 winyli i 1 000 kaset, sprzedawanych głównie w szkolnym kampusie drogą „z ręki do ręki”. Swego czasu jedna z kopii trafiła nawet do legendarnego DJ’a Premiera. Przy promowaniu EP-pki grupa supportowała kilka znaczących wówczas postaci ze światka hiphopowego, jak Craig Mack, Black Sheep czy właśnie Gang Starr.

    Rok 1995 to czas małych roszad w składzie Alps Cru. Do zespołu dołącza drugi Emcee Rob The Third i w tym składzie ukazuje się drugi winyl „Intensity” z samplowanym KRS-One’em. Większa ilość kontaktów, a co za tym również idzie dróg dystrybucji, sprawiła, że 300 winylowych kopii rozeszło się bardzo szybko, docierając do przeróżnych DJ’ów oraz wytwórni.

    Jednym z labeli który wówczas zainteresował się twórczością trójki artystów był Payday. Koniec końców podpisano umowę z inną grupą, tym samym pozostawiając chłopakom ciężką pigułkę do połknięcia. Jakby tego było mało, po nagraniu „Check Da Status” zespół opuszcza Rob Ill, chcący kontynuować swoje medyczne powołanie. Jego miejsce w szeregach Alps Cru zajmuje raper Shorty. Chemia która wykrystalizowała się między nim i P. była szczególna, co można odczuć przy okazji wydanego w 1996 „All Alone” / „Just Can’t Explain”. Winyl rozszedł się w nakładzie od 300 do 500 sztuk i przyniósł grupie mnóstwo pochlebnych opinii ze strony słuchaczy obu wybrzeży. Drogi naszych bohaterów rozchodzą się w 1997 roku kiedy to P. wyjeżdża na studia, Al Bass pozostaje w St. Louis kontynuując didżejską karierę, grywając imprezy i przygotowując mixtape’y firmowane swoim nazwiskiem. Shorty, trzeci członek grupy osiedla się w Nowym Jorku, całkowicie tracąc kontakt z resztą zespołu.

    W 2009 na rynku muzycznym ukazały się winyle „The Unknown Intensity” oraz japoński bootleg „Loudmouths EP” zawierające dotychczasowe nagrania Alps Cru. Natomiast rok temu, dokładnie 14 lutego doczekaliśmy się premierowych nagrań w postaci „The Revelant EP” z gościnnymi udziałami m.in. Sadata X i Roba Swifta.

    Discogs: Alps Cru

    Tracklista

    1. Avalanche
    2. Avalanche (Instrumental)
    3. Live on Stage 1994
    4. Relevant feat. Sadat X
    5. Relevant (Instrumental)
    6. Make it Stick feat. Rob Swift
    7. Make it Stick (Instrumental)
    8. Make it Stick Bonus Beats
  • Lost and found: Puppets Of Chaos – Tru Dat / New & Improved

    Lost and found: Puppets Of Chaos – Tru Dat / New & Improved

    1–2 minut

    Nowojorski duet Skribe i Scala nie wydają się ubierać jak kukiełki, co mogłaby sugerować nazwa zespołu, który założyli na początku lat 90.tych – Puppets Of Chaos. Właśnie w ten sposób rozpoczynamy kolejną wyprawę do lat ubiegłych w ramach serii „Lost and found”.

    Zamiast tego raperzy przyodziewali raczej klasyczne „uniformy” w postaci luźnych kurtek, baggy jeansów a na timberlandach kończąc. W roku 1992 prestiżowy magazyn „The Source” zamieścił krótka wzmiankę o duecie w rubryce Unsigned Hype (kolumna poświęcona dobrze rokującym artystom jeszcze bez podpisanego kontraktu płytowego).

    Zainteresowanie Puppet Of Chaos wzrosło, co zaowocowało częstszymi występami na żywo. Dopiero 3 lata później fani dostają (jak się później okazało) jedyne oficjalne nagranie grupy, singiel „Tru Dat” / „New & Improved”. Produkcją obu utworów zajęli się DJ 3D i Randy Nkonoki-Ward. Warto dodać, że w nagraniu „New & Improved” zagościł weteran gramofonów, reprezentujący szeregi The X-EcutionersRob Swift.

    Discogs: Puppets Of Chaos – „Tru Dat” bw „New & Improved” (Pro-Amp Entertainment)

    Tracklista

    Strona A

    A1 Tru Dat (Street Mix)
    A2 Tru Dat (Clean)
    A3 Tru Dat (Instrumental)

    Strona B

    B1 New & Improved (Street Mix)
    B2 New & Improved (Clean)
    B3 New & Improved (Instrumental)

  • Lost and found: Ca$h Money Click – 4 My Click / Get Tha Fortune

    Lost and found: Ca$h Money Click – 4 My Click / Get Tha Fortune

    1–2 minut

    Zastanawialiście się kiedyś, co robił Ja Rule zanim został jedną z czołowych postaci labelu Def Jam Recodings? Otóż należał do grupy Ca$h Money Click, którą współtworzył wraz z dwoma innymi raperami. Niestety Jody Mack i Nemesis nie mieli tyle szczęścia i talentu co Ja, tak więc w późniejszym etapie swoich karier muzycznych zostali całkowicie przysłonięci przez dokonania nieformalnego wówczas lidera Ca$h Money Click. W 1994 roku nakładem Blunt Recordings trio reprezentujące Queens wypuściło pierwszą „dwunastkę” zatytułowaną „4 My Click” b/w „Get Tha Fortune”.

    Oba nagrania wyprodukował DJ Irv, również do obu nakręcono klipy. W utworze „4 My Click” gościnnie udzielił się Mic Geronimo, który był w trakcie nagrywania swojego solowego krążka „The Natural”, prezentując doprawdy wysoką formę liryczną. Singiel okazał się sporym sukcesem grupy i utorował drogę do wypuszczenia kolejnej 12″ – „Get The Fortune (Remix)” b/w „She Swallowed It”.

    Oficyna Blunt Recordings zdecydowała się na bardzo niski nakład wspomnianego wydawnictwa, dlatego do dziś stanowi on rarytas wśród środowiska kolekcjonerów.

    W połowie lat 90.tych drogi poszczególnych członków rozchodzą się. Ja Rule przedziera się do mainstreamu stając się jedną z ikon Def Jamu, nagrywając hity m.in. z Jennifer Lopez, natomiast aktywność Nemesisa i Macka ogranicza się do pojedynczych featuringów na projektach związanych z Murder Inc.

    Poniżej znajdziecie videoclipy nakręcone do obu utworów zawartych na tej dwunastce.

    Discogs: Ca$h Money Click – „4 My Click” bw „Get Tha Fortune”

    Tracklista

    Strona A

    A1 4 My Click (feat. Mic Geronimo) (Radio)
    A2 4 My Click (Street) (feat. Mic Geronimo)
    A3 4 My Click (Radio Instrumental)
    A4 4 My Click (Acapella)

    Strona B

    B1 Get Tha Fortune (Radio)
    B2 Get Tha Fortune (Street)
    B3 Get Tha Fortune (Radio Instrumental)
    B4 Get Tha Fortune (Acapella)

  • Lost and found: The Mischievous LQ & The Mad Mischief Crew – Mischief Night

    Lost and found: The Mischievous LQ & The Mad Mischief Crew – Mischief Night

    1–2 minut

    W trzeciej odsłonie cyklu „Lost and found” chciałbym zaprezentować Wam winyl, który ukazał się w 1996 roku. Wypuszczony nakładem King Poet Records „Mischief Night” należy do repertuaru Mischievous LQ & The Mad Mischief Crew i stanowi jedyny dorobek w ich dyskografii.

    Płyta już dawno widnieje jako „out of stock” i przy odrobinie szczęścia możną ja trafić jedynie poprzez kupno z drugiej ręki. Na 12″ zamieszczono 3 premierowe utwory plus wersję instrumentalna otwierającego stronę A – „Representing”. Dla odmiany, na zachętę postanowiłem wybrać dwa tracki ze strony B – „Nonsense” oraz Mischief Night”. Polecam!

    Discogs: The Mischievous LQ & The Mad Mischief Crew – „Mischief Night”

    Tracklista

    Strona A

    A1 Representing
    A2 Representing (Instrumental)

    Strona B

    B1 Nonsense
    B2 Mischief Night

  • Lost and found: World Renown – How Nice I AM

    Lost and found: World Renown – How Nice I AM

    1–2 minut

    W ub. tygodniu rozpoczęliśmy na stronie nowy cykl artykułów pod nazwą „Lost and found” przedstawiający wydawnictwa z lat 90.tych przykryte grubą warstwą kurzu. Po zaprezentowaniu w serwisie wydawnictwa Concrete Click „Lyrical Terrorism (The EP)” przyszła kolej na następny materiał z minionej epoki.

    Duet World Renown swoją działalność zaczął stosunkowo dawno, bo w roku 1986, gdzie debiutowali singlem „The Go-Go Sound”.

    Do tej pory oprócz kilku dwunastek nie zdołali wydać nigdy pełnoprawnego LP. Jedna z nich „How Nice I Am” odbiła się szerokim echem wśród słuchaczy zorientowanych na klasyczny, undergroundowy rap. John Doe i Seven Shawn charakteryzują się bardzo chillująca tematyką swoich tekstów, stawiając na niebanalny groove.

    Wszystko to podane na laidbackowo-jazzowym podkładzie od samego K-Defa. Producent rodem z New Jersey postanowił sięgnąć po sample z klasycznej już frazy Phife Dawga: „Now here’s a funky introduction of how nice I am”, dodając przy tym akordy fortepianu w połączeniu ze sprężystymi i „wyluzowanymi” bębnami. Singiel miał promować debiutancki album nazwany po prostu „World Renown”, jednak materiał został wstrzymany przez wytwórnię Warner Brothers. Nie pomogła dość dobra nota (3,5/5) jaką duet otrzymał od prestiżowego magazynu The Source.

    Mówiło się o ponownym wytłoczeniu ścieżek zarejestrowanych na album, jednak do tej pory los wydania albumu stoi pod znakiem zapytania. Strona B singla oferuje słuchaczom remix autorstwa S.I.D.-a, zachowujący oryginalny refren. Są jeszcze instrumentale obu wersji oraz acapella.

    Discogs: World Renown – How Nice I AM 12″

    Poniżej znajdziecie teledysk nagrany do „How Nice I AM”.

    Tracklista

    Strona A

    How Nice I Am (Radio Edit)
    How Nice I Am (Album Instrumental)
    How Nice I Am (A Cappella)

    Strona B

    How Nice I Am (S.I.D. Remix) Remix The S.I.D. Productions
    How Nice I Am (S.I.D. Instrumental) Remix The S.I.D. Productions
    How Nice I Am (Dramapella)

  • Lost and found: Concrete Click – Lyrical Terrorism (The EP)

    Lost and found: Concrete Click – Lyrical Terrorism (The EP)

    1–2 minut

    Dzisiaj startuje w serwisie nowa seria artykułów pod nazwą „Lost and found”. Pomysłodawcą tej kategorii jest Marcin Dąbrowski, znany z prowadzenia bloga Remix Wolę, który tym samym dołącza do grona redaktorów strony. W tym miejscu oddaje już głos świeżo upieczonemu członkowi U Call That Love.

    Cykl którym postanowiłem się zająć będzie dotyczył artystów, którzy na swoim koncie zarejestrowali jedynie pojedyncze nagrania w postaci singli i EP-ek, po czym postanowili w wyniku wyjątkowych okoliczności, bądź z własnej woli wycofać się z rynku muzycznego.

    W pierwszej odsłonie chciałbym przybliżyć Wam sylwetkę grupy Concrete Click reprezentującej bostoński underground. Skład tworzyli dwaj raperzy Killa Tactics oraz Dagger aka The Dreaded, którzy w roku 1995 nakładem niezależnego labelu Lifeline wydali EP-kę zatytułowaną „Lyrical Terrorism (The EP)”.

    Produkcją wszystkich dziesięciu utworów zajął się Dialek, dostarczając ciężkie, aczkolwiek melodyjne i bujające podkłady, okraszone mocny basem. Treściwa i zwięzła warstwa liryczna osadzona przede wszystkim w realiach ulicznych stanowi znak rozpoznawczy obu Emcees. Wielka szkoda, że płyta przeszła bez większego echa, gdyż przy odpowiedniej promocji takie nagrania jak „Keep It Street” czy „Where At You” z powodzeniem mógłby stać się ulicznymi hymnami ’95. Później grupa wydała jeszcze winylowy singiel „Keep It Street” / „Naive To The Fact” po czym słuch o niej zaginał. Sprawiedliwości nie ma, niestety.

    Discogs: Concrete Click„Lyrical Terrorism EP (The EP)”

    Poniżej zamieszczam teledysk nagrany przez grupę do singla „Keep It Street”.

    Aktualizacja: Dzięki reedycji wydawnictwa nakładem niemieckiego Smoke On Records pełen materiał trafił też na serwisy streamingowe.

    Tracklista

    1. Intro
    2. Gone With The Wind
    3. Where You At
    4. Naive
    5. Keep It Street
    6. Interlude
    7. Criminal
    8. Keep It Street (Remix)
    9. Can’t Get Enough
    10. Outro
Translate »