Wędrówka po Cook County: Vakill

Nieco ponad rok temu zapoczątkowałem na stronie serię artykułów pod nazwą „Wędrówka po Cook County”, skupiających się na przedstawianiu artystów hip hopowych rodem z Chicago. Do tej pory w ramach tej kategorii opublikowałem wpisy o ostatnich wydawnictwach płytowych Pugsa Atomza, The Gent$, Psalm One, Thaione’a Davisa, Qwela & Makera oraz Capitala D. W tym miejscu wypadałoby odkurzyć ścieżkę prowadzącą do Wietrznego Miasta i przyjrzeć się kolejnym postaciom z chicagowskiej sceny hip hopowej. Tym razem wybierzemy się w podróż na południe Chi-Town, skąd wywodzi się jeden z weteranów hip hopowych z tego regionu – Vakill. W pierwszej dekadzie lipca b.r. odbyła się premiera nowego albumu artysty – „Armor of God”, co przyczyniło się do umieszczenia jego w „Wędrówce po Cook County”.

Bohater niniejszego artykułu już od najmłodszych lat czynnie udzielał się w poszczególnych elementach hip hopu. Początkowo poznawał tę kulturę jako bboy, następnie przerzucił się na graffiti, zostając przy okazji zdolnym writerem. W 1991 roku mieszkaniec Chicago poznał Eda Zamudio, później znanego jako Panik. Mając oparcie w nowo poznanym przyjacielu oraz zyskując przy tym młodego producenta, Vakill postawił na rap. Jakiś czas później, wraz z Panikiem oraz dwiema innymi osobami – Memo i PNS’em – założył kolektyw Molemen, który dzisiaj jest uważany za jedno z najważniejszych chicagowskich crew oraz istotny label na hip hopowej mapie Cook County.

Oficjalny debiut fonograficzny artysty przypadł na 1995 rok. Wydane przez Molemen „Who’s Affraid?” ukazało się co prawda tylko na kasecie, jednak nie przeszkodziło to Vakillowi na dotarcie do szerszego grona odbiorców oraz uzyskania lokalnego szacunku. Emcee dał się poznać jako prawdziwy liryczny morderca, którego atutami są przede wszystkim agresywne punchline’y i mądrze budowane zwrotki. Umiejętności rapera zostały docenione również przez innych artystów hip hopowych, czego dowodem jest choćby singiel „Keep the Frame” nagrany wespół z legendarnym Perceem P i Rhymefestem. Po udanym rozpoczęciu kariery muzycznej, obywatel Chi-Town poszedł za ciosem, przygotowując w następnych latach kilka singli oraz udzielając się na wydawnictwach płytowych Molemen. Dorobek muzyczny Vakilla został zebrany na kompilacji „Kill 'Em All” (2001), stanowiącej wstęp do oficjalnego debiutanckiego LP artysty, wyczekiwanego przez wielu fanów klasycznego hip hopu.

Wydany w 2003 roku debiutancki materiał rapera „The Darkest Cloud” przyniósł nagrania stanowiące kwintesencję stylu członka Molemen – mocne, przemyślane wersy, rozbudowane punchline’y, drobiazgowo przygotowane storytellingi. Singlowe utwory „End of Days”, „Sickplicity”, „The Creed”, czy też kapitalna opowieść „Sweetest Way To Die” udowodniły, że warto było czekać na ten materiał, a Vakill zasługuje na miano rasowego Emcee z krwi i kości. Trzy lata po premierze pierwszej płyty ukazało się kolejne wydawnictwo rapera – „Worst Fears Confirmed”. Longplay także spotkał się z przychylnym przyjęciem przez opinię publiczną oraz media. Po tym czasie nieco ucichło o tym utalentowanym artyście, który kazał czekać na swój trzeci krążek aż do połowy 2011 roku.

Pierwsze wzmianki o „Armor of God” pojawiły się w kwietniu tego roku. W opublikowanej informacji prasowej raper, jak i Molemen zapewniali o korzennym brzmieniu nadchodzącego projektu. Początkowo płyta miała ujrzeć światło dzienne pod koniec maja 2011 roku lecz wskutek nieprzewidzianych przeciwności, ukazanie się materiału zostało przesunięte na 5 lipca. W oczekiwaniu na całość projektu, Molemen przekazywał muzykę z „Armor of God”. Wraz z ukazywaniem się singli oraz tzw. controlled leaków można było przekonać się o prawdziwości stwierdzenia o zawartości LP. Vakill nic nie stracił ze swojego stylu, wgniatając swoim flow kiepskich raperów w asfalt. Warstwa liryczna albumu stoi na wysokim poziomie, nieosiągalnym dla wielu innych artystów. Produkcja longplaya także nie odbiega poziomem od tekstów artysty. W końcu Panik i Jake One wspomagani przez Bluntologista, Joe Blowa i Memo nie mogli dać plamy. Gościnnie na wydawnictwie płytowym pojawiają się także Vizion, Astonish, Crooked I, Rhymefest, Juice i Nino Bless, uzupełniając Vakilla w trzech nagraniach.

Poniżej wypowiedź Vakilla dotycząca powstawania albumu oraz współpracy ze swoim wieloletnim przyjacielem, Panikiem:

This album was a labor of hard work and love for music and I hope our listeners hear that. In between working on this project we went through a lot of trials and tribulations, personally and musically, all of which really shaped this album. We had one common goal in crafting this album and that was making a quality LP; and we did that.

W związku z tym, iż premiera „Armor of God” była kilkakrotnie przesuwana w czasie, doczekaliśmy się sporej liczby singli promujących ostatnie wydawnictwo płytowe Vakilla. Do czterech utworów – „I Came for U”, „Armor of God”, „Endless Road” z gościnnym udziałem Viziona oraz „Appetite To Kill” (bonusowy track niezawarty na longplayu) powstały teledyski, które możecie obejrzeć poniżej.

Tracklista

1. Intro
2. Hi Ate Us (prod. Panik)
3. Armor of God (prod. Jake One)
4. Mean Mug Muzik (prod. Panik)
5. Sick Cinema (prod. Panik)
6. Heavy (prod. Panik)
7. Endless Road feat. Vizion (prod. Bluntologist)
8. The Apology (prod. Joe Blow)
9. Wild Wild (prod. Bluntologist)
10. Beast Ballad feat. Crooked I, Rhymefest, Juice & Nino Bless (prod. Panik)
11. NWA (prod. Panik)
12. You Don’t Know feat. Astonish (prod. Panik)
13. I Came for U (prod. Panik)
14. Armorgeddon (prod. Jake One)
15. A Lynched Legacy (prod. Memo)
16. Bi-Polar (prod. Panik)
17. Proof (prod. Jake One)