Bumpy Knuckles & Statik Selektah - Lyrical WorkoutW pierwszej połowie 2011 roku ukazało się całkiem sporo wydawnictw płytowych autorstwa weteranów hip hopowych. Materiały przygotowane przez leciwych artystów ze zmiennym szczęściem zostały odebrane przez dzisiejszych słuchaczy i scenę muzyczną. Jednym udało się trafić do odbiorców, inni zupełnie nie trafili w gusta odbiorców. Do najważniejszych tegorocznych longplayów starych rapowych wyjadaczy można zaliczyć m.in. „Riches, Roy­alty & Respect” Kool G Rapa, „A Face In The Crowd” Edo. G, „Still On The Hustle” Neeka The Exotica & Large Professora, „Hot Sauce Committee Pt. 2” Beastie Boys, „The Book of David” DJ’a Quika, czy też „Shaolin vs. Wu-Tang” Raekwona (solowe wydawnictwa członków Hieroglyphics należy włożyć do innej kategorii). Obok tych wszystkich postaci znajdzie się także miejsce dla jednego z najbardziej niedocenianych raperów w historii – Bumpy Knucklesa (aka Freddie Foxxx), który wraz z uznanym beatmakerem, Statikiem Selektah wypuścił w czerwcu b.r. płytę zatytułowaną „Lyrical Workout”.

Dlaczego Bumpy Knuckles jest niespełnionym artystą? Odpowiedzi na to pytanie należy szukać u progu jego kariery muzycznej, a więc pod koniec lat 80.tych XX wieku. Nowojorski raper oficjalnie zadebiutował na scenie hip hopowej w ramach grupy Supreme Force. Wydany w 1986 roku singiel „You Gotta Come Out Fresh” przyniósł lokalne uznanie i stanowił dobry prognostyk do dalszego rozwoju kariery Freddiego Foxxxa. Po ukazaniu się 12″, James Campbell postanowił postawić na solową działalność artystyczną, co jak się okazało się później, było początkiem zawirowań i problemów w jego życiu.

Jeszcze w 1986 roku Bumpy Knuckles otrzymał propozycję nagrania albumu od producenta Erica B., poszukującego w tamtym okresie młodego rapera, z którym mógłby założyć duet. Freddie Foxxx jednak nie skorzystał z oferty beatmakera, czym się Eric B. zbytnio nie przejął, gdyż w ten sposób wybrał na swojego partnera Rakima. Jak potoczyły się dalsze losy tego kolektywu – wszyscy wiemy. Natomiast Bumpy Knuckles nie został z niczym, ponieważ zrealizował materiał na debiutancką płytę „Freddie Foxxx Is Here” (przy wydatnej pomocy ww. Erica B., który w pełni wyprodukował longplay. Niestety album nie doczekał się przychylnych opinii recenzentów, co nie przeszkodziło młodemu raperowi kontynuacji jego działalności w Nowym Jorku.

W krótkim czasie powstał cały materiał na drugie LP Bumpy’ego Knucklesa„Crazy Like a Foxxx”. W przededniu oddania płyty do tłoczni, znany z porywczego charakteru artysta postanowił wypróbować swoją znajomość sztuk walki w siedzibie wydawcy – MCA Records, co oczywiście spotkało się z niedopuszczeniem wydawnictwa na rynek płytowy. Ponadto, szefowie wytwórni płytowej postarali się aby ten incydent odbił się szerokim echem w branży muzycznej, przez co nowojorski Emcee został pozbawiony możliwości wydania albumu w oficjalnym obiegu przez kolejnych 11 lat.

W zaistniałej sytuacji, Freddie Foxxx mógł jedynie działać w głębokim undergroundzie, udzielając się gościnnie na produkcjach innych artystów. Raper długo czekał na swoją szansę, aż w końcu za sprawą udziału na klasycznym projekcie Gang Starr„Moment of Truth” (1998 rok), zza chmur wyjrzało słońce. Scena hip hopowa doceniła zwrotkę Bumpy’ego Knucklesa w singlu „The Militia”, otwierając przy tym furtkę do wydania kolejnego longplaya artysty, na którego najbardziej czekał on sam. „Industry Shakedown” (KJAC Music/Landspeed Records) przyniosło obraz najbardziej zirytowanego i sfrustrowanego rapera końca poprzedniego stulecia w Stanach Zjednoczonych. Na swoim LP nowojorczyk skupił się głównie na pokazaniu swojego gniewu, rozgoryczenia i niesprawiedliwości, narastających w nim przez ponad 10 lat. Udowodnił przy tym swoje nieprzeciętne możliwości, co nie uszło uwadze dziennikarzy muzycznych i kolegów po fachu. W następnych latach Emcee miał już znaczniej łatwiej, dzięki czemu wydał kolejne solowe materiały: „The Konexion” (2003), „Street Triumph Mixxxtape” (2006) oraz prawie 20 lat od nagrania „Crazy Like a Foxxx” (2008).

Bumpy Knuckles (aka Freddie Foxxx) i Statik Selektah ze wspólnym albumemJak pokazuje biografia Bumpy Knuckles nie miał łatwego życia na scenie hip hopowej. Pomimo wszelkich niepowodzeń, trudności i rozczarowań nigdy nie porzucił rapu, wykazując się nie raz ogromną determinacją w swoich działaniach. Warto też zwrócić uwagę na to, iż klasę artysty doceniło wielu znamienitych beatmakerów – The Alchemist, DJ Premier, Diamond D, Pete Rock, Clark Kent. Do tych producentów dołączył też Statik Selektah, w pełni odpowiadający za warstwę muzyczną „Lyrical Workout”.

Wydany 14 czerwca 2011 roku wspólny projekt hip hopowego weterana z jednym z najaktywniejszych współczesnych beatmakerów jest przeznaczony dla wielbicieli klasycznego hip hopu. [pullquote]Bumpy Knuckles nic nie stracił ze swoich umiejętności, dysponując – jak zwykle w jego przypadku – arsenałem jadowitych i mocnych wersów. [/pullquote]Oczywiście, słuchacze dzisiejszego mainstreamu, czy fani ugrzecznionego, plastikowego rapu zapewne nie docenią kunsztu nowojorczyka, jednak pewnikiem jest to, że Emcee na pewno nie będzie się tym przejmował. Jedynie instrumentale wyprodukowane przez Statika Selektah stanowią pomost łączący teksty Bumpy Knucklesa z dzisiejszymi realiami hip hopu. Z drugiej strony, trzeba pamiętać o tym, że taki rodzaj hip hopu jest coraz bardziej pomijany w branży muzycznej, przez co nie ma nawet mowy o dotarciu do większego grona odbiorców. Liczyli się z tym również twórcy płyty, poprzestając na wypuszczeniu materiału wyłącznie w formie digital pod szyldem Showoff Records/Krupt Mob.

„Lyrical Workout” zawiera tylko jeden gościnny występ, który akurat znalazł się na singlu promującym niniejsze wydawnictwo płytowe. Tytułowy utwór z udziałem Noreagi możecie odsłuchać i pobrać poniżej. Na koniec tylko dodam, że Bumpy Knuckles na pewno nie powiedział jeszcze ostatniego słowa i prędzej, czy później usłyszymy o nim.

UPDATE: Rok po premierze „Lyrical Workout” ukazała się fizyczna wersja tego wydawnictwa. Tytuł płyty zmieniono na „Ambition”, dorzucono kilka nowych tracków, a następnie całość wypuszczono nakładem Gracie Productions na płytach kompaktowych i winylowych.

Tracklista

  1. Still Got It
  2. Animalistic
  3. Lyrical Workout feat. Noreaga
  4. Beats On’em
  5. Not What I Say
  6. Don’t Do Fake
  7. Blast Yourself
  8. Beat It Up
  9. Pen Game
  10. Who Did The Beat?!
  11. Rock Solid
  12. Ambition
  13. For You
  14. The Grand Finale