Rap po godzinach #5

Rap po godzinach to cykl artykułów, które prezentują rozmaitości hip hopowe, mniej lub bardziej związane z tą kulturą. 4 października ub.r. opublikowałem na U Call That Love wpis dotyczący konkursu muzycznego o wdzięcznej nazwie „Hip Hop o Katyniu”. Zważywszy na medialny rozgłos tej inicjatywy postanowiłem przyjrzeć się podsumowaniu przedsięwzięcia europosła Marka Migalskiego.

Konkurs ogłoszono na początku września. Jak przekonywał wówczas na swoim blogu Migalski, chciał, aby projekt m.in. pokazał, jak wieloma środkami i sposobami można uczcić pamięć tragicznie zmarłych. – Zależy mi, aby tematyka konkursu tworzyła klamrę splatającą tragiczne wydarzenia sprzed 70 lat z nie mniej tragicznym losem osób poległych w katastrofie smoleńskiej z 10 kwietnia 2010 r. – deklarował europoseł.

Do konkursu młodzi raperzy zgłosili 33 utwory. Oceniali je dyrektor Muzeum Powstania Warszawskiego Jan Ołdakowski i przedstawiciele hiphopowych projektów Zjednoczony Ursynów oraz Bzzzt Sound. Za najlepszy utwór uznali „Brat traci brata” rapera o pseudonimie Klepson, wyróżnili też osiem innych. Nagrodę „publiczności” otrzymała grupa TDW z utworem „Tego nie da się zapomnieć…”, który cieszył się największym zainteresowaniem internautów.

14 listopada w katowickim klubie Oko Miasta odbył się koncert, który był uroczystym zakończeniem konkursu „Hip-hop o Katyniu”. Podczas koncertu miało miejsce wręczenie nagród oraz występ laureatów i uczestników konkursu. Uczestnicy otrzymali z rąk dra Marka Migalskiego „bilet do Brukseli”, który jest symboliczny zaproszeniem na wycieczkę do stolicy UE oraz gadżety i upominki ufundowane przez portal Andergrand.pl.

W niedzielę (14 listopada 2010 roku – przyp. red.) Migalski mówił, że dane młodym ludziom możliwości i narzędzia poskutkowały ich własnymi opowieściami o tym, co przeżyli 10 kwietnia i jak odbierają najbardziej dramatyczne momenty polskiej historii. – Okazuje się, że o tragediach narodowych można mówić nie tylko w poematach czy symfoniach, ale również w rapie, hip hopie – formułach, które są dla nich bliskie – powiedział Migalski.

Widać, że tam są zarówno emocje, jak i – jak mnie zapewniali jurorzy – bardzo przemyślany warsztat. Jeden z kawałków, mój ulubiony, ma podkład z „Polskich dróg”, co powoduje, że nagle odnajdujemy się w tych historiach, jak odnajdywali się nasi ojcowie czy dziadowie. Okazuje się, że jesteśmy takimi samymi Polakami, stojącymi przed takimi samymi dylematami – czy się ześwinić czy nie, czy walczyć czy się poddać – ocenił europoseł.

Do wystąpienia w niedzielnym koncercie Migalski zaprosił laureatów i uczestników konkursu. Ich występy uzupełnili przedstawiciele składów, którzy uczestniczyli w pracach jury. Wszystkich laureatów europoseł zaprosił na wycieczkę do Brukseli. W pierwszą rocznicę katastrofy smoleńskiej zamierza też dołączyć do „jednej z ważniejszych polskich gazet” płytę z pokłosiem konkursu.

Źródło: informacje prasowe, hiphopokatyniu.pl, Onet.pl, TVN24.pl, polskieradio.pl

Komentarz redakcji: „Hip Hop o Katyniu” należy rozpatrywać z dwóch stron – artystycznej i medialnej. Umówmy się – żadnego z nadesłanych utworów do konkursu nie można określić mianem hip hopowego. Owszem, mają elementy rapu, ale nic ponadto. Uczestnicy, którzy stanęli w szranki i konkury o miano młodego patriotycznego męczennika narodu, nie posiadają żadnego warsztatu, umiejętności, ani czegokolwiek, co warto wyróżnić. Przedstawiciele polskiej kultury hip hopowej mogą poczuć się sfrustrowani tym, że takich „młodych artystów” określa się mianem „hip hopowych”. Jeżeli przyszłe plany Migalskiego zostaną zrealizowane – dołączenie do „jednej z ważniejszych polskich gazet” płyty z pokłosiem konkursu – to będzie jeszcze zabawniej.

W Polsce kultura hip hopowa jeszcze nigdy nie doczekała się rzetelnej prasy i na dłuższą metę rodzime mass media nie traktowały właściwie polskiego rapu. Jednak, gdy mamy do czynienia z przedsięwzięciem, za którym stoi znany polityk, to jest zupełnie inaczej. Informacje o projekcie pojawiły się na stronach największych polskich dzienników, rozgłośni radiowych i telewizji. Niemal wszędzie zostały umieszczone wzmianki tej samej treści, bez ani jednego obiektywnego komentarza do całej sprawy. Wygląda na to, że dziennikarze przyklasnęli idei Migalskiego, zupełnie nie przejmując się mizernym poziomem prezentowanym przez uczestników konkursu. Jednak, mniejsza o artyzm młodych twórców. Przecież chodzi o kolejne modły nad Smoleńskiem, bo to najważniejsza sprawa dotycząca polskiej młodzieży. Na koniec można jeszcze dodać, że 10 lat po wydaniu przez Fenomen albumu „Efekt”, nadal w życiu codziennym obowiązuje tekst „Sensacji”. Natomiast adekwatny komentarz o Smoleńsku został zawarty na stronie Smoleńsk – czyja to wina??.