U Call That Love

Pragmatycznie o hip hopie i muzyce instrumentalnej

Tag: ill bill

  • Cotygodniowy przegląd informacyjny #47

    Cotygodniowy przegląd informacyjny #47

    6–9 minut

    Już coraz mniej czasu pozostało do zakończenia roku. Z każdym dniem powoli wzrasta gorączka przedświąteczna udzielająca się wielu ludziom. Branża muzyczna również szykuje się do nadchodzącego okresu, co oznacza wzmożony ruch w interesie. Przed Bożym Narodzeniem czekają nas premiery masy winylowych edycji różnych wydawnictw (Blue Sku Black Death, Damu the Fudgemunka, DertBeatsa, DJ’a Nu-Marka i innych) oraz kilku premierowych albumów. W tym gronie należy wyróżnić „7 Days Of Funk” Dam-Funka & Snoop Dogga, „Rock Konducta Part One” Madliba, „Marci Beaucoup” Roca Marciano i „Victim of a Modern Age” Jamalla Bufforda (aka Buff1). Zanim skupimy się w serwisie na tych materiałach, proponuję zapoznać się z kolejnym wydaniem przeglądu informacyjnego, w którym nie zabraknie świeżych newsów, jak i wiadomości sprzed kilku(nastu) tygodni.

    25 listopada zadebiutowała pierwsza kompilacja przygotowana przez U Call That Love, „Sounds Across the Globe”. Wydawnictwo zawiera 23 nagrania autorstwa naszych dobrych przyjaciół z całego świata. Tracklista albumu obejmuje utwory m.in. The Audible Doctora, King I Divine’a, Parallel Thought, Moodsa i Concepta. Projekt otwiera działalność wydawniczą UCTL. Płyta dostępna do odsłuchu i pobrania na Bandcampie.

    17 grudnia odbędzie się premiera wspólnego materiału Seana Price’a & M-Phazesa, „Land of the Crooks”. Na całość płyty składają się utwory wokalne oraz instrumentalne, wśród których pojawi się też remix Small Professora i „Crookapella”. Wydawnictwo zapowiada singiel „Dump In The Gut”. Za pośrednictwem The Drum Broker ukaże się też paczka „Drums For Crooks” z elementami przeznaczonymi producentom. Fat Beats Records uruchomiło też przedsprzedaż płyt kompaktowych „Highway Robbery” / „Land Of The Crooks” (pierwszy materiał pochodzi od Small Professora & Guilty Simpsona).

    Wśród wielu artystów współpracujących z Mello Music Group znajdziemy przedstawiciela Filadelfii, Has-Lo. W 2011 roku ukazały się jego dwa projekty – „In Case I Don’t Make It” i „Conversation B”. W tym roku wykonawca wypuścił wersję deluxe „The Undisputed” oraz kilka singli. W tym tygodniu ukazał się utwór „Exhale”. Nagranie wyprodukowane przez Culture I wraz z dołączonym instrumentalem można pobrać na Bandcampie.

    W pierwszej połowie roku ukazała się dobrze przyjęta płyta ILL Billa, „The Grimy Awards”. Po tym wydawnictwie artysta nie zamierza spuszczać z tonu i już zapowiedział swój kolejny projekt. „Howie Made Me Do It 3” zapowiada krótki singiel „Ricky Kasso”. Utwór podany w charakterystycznym stylu dla założyciela Uncle Howie Records można bezpłatnie pobrać z Bandcampa.

    Cascade Records nie ustaje w wypuszczaniu nowych materiałów. Po wydaniu płyt Zo aka La chauve-sourisa („Mississip’hip [LP]”) i Kae („Five Parts of the Soul”) francuski label opublikował wspólne wydawnictwo Amina Payne’a & Ben Bada Booma. „Collision” zawiera 9 tracków, które nie odstają poziomem od pozostałych nagrań wydawanych przez tę wytwórnię płytową. Projekt trafił do sprzedaży w wersji elektronicznej i fizycznej (płyty winylowe).

    Nie da się ukryć, że korzystanie z różnego rodzaju używek wielokrotnie przewija się wśród hip hopowych nagrań – często między wierszami, a czasem jako zupełnie samodzielne tematy utworów. Niektórzy z raperów nie ukrywają znacznej roli, jaką w ich codzienności odgrywa… czarna kawa. Choć sam nie jestem miłośnikiem tego specyfiku, polecam obejrzenie klipu Mnsr Fritesa „I Drink Coffee”. Utwór w formacie elektronicznym można pobrać z Bandcampa artysty.

    Francja wykształciła potężną scenę hip hopową, obfitującą w wielu utalentowanych producentów, którzy często goszczą na łamach naszego serwisu. Kolejnym beatmakerem godnym uwagi jest bez wątpienia Cleam Beat’z. 7 października trafił do obiegu jego nowy album, „Itineraire”. Wydawnictwo promuje singiel „S.T.N.B.”, z gościnnym udziałem RacecaRa, do którego nakręcono również teledysk. Oprócz niego gościnnie na płycie Francuza udzieliło się wielu innych, w tym Pepso Stavinsky, Remo i Le Bon Nob.

    Slice-Of-Spice co i rusz udowadnia, iż zasługuje na uwagę każdego słuchacza, bacznie śledzącego rozwój undergroundowego hip hopu. Na początku tej jesieni swoją premierę miał utwór „Frequencies”, promujący wspólną EP-kę Audesseya (znanego choćby z formacji Soundsci) i Cata Called Fritz, „Beats Per Minute”. Utwór można w pełni za darmo pobrać z Soundclouda oraz przy okazji rzucić okiem na videoclip powstały do tego tracka.

    Bezgraniczna miłość i oddanie kulturze hip hopowej to chyba jeden z najczęściej pojawiających się motywów w utworach tego gatunku. Obserwując perypetie typowo mainstreamowych wykonawców, coraz więcej osób łapie się za głowę i z nostalgią wspomina albumy i wydarzenia sprzed kilku, kilkunastu czy kilkudziesięciu lat. Kolejną ze swoistych peanów na cześć hip hopu jest „Salute To The Breaks” LDontheCuta, będący jednocześnie trzecim singlem z nadchodzącego albumu „Patienty Anxious”. Producenta wsparł swoim wokalem, znany ze swoich freestyle’owych poczynań, Supernatural. Utwór można odsłuchać, jak i pobrać, za pośrednictwem Soundclouda.

    Cult Classic Records regularnie zasypuje nas nowymi wydawnictwami. Tylko na przestrzeni sierpnia i września CCR wypuściło 7 projektów różnych twórców. Jednym z nich jest album „Risky Times” Suplingtona. Debiutancka płyta artysty znanego m.in. z kompilacji „Friends and Family” trzyma dobry poziom. Materiał dostępny do darmowego pobrania za pośrednictwem Bandcampa. Oficyna wydawnicza prowadzona przez Boba42jh i Thomasa Prime’a należy do ścisłej czołówki platform skupiających się na promocji instrumentalnego hip hopu i brzmień pochodnych.

    Zastanawialiście się kiedyś, co porabia Chi-Ali, niegdyś członek legendarnego kolektywu Native Tongues? Pewien czas temu pojawiła się odpowiedź na to pytanie w postaci street singla sygnowanego przez inną postać ze światka rapowych weteranów, G-Roda. Przedstawiciel Bronksu sięgnął po dość oszczędny w kompozycji podkład, który w połączeniu z braggadocio Aliego może pretendować do miana undergroundowego hymnu. Utwór dostępny na Soundcloudzie

    Raper pochodzący z Brooklynu, Ka, przyzwyczaił sympatyków swojej twórczości do nieustannego wypuszczania teledysków. Artysta nakręcił klipy do każdego z utworów znajdujących się na ubiegłorocznej płycie „Grief Pedigree”. Wydany w lipcu b.r. follow-up do tej produkcji – „The Night’s Gambit” – zapewne też doczeka się obrazów do wszystkich nagrań z tracklisty LP. Jednym z dotychczas opublikowanych obrazów promujących tegoroczne LP nowojorskiego wykonawcy jest klip do „Jungle”. Charakterystyczny klimat utworu oraz teledysku to znaki rozpoznawcze tego wykonawcy. Więcej o nowojorskim twórcy przeczytacie we wcześniejszym artykule na UCTL.

    The Find Magazine często współpracuje z różnymi ludźmi przedstawiając nowe wydawnictwa i projekty. TFM jest przy tym znane z publikowania świetnych miksów i podcastów na Mixcloudzie. Jeden z nich ukazał się we wrześniu. Subsoniq Radio dowodzone przez K-Murdocka przeprowadziło długą audycję dedykowaną Redefinition Records. W trakcie tego programu dyskutowano o bieżącej działalności REDEF oraz planach tej wytwórni płytowej na następne miesiące. Zapis całej audycji znajdziecie na Mixcloudzie The Find Magazine.

    We wrześniu odbyła się premiera nowego wydawnictwa jedynego w swoim rodzaju artysty hip hopowego – J-Zone’a. Płyta zatytułowana „Peter Pan Syndrome” spotkała się z zainteresowaniem sympatyków niezależnego rapu. Wykonawca z Queens jest najwyraźniej zadowolony z odbiorem albumu, gdyż postanowił on dorzucić teledysk promujący LP. Videoclip nakręcono do singla o magicznym tytule „Gadget Ho”.

    Decon Records stanowi dobrą markę w kategorii wśród hip hopowych wytwórni płytowych. 15 października trafił do sprzedaży nowy materiał Boldy Jamesa. Raper związany z Detroit wydał album wyprodukowany w całości przez The Alchemista – „My 1st Chemistry Set”. Singlami zapowiadającym projekt wybrano utwory „Moochie” i „Reform School” z udziałem Earla Sweatshirta, Da$ha & Domo Genesisa. Pierwszy z tych tracków doczekał się też videoclipu. W pozostałych nagraniach na tym LP pojawili się gościnnie m.in. Action Bronson i Freeway.

    Australijski producent Ta-ku wraz z kolejnymi wydawnictwami dociera do coraz większej liczby odbiorców. Kilka miesięcy temu beatmaker zapowiedział wydanie nowej EP-ki – „Songs To Break Up To”. Wydawnictwo promowane singlem „I Miss You” w końcu trafiło do obiegu dzięki współpracy twórcy z wytwórnią płytową HW&W Recordings. Projekt zawiera 10 tracków, w tym bonus w postaci nagrania z Ebrahimem, które stoją na wysokim poziomie.

    Francuski beatmaker Terem przygotował nowy projekt. Artysta znany wcześniej z solowych płyt („Straight From The Soul”, „Here and Now”, „A Taste of Blues”) czy współpracy z różnymi wykonawcami (Melodiq, The ParanormL, Sene, Braille, Soulstice, J Sands i pozostali) zaprezentował beat tape zawierający 10 tracków – „Emotion is the Key”. Wydawnictwo dostępne do bezpłatnego pobrania na Bandcampie.

    Wczesną jesienią Laid Back Radio przedstawiło singiel ClassicBeatza. Amerykański producent pochodzący z Florydy wypuścił utwór „The Boom Bap” nagrany wespół z Fresh Dailym & Black Spade’em. Producent prowadzący działalność wydawniczą od kilku lat zapowiadał w ten sposób nowy album zatytułowany „Rumors of Royalty”. Premiera płyty odbyła się 28 października. Jeżeli jesteście sympatykami wędrówek muzycznych po szeregu różnych gatunkach i nurtach, to z pewnością szybko docenicie ten materiał.

    W maju b.r. ukazał się wspólny projekt Gene’a the Southern Childa i Parallel Thought, „Artillery Splurgin’”. Wydawnictwo jest follow-upem do ubiegłorocznego projektu tych twórców, „A Ride With The Southern Child”. Jednym z singli promujących album wybrano „Gangsta Shit” z udziałem Bentleya. Do tego tracka dorzucono również adekwatny do utworu teledysk. Artykuł o „Artillery Splurgin’” znajdziecie w naszym serwisie.

    Pod koniec lipca b.r. artysta zamieszkały w Kalifornii, Ivan Ives, zapowiedział wydanie nowego albumu zatytułowanego „Stranger”. Wykonawca o rosyjskich korzeniach powrócił po kilku latach z płytą ostatecznie wydaną 24 września. Tracklista wydawnictwa obejmuje nagrania powstałe przy udziale m.in. RJD2, Aarona Marsha, Blueprinta, Aarona Livingstona i Grega Porna. Oprócz wersji elektronicznej materiału można również nabyć limitowaną edycję płyt kompaktowych. Wydawnictwo dostępne na Bandcampie.

  • 20 wyróżnionych płyt po pierwszym półroczu 2013 – część I

    20 wyróżnionych płyt po pierwszym półroczu 2013 – część I

    9–13 minut

    Pierwsze półrocze roku już za nami i pora na podsumowanie minionych miesięcy w branży muzycznej, w których działo się całkiem sporo. Zestawienie produkcji wydanych w trakcie poprzednich dwóch kwartałach można przeprowadzić według dowolnego klucza, przyznając kolejne miejsca wybranym przez siebie wydawnictwom. Przygotowując artykuł przedstawiający wybrane albumy opublikowane przez artystów do końca czerwca b.r. zrezygnowałem z nadania publikacji wyścigu po „naj”, wyróżniając po prostu dane pozycje wydawnicze. W mini-serii „20 wyróżnionych płyt po pierwszym półroczu 2013” poznacie wartościowe longplaye z różnych zakątków globu. W pierwszej części rankingu znajdziecie materiały DJ’a Daya, Run The Jewels, Epidemic, R.A. The Rugged Mana, K-Defa, Ill Billa, @Peace, Gene’a The Southern Childa & Parallel Thought, Quasimoto oraz Erika Lau.

    DJ Day – „Land Of 1000 Chances” (Piecelock 70)

    Instrumentalne wydawnictwa mają się coraz lepiej na całym świecie i nic nie wskazuje na to, aby cokolwiek zmieniło się w tej materii. Wręcz przeciwnie – dzięki takim płytom, jak „Land Of 1000 Chances” więcej odbiorców powinni docenić ten nurt muzyczny. Doświadczony amerykański twórca wypuścił perfekcyjnie wręcz zrealizowany longplay. Artysta rodem z Palm Springs przekazał na tym wydawnictwie cudowność i słoneczny klimat Kalifornii. Drobiazgowy wybór starych płyt do samplowania, nadanie utworom pogodnego i wciągającego charakteru, a także przemycenie ukradkiem emocji towarzyszących każdej kompozycji – wszystko to wyróżnia materiał DJ’a Daya na tle innych projektów. Wraz z kolejnymi trackami odbywamy podróż po uroczych zakątkach rodzinnych stron beatmakera. „VQ” i „Chinaski’s Theme”, „Boots In The Pool” czy też tytułowe nagranie pochodzące z LP znamionują o dużej klasie jego autora. W tym wszystkim można odczuć pewność i doświadczenie Kalifornijczyka pozwalające mu na swobodę i polot przy tworzeniu tracków.

    Już po jednokrotnym przesłuchaniu „Land Of 1000 Chances” można ulec jego naturalnemu pięknu. DJ Day zasłużył na gromkie brawa za stworzenie znakomitego muzycznego przewodnika po kalifornijskich krajobrazach. Przystępna forma płyty nie umknęła uwadze osób z różnych środowisk, co też wystawia jak najlepsze świadectwo temu materiałowi.

    Run The Jewels – „Run The Jewels” (Fool’s Gold Records)

    Branża muzyczna pamięta mnóstwo zaskakujących kooperacji różnych wykonawców, niekiedy przynoszących nową jakość na scenie. Kiedy w ub.r. Killer Mike rozpoczął współpracę z El-P raczej niewielu sympatyków ich twórczości spodziewała się aż tak zdumiewająco pozytywnych efektów. Po wydanym przed 15 miesiącami albumie „R.A.P. Music” tego pierwszego, w całości wyprodukowanym przez El Producto, duet poszedł o krok dalej powołując do życia formację Run The Jewels. Debiutancki longplay wydany przy współpracy z labelem Fool’s Gold Records należy do jednych z najbardziej progresywnych materiałów rapowych ostatnich miesięcy. Warstwa muzyczna autorstwa współzałożyciela Def Jux opierająca się na wszelkiego rodzaju wariacjach elektronicznych i syntetycznych potrafi zahipnotyzować odbiorcę już od pierwszych sekund otwierającego LP tytułowego utworu. Teksty poszczególnych nagrań na tym krótkim albumie nie raz rozkładają na łopatki, a swoiste apogeum przypada na zwrotkę El-P w „A Christmas Fucking Miracle”.

    W ub.r. wiele osób wątpiło w wymierne efekty współpracy pomiędzy artystami wywodzącymi się z tak odmiennych środowisk. Dzisiaj wszyscy malkontenci i niedowiarkowie powinni być wdzięczni duetowi za „Run The Jewels”, płytę utworzoną przez szaleńców z umysłami geniuszy.

    Epidemic – „Somethin’ For Tha Listeners” (Mic-Theory Records)

    W dzisiejszych czasach nietrudno o wykonawców, którzy szczycą się publikowaniem boom-bapowych nagrań. Problem w tym, że coraz częściej są to słowa rzucane na wiatr, gdyż współczesnym produkcjom zwyczajnie w świecie daleko do wydawnictw z lat 90.tych. Niektórzy jednak posiadają smykałkę do tworzenia muzyki w korzennym kształcie, tak jak amerykańska formacja Epidemic. Już na wcześniejszych płytach Hex One & Tek-nition pokazali niemały potencjał, a „Somethin’ For Tha Listeners” to najlepsze potwierdzenie ich kunsztu i wypracowanego warsztatu. Duet raperów wydał wcześniej dwa ciepło przyjęte longplaye – „Illin Spree” wyprodukowane przez 5th Elementa oraz „Monochrome Skies” z podkładami Jessego Jamesa. Trzecia płyta grupy przyniosła ich kooperację z kolejnym szerzej nieznanym producentem, Esco, stanowiąc najbardziej dopracowane wydawnictwo w działalności zespołu. Obaj Emcees zanotowali progres w stosunku do poprzednich projektów, doskonale odnajdując się na beatach w klasycznej formie dostarczonych przez beatmakera z Los Angeles.

    „Somethin’ For Tha Listeners” to nic innego jak produkcja z połowy lat 90.tych przeniesiona do współczesności. Epidemic udało się nadać swoim nagraniom własny charakter, nadając im kapitalny klimat.

    R.A. The Rugged Man – „Legends Never Die” (Nature Sounds)

    Niewielu raperów może poszczycić się legendarnym statusem, nie wydając przy tym dużej liczby płyt. Pierwszy na myśl przychodzi tutaj Percee P, natomiast drugi w kolejności ustawia się R.A. The Rugged Man. Artysta określany przez wiele lat mianem persona non grata w branży hip hopowej nie przywykł do częstego wydawania nowych projektów, ale mimo tego od dawna może poszczycić się dużą popularnością szczególnie w undergroundzie. Na premierę „Legends Never Die” trzeba było czekać kawał czasu, co zostało niejako wynagrodzone przez wychowanka Long Island za sprawą wartości artystycznej LP. Album nagrany dla Nature Sounds ujrzał światło dzienne pod koniec kwietnia, spotykając się z pozytywnym przyjęciem przez słuchaczy i media. Nowojorczyk nadal czaruje swoim genialnym flow i zaangażowanym podejściem do swojej twórczości. Dodatkowo liczni goście na longplayu (Talib Kweli, Krizz Kaliko, Masta Ace, Brother Ali, Tech N9ne, Hopsin, Vinnie Paz, Eamon, Sadat X) dopasowali się poziomem do gospodarza płyty oraz beatów dostarczonych przez m.in. Buckwilda, Ayatollaha, Apathy’ego, Marco Polo, Mr. Greena i C-Lance’a.

    Od wydania pierwszego albumu R.A. The Rugged Mana, „Die, Rugged Man, Die”, minęło 9 długich lat. Po tym czasie szalony Emcee powrócił z „Legends Never Die”, na którym udowadnia on, jak bardzo kocha hip hop. Należy też pamięta o tym, iż „Learn Truth” nagrane z Talibem Kwelim, to jeden z najważniejszych manifestów pierwszej połowy tego roku.

    K-Def – „One Man Band” (Redefinition Records)

    Wielu działających teraz producentów wypuszcza praktycznie non stop nowe utwory. Jednak nie zawsze idzie to w parze z umiejętnością tworzenia obszerniejszych wydawnictw stojących na wysokim poziomie. Doświadczony beatmaker z Brick City, K-Def, potrafi odnaleźć się zarówno na krótkich materiałach, jak i pełnych longplayach. „One Man Band” stanowi dowód jego producenckiego kunsztu. Od wypuszczenia przez tego artystę kompilacji „The Most Underrated” w połowie 2011 roku, otrzymaliśmy mnóstwo różnych projektów sygnowanych jego pseudonimem. Po wielu singlach i części archiwalnych singli przyszła kolej na wydany w marcu longplay, w którym wykonawca wcielił się w rolę jednoosobowej orkiestry, powalając na kolana doskonałym doborem sampli i pomysłami na nowe wersje uprzednio opublikowanych tracków. „Funky Fridays”, „Dark Soul”, „Touching Realness”, „Ghetto’s Groove” i „NJ Dodgers” można słuchać w zasadzie bez przerwy, podziwiając przy tym umiejętności tego producenta.

    Redefinition Records powinno być usatysfakcjonowane jakością nagrań na „One Man Band” oraz odbiorem albumu przez media i słuchaczy. Natomiast K-Def z pewnością jest zadowolony, że po okresie posuchy, doczekał należytego zainteresowania i docenienia ze strony opinii publicznej.

    ILL Bill – „The Grimy Awards” (Fat Beats Records)

    W pierwszej połowie roku odbyły się premiery kilku płyt uznanych artystów z przypisanych do hardcore’owej odmiany rapu. Nowym albumom Demigodz, Czarface czy Swollen Members poświęcono wiele miejsca, ale pod względem jakości nagrań pogodził ich wszystkich ILL Bill. Doświadczony nowojorski raper to niekwestionowana ikona gatunku, jeden z najbardziej wyrazistych i najlepszych artystów w tym nurcie. Nic więc dziwnego w tym, że przed wydaniem „The Grimy Awards” pojawiło się mnóstwo wzmianek o tym projekcie. Oczekiwania względem zawartości tego wydawnictwa wywindowano do wysokiego poziomu już po premierowym singlu („When I Die”) i ujawnieniu długiej listy wykonawców, którzy współpracowali z założycielem Uncle Howie Records przy powstaniu tego materiału. Obecność A-Traka, O.C., Jedi Mind Tricks, DJ’a Premiera, Pete Rocka, DJ’a Muggsa, Large Professora, czy El-P podziałała na wyobraźnię odbiorców, skutecznie pomagając przy promocji LP. Jak się jednak okazało, żaden z nich nie przyćmił gospodarza płyty pozostającego w wysokiej formie.

    ILL Bill w dalszym ciągu pokazuję klasę. Emcee związany z La Coka Nostrą udowodnił  na tegorocznym albumie, iż nadal posiada arsenał jadowitych wersów, nic nie robiąc sobie przy tym z poprawności politycznej (patrz: „Exploding Octopus”). „The Grimy Awards” wypadło nader interesująco i okazale, o czym warto pamiętać.

    @Peace – „Girl Songs” (Self-released)

    Przez długie lata Australia i Oceania na scenie hip hopowej była kojarzona głównie dzięki mieszkańcom najmniejszego kontynentu świata. Jednak w ostatnim czasie sytuacja uległa zmianie, gdyż przedstawiciele Kraju Kiwi przeszli do ofensywy. „Girl Songs” to jeden z przykładów jakości nagrań nowozelandzkich wykonawców. @Peace należy uznać za pewnego rodzaju supergrupę, gdyż w jej skład wchodzą osoby związane również z innymi projektami. Głównymi postaciami odpowiedzialnymi za kształt nagrań kolektywu są raper Tom Scott (należący również do Home Brew) i producent Christoph El Truento. Wraz z pomocą Lui Tuiasau, Dandruffa Dicky’ego i B.Haru stworzyli oni wydawnictwo o dość charakterystycznym posmaku. Już po zaprezentowaniu singli promujących longplay – „Cake” i „Flowers” – nietrudno było zauważyć postęp i większy polot Nowozelandczyków w porównaniu z debiutancką płytą „@Peace” z lipca 2011 roku. Historie zebrane na „Girl Songs” opowiadają o kobietach i relacjach damsko-męskich obecnych w życiu każdego przeciętnego człowieka na kuli ziemskiej. Uniwersalne wydawnictwo.

    @Peace udało się stworzyć doskonały album łączący rap z elementami R&B czy neo-soulu. Alternatywne brzmienie „Girl Songs” wypada w bardzo przekonujący sposób, przynosząc do tego niezrównany klimat tej produkcji.

    Gene The Southern Child & Parallel Thought – „Artillery Splurgin’” (Parallel Thought, Ltd.)

    Niektóre wydawnictwa nie są w pełni doceniane przez media i odbiorców, trafiając nie raz do szufladki z napisem „przespane płyty”. Często bywa tak, iż niejeden album przypisany do tej kategorii zawiera nad wyraz wartościową muzykę, jak w przypadku „Artillery Splurgin’”. Już przy pierwszym wspólnym albumie Gene’a The Southern Childa & Parallel Thought – „A Ride With The Southern Child”, widać było, iż raper z Alabamy oraz producenci ze Wschodniego Wybrzeża USA świetnie dogadują się ze sobą. Drugie wydawnictwo nagrane przez tych wykonawców stanowi kolejny dowód na kapitalną chemię panującą pomiędzy postaciami wywodzącymi się z dwóch różnych środowisk. Autorzy wydanego w maju b.r. albumu złożyli swoisty hołd gangsta rapowi z lat 80. i 90.tych, nadając swoim utworom mroczny charakter. Gene zanotował progres w stosunku do wcześniejszego materiału, aczkolwiek jego znakiem rozpoznawczym pozostał południowy akcent położony na dopasowane pod niego beaty. Z kolei Parallel Thought znowu pokazali swoją klasę, udowadniając, iż należą do wszechstronnych beatmakerów.

    Gangsta rap rozpatruje się obecnie przez pryzmat skończonej epoki w dziejach rapu, nieco już zapomnianej przez ludzi. Gene The Southern Child & Parallel Thought na swój sposób wskrzesili ducha tego nurtu, z tym, że dołożyli wiele autorskich elementów, czyniąc „Artillery Splurgin’” przystępnym w odbiorze nawet dla słuchaczy niesympatyzujących z gangsterskimi opowieściami.

    Quasimoto – „Yessir Whatever” (Stones Throw Records)

    2013 rok upływa pod znakiem powrotów tuzów hip hopowych sprzed lat. Większość z nich wywodzi się z niezależnych kręgów muzycznych, aczkolwiek obecnie należą do świetnie rozpoznawalnych twarzy w branży. W tym gronie na pewno znajdzie się miejsce dla Quasimoto, którego tegoroczny projekt „Yessir Whatever” spadł niczym przysłowiowa gwiazdka z nieba. Madlib wraz ze Stones Throw Records sprawili ogromną niespodziankę decydując się na przygotowanie płyty zawierającej nagrania z katalogu rare & unreleased, przygotowując w ten sposób pierwsze wydawnictwo Lord Quasa od wielu lat. Wszyscy sympatycy tego nader osobliwego stwora nie mogli przepuścić tej okazji, ochoczo sięgając po tę kompilację. Wartość tego projektu można mierzyć w różny sposób, a jedną z najlepszych metod będzie to, jeżeli przypomnimy sobie jak duże powstało zamieszanie tym materiałem wśród mediów z USA, Europy czy Australii. „Planned Attack”, „Brothers Can’t See Me” czy „Catchin’ the Vibe” stanowią świetną wizytówkę projektu wypuszczonego w winylowej wersji wraz z dołączoną siódemką z utworami „Hittin Hooks” b/w „Microphone Mathematics Remix”.

    Legenda Quasimoto została wskrzeszona. Owszem, gdyby do zawartości „Yessir Whatever” dorzucono też nowe tracki, to wierni fani alter ego Madliba poczuliby się jeszcze usatysfakcjonowani. Jednak i tak nie warto narzekać na ten projekt, który należy postawić w bardzo dobrym świetle.

    Eric Lau  – „One of Many” (Killawatt Music)

    Brytyjscy artyści nie raz przyciągają słuchaczy nie tylko z kontynentu europejskiego, ale także innych regionów świata. Trudno temu dziwić się, skoro otrzymujemy tak dopracowane wydawnictwa, jak „One of Many”. Eric Lau od kilku lat pracuje na swoje nazwisko, a wszystko wskazuje na to, że wydany w czerwcu nowy album tego producenta, stanowi przełomowy moment w jego karierze muzycznej. Artysta zamieszkały w Londynie otrzymał dużą pomoc przy promocji tegorocznego albumu od Okayplayera, który prezentował jako pierwszy serwis muzyczny poszczególne single zapowiadające płytę oraz odsłonił kulisy powstawania LP. O sukcesie longplaya zadecydowała nie tylko piękna neo-soulowa warstwa muzyczna materiału, ale także gościnne udziały wokalistek. Właśnie dzięki występom w głównej mierze Tawiah („For You”, „Closer”, „Not Alone”, „Where To Go Now”) oraz Rahel („Here”, „Everytime”, „Guide You”) album zyskał niepowtarzalny klimat. Swoistą wisienką na torcie jest z kolei utwór „Rise Up” z męską częścią gości – Oddiseem & Olivierem St. Louisem.

    W dzisiejszym świecie muzycznym niejeden producent próbuje przyciągnąć słuchaczy za sprawą eklektycznych nagrań. Jednak niewielu z nich posiada takie podejście do muzyki oraz wypracowany styl, jak Eric Lau. „One of Many” bez cienia wątpliwości należy do jego najlepszych dokonań, co powinni docenić słuchacze różnych gatunków i nurtów.

    Druga część „20 wyróżnionych płyt po pierwszym półroczu 2013” zostanie opublikowana już w przyszłym tygodniu w późniejszym terminie.

  • Ill Bill wystąpi w niedzielę we Wrocławiu

    Ill Bill wystąpi w niedzielę we Wrocławiu

    2–3 minut

    Od lat amerykańscy wykonawcy hip hopowi po wydaniu nowej płyty uwzględniają w swoich planach koncertowych odwiedziny Starego Kontynentu. Nie stanowi to dla nikogo żadnego zaskoczenia, gdyż wielu artystów ze Stanów Zjednoczonych posiada oddanych fanów po drugiej stronie Atlantyku. Część z nich odwiedza przy okazji swoich europejskich tras koncertowych także Polskę. Już w nadchodzącą niedzielę we wrocławskim klubie Alibi odbędzie się impreza z udziałem nowojorskiego twórcy, któremu w ostatnich tygodniach poświęcono mnóstwo miejsca – ILL Billa. Zasłużony raper przebywa obecnie w Europie promując opublikowany w lutym album „The Grimy Awards”. Na jedynym występie w kraju wspierać jego będą Jaysaun i legendarny DJ Eclipse.

    14 kwietnia 2013 roku, klub Alibi, ul. Grunwaldzka 67, Wrocław
    Wystąpią:

    • ILL Bill + Jaysaun & DJ Eclipse
    • KęKę, Medium, KaeN, 2sty, Projekt Ganges

    Support: Crossing Over Junkies live band, Kukus oraz Antone + goście

    Start: godz. 19:00
    Cena biletu: 35 zł w przedsprzedaży, 45 zł w dniu koncertu. Zamówienia na wejściówki można składać wypełniając formularz na stronie Drinkteam-Labelu. Bilety można nabyć za pośrednictwem następujących punktów stacjonarnych na terenie Wrocławia:

    • klub Alibi (Grunwaldzka 67)
    • Skateshop Fireline (D.H. Fenix, V piętro)
    • Polska Marka Skateshop (Na Ostatnim Groszu 6)
    • Fresh Skateshop – ul.Widok 6, Wrocław i ul.Pułaskiego 21, Świdnica

    Jedyny koncert w kraju ILL Billa powinien przyciągnąć niejednego sympatyka jego twórczości. Sylwetka hardcore’owego artysty została przeze mnie już kilkakrotnie przedstawiona w serwisie, a ostatni artykuł poświęcony przedstawicielowi Non Phixion i La Coka Nostra pojawił się w serwisie wczoraj. W związku z tym ograniczę się do podania z grubsza informacji o nim.

    W tym momencie William Braunstein należy do ścisłej czołówki Emcees kojarzonych z surową odmianą muzyki hip hopowej. Przez niektórych mieszkaniec Glenwood Housing Projects na Brooklynie uważany jest za najjaśniej świecącą postać w tym nurcie. Na tę pozycję ILL Bill ciężko pracował przez całe lata, dostarczając od ponad 10 lat wartościową muzykę. Dyskografia rapera obejmuje solowe nagrania, płyty wydane w duetach oraz projekty wydane w ramach ww. grup Non Phixion i La Coka Nostra, a także Circle Of Tyrants. Pierwsza lista zawiera „Ill Bill Is The Future” (2003), „What’s Wrong With Bill?” (2004), „The Hour Of Reprisal” (2008) i świeżo zaprezentowane „The Grimy Awards”. W dalszej kolejności mamy longplaye przygotowane wspólnie z DJ’em Muggsem („Kill Devil Hills”, 2010) i Vinnie Pazem („Heavy Metal Kings”, 2011). Większość tych wydawnictw przyniosła starszemu bratu Necro masę pochlebnych recenzji i pozytywne opinie płynące ze strony fanów.

    Dorobek płytowy nowojorczyka powiększają albumy wydane przez formacje, których jest ważną częścią. Non Phixion wypuściło „The Future Is Now” (2002) i „The Green” (2005) i właśnie te wydawnictwa są najwyżej oceniane przez ekspertów muzycznych. Do tego dochodzą materiały rapowej supergrupy LCN – „A Brand You Can Trust” (2009) i „Masters Of The Dark Arts” (2012) – również szeroko komentowanych przez środowisko hip hopowe. Na deser zostaje „The Circle Of Tyrants” (2005) projektu skupiającego obok ILL Billa przykładnych i ugrzecznionych twórców – Necro, Goreteksa i Mr. Hyde’a.

    Wypuszczone niedawno przez Fat Beats Records „The Grimy Awards” określa się mianem najrówniejszej i najbardziej dopracowanej płyty tego rapera. Trzeba przyznać, iż jest w tym wiele prawdy i istnieje duże prawdopodobieństwo, iż ten album będzie wymieniany w gronie najlepszych projektów pierwszej połowy tego roku.

    Wszystkie aktualności dotyczące imprezy znajdziecie na Facebooku.

  • Ill Bill prezentuje album The Grimy Awards

    Ill Bill prezentuje album The Grimy Awards

    4–6 minut

    W dalszym ciągu hardcore’owa strona rapu zdobywa wielu zwolenników. Aby ocenić popularność tego nurtu muzyki hip hopowej wystarczy przyjrzeć się temu, jakim zainteresowaniem cieszą się projekty wydawane przez postaci związane z La Coka Nostrą, Army Of The Pharaohs czy Snowgoons. Doświadczeni wykonawcy skupieni szczególnie wokół dwóch amerykańskich kolektywów posiadają oddanych fanów w różnych zakątkach świata. Płyty wypuszczane przez ich członków odbijają się szerokim echem w branży muzycznej. Wystarczy tylko podać kilka przykładów – „KILLmatic” Demigodz, „God of the Serengeti” Vinnie’ego Paza, „Masters Of The Dark Arts” LCN czy „The Unholy Terror” AOTP. Nie inaczej stało się w przypadku solowego longplaya ILL BIlla, „The Grimy Awards”.

    Wśród wszystkich tuzów kojarzonych z surową odmianą rapu, bohater tego artykułu zajmuje szczególne miejsce. William Braunstein ma wysokie notowania u wielu słuchaczy i dziennikarzy muzycznych zarówno za sprawą swoich wydawnictw, jak i aktywnej działalności w ramach innych projektów (Circle Of Tyrants, La Coka Nostra, Non Phixion). Listę solowych płyt wydanych przez wychowanka Brooklynu otwiera „Ill Bill Is The Future” sprzed dekady. Przez następne lata przybywało kolejnych materiałów wypuszczanych przez ILL Billa (m.in. „What’s Wrong With Bill?”, „Ill Bill Is The Future 2: I’m A Goon”). Głośnym echem w branży hip hopowej odbiła się premiera jesienią 2008 roku „The Hour Of Reprisal”, longplaya szeroko recenzowanego przez dziennikarzy. Po ukazaniu się tej płyty, nowojorczyk skupił się na pracy z innymi twórcami, stając się też ważną częścią ww. supergrupy La Coka Nostra.

    W latach 2010-11 współzałożyciel Non Phixion wydał dwa albumy nagrane z powszechnie szanowanymi artystami – DJ’em Muggsem i Vinnie Pazem. Pierwsze wydawnictwo zatytułowane „Kill Devil Hills” szybko przypadło do gustu odbiorcom i recenzentom. Nie inaczej stało się z drugim materiałem, „Heavy Metal Kings”, któremu poświęcano wiele miejsca na długo przed jego premierą. Jeszcze większą uwagę opinii publicznej zwróciły dwie płyty La Coka Nostry – „A Brand You Can Trust” i „Masters Of The Dark Arts”. ILL Bill odegrał w tych projektach kluczową rolę, będąc jednym z głównych motorów napędowych tego kolektywu. Dzięki tym wydawnictwom pozycja mieszkańca Glenwood Housing Projects jeszcze bardziej wzrosła na scenie hip hopowej. W związku z tym, na premiery „The Grimy Awards” oczekiwało mnóstwo słuchaczy.

    Za wydanie pod koniec lutego albumu przedstawiciela LCN zajęło się Fat Beats Records, z którym współpracuje on już od wielu lat. Tak się złożyło, że w krótkim odstępie czasu ukazały się łącznie z tym projektem trzy nowe wydawnictwa przypisane do hardcore’owego nurtu rapu. Oprócz „The Grimy Awards” ostatnio światło dzienne ujrzały materiały Czarface i Demigodz, ale nawet wobec tak silnej konkurencji ILL Bill znakomicie sobie poradził, publikując dopracowane wydawnictwo.

    Istotny wpływ na ostateczny kształt albumu miała obecność wielu gości. Szczególną uwagę przykuła obsada producencka płyty. Warstwa muzyczna wyszła spod ręki niezwykle doświadczonych beatmakerów – DJ’a Premiera, Pete Rocka, DJ’a Muggsa, Large Professora, Ayatollaha, El-P, Psycho Lesa, a także MoSSa, C-Lance’a, Juniora Makhno oraz gospodarza produkcji. Poza tymi twórcami, na longplayu nie zabrakło miejsca dla pozostałych uznanych wykonawców – A-Traka, H.R., Shabazza The Disciple, Lil’ Fame’a, Meyhem Laurena, Q-Unique’a, O.C., Cormegi, Tia Thomas & Jedi Mind Tricks. Pomimo wielkich nazwisk pojawiających się na tym albumie, ani na trochę nie można mieć wątpliwości, kto tutaj gra pierwsze skrzypce. Tematyka utworów ILL Billa w zasadzie nie stanowi większego zaskoczenia. Nie obyło się bez opowieści o kontrowersyjnych postaciach – Theodore Kaczynski jest wspominany w „Exploding Octopus”, a Paul Baloff pojawia się w drugim utworze na płycie. Poradnik dotyczący przetrwania po końcu świata jest podany w „How To Survive The Apocalypse”, nie brakuje oczywiście nawiązań do teorii spiskowych i polityki oraz nawiązań do ludzkiej natury („Vio-Lence”, „When I Die”). Wszystko to podane w gniewnym i nieokiełznanym stylu, do którego przyzwyczaił już nowojorski raper. „The Grimy Awards” wypada bardzo udanie i jeszcze przez długie miesiące będzie sporo mówiło się o tym wydawnictwie.

    „The Grimy Awards” trafiło do sprzedaży w każdym dostępnym formacie. Fat Beats Records wypuściło album w formacie elektronicznym oraz na płycie CD z dołączonym DVD zawierającym 6 teledysków nakręconych do utworów ILL Billa (4 z tegorocznego wydawnictwa, 2 z  wcześniej wydanego „The Hour of Reprisal”). Uruchomiono również pre-order winylowej edycji projektu oraz wytłoczono limitowaną siódemkę „When I Die”. Artysta postawił na promocję materiału głównie poprzez ww. videoclipy. Obrazy nagrano do „When I Die”, „Exploding Octopus”, „World Premier”, „Paul Baloff” i „How To Survive The Apocalypse”. Zdecydowano się przy tym na udostępnienie pełnego streamu longplaya.

    To nie koniec wiadomości związanych z wujkiem Billem. Już w tym tygodniu we Wrocławiu odbędzie się jego koncert promujący „The Grimy Awards”, na którym nie zabraknie sympatyków twórczości współzałożyciela Non-Phixion. Więcej o niedzielnej imprezie jutro w serwisie.

    Tracklista

    1. What Does It All Mean? (prod. ILL Bill)
    2. Paul Baloff (prod. MoSS)
    3. I Don’t Know How Long It’s Gonna Last (Interlude)
    4. Acceptance Speech feat. A-Trak (prod. Junior Makhno)
    5. Truth (prod. Pete Rock)
    6. Exploding Octopus (prod. ILL Bill)
    7. Forty Deuce Hebrew feat. HR of Bad Brains (prod. ILL Bill)
    8. How To Survive The Apocalypse (prod. Psycho Les)
    9. Vio-Lence feat. Shabazz The Disciple & Lil Fame of M.O.P. (prod. DJ Skizz)
    10. Acid Reflux (prod. Large Professor)
    11. L’amour East feat. Meyhem Lauren & Q-Unique (prod. Ayatollah)
    12. Power feat. OC & Cormega (prod. DJ Muggs)
    13. When I Die feat. Tia Thomas (prod. Pete Rock)
    14. Severed Heads Of State feat. El-P (prod. El-P)
    15. 120% Darkside Justice feat. Jedi Mind Tricks (prod. C-Lance)
    16. Canarsie High (prod. Large Professor)
    17. World Premier (prod. DJ Premier)
  • Cotygodniowy przegląd informacyjny #27

    Cotygodniowy przegląd informacyjny #27

    6–8 minut

    Marzec już dobiega końca i co prawda zima jeszcze gdzieniegdzie ma się całkiem dobrze, ale z każdym dniem ma być podobno coraz lepiej. Nie tylko w pogodzie, ale również w branży muzycznej robi się coraz sympatyczniej za sprawą nowych wydawnictw dostarczanych przez wykonawców. Wybrane informacje ze świata muzycznego ponownie trafiają na łamy serwisu. Wraz z tym wydaniem przeglądu informacyjnego rozpoczynam mini-serię artykułów wyrównujących zaległości z ostatnich tygodni. W tym artykule nie zabraknie wiadomości napływających z różnych rejonów świata.

    W ub.r. legendarna grupa Public Enemy wydała dwa albumy – „Most Of My Heroes Still Don’t Appear On No Stamp” w lipcu oraz „The Evil Empire of Everything” w listopadzie. Z tego drugiego materiału pochodzą dwa ostatnie single wyprodukowane przez Gary’ego G-Wiza – „Everything” oraz „Get Up Stand Up” z udziałem Brothera Aliego. Do tych utworów powstały też pewien czas temu teledyski. Pionierzy hip hopu nadal nie składają broni.

    Kilka miesięcy temu zapowiadano powrót Kam Moye (aka Supastition) z nowym materiałem. Premiera jego płyty „The Blackboard EP” odbyła się w połowie stycznia i trzeba przyznać, że wydawnictwo zwróciło uwagę wielu osób z branży muzycznej. Za warstwę muzyczną EP-ki odpowiadają Marco Polo, M-Phazes, Veterano, The Mighty DR, Croup, Rik Marvel & Dirty Art Club. Projekt dostępny do darmowego pobrania na Bandcampie.

    Aloe Blacc i Exile to sprawdzone postaci na scenie muzycznej. Wśród sympatyków twórczości tych artystów znajdą się fani pamiętający ich wspólne dokonania pod szyldem Emanona. Kilkanaście tygodni temu trafiła się okazja do odświeżenia tego projektu za sprawą EP-ki Dag Savage, duetu składającego się z tego drugiego artysty i Johaza. W singlowym nagraniu „When It Rains” wystąpił właśnie Aloe Blacc, przypominając wszystkim dawny klimat utworów Kalifornijczyków.

    W tym momencie nie ma dosłownie dnia, w którym nie ukazuje się nowy beat tape autorstwa producentów z różnych stron świata. W związku z natłokiem tego typu wydawnictw, niekiedy trudno wybrać wartościowe projekty. Zawsze jednak można zdać się na U Call That Love, nieprawdaż? 22 października ub.r. odbyła się premiera drugiego pełnego albumu Killa Emila, „Risky Business”. Mieszkający w Atenach artysta zgromadził 23 treściwe beaty. Beat tape stoi na odpowiednim poziomie i jest tylko jednym z kilku wartościowych materiałów tego twórcy. Już wkrótce pojawi się w serwisie szerszy artykuł poświęcony greckiemu wykonawcy.

    Jeden z dobrych znajomych serwisu, australijski twórca Nix, zarekomendował projekt „For The First Time Never” australijskiej grupy All Ords. Stateovmind & Podbotiks przygotowali darmową EP-kę utrzymaną w charakterystycznym stylu dla artystów mieszkających w tej części świata. Zdecydowanie warto zapoznać się z wydawnictwem duetu z Canberry, nie tylko ze względu na pomysłową okładkę płyty.

    Pozostajemy przy nagraniach związanych z Australią i Oceanią. W maju ub.r. głośnym echem odbiła się premiera albumu nowozelandzkiej grupy Home Brew. Jeszcze wcześniej ukazał się materiał wykonawców bezpośrednio związanych z tym kolektywem, ukrywających się pod nazwą @Peace. Wydana w lipcu 2011 r. przez Lui Tuiasau, Toma Scotta, Christopha El Truento, Dandruffa Dicky’ego & B.Haru rozszerzona EP-ka „@Peace” brzmi po prostu świetnie. Dotrzymuje jej kroku wydawnictwo sprzed kilku tygodni – „Girl Songs”, które także trafi niebawem na łamy serwisu.

    Dzięki takim nagraniom można jeszcze wierzyć, że hip hop w swoim korzennym wydaniu ma rację bytu. ILL Bill połączył swoje siły z Pete Rockiem przedstawiając jeden z singli ze swojej nowej płyty „The Grimy Awards”. Utwór „Truth” wypada nader korzystnie i jeszcze kilka lat temu zrobiłby furorę w kręgach hip hopowych. Czasy zmieniły się i z odbiorem tego tracku może być różnie. Album trafił już do sprzedaży i trzeba przyznać, iż materiał zdecydowanie przerasta kilka innych ważnych nowości płytowych z pierwszego kwartału tego roku.

    Na początku tego roku zaprezentowałem w serwisie sylwetkę Keitha Science’a. Teraz przyszła na krótkie przedstawienie postaci jego imiennika, Keitha Price’a. Producent z brytyjskiego Leeds wypuścił kilka części „Bunch of Fives”, z których najciekawiej prezentuje trzecią część serii. Wszystkie utwory zawarte na tym materiale powstały przy użyciu samplera SP 505. Rzecz dla sympatyków instrumentalnych projektów.

    Emcee mieszkający na nowojorskim Manhattanie, AWKWORD, przygotował kolejne single ze swojego charytatywnego projektu „World View”. Artysta zgromadził na „Notorious” twórców z różnych stron świata – Wordsmitha, Jasiriego X, Jus Daze’a & Capitala X, a za produkcję nagrania odpowiada Amin PaYnE. Z kolei „Before Before” powstało przy wsparciu MarQa Spekta, T.Shira & Kela Spencera, zaś podkład pochodzi od King P, a cuty są dziełem The White Shadowa. Przy wydaniu płyty wykonawcę wspiera DJBooth.net.

    10 stycznia ukazała się książka autorstwa Adama Mansbacha, „Rage Is Back”. Wydawnictwo poświęcone głównie graffiti z lat 80.tych zbiera mnóstwo pochlebnych recenzji, zostając też wybrane przez Amazona do „Best Books of the Month, January 2013”. Przy okazji premiery tego dzieła opublikowano wspólny track Black Thoughta & J. Perioda, „Rage Is Back (Freestyle)”. Nagranie oparte o instrumental z „N.Y. State of Mind” Nasa to znakomite rozwinięcie promocji książki.

    Nature Sounds rozpoczęło ten rok od mocnego uderzenia. Wytwórnia płytowa zapowiedziała wydanie trzech albumów, które powinny odbić się głośnym echem w niezależnych kręgach hip hopowych. Jako pierwsza ukazała się płyta Durag Dynasty („360 Waves”), a następnie doczekamy się w końcu longplaya R.A. The Rugged Mana („Legends Never Die”). Jesienią tego roku trafi do sprzedaży kolejne LP Blu. Dwaj ostatni artyści wraz z Tristate z Durag Dynasty nagrali wspólny track „Thelonius King”, promujący niejako wszystkie te projekty. Wydanie fizyczne singla na Record Store Day.

    Sympatycy brzmień wywodzących się z post-rocka i elektroniki z pewnością doceniają dokonania Four Tet. Kieran Hebden ma na swoim koncie wiele wydawnictw stworzonych na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat. W styczniu ukazała się kompilacja nagrań powstałych w latach 1997-2001, którą można bezpłatnie pobrać na Soundcloudzie. „0181” trafi niebawem także do sprzedaży na winylu.

    W maju ub.r. ukazała się ostatnia płyta kanadyjskiego artysty Muneshine’a, „There Is Only Today”. Po ponad pół roku od premiery wydawnictwa trafił do sieci teledysk zrealizowany do tytułowego nagrania z albumu. Utwór wyprodukowany przez wszędobylskiego !llminda doczekał się sympatycznego i ładnego dla oka videoclipu. O takiej eskorcie jaką ma w tym obrazie raper z Kraju Klonowego Liścia można sobie tylko pomarzyć.

    Pod koniec ub.r. pojawiła się informacja o singlu Seravince’a, „U Love”. Vincent Helbers a.k.a. Flowriders odpowiedzialny za nagranie tego utworu skompletował już materiał na swoją rozszerzoną EP-kę, „Hear To See”. Płyta ukazała się nowo powstałego labelu przy serwisie muzycznym Moovmnt. Wydawnictwo zahaczające o kilka gatunków muzycznych można nabyć na Bandcampie w formacie elektronicznym i fizycznym (limitowany nakład płyty CD). Opublikowano również klip promujący ten materiał – obraz powstał do nagrania „Perfect Stranger”.

    Seattle wychowało wielu utalentowanych artystów hip hopowych. Wśród nich znajdziemy rapera The Good Sina, który często publikuje swoje nowe nagrania. Na początku tego roku ukazał się jego singiel z udziałem Dave’a B i Thig Nata zatytułowany „Don’t Give Up”. Utwór utrzymany w ciepłym klimacie wyprodukował DJ Phinisey. PS. Od nowego sezonu 2013/14 Seattle SuperSonics powraca do szeregów NBA! Nowy-stary team powstanie kosztem Sacramento Kings. Jedna z najważniejszych noworocznych wiadomości związanych z koszykówką.

    Stones Throw Records nie ustaje w promowaniu swojego najważniejszego wydawnictwa poprzedniego roku – „First of a Living Breed” Homeboya Sandmana. Jednym z kolejnych elementów w kampanii promocyjnej tego LP okazał się videoclip nakręcony do utworu „Couple Bars (Honey, Sugar, Darling, Sweetie, Baby, Boo)” wyprodukowanego przez J57. Świetny utwór mistrza gier słownych.

    W ub.r. ukazał się kolejny album szanowanego w niezależnych kręgach około hip hopowych Kero One’a, „Color Theory”. 20 stycznia artysta opublikował videoclip promujący jego ubiegłoroczny materiał. Teledysk zrealizowano do singlowego nagrania „R.I.P.” z udziałem Suhna. Ważny utwór doczekał się udanego klipu. „Color Theory” znajdziecie na Bandcampie, zaś w tym miejscu dowiecie się więcej o tym wydawnictwie.

    Wielu twórców muzycznych w dalszym ciągu promuje swoje materiały pochodzące z ub.r. Do tego grona należy jedna z najbardziej wyrazistych i interesujących postaci współczesnych czarnych brzmień muzycznych, Georgia Anne Muldrow. Artystka wypuściła klip nagrany do tracku „Kneecap Jelly” zawartego na płycie „Seeds”. Produkcja Madliba, minimalistyczny obraz i sympatyczna wykonawczyni – wszystko wypada nad wyraz przyjemnie dla odbiorców.

    W czasach rozkwitu undergroundu wielu sympatyków hip hopu podziwiało crew Demigodz złożone z wielu różnych postaci. Po kilku latach stagnacji, kolektyw ogłosił wydanie nowego albumu zatytułowanego „KILLMatic”. W przypadku tego longplaya, za realizację płyty odpowiadało głównie sześć osób (Apathy, Celph Titled, Ryu, Esoteric, Motive & Blacastan). Wśród singli promujących ten materiał znajdziemy „Demigodz Is Back”, do którego dołączono też teledysk. Sampel użyty w tym utworze po prostu wszyscy powinni znać. Projekt hardcore’owej formacji trafił do sprzedaży na początku marca. Odsłuch płyty możliwy na Bandcampie.

  • Cotygodniowy przegląd informacyjny #20

    Cotygodniowy przegląd informacyjny #20

    5–7 minut

    W dzisiejszym świecie jedną z najwyższych wartości posiada informacja i nie ma ku temu cienia wątpliwości. Problem w tym, że dotarcie do poszczególnych wiadomości staje się coraz trudniejsze i ma to miejsce w każdej dziedzinie życia publicznego. Istotne wieści coraz częściej są spychane na dalszy plan przez miałkie i płytkie treści. Jeżeli do tego dorzucimy ignorancję wielu osób odpowiedzialnych za publikację contentu oraz ogromny zalew informacji o niskiej wartości, to prędko wyjdzie na jaw, iż przeciętny człowiek może w tym wszystkim łatwo pogubić się. Ze swojej strony staram się pomagać w wynajdywaniu odpowiednich newsów o wysokiej jakości. Przesiewając przez sito dziesiątki cotygodniowych wieści napływających z całego świata, ostatecznie wybieram kilkanaście z nich, które trafiają następnie do cyklicznych przeglądów nowości na scenie muzycznej. Tym wstępem rozpocząłem kolejną odsłonę tego cyklu.

    20. wydanie przeglądu informacyjnego rozpoczynamy od złożenia wizyty na kontynencie azjatyckim. Japoński beatmaker Bugseed zaprezentował w przeciągu 3 tygodni dwa wydawnictwa. Najpierw tokijski producent wypuścił pod skrzydłami HW&W Records „Critical Moment” EP, a następnie pod skrzydłami francuskiego labelu Cascade Records ukazała się kolejna płyta „Soundcraft”. O klasie artysty najlepiej świadczy fakt, iż po tygodniu limitowany nakład albumu został wyprzedany. Instrumentalne brzmienia z Kraju Kwitnącej Wiśni na wysokim poziomie.

    Niemiecka oficyna wydawnicza Tokyo Dawn Records prezentuje nowy album Positive Flowa, „Flow Lines”. Płyta brytyjskiego multiinstrumentalisty to prawdziwy kolaż soulu, broken beatu, jazzu i house’u. Gościnnie występują m.in. Omar, Sharlene Hector, Heidi Vogel (Cinematic Orchestra), Stacy Epps, Colonel Red oraz Vanessa Freeman. Jak widać, całkiem zacne towarzystwo udzieliło się na tym wydawnictwie. Snippety tego projektu trafiły na Soundclouda.

    Pod koniec listopada odbyła się premiera videoclipu do singlowego utworu Karriema Rigginsa, „Summer Madness”. Nagranie pochodzi z niedawno wydanego przez Stones Throw Records albumu „Alone Together”. Teledysk przedstawiający przygotowania do koncertu od strony widza, a następnie część występu wykonawcy wypada przyjemnie dla oka. Jak widać, niewiele trzeba do uchwycenia odpowiedniego klimatu i odniesienie się do odbiorców muzyki.

    Brytyjski beatmaker Handbook wzbudza coraz większe zainteresowanie w niezależnych kręgach muzycznych. Artysta za sprawą dużej aktywności na Soundcloudzie i licznym nowym nagraniom zdobył dużą popularność. Po wydaniu wspólnego projektu wraz z Supreme Solem („Higher Manifestation”) przyszła kolej na kolejny materiał producenta. Ostatnim projektem twórcy z Yorku jest płyta „Assortment” wydana przez Loveless Records. Teaser wydawnictwa dostępny oczywiście na SC.

    ILL Bill prezentuje drugi singiel ze swojego kolejnego albumu, „The Grimy Awards” (pomysłowy tytuł, trzeba to przyznać). Do nagrania „When I Die” zrealizowano też teledysk. Tematyka utworu idealnie pasuje na późną jesień i zimę, która zdążyła ponownie rozgościć się w kraju. Przyznam szczerze, że brakowało mi takiego brzmienia na ostatnich wydawnictwach postaci związanych z surowszą stroną rapu. Premiera płyty hardcore’owego artysty 29 stycznia.

    Niby motto Redefinition Records brzmi „jakość ponad ilość”, ale patrząc na ogrom muzyki wydanej przez nich w tym roku, wypadałoby nieco zmienić tę dewizę. Dopiero co album Quartermaine’a, „Quarter Life Crisis” trafił do obiegu, a już ogłoszono kolejny projekt sygnowany przez REDEF. Tym wydawnictwem jest „Sneak Shot EP” K-Defa, doskonale radzącego sobie w undergroundzie. Stream całej EP-ki dostępny na Soundcloudzie.

    Roc Marciano to jeden z najczęściej udzielających się obecnie gościnnie raperów. Jednym z jego ostatnich udziałów jest utwór brytyjskiego rapera Melanin 9 aka M9, „White Russian”. Do tej kompozycji stworzono video oparte o kadry z pewnego filmu nurtu blaxpolitation. Track pochodzi z nadchodzącego longplaya artysty, „Magna Carta”, który trafił do sprzedaży na początku bieżącego miesiąca. Singiel znalazł się też na winylowej 12″ (zamówienia na płytę należy składać w tym miejscu). Album można bezpośrednio nabyć na Bandcampie.

    Holenderski serwis muzyczny Moovmnt rozszerza swoją działalność. Pierwszym wydawnictwem w ramach powstałego przy tej stronie labelu jest singiel Seravince’a, „U Love”. Utwór pochodzi z nadchodzącej płyty artysty znanego także jako Vincent Helbers (aka Flowriders), „Hear To See”. Nagranie powstało przy udziale Renee Neufville (Zhane) i perkusisty Richarda Spavena (Flying Lotus/Jose James). Kolejny orzykład na to, iż w niedalekiej przyszłości nastąpi wysyp labeli otwieranych przy stronach muzycznych.

    Coraz więcej pojawia się teledysków wykorzystujących archiwalne nagrania. Jednym z nich jest klip stworzony do singla „Lights Out” formacji Menahan Street Band (kolektyw o interesującym dorobku artystycznym). Utwór znalazł się na trackliście niedawno wydanego albumu grupy, „The Crossing” (płyta zbiera pochlebne recenzje z różnych stron świata). Sympatycy boksu powinni szczególnie docenić niniejsze video.

    W ub.r. odbyła się premiera płyty Seana-Toure’a, „Soundchanneler, The Invisibleman”. Artysta z Baltimore przygotował kolejny teledysk promujący album i zapowiadający przy tym instrumentalną wersję ubiegłorocznego wydawnictwa. „In the Heat of the Night” z udziałem yU stanowi dobry wybór na singiel promujący ten projekt. Pod względem brzmienia twórca sąsiaduje z Kevem Brownem, Oddiseem czy K-Murdockiem, co wiele mówi o jego warsztacie.

    Sympatyczny artysta z Bay Area, Kero One, przygotował wspólne nagranie z Tuomo wywodzącym si z Helsinek. Do wersji live „Love and Happiness” powstało także video. Czy podoba Wam się cover słynnego utworu Ala Greena? „Love and Happiness” można bezpłatnie pobrać na Bandcampie. Przy okazji warto nadmienić, iż w tym miejscu opublikowano całą dyskografię właściciela Plug Music Labelu. Bardzo apetycznie.

    IntroDuCing! Productions wydaje kolejny instrumentalny album azjatyckiego producenta o pseudonimie Disco2. Japoński beatmaker prezentuje swoją trzecią płytę „Living Soul #3”, przy której wspiera jego rodzimy twórca Avens. Wydawnictwo jest reprezentatywne dla instrumentalnych japońskich produkcji, z położonym akcentem na chwytliwe melodie w poszczególnych trackach. Przedsmak całości projektu dostępny na Soundcloudzie.

    26 listopada odbyła się premiera singla brytyjskiego producenta Pete’a Cannona, „This Year”. Singiel powstał przy udziale wyjadacza rodem z Detroit, Guilty Simpsona. Limitowana winylowa siódemka trafi do obiegu nakładem Louis Den/Crate Escape Records (wydawcy m.in. „Formula 99” Soundsci). Ukazało się także promo video powstałe do tego singlowego nagrania. Listopadowe wydawnictwo znajdziecie na Bandcampie.

    Czy zastanawialiście nad tym, co obecnie porabia Pete Rock? Soul Brother No. 1 współpracuje z różnymi postaciami, wśród których znajdziemy Lorda Brio & Trife z kolektywu 3rdEyeOptiks/SkyU. Legendarny beatmaker wyprodukował singiel „Schizophrenia” duetu pochodzący z materiału tego pierwszego twórcy, „AWAKE.”. Statyczny teledysk powstały do tego utworu trafi w niejedne gusta sympatyków undergroundu. Mixtape formacji jest dostępny na Bandcampie.

    Nie od dziś wiadomo, że jazz-hop ma się szczególnie dobrze w Japonii. Melodyjne wydawnictwa muzyczne stanowią znak rozpoznawczy artystów z Kraju Kwitnącej Wiśni. We wrześniu b.r. ukazał się album japońskiego twórcy nawiązującego do Nujabesa i jemu podobnych producentów, Pigeondusta. Płyta „Eastbound Ticket” została wydana nakładem Grunt Style Inc. W ub. tygodniu wypuszczono promo video wydawnictwa zrealizowane do singla „Subway to Tokyo”. Snippety longplaya można znaleźć na Soundcloudzie. Pozostaje jedynie żałować, iż dostęp do fizycznych płyt wydawanych w Azji jest utrudniony.

    Project Mooncircle to jedna z najbardziej uznanych europejskich wytwórni płytowych związanych z szeroko pojętymi instrumentalnymi brzmieniami muzycznymi. 14 grudnia odbędzie się premiera kolejnego albumu sygnowanego logiem tego labelu – „The Branches Deluxe Edition” Long Arma. Wydawnictwo zawiera upajający remix autorstwa 40 Winksa, „The Roots”. Znakomita produkcja osadzona w charakterystycznym klimacie. Część nadchodzącej płyty już udostępniono w tym miejscu.

    Niekiedy zdarza się, iż połączenie postaci odmiennych stylowo, przynosi zaskakująco dobre rezultaty. Tak się też stało w przypadku nowo utworzonego projektu Wu-Block i ich ostatniego singla promującego album o tym samym tytule. Za powstanie tego kolektywu są odpowiedzialni doświadczeni raperzy – Ghostface Killah & Sheek Louch. Pod koniec listopada pojawił się w sieci singiel promujący ich wspólny album, „Drivin’ Round” z udziałem Eryki Badu. Produkcja utworu przypadła Termanology’emu, biorącemu się coraz częściej za warstwę muzyczną poszczególnych nagrań.

  • Cotygodniowy przegląd informacyjny #17

    Cotygodniowy przegląd informacyjny #17

    5–7 minut

    Prowadząc serwis muzyczny staram się zbierać informacje napływające z różnych stron świata; współrzędne geograficzne nie grają tutaj żadnej roli. Nie raz otrzymuję wiadomości z wydawałoby się bardzo egzotycznych regionów (Nowa Zelandia, Zimbabwe, Alaska) od szerzej nieznanych postaci. Przeciwwagę dla twórców z dalekich stron stanowią doskonale znani w niezależnych kręgach wykonawcy, posiadający teoretycznie lepszą kartę przetargową w dostaniu się na poszczególne witryny. Jednak w przypadku UCTL najważniejszym wyznacznikiem przy publikacji artykułów jest wartość artystyczna danego przedsięwzięcia. Selekcji dokonuję również przy okazji tematów do przeglądów informacyjnych ukazujących się na stronie. Nie inaczej stało się przy dzisiejszej odsłonie tego cyklu.

    Kolejne wydanie przeglądu informacyjnego zaczynamy od wieści dotyczących nadchodzącej produkcji ILL Billa. Niecodzienne połączenie dwóch zasłużonych postaci dla undergroundu wyszło przy okazji singla promującego wydawnictwo hardcore’owego rapera. „Severed Heads of State” powstało przy udziale El-P i stało się pierwszą odsłoną materiału zawartego na „The Grimy Awards”. Zaskakujący jest także zestaw gości na kolejnej płycie artysty. HR (Bad Brains), A-Trak (!), ww. El-P, Jedi Mind Tricks, OC, Cormega, Meyhem Lauren, Q-Unique, Shabazz the Disciple (!) & Lil’ Fame. Z kolei obsada producencka projektu nie stanowi aż takiej niespodzianki – DJ Premier, DJ Muggs, Pete Rock, Large Professor, The Beatnuts, El-P, Ayatollah, MoSS + kilka beatów autorstwa samego ILL Billa znajdzie się na tym albumie. Premiera płyty pod koniec stycznia przyszłego roku.

    Przed Wami waga ciężka rapu. Jeden z najlepszych teledysków ostatnich tygodni, to „The Symbol” Actiona Bronsona. Videoclip stylizowany na lata 70.te robi naprawdę duże wrażenie, szczególnie przedostatnia scena tego dzieła. Klip promuje wspólne wydawnictwo nieokiełznanego rapera i wiecznie zapracowanego beatmakera Statika Selektah – „Rare Chandeliers”. Płyta trafi do obiegu 15 listopada, a już teraz robi niemałe wrażenie, choćby za sprawą fenomenalnej okładki.

    Pod koniec października, grupa The Doppelgangaz zrobiła nie lada niespodziankę swoim fanom. The Ghastly Duo wypuściło darmowy beat tape „Doppic of Discussion”. Matter Ov Fact & EP przygotowali 6 premierowych instrumentali w stylu, do którego zdążyli już przyzwyczaić słuchaczy. Nowojorska grupa wkrótce ponownie zagości na stronie, nie tylko za sprawą tego wydawnictwa.

    21 października odbyła się premiera 5. części kompilacji Label Love prezentującej utwory z katalogów różnych wytwórni płytowych. W tej odsłonie projektu króluje jazz. „Label Love Vol. 5: The Jazz Edition” zawiera nagrania pochodzące od Tru Thoughts Recordings, Impossible Ark Records, Gondwana Records, Jazzman Records, Edition Records, Katalyst Entertainment, Revive Music Group & Basho Records. Całość materiału dostępna na Bandcampie.

    Wśród nowości na rynku płytowym z końca ub. miesiąca znalazł się kolejny projekt The Audible Doctora, „Doctorin”. Instrumentalne wydawnictwo członka Brown Bag AllStars zawiera 12 tracków pokazujących pełną klasę tego beatmakera. Producentem wykonawczym LP został sam Large Professor wraz z Gustavo Guerrą. Stream płyty za pośrednictwem Soundclouda. Wszystko wskazuje na to, iż nowojorczyk zostanie jednym z najważniejszych beatmakerów tego roku.

    Charakterystyczna wokalistka Szjerdene (nie tylko ze względu na swój pseudonim) wraz z duetem producenckim Tensei przygotowali piękne eksperymentalne nagranie, „The System”. Eklektyczny utwór z pogranicza wszelkiego rodzaju muzyki alternatywnej brzmi naprawdę świetnie. Osobiście czekam na więcej kompozycji w tym stylu od tych artystów.

    Wygląda na to, że The Alchemist nie zamierza spuszczać z tonu, nie zaprzestając wydawania nowej muzyki. Zupełnie niespodziewanie artysta wypuścił za pośrednictwem 9five Eyewear krótki projekt „Yacht Rock”. Darmowe wydawnictwo obfituje w utwory z udziałem Blu, Actiona Bronsona, Roka Marciano, Oh No, Chucka Inglisha & Big Twins. Wydawnictwo podzielone na stronę A i B dostępne do pobrania w tym miejscu.

    30 października wreszcie skończyła się trwająca naprawdę długo saga związana z wydaniem albumu Seana Price’a, „Mic Tyson”. Duck Down Music dodatkowo uczciło ten moment wypuszczając w dniu premiery wydawnictwa singiel „Remember” z udziałem Freddie’ego Gibbsa. Bonus track wyprodukowany przez Statika Selektah znajduje się w wydaniu digitalowym płyty.

    Kanadyjski raper Shad zaprezentował videoclip do singla „It Ain’t Over”. Nagranie pochodzi z tegorocznego darmowego projektu artysty „melancholy and the infinite shadness”. „Uncommonly handsome” Lenny Kravitz powinien być zadowolony z takiego użycia jego słynnego nagrania, „It Ain’t Over Till It’s Over”. Teledysk dodatkowo powinien ucieszyć każdego sympatyka twórczości tego artysty. „melancholy and the infinite shadness” znajdziecie na Bandcampie.

    Świeży teledysk od Akina Yaiego z kultowej grupy CYNE. Obraz nagrano do singla „Blow” pochodzącego z z wydanego w tym roku albumu artysty, „Nomadic”. Utwór wyprodukowany przez Enocha (wszystko zostało w rodzinie) doczekał się nieskomplikowanego, aczkolwiek ładnego dla oka klipu. „Nomadic” znajdziecie na Bandcampie, a artykuł o tym longplayu niebawem ukaże się w serwisie.

    Rhymesayers Entertainment przyzwyczaiło fanów do rzetelnej promocji swoich wydawnictw. Nie inaczej jest w przypadku albumu „Skelethon” Aesop Rocka. W drugiej połowie października ukazał się kolejny teledysk promujący płytę, tym razem nagrany do „Homemade Mummy”. Aż chce się odwiedzić park rozrywki ze starymi grami, widząc jaką frajdę mają tam nieco starsi nastolatkowie, nieprawdaż?

    W pierwszej połowie b.r. prezentowałem na stronie debiutancki projekt duetu Ninety One, „Short Nights”. Francuska grupa nie powiedziała ostatniego słowa w tym roku i zapowiedziała kolejną produkcję. Premiera „19.04” odbędzie się w grudniu, a już teraz trafił do obiegu singiel promujący album – „Small Boy” z udziałem Hydroponikz. Utwór dostępny do odsłuchu i/lub pobrania za pośrednictwem Bandcampa.

    Znany spec od mixtape’ów, Mick Boogie, przygotował kolejny interesujący projekt. „Brooklyn Originals” zawiera nagrania artystów wywodzących się z tej dzielnicy Nowego Jorku. Wydawnictwo obfituje w tracki autorstwa Busty Rhymesa, MC Lyte, Taliba Kweliego, Skyzoo, Maffew Ragazino, Nitty Scott MC, Donwilla (Tanya Morgan), Speka Boogie’ego i innych twórców. Mixtape dostępny do darmowego pobrania na stronie Mixstream.

    Jamla Records nie próżnuje. Większość działań wytwórni płytowej przypada na nadchodzące albumy 9th Wondera, o których już wspominałem na stronie („The Solution” z Buckshotem i „The Final Adventure” z Mursem). Jednym z singli promujących drugie wydawnictwo wybrano utwór „Funeral For A Killer”. Do nagrania wypuszczonego w Halloween nakręcono także videoclip, wypuszczony następnie we współpracy z Okayplayerem. Ostatni wspólny album duetu trafi do sprzedaży już za 2 dni (stream był dostępny przez krótki czas za sprawą Compleksu) nakładem Jamli i Duck Down Music.

    Jak zdążyliście się przekonać, U Call That Love dość często przypomina o minionych dekadach. Szczególnie lata 90.te mają się dobrze, o czym mogliście się przekonać choćby poprzez miksy sygnowane przez stronę – „Dusty Classics of the 90’s Vol. 1” olywoka i „Highs in the 90s” Mavericka. W związku z tym, krótka informacja o świeżym miksie Handsome Paddy’ego, „Back To The Boombap”. Tracklista projektu aż roi się od wybitnych twórców z lat 90.tych – Lord Finesse, Das EFX, Jeru Tha Damaja, Akinyele, Kenny Dope i wielu innych artystów znalazło się na tym wydawnictwie. Po całość materiału można sięgnąć na Soundcloudzie ChoiceCuts.

    Na koniec pozostawiam miejsca na remix jednego ze starszych nagrań. Jeden z pierwszych singli Little Brother w alternatywnym wydaniu. Oryginalnie „Whatever You Say” wyszło spod ręki 9th Wondera i zostało nagrane przy okazji projektu tego artysty z Pete Rockiem, „Class Is in Session”. Remix tego nagrania opatrzony podtytułem „The Maxwell Mix” sygnuje dobrze znany serwis muzyczny BamaLoveSoul & DJ Rahdu.

  • DJ JS-1 z trzecią częścią serii Ground Original

    DJ JS-1 - Ground Original 3 No One CaresZ roku na rok scena hip hopowa zdaje się coraz mniej przejmować DJ’ami. O ile coraz rzadsza obecność turntablistów na albumach studyjnych nie stanowi żadnego zaskoczenia, gdyż z tym zjawiskiem mamy do czynienia od kilkunastu lat, to łatwo można dostrzec, że rasowych DJ’ów uważa się wręcz za zbędnych. Włodarze stacji radiowych zastępują ich generowanymi playlistami, zmuszając swoich byłych pracowników do poszukiwania innego zajęcia. Nawet większość uczestników zawodów turntablistycznych sięga po różnego rodzaju muzykę elektroniczną, nijak mającą się z klasycznym hip hopem. Zapomina się też o pionierach i tuzach old schoolu. Wszystko to wziął pod uwagę członek legendarnego Rock Steady Crew, DJ JS-1, tworząc nowy album – „No One Cares (Ground Original 3)”. (więcej…)

  • Hardcore hip hop w wykonaniu ILL Billa i Vinniego Paza

    Ill Bill & Vinnie Paz - Heavy Metal KingsZainteresowanie opinii publicznej hardcore’ową i surową odmianą hip hopu od kilku lat utrzymuje się na wysokim poziomie. W stabilizacji tej sytuacji pomogły liczne wydawnictwa płytowe sygnowane przez twardych i bezkompromisowych artystów. Przyczyniła się do tego również zmiana równowagi sił na niezależnej scenie hip hopowej, na której coraz więcej osób idzie w stronę mrocznych i złowieszczych klimatów. Wśród raperów i beatmakerów utożsamianych z tym rodzajem rapu dominują głównie biali członkowie supergrup hip hopowych – Jedi Mind Tricks, Army of the Pharaohs i La Coka Nostra, o czym już wspominałem przy okazji artykułu o „Honkey Kong” Apathy’ego. Pod koniec pierwszego kwartału 2011 roku dwaj zasłużeni Emcees – ILL Bill i Vinnie Paz, postacie wiodące prym w hardcore’owym nurcie, wydali długo oczekiwany wspólny album „Heavy Metal Kings”. Wydawnictwo płytowe potwierdziło ich status w branży muzycznej. (więcej…)

  • Apathy uderza z trzecim solowym albumem

    [php function=1]

    Apathy - Honkey KongPrzedstawiciele hardcore’owej odmiany hip hopu od zawsze cieszyli się uznaniem słuchaczy ceniących sobie mroczne brzmienia i brutalne opowieści raperów. Początkowo oczy sympatyków hip hopu w mocnym i bezkompromisowym wydaniu były zwrócone w stronę gangsta rapu, który stał się szalenie popularny pod koniec lat 80.tych poprzedniego stulecia. Na początku lat 90.tych XX wieku wykształciła się kolejna odmiana tego gatunku muzycznego określana mianem mafioso rapu, bazująca na ciemnej stronie życia, wśród której prym wiódł Kool G Rap. W następnych latach powoli wszystko się zmieniało, hardcore’owy hip hop zostawał w tyle za ogarniającym cały świat bouncem i zmieniającymi się warunki w mainstreamie oraz undergroundzie. W ostatnich latach można zauważyć ponowny wzrost zainteresowania opinii publicznej twardymi artystami i ich muzyką. Największe zamieszanie wzbudzają producenci i raperzy skupieni wokół Jedi Mind Tricks, Army of the Pharaohs, czy La Coka Nostra. Jeden z członków AOTP, Emcee pochodzący z położonej w Connecticut miejscowości Willimantic, Apathy przygotował właśnie trzeci solowy album zatytułowany „Honkey Kong”. (więcej…)

  • Hip Hop Kemp 2011 – piąta odsłona line-upu

    Hip Hop Kemp 2011 - piąta odsłona line-upu: R.A. The Rugged ManZ każdym tygodniem pozostaje już coraz mniej czasu do 10.tej edycji festiwalu Hip Hop Kemp. Już od pięciu tygodni trwa ogłaszanie wykonawców, którzy pojawią się na jubileuszowej odsłonie imprezy. W kolejnym tygodniu wspomnimy 5.tą edycję czeskiego festiwalu, która odbyła się pomiędzy 18 a 20 sierpnia 2006 roku. Jak można łatwo zauważyć, data tegorocznego eventu pokrywa się co do joty z terminem Hip Hop Kemp pięć lat temu. (więcej…)

  • Premiera czwartego albumu Snowgoons w grudniu

    Snowgoons - KraftwerkOkres przedświąteczny to idealny termin dla artystów na przypomnienie się słuchaczom. Co za tym idzie, koniec listopada i początek grudnia to odpowiednie daty na wydanie nowych albumów. W końcu można liczyć na większy szum medialny i na to, że sprzedaż płyty będzie w miarę przyzwoita. Z drugiej strony, wydawnictwa płytowe ukazujące się u schyłku roku, to także pewnego rodzaju podsumowania dorobku muzycznego za dany rok kalendarzowy. Gdzieś pomiędzy to wszystko można włożyć nadchodzący czwarty producencki longplay dobrze znanego dla fanów mocniejszych brzmień tercetu Snowgoons – „Kraftwerk”. (więcej…)

Translate »