U Call That Love

Pragmatycznie o hip hopie i muzyce instrumentalnej

Tag: wywiad

  • Producencki album Headnodica – Red Line Radio + wywiad z artystą

    Producencki album Headnodica – Red Line Radio + wywiad z artystą

    5–8 minut

    Producenckie albumy stanowią najlepszą okazję do zaprezentowania pełni możliwości przez beatmakerów. W przypadku płyt nagrywanych wraz z raperami, czy w ramach zespołów, osoby odpowiadające za podkłady muzyczne zwykle stoją w cieniu wokalistów, o których przeważnie znacznie więcej się mówi. Z kolei, wydawnictwa płytowe w pełni produkowane przez danych muzyków z udziałem wielu różnych Emcees zmieniają ten stan rzeczy, gdyż uwaga odbiorców skupia się na głównym twórcy materiału. Tak też stało się pod koniec lipca b.r., kiedy to odbyła się premiera solowego projektu Headnodica zatytułowanego „Red Line Radio”.

    Producent, basista, członek Crown City Rockers, The Mighty Underdogs, Plate Fork Knife Spoon, muzyczny podróżnik. Wszystkie te określenia idealnie pasują do krótkiego opisu Headnodica. Wychowanek prestiżowej bostońskiej szkoły Berklee College of Music od ponad 10-ciu lat aktywnie działa na scenie muzycznej. Współzałożyciel niezależnego kolektywu Mission:, przekształconego później w doskonale znany w undergroundzie zespół Crown City Rockers, ma na swoim koncie współpracę z całą plejadą istotnych dla sceny hip hopowej artystów. Wystarczy wymienić MF Dooma, Brothera Ali, Mr. Lifa, Lyrics Borna, Ladybug Meccę, DJ Shadow, Tasha, People Under The Stairs, Oh No, Chali 2nę, Zion I, The Groucha, Casuala, Mystic, Sadat X, czy Dela the Funky Homosapiena.

    Mieszkający w Oakland muzyk może pochwalić się pięknym dorobkiem muzycznym, na czele z albumami Crown City Rockers oraz The Mighty Underdogs. Po latach uczestnictwa w różnych kolaboracjach i projektach, Headnodic postanowił zrealizować producencki album. „Red Line Radio” ukazało się na rynku płytowym 26 lipca 2011 roku nakładem Brick Records. Materiał obfituje w liczne gościnne udziały zaprzyjaźnionych artystów od Latyrx i People Under The Stairs, przez Sadata X i Scienz of Life, skończywszy na Mr. Lifie, Gift of Gabie i One.Be.Lo. Producent prezentuje swoje charakterystyczne brzmienie, do którego już zdążył przyzwyczaić w przeszłości. Umiejętnie łączy sampling z tzw. żywymi instrumentami, sięgając przy tym po hip hop z Golden Ery i klasyczny jazz. „Red Line Radio” brzmi ciepło, organicznie i słonecznie, a wszyscy wokaliści dopasowują się poziomem do instrumentowali stworzonych przez gospodarza płyty.

    Pod koniec maja b.r. kalifornijski producent muzyczny zaprezentował darmowy album zatytułowany „Nodrospective”. Bezpośrednio poprzedzający „Red Line Radio” projekt zawiera zbiór utworów wyprodukowanych przez Headnodica na przestrzeni jego całej kariery muzycznej. Znajdziemy tutaj nagrania Crown City Rockers, The Mighty Underdogs, Zion I & The Groucha, Gift of Gaba, Mr. Lifa, Moe Pope’a, Mission :, Raashana Ahmada, Sadata X i Rico Pabona. Kompilacja „Best Of Ethan Parsonage” została udostępniona do darmowego pobrania (link poniżej).

    DOWNLOAD Headnodic – „Nodrospective”

    Tracklista

    1. Crown City Rockers – Break (Headnodic Remix)
    2. Crown City Rockers – Summersault
    3. The Mighty Underdogs – UFC (cuty: DJ Shadow)
    4. Zion I & The Grouch – Planes Trains and Automobiles
    5. Moe Pope – Foolish (Depeche Moe Remix) feat. Reks
    6. Gift of Gab – Dreamin’ feat. Del Tha Funky Homosapien & Brother Ali
    7. Headnodic – The Drive feat. the Procussions
    8. Zion I & The Grouch – Smack (Headnodic Remix)
    9. Mission: – Contagious
    10. Moe Pope and Headnodic – Ladies
    11. Sadat X – Throw the Ball (Headnodic Remix)
    12. Rico Pabon – Pa Fuera feat. Zion
    13. The Mighty Underdogs – Status Symbol
    14. The Mighty Underdogs – Laughing At You feat. Casual
    15. Mr. Lif – The Sun
    16. Raashan Ahmad – City Feel Proud feat. Chali 2na (Headnodic Remix)
    17. Moe Pope & Headnodic – Danger Danger Remixes feat. Oh No & Gift of Gab
    18. The Mighty Underdogs – The Anthem
    19. Crown City Rockers – B-Boy Medley Remix feat. Planet Asia, Zion, The Grouch, Chali 2na, & Mystic
    20. Crown City Rockers – Sidestep Dubstrumental

    W tym miejscu przygotowałem dla Czytelników U Call That Love nie lada gratkę. Przeprowadziłem krótki wywiad z Headnodiciem, w pełni skupiający się na jego ostatnim wydawnictwie płytowym.

    Cześć Headnodic, co tam słychać? W trakcie tej rozmowy skupimy się na Twoim ostatnim albumie, ale najpierw chciałbym porozmawiać o wcześniejszym projekcie, „Nodrospective”. W jaki sposób mógłbyś podsumować to wydawnictwo? Czy można to nazwać jako „Best Of”, prezentujący ludziom Twoje najważniejsze nagrania?

    To jest zasadnicza idea. „Nodrospective” jest miksem nagrań pochodzących z okresu ostatniej dekady. Głównym zadaniem tego projektu było zajęcie ludzi tym, co zrobiłem do tej pory oraz postawienie do gotowości znających mnie osób, które oczekiwały mojego LP.

    Twój debiutancki pełny album, „Red Line Radio”, ukazał się na rynku płytowym 26 lipca 2011 roku. Producenkie albumy różnią się od każdego innego wydawnictwa i wymagają więcej pracy od beatmakerów. W jaki sposób skompletowałeś materiał na ten projekt?

    Trudno powiedzieć, ponieważ pracowałem na to (jak również NIE pracowałem) przez wiele lat. Mnóstwo czasu spędziłem w oczekiwaniu na wokale od Emcees. Szczęśliwie, miałem wystarczająco dużo czasu by usiąść, nadać połysku materiałowi i pracować nad muzyką. Nie było żadnego pośpiechu i pracowałem nad tym dotąd, kiedy poczułem, że jest to już w pełni skończone.

    Dlaczego zdecydowałeś się na współpracę z labelem Brick Records, znanym bardziej z hardcore’owych i mroczniejszych wydawnictw?

    Poznałem przedstawicieli labelu dzięki mojemu przyjacielowi, Moe Pope’owi. Wykonali dobrą pracę przy jego albumie („Life After God” z 2010 roku – przyp. red.) i mieli dobre pomysły na wydanie płyt CD. Dobrze mi się z nimi współpracuje.

    Na Twoim projekcie gościnnie występują niezależni artyści jak People Under The Stairs, Gift of Gab, Latyrx, Raashan Ahmad oraz wiele więcej osób. Wygląda na to, że zaprosiłeś głównie przyjaciół na „Red Line Radio” i to był klucz do skompletowania listy gości na albumie. Czy to prawda?

    Tak, chciałem mieć wielu gości na albumie. Zamierzałem pokazać zakres produkcji beatów dla Emcees i to było usprawiedliwienie do kooperacji z ludźmi, z którymi od zawsze chciałem współpracować (lub chciałem więcej). Również nie odczuwam więcej satysfakcji z tworzenia czegokolwiek w pokoju tylko dla siebie. Lubię pracować z ludźmi i poznawać nowe pomysły w ten sposób.

    Pierwsze 1 000 kopii „Red Line Radio” zostały wydane z micro singlem winylowym. To jest naprawdę świetny prezent dla kupujących. Z drugiej strony, artyści i labele poszukują kreatywnych pomysłów do zdobycia większego zainteresowania i zwiększenia sprzedaży płyt. Jakie są Twoje odczucia odnośnie przemysłu muzycznego w tym momencie?

    Naprawdę trudno powiedzieć. Rzeczywiście nadeszły ciężkie czasy dla przemysłu muzycznego. Zostałem nieco wystawiony na działanie sztormu spowodowanego ostatnimi zjawiskami w branży i mogę przyznać, że jedna rzecz jest stała. Na koniec dnia ludzie chcą słuchać dobrej muzyki i ja chcę tworzyć muzykę. Połączenie kropek pomiędzy tymi punktami jest ich własną sprawą.

    Dziękuję bardzo za wywiad. Na koniec krótkie pytanie – jakie są Twoje plany na przyszłość?

    Pracuję nad moim kolejnym solowym albumem. Powiem tylko, że będzie inny niż poprzedni.

    Wydanie „Red Line Radio” (do pierwszego 1 000 egzemplarzy LP dołączono 5″ singiel winylowy) zostało także poprzedzone zaprezentowaniem kilku singli z tego wydawnictwa płytowego. Pierwszym z nich był utwór „Turn Your Radio Up” z udziałem Mr. Lifa, Gift of Gaba i The Groucha. Następnie przyszła kolej na „Surgeon General” z Double K i Thes One’em z People Under The Stairs oraz „Durty Diamonds” (remix) z Moe Pope, Bru Lei, Very, Jern Eye, Nightclubber Lang i One.Be.Lo. Oprócz tego Headnodic zrealizował trzy teledyski do następujących tracków: „Movin’ On Up”, tytułowego „Red Line Radio” oraz instrumentalnej kompozycji „Mr. Incomplete”. Natomiast całość projektu została udostępniona do odsłuchu na Soundcloudzie.

    Tracklista

    1. You Can Call It That (the introduction)
    2. Red Line Radio feat. Mission: (aka Raashan Ahmad & Moe Pope)
    3. Movin’ On Up feat. Latyrx (aka Lateef the Truth Speaker & Lyrics Born) & Kat ((O1O))
    4. Surgeon General feat. People Under The Stairs
    5. The Mondays feat. Kat ((O1O))
    6. Haven’t You Heard? feat. Sadat X, & Scienz of Life (aka John Robinson & ID 4 Winds)
    7. These Days Ahead
    8. The A.M. feat. Othello, Aima the Dreamer & DJ Vajra
    9. Turn Your Radio Up feat. Mr. Lif, Gift of Gab & The Grouch
    10. Russian River
    11. Cough Drop feat. Raashan Ahmad
    12. The Mush feat. Moe Pope & Benzito the Village President
    13. Truth feat. Destani Wolf & The Jazz Mafia Horns
    14. Durty Diamonds feat. Moe Pope, Bru Lei, Very, Jern Eye, Nightclubber Lang & One.Be.Lo
    15. Carpe Noctum
    16. Viles feat. Myka 9 & P.E.A.C.E.
    17. Mr. Incomplete feat. The Jazz Mafia Horns
    18. Pepper’s Lullabye
    19. Thanks
    20. Woodstock Remix feat. Mission: & DJ Vajra (Digital Bonus Track)

  • Nowe video: Oddisee – The Blooming i rozmowa z ZBS Studio o ich działalności

    [php function=1]

    Oddisee - The Blooming official videoNiezwykle rzadko publikuję na stronie artykuły przedstawiające nowe teledyski. Jak zdążyliście się przekonać, preferuję przytaczać historie o starszych, kultowych i niezapomnianych videoclipach, o których możecie przeczytać odwiedzając kategorię „Classic Hip Hop Videos”. Jednak czasem idę na kompromis i opisuję na U Call That Love najnowsze obrazy powstałe do utworów artystów, jak to było w przypadku klipów Homeboya Sandmana. Ponownie wypada pójść na ustępstwo i rzucić okiem na to, co ciekawego wydarzyło się ostatnio w świecie teledysków. Powód ku temu jest słuszny, gdyż 8 sierpnia odbyła się premiera video nagranego do singla „The Blooming” promującego ostatni album Oddiseego – „Odd Seasons”. (więcej…)

  • W oczekiwaniu na Peace Of Soul – wywiad z Kondorem

    W oczekiwaniu na Peace Of Soul – wywiad z Kondorem

    5–7 minut

    W drugiej połowie września 2010 roku opublikowałem na stronie artykuł o drugim albumie polskiego producenta, Kondora, zatytułowanym „Peace Of Body”. Na koniec wpisu poinformowałem o tym, iż w przyszłości szczegółowo przedstawię sylwetkę Konrada Gogosza. Jedną z najlepszych form ukazania artysty są wywiady i właśnie w ten sposób pragnę zapoznać bliżej Czytelników U Call That Love z Kondorem.

    Witam Ciebie serdecznie. Zastanawiając się w jaki sposób najlepiej byłoby przedstawić Twoją postać polskim czytelnikom, doszedłem do wniosku, że można dokonać parafrazy słów Peji: „biały chłopak, z czarną muzą, w japońskiej wytwórni płytowej”. Twoim zdaniem jest to adekwatne podsumowanie?

    Lepiej by brzmiało „biały chłopak z żółtą muzą” (śmiech), bo raczej ciężko nazywać muzykę, którą tworzę „czarną” z racji całkiem odmiennego stylu.

    W 2008 roku nikomu nieznany polski producent debiutuje albumem „Peace Of Mind”, który zostaje wydany nakładem japońskiej wytwórni Yanese Productions. Historię nawiązania kontaktu z Japończykami niektórzy zapewne znają lecz zasługuje ona na szersze zaprezentowanie polskim Czytelnikom.

    To był niewątpliwie jeden z najlepszych dni w moim życiu. Wszystko zaczęło się od tego że swoje produkcje wrzucałem na MySpace by móc czasem podesłać komuś linka do odtworzenia swoich projektów. W międzyczasie chciałem sprawić prezent swojej byłej dziewczynie i zrobić dla niej instrumentalny album. Miałem już gotowych paręnaście kawałków, a kolega przygotował dla mnie okładkę. Nigdy moje myśli nie sięgały tak daleko że kiedyś ten album będzie oficjalnie wydany, to było poza wszelkimi marzeniami. Zwykły prezent, nic wielkiego ponieważ zawsze uważałem ze to co robię nie będzie się nikomu podobać. Kiedy album był już prawie gotowy, wchodząc na konto MySpace zauważyłem wiadomość w języku angielskim. Była to wiadomość od Philipa Potza, człowieka zajmującego się sprawami różnych wytworni muzycznych w Japonii, w tym Yanase. Zaproponował mi kontrakt na wydanie albumu w Kraju Kwitnącej Wiśni. Dla mnie to był jakiś żart, aczkolwiek odesłałem wiadomość, aby dowiedzieć się więcej szczegółów. Poprosili mnie o podesłanie kilku tracków, a że aktualnie miałem gotowa płytę, wysłałem im cały materiał, który zgodzili się wydać bez zastanowienia. Podpisałem kontrakt i mogłem się cieszyć moim debiutanckim albumem.

    Japoński rynek fonograficzny jest bardzo rozbudowany i przebić się tam nie jest łatwą sztuką. Jak wygląda ta sprawa w Twoim wypadku, gdyż z pewnością otrzymałeś już feedbacki z Kraju Kwitnącej Wiśni i masz pewne rozeznanie w odbiorze Twojej twórczości w tym kraju.

    Skoro udało się z moją płytą to chyba tak bardzo trudno nie było. To był okres, w którym ten rodzaj muzyki był w powijakach. Z czasem zaczęło pojawiło się coraz więcej artystów na rynku tworzących muzykę w podobnym stylu.

    Jeżeli chodzi o odbiór, ludzie często stawiają mnie obok tych artystów, którzy są dla mnie inspiracją, co nobilituje mnie w pewnym sensie. Dodatkowo na moim MySpace pojawiają się ciągle wiadomości od ludzi z całego świata, wyrażających zafascynowanie moją muzyką i czekających z niecierpliwością na kolejne albumy.

    Jak wygląda współpraca z Japończykami od kuchni? Czy komunikacja „na odległość” z przedstawicielami Yanese Productions odbywa się bez żadnych przeszkód?

    Komunikacja z Yanase odbywała się tylko i wyłącznie drogą mailową. I to w pełni wystarczyło. Moje rozmowy toczone były głównie z Philipem Potzem, który był pośrednikiem między mną a Yanase. Miałem oczywiście kontakt z wytwórnią, ale okres oczekiwania na odpowiedzi był o wiele dłuższy niż Philipa. Na początku współpracy nie pojmowałem jeszcze jej zasad, a poza tym byłem zbyt podekscytowany wydaniem debiutanckiego krążka.

    Jednak w momencie przygotowań do wydania drugiej płyty pojawił się problem w postaci narzuconych przez Yanase warunków. Chcieli by na płycie znalazło się więcej utworów niż zaplanowałem i musiałem przystać na ich warunki, pomimo wyrażania sprzeciwu. Mam teraz nauczkę by nie chwalić się od razu wszystkimi moimi utworami na przyszłość. Obecnie mój kontrakt z Yanase wygasa.

    Konrad Gogosz dla U Call That Love

    Czy nadal znajdujesz notki w sieci, w których przypisuje się Tobie inną narodowość niż polska? Jak odnoszą się do Twojej twórczości znajomi z rodzinnego Jasła – czy wszyscy zdają sobie sprawę, że pod pseudonimem Kondor kryje się Konrad Gogosz?

    Na szczęście już od dłuższego czasu nie spotkałem się z przypisywaniem mi innej narodowości, a najczęściej zdarzało się to na YouTube pod filmami z moją muzyką, aczkolwiek ludzie się za mną wstawiali i dopisywali: „Kondor is a Polish producer!!!”. Sądzę że już nie będzie z tym żadnego problemu.

    Moja twórczość jest już dosyć znana w Jaśle zwłaszcza, że Kondor jest moim na co dzień używanym pseudonimem. Dużo osób dowiedziało się o mnie również z jasielskiej strony Jaslo4u, na której został zamieszczony wywiad z „Magazynu Hip Hop”.

    Niektórzy starają się unikać porównań i uciekają od szufladkowania muzyki. Jednak w Twoim wypadku odniesienie do Nomaka, czy Nujabesa jest na miejscu. Nie jesteś już przypadkiem znużony porównaniami do wymienionych artystów, czy nadal traktujesz to jako nobilitację i słowa uznania?

    Zawsze jestem dumny z tego, kiedy porównuje się mnie do tych dwóch artystów. Lecz najpierw trzeba dokładnie przesłuchać ich kawałki, a później się zastanowić, czy na miejscu jest porównywanie mnie z nimi. Różnica jest widoczna, a ja szczerze to nie dorastam im do pięt. (śmiech). Może to być dziwne porównanie, ale to tak jakby powiedzieć, że Zakościelny jest polskim Bradem Pittem. Może i jest dobrym aktorem, ale w porównaniu z Pittem… Tak samo uważam jest ze mną. Nujabes i Nomak byli, są i będą moją inspiracją na całe życie, a głównie Nujabes, bo to od niego wszystko się zaczęło. Ten człowiek jest dla mnie magiczny mimo, że nie ma go już na tym świecie, jego muzyka jest zawsze ze mną.

    Twój drugi longplay, „Peace Of Body” ukazał się w czerwcu 2010 roku. Czym różni się ten album od Twojej debiutanckiej płyty i jak doszło do współpracy z duetem The 49ers?

    Różnica jest spora. Album „Peace Of Body” jest lepszy technicznie, bardziej melodyjny i może troszkę weselszy. Nie jest już tak monotonny jak album „Peace Of Mind”, w którym niektóre kawałki mogły naprawdę szybko się znudzić. Do grupy The 49ers napisałem na MySpace z propozycją współpracy związanej z nagraniem kawałka „Four Corners”. Wiem, że zawsze mogę na nich liczyć w przyszłości, bo są profesjonalistami i bardzo miłymi ludźmi, z którymi się wspaniale współpracuje.

    „Peace Of Mind” oraz „Peace Of Body” to produkcje instrumentalne, niemal bez dodatkowych udziałów innych artystów. Czy zatem „Peace Of Soul” będzie kontynuacją tej drogi, czy znajdzie się tam miejsce dla większej ilości utworów z gościnnymi udziałami raperów bądź innych muzyków?

    Koncepcji co do „Peace of Soul” było sporo. Dążyłem w pewnym sensie do tego, aby każdy album różnił się od poprzedniego. Na krążku „Peace Of Soul” spotkamy się z kilkoma wykonawcami, ponieważ artyści w dużym stopniu urozmaicają album. Będzie to album można powiedzieć pół na pół instrumentalny i z wokalem. Jest to album kończący trylogię związana z osiągnięciem wewnętrznego pokoju i akceptacją siebie.

    [php function=1]

    Strony: 1 2

  • Każdy wnosi coś od siebie – wywiad z El Da Senseiem dla Mobilizacji

    Każdy wnosi coś od siebie - wywiad z El Da Senseiem dla MobilizacjiOstatnie działania U Call That Love skupiają się głównie na rzetelnym informowaniu o nowościach płytowych. W ramach odpoczynku od tematów związanych z wydawnictwami płytowymi, chciałbym zaprezentować wywiad udzielony przez El Da Senseia dla magazynu Mobilizacja.

    W rozmowie poruszane są kwestie związane z m.in. drugim albumem Amerykanina, wspólnie nagranym z polskim duetem eksportowym The Returners – „Global Takeover 2: Nu World”, czy dzisiejszą sceną hip hopową. (więcej…)

  • Czas na Brown Bag AllStars – wywiad z J57

    Czas na Brown Bag AllStars - wywiad z J57W związku ze zmianami, które zaszły na UCTL (w zasadzie cały czas zachodzą i upłynie sporo w rzece Białej nim etap prac „wykończeniowych” zostanie pomyślnie zamknięty) nastąpił spory poślizg z wieloma sprawami. Nadal nie jestem w stanie przeskoczyć pewnych rzeczy, które ode mnie nie zależą (marzę o dostępie do sieci internetowej u siebie w mieszkaniu) lecz mimo wszystko staram się rzetelnie działać i prezentować różne rzeczy. Co prawda, autorskie rubryki „Classic Hip Hop Videos”, „Hall of Fame” i wszelkie recenzje muzyczne utkwiły w martwym punkcie, ale niebawem zostanie to z nawiązką nadrobione. Póki co, zapowiedziana wcześniej kolejna odsłona dotycząca kolektywu Brown Bag AllStars. Tym razem, krótka rozmowa z członkiem grupy – J57, którego zapytałem o genealogię Brown Bag i kilka spraw bieżących. (więcej…)

  • Ważne aby być upartym – wywiad z bboyem Siemkiem (Freakish Style)

    [php function=1]

    Bboy SiemekPowoli lecz systematycznie nadrabiam zaległości na U Call That Love. Tym razem przyszła kolej na opublikowanie wywiadu przeprowadzonego z bboyem Siemkiem z białostockiej ekipy Freakish Style, która już za kilka miesięcy będzie obchodziła 10-lecie istnienia. Na początek krótkie przedstawienie rozmówcy.

    Bboy Siemek (Ziemowit Bogusławski) – absolwent AWF w Warszawie, nauczyciel wychowania fizycznego oraz instruktor gimnastyki, aerobiku, breakdance i lockingu. (więcej…)

  • Satysfakcja z wydania winyla jest ogromna – wywiad z moka-T i Makulem

    [php function=1]

    Satysfakcja z wydania winyla jest ogromna - wywiad z moka-T i MakulemJak zdążyliście zauważyć, panuje obecnie zastój na U Call That Love jeżeli chodzi o regularne publikacje lecz uwierzcie mi, iż pracuję od dłuższego czasu nad kilkoma poważnymi przedsięwzięciami, o których już całkiem niedługo będę mógł wszystkich poinformować. Mimo tego, że jestem zapracowany (trafniejszy byłoby określenie: leniwy), to udało mi się przeprowadzić rozmowę z duetem moka-T i Makul, o których informowałem pewien czas temu na łamach UCTL. Życzymy miłej lektury tego obszernego wywiadu. (więcej…)

  • Interview with Seth Rich of Earatik Statik

    Interview with Seth Rich of Earatik Statik

    5–8 minut

    It is the first post in 2009, so U Call That Love wish Happy New 2009 Year to everyone out there. Lets it started in 2009… We bring to us a new interview with Seth Rich of Earatik Statik, underground group from from the lovely city of Chicago, IL home of the next President of the U.S.A Barack Obama. 

    Hey Seth, I apreciate that you agreed for the interview. We are close to X-Mass and New Year’s Eve and new 2009 year. Could you sum up 2008 year, are you satisfied with all your goals? Have you accomplished your all missions?

    2008 was a year of preparation for the 2009 release The Good The Bad & The Ugly; We also did some shows around the Country and recorded 2 videos. 2008 also brought an exciting election that will bring some much needed Change to the U.S.

    How could you describe your style? What are yours influences? In the underground we got many artists, so how Earatik stand out of another hip hop crews?

    Our style is just us. It is a combination of Sef & Los. Everything you hear is really us. Overall our sound is pretty gully.
     
    Now you are well-known in the underground, but I am really interested in Earatik’s past. Could you tell me about yours basic steps in the rapgame? When you met yours friends e.g. The OPUS, Molemen?

    Sef & Los met in High School back in the day. We got together with Brotha El and made a demo in 1998 called the “Lox It Down Suite”. The demo made its way into the hands of Strik 9 Records in New Orleans. They pressed it up on CD and Vynal in 1999. In 2000 we met the Opus and recorded a follow up 12” called “Hot Lava/Natural Disaster. In 2002 we recorded a song with Panik from The Molemen called “Stop Playin” feat Rise & Shine on Tuff Luv Ent. The Opus did the B-Side Getta Grip. In 2003 we released “Keep Rockin” on 12” on HeadNock Records. In 2004 we released “Evil Is Timeless” on Gravel produced by The Opus in 2005 The Album “Feelin Earatik “ came out on Gravel Records.

    DJ Rude One of S.M.P. (Single Minded Pros) is Earatik’s DJ. I link him with CHi-Town underground scene. Have you given a offer to this turntablist to join to Earatik or it was a natural process to consolidate with you and Celo?

    We worked with Rude and Doc from SMP soo well they are family & we consieder both of them Earatik. Nowadays we both are very busy with our own things that we use other Djay’s for touring purposes. Rude is a very sought after party djay.

    You record for independent label, Gravel Records. Have you ever wanted to move to another, maybe some bigger than Gravel Records like Babygrande Records or Duck Down Records?

    Many people have asked us this question and we always answer with this. At Gravel we have 100% creative control; which is what we care about most. If another opportunity were present itself we would def listen.

    „Feelin’ Earatik” it was a debut album, which was dropped in 2005. The tracklist consist of awesome guests like Akrobatik, Kool Keith, K-Solo. Edo. G and producers like The OPUS, Molemen, Diamond D. What do you thinking of this release nowadays?

    We still love that record; and we still listen to it occasionally, but we have grown so much between projects that this new record is far superior.

    The first single of „Feelin’ Earatik” was „Keep Rockin” (released in 2003), but the second single, „Evil Is Timeless/People Like Us” gained a lot of supporters in whole country. Do you think that it was a good choice to drop this as 12″ single?

    Yes, “Keep Rockin”, was good because the people that heard it liked it, but the record didn’t get the push it should have, therefore “Evil Is Timeless” had to make it for the record to be a success. “Evil Is Timeless” also had a video backing it up and got a lotta love because of Diamond D on the B-Side. To this day most emails I get are about this 12”.

    „Feelin Earatik” received critical acclaim from reputable magazines like The Source, XXL, URB. Did you suprised when you heard about it?

    Yes, the CD got a lot of press we were surprised not at the press, but the high level of magazines that choses write about it.

    The next Earatik’s album, „The Good, Bad & Ugly” is still unavaiable. This album was originally expected in June 2007. Could you tell me, why it is officially non-release yet?

    We really tried to take our time & make the best record we could. We really want to bless the people with a real banger & I guarantee they will not be disappointed. The record can be preordered at www.gravelhiphop.com for the release date of February, 10.2009.

    Could you tell me more about yours performances? You have been played with OutKast, Ice Cube, DIgital Underground, Atmosphere and many others artists. I heard that when you rock every show people love you.

    We have a high energy stage show were we rap to the fans and not just at the fans. If you ever get a chance to check us do show. We very cool to hang out with as well. If you ever see us on the street, stop us and we can have a drink.

    What could you tell me about Chicago underground hip hop scene? Many others cities got strong underground too, so how could you entreat people to listen artists from Chicago? What is a advantages and disadvantages of Chi-Town local scene?

    Chicago has a very diverse scene. It consists of many styles that make it a happening spot. The advantages are there are a lot of rappers. The disadvantages are there are a lot of rappers. You are going to find a lot of people you like and a lot of people that you don’t.

    What is your opinion about collaboration between artists through internet? I ask about that because Earatik Statik got this type of cooperation. In 2006 Earatik appeared in track „Don’t Fuck Wit Us”, which was relaesed on 12″ single by Polish producer Kut-O. How you mention this collabo?

    Working with Kut-O was very easy, because he is a real Talented dude. He got some bangin ass beats.

    How looks now live in US? Financial crisis and president elections have brought a lot of changes. 

    Not yet, US still struggling, but people have a lot of hope and pride. Especially here in Chicago, where Barack Obama is from.

    In Chi-Town live many polish and other natonalities. What is your opinion about live in cultural cauldron? Is it still disagreements between people from other nationalities?

    Yeah there is still some racial differences here, but growing up here does help us understand a lot of different cultures. For instance, Me and Carlos have a lot of friends from Poland, cause there are soo many polish people living here. We understand a lot of customs and they understand us more than if they probably stayed in Poland.

    You have been on some European tour. Could you compare European and US shows in public and promoters way? Do you want to arrive in Europe again?

    We love Europe, there is a lot of energy there that we love to tap into. As soon as we get a call we over there.

    Thank you for the interview. Last shout for the readers?

    Yes, Please make sure you cop the new record “The Good, The Bad and The Ugly” feat. Sean Price, Sadat X, EdO.G and production from Pete Rock, Large Professor, S.M.P. Kaz1, J-Zone… People can order from www.gravelhiphop.com

    Official Earatik Statik’s MySpace profile: http://www.myspace.com/earatikstatik

    Looking for „The Good, Bad & Ugly” Feb 10, 2009 feat. Sean Price, Sadat X & EdO.G w/ Production from Pete Rock, Large Pro, J-Zone & more.

  • Interview with Edgar Allan Floe

    Interview with Edgar Allan Floe

    13–20 minut

    Justus League in da house, homies! We encourage you to read an interview with one member of this crew, Edgar Allan Floe. He’s just dropped „The Streetwise LP”, which is his long awaited album. Don’t sleep, we are going to interview with other members of Justus League.

    What’s good, Edgar? You are first member of Justus League who agree for interview with U Call That Love. Could you tell me what are doing other artist of Justus League now? Who is yours the closest friend?

    Thanks for the opportunity to do the interview. The other members of The Justus League are keeping things moving. Cesar Comanche is finishing up his new album, called „Die In Your Lap”, which will be out early next year. Median and I will work on a collaborative project called „Wiseguys”. For the most part, the League continues to progress with their individual careers. I’m not sure who I would say is my closest friend in the League. I have a different type of bond with each member. If anybody in the League needed me for anything, in the end, I’m there for every single of them.

    I remember that my first thought about you bounded with your name. Edgar Allan Poe was well-known and talented writer and storyteller. Why are incorporated his name in your life? You must highly apreciate and admiere him.

    Well, my partner in rhyme, Mal Demolish of my crew The Undefined, gave me the name Edgar Allen Floe. It was kind of a play on words, and at first he thought of it as a joke. But I incorporated Edgar Allan Poe’s unique writing style into what I do lyrically, but without any similar themes of Poe’s writings. It’s more of a general type of similarity and influence. Just the fact of Poe being a well known and world famous story teller and novelist…that’s generally what I want to be recognized as, but from the hip hop point of view.

    You started rhyming at age 14. Do you always want to become an Emcee or you long for be producer or DJ?

    I’ve always been a part of the hip hop culture since the beginning. I used to break dance at annual festivals in the city, and eventually starting rapping in elementary school. But as I got older, I really wanted to start DJing. I’ve always had a love for music, and I love DJing. But since buying turntables wasn’t an option for me back in the day, because they were expensive, I tried my hand at writing lyrics and becoming an emcee. I would write rhymes at school almost every day, and eventually would freestyle at events in my hometown. Any time I was at a party that had a DJ and a microphone, I would try to freestyle. It’s crazy, because most people that know me think I’m a shy person…which I am to an extent. But when it came to the music, I always had to be a part of it. The music is what gave me an outlet to express myself, and I loved it.

    Yours first hip hop group was a.b. The Undefinied, which you set up with Mal Demolish, who is your close friend. When did you meet him? Are you still record with him?

    I met Mal Demolish back in 1994. He was the main guy around school who was rapping for a few years…doing shows in the area. He was rapping with another kat named Sequel II, and they were a group called Undefined Cypha. In 1996, they asked me to come to the studio with them and record a song with them. At the time, this was my first time recording in a real studio, so I was excited about it. The first track I ever recorded was a song called „Mad Mystic”, which Mal Demolish produced and I co-produced. Once I experienced a real studio, I knew this is something I wanted to do for the long run. I started recording more songs with them, and things didn’t work out with Mal Demolish and Sequel. So they parted ways, and me and Mal became The Undefined. We’ve been a crew since 1996, and plan to drop an official album in 2009. Mal Demolish is always on any of my solo projects, so fans have heard him before if they’ve picked up any of my projects.

    Justus League is strong collective. What was basic steps of your crew and when you become a 9th Wonder’s friend? How about other members? When they linked with JL?

    The Justus League was officially formed in 1999. I met 9th Wonder in 1997 at North Carolina State University. We met at the NC State basketball gym. We started to talk on occasion, and eventually realized we had similar tastes in music. It got to the point if I came into the gym and saw 9th, I would say to him „What Up Primo!”…and he would say to me „What up RZA!” RZA was my favorite producer, and DJ Premier was his favorite at the time. I met Cesar Comanche around the same time…more like around 1999. Comanche and I are from the same city of Jacksonville, North Carolina, so we knew some of the same people. I eventually met Phonte, Median, and Pooh, and other members of the League in 1999 or 2000. We all started recording music with each other and that’s when we thought we could form a collective and build a buzz. It took years to build that buzz, but after several shows in the area, a lot of people knew about the Justus League. It’s hard to believe it’ll be 10 years next year since we first got together.

    Justus League gained much respect with the release „NC State of Mind Mixtape”. How are you feeling now with this success?

    That mixtape was something kind of thrown together to help further build our buzz. A popular website, hiphopsite.com, endorsed the mixtape and released it exclusively. The mixtape because a quick success, and everyone started to recognize The Justus League. I am glad we released it, and I think it definitely helped us. But I never even had a copy of the mixtape for my own to listen to. All of the League members were supposed to each get about 20 or so copies to sell themselves…I didn’t get a single copy. So all I know is, the mixtape was a success, but monetarily, I didn’t see one red cent from it. It’s all good though…unless it sold 50,000 copies or something (laughs).

    You have been featured in many magazines and online sites before yours debut EP, „True Links” in 2005. Are you satisfied with this release and interest with media?

    2005 was The Justus League’s strongest year to date, in my opinion. You had my „True Links” EP, L.E.G.A.C.Y.’s „Project Mayhem”, The Away Team’s „National Anthem”, and Little Brother’s „Minstrel Show”…among other releases. We had a lot of projects drop and our buzz was was the biggest. With „True Links”, I think the overall response was pretty good in the media. I learned a lot about some people who do the reviews, and I realize they are some people who don’t review albums to give an honest opinion…Some do the review just to add to their resume, without even giving the project an honest listen. I used to really get frustrated when I see a bad review…but it really wasn’t the fact that the review was bad, because I know everybody won’t love what I do. It’s just with some reviews, that person didn’t give any support behind why they hated the project. If you at least tell people WHY you love or hate a project, that’s what I thought how a review was supposed to be done. But, some people have different intentions with reviewing music, so now that I’ve learned that, I don’t sweat it anymore. I just focus on those that respect what I do, and I cater to those people. But again, overall I was satisfied with the media attention. I was recognized in the XXL Magazine for „True LInks”, which was my first major publication, so I was happy about that.

    Could you tell me about part of your carrer, which was linked up with
    in

    dependent label, Shaman Work Recordings. You only dropped one release for this label, „Floe Almighty (mixtape)” in 2006. Why did you rapidly leave Shaman Work?

    After „True Links” dropped, I wanted to builld off the buzz I created on my own, and link up with a label that would help me further contribute to my movement. I talked to quite a few labels, and Shaman Work was one of the few who seemed interested. I had talked with the President of the label initially, and he seemed like he was pretty genuine. So, I decided to work with them. My plan with Shaman Work was to initially drop my official album „The Streetwise LP” with them. But, they thought we could brainstorm and find ways to keep the buzz going to help create more demand before the album dropped. So, I thought about putting together a project that was more like a mixtape styled released. This is how „Floe Almighty” came about. I didn’t expect people to really think this was an album, because it was a collection of songs that I put together fairly quickly. The response overall was pretty good, and I was happy with it. We had first dropped „Floe Almighty” as a slim line CD…but then Shaman Work wanted to get the release in stores and distributed by their distributor at the time, Koch. I thought it would be a good move to get it in stores, so I agreed. After „Floe Almighty” hit stores, in March 2006, I thought then I could have them release „The Streetwise LP” later that year. But in the end, there were a lot of things at Shaman Work that just didn’t add up. So after tons of talk but little action from the label on a variety of things, I decided to leave. I have a pretty good knowledge of the business side of the game, so I thought it would be better for me to start my own label and release my music on my own. That way, I would not have to wait on anybody and I would be in full control over my career. Shaman Work was a learning experience for me, and I really don’t have any hard feelings towards them, because they were one of the few labels that wanted to at least give me an opportunity. But at the same time, they will hear from me really soon about some unfinished business. I’m just waiting for the right time.

    You are now one of artists of MCEO. Recently, you released the long awaited album, „The Streetwize”. Why we had to expect this LP so long?

    MCEO Records is my own label, which I established in 2007, after leaving Shaman Work. I had to regroup after my short stay at Shaman Work, so again I wanted to keep the buzz going before I dropped „The Streetwise LP”. So, the first release under my label was „Floe Almighty: The Remixture”, which included exclusive remixes of my original „Floe Almighty” CD. I wanted to revamp that project, for a wide range of reasons, but primarily to show people what I’m capable of when I’m in complete control of my music. The songs, the mixing, the engineering, even the mastering, was all done by me. „Floe Almighty: The Remixture” put a nice spin on some well received tracks, like „The Torch”, „Skyward”, and „Cruise”, so I’m glad I released the remix project. This, plus the mixtape I dropped a few months ago called „The Road To Streetwise” really gave people a lot of good music to listen to, before „The Streetwise LP”. All I can do now is hope people will recognize my talent all over the world, and support what I do.

    Could you compare North Carolina hip hop stage with other cities in US?

    North Carolina’s hip hop scene is pretty diverse. I think if a lot of the NC Artists would join forces and build with each other, we would be even more recognized all over the world. We have something for everybody in NC, so it’s only right to expose that diversity. But just like any other city, you have some crews that don’t want to be outshined by someone they consider „competition”. I think that’s so sad, because a group is going to still have their same fans, whether they collab with another crew or not. But if they do collab, the potential is there to gain new fans. So it really can hurt you if you stay close minded and don’t want to help each other. Some crews get overpowered by envy and greed, and that will eventually be their downfall.

    You appear also under the alias – SliceMysta. Please, tell me about this alias. I am not sure but I think that it is your name as producer. Do you aim to recognize yours all names? 

    Slicemysta is the first rap name I had, before Edgar Allen Floe. Once I started calling myself Edgar Allen Floe, I didn’t want to scrap the name Slicemysta. So I decided to make Slicemysta the 'producer/engineer” side of me, and Edgar Allen Floe the „emcee”. Like I said before, I wear a lot of hats when it comes to music, so having just one name wouldn’t really give people the understanding of my diversity. So when you pick up an Edgar Allen Floe album, and you see the name Slicemysta all in the liner notes, you can think to yourself that I really put in a ton of work to release that project. So both names are to help people understand my dedication and work ethic with this music.

    What are yours next plans? Are you going to drop some new album or you focusing in something other projects?

    „The Streetwise LP” just dropped in November, so I’ll be promoting that project pretty much throughout 2009. It’s currently available online on iTunes (www.itunes.com/edgarallenfloe), and other digital retailers. You should also be able to pick it up or order it from any nearby music store. For 2009, I have quite a few projects in the works. I have a couple of collaborative side projects, with up and coming producers. Be on the lookout for „Floetry In Motion”, which is myself and a producer named J Wheels from Norfolk, Virginia. Also, I’m working on „Blunt Sessions”, with producer Blunt from Vancouver, Canada. And a project that is more Justus League related…I’ll be working on „Wiseguys” with fellow League member, Median. I’m also looking to drop The Undefined project next year, with Mal Demolish. So, it’s going to be a busy 2009 for me.

    Today, we have particular state in rapgame. Artists are discontent with majors, so we have now many underground and ambitious labels. What are you thinking about this situation?

    I like the fact that more artists are taking control over their career, and realizing that you don’t need a major label to release your music. BUT, I also feel like the underground scene is so oversaturated, that it’s hard for the average listener to find good music. It’s so easy nowadays to record a song on your computer, convert it to mp3, and make it available online all in the same night. That’s good in a sense, but again EVERYBODY can do it, so it’s devalued the music a little in my opinion. I think if you are really smart with your business, you can definitely be succesful with a major label. But, you can also be successful on a major. You just have to learn how to dissect those industry contracts and not sacrifice too much of your career as an artist, just to say you’re signed to a major. The reality is that a lot of underground labels want to BE a major label…they follow the same overall format as the majors….with how they run their label, how they prepare contracts, etc. So no matter which route you choose as an artist, you still have to be careful. Some underground labels try to say they give their artist creative freedom, but it could be at the same cost as a major label. Learn the game and understand it before you take any major steps, and you’ll be ok.

    How about your life without Hip Hop? Is it possibly to live without this culture? What Hip Hop means to you?

    I could not even imagine my life without Hip Hop. I think about it a lot though, because one of the big things that I am thankful for in Hip Hop is the reality factor. If it wasn’t for KRS-ONE, Rakim, Guru, Wu-Tang, and countles

    s others, I wouldn’t even think there was an alternate way of thinking when it came to things like religion. I think that’s so powerful, because so many people live their life according to „tradiiton”, whether right or wrong, and never are told that there are alternatives. I think a lock on someone’s brain is a terrible thing, and Hip Hop helped unlock people’s brains all over the world. I was always the kid in school who wasn’t afraid to ask „why” when it came to all sorts of things. Hip Hop basically gave me that confirmation to say that how I was thinking wasn’t wrong, just because it’s different from the norm. People walk around deaf, dumb, and blind every day, and have no idea that they are walking around this way. That’s a scary thing.

    Have you ever visited Europe? People from Old Country appreciate good underground Hip Hop and they have a good musical taste.

    No, I haven’t had a chance to visit Europe yet, but I’ve always known that Europeans love authentic Hip Hop music. I feel like once I get the opportunity to tour throughout Europe, I will love it. I have people from all over Europe who tell me they love what I do, and that makes me feel good…to know someone that you’ve never met, on the other side of the world, respects your thoughts. So I can’t wait to make that trip to Europe and build with like minds.

    Thanks for the interview, Edgar. Do you want to say something in ending?

    Witalij, I want to thank you again for the opportunity to do the interview. I truly appreciate it. Thanks to everyone who have read this interview. If you have never heard of Edgar Allen Floe before this interview, I hope you will be influenced to check out my material. Check me out at www.myspace.com/eafloe, as well as my entire catalog on iTunes at www.itunes.com/edgarallenfloe. Thanks to all of my fans all over the world for the continued support. Peace and Respect!

    http://www.myspace.com/eafloe
    http://www.itunes.com/edgarallenfloe

  • Interview with Final Outlaw

    Interview with Final Outlaw

    12–18 minut

    U Call That Love is proud to show you an interview with Final Outlaw, who is one of the most prospective Hip Hop artist in underground of New York City. Don’t ignore him, because he isn’t one-hit wonder rapper but strong man whit attitude.

    Hey Final Outlaw. I am glad that you are down with the interview. How could you introduce to the Poles?

    No doubt yo, I am honored to be a part of it. Well basically, to me all the world is filled with the same people. I try to treat others with as much respect as I think I deserve. I hope the Polish will embrace me and listen to my story the same way I would.

    You were born in Northfolk, Virginia but you also have Latino roots because your mother comes from El Salvador. Do you feel linked with your mother’s country? I heard that there were many bloody civil wars and government is not kind for the people.

    I don’t remember anything about Northfolk, I was just a baby. To me New York City is my home; all my memories are here, my family, my friends. As far as my Latino roots, not only is my mother from El Salvador but my father is half Puerto Rican. His other half is one of those family mysteries I’ve had trouble obtaining any truth about. He could either be half African American or Caucasian. I honestly don’t know. This all makes me multi-racial, mixed – a mutt. Unfortunately I’ve been separated from my family in El Salvador; I wasn’t raised with them so I feel disconnected and distant. If I have family in Puerto Rico they probably don’t even know I exist. It is because of things like civil war and corrupt government that innocent families have to be torn apart like mine has. America has had no problem exploiting El Salvador for resources and whatever other interests or investments they have made there, but when people from El Salvador desperately want to find a new home to raise their children away from gang-land and war, Americans suddenly want to build a wall at the border. What I’m saying is yes, El Salvador has been a very unfortunate location as far as poverty and war is concerned but I know that America was involved in the corruption of that country and many others like it. Regardless, El Salvador is very beautiful and home to very kind people.

    Could you tell me about your childhood? When you arrived with your family to NYC and chose to stay there permanently?

    My family had already lived in NYC before my birth at Northfolk. My father joined the Navy and this is the reason we ended up in Virginia. We came back to New York before I built any memories of my childhood. I grew up in Manhattan. I’m very familiar with uptown (Harlem, Washington Heights.) I was pretty much raised among Blacks, Dominicans and Puerto Ricans – these were the people I would eventually grow up to know so well. I think a person is bound to witness violence often when growing up in the city. As an adult I am saddened to know just how apathetic and distracted everyone is. Sometimes I wonder how I was even able to save myself from the countless mistakes and bad decisions my friends were making. My brother and I tried to be good kids, but on occasion we were involved in small time gang-like activities and recklessness. I think the hardest thing was watching my parents struggle with each other and the conditions we were living in. Sometimes humans can’t help but to hurt each other.

    Your first steps in Hip Hop was freestyling with your friends around the streets. How do you remember that time when you were battling and freestyling everywhere where it could be possible?

    I had so much fun. I was beginning to mature. Sometimes I wouldn’t come home for days or weeks at a time. I didn’t want to come home because home was a shelter, and I rather be with my “homies.” Life was just all about trying to meet a girl to love, playing video games, playing sports, eating whatever you pleased, and Hip Hop. It doesn’t feel like long ago and honestly it wasn’t. It feels like a far away place and time only because so many things have changed between us all. It turns out I was the only one serious about this career choice out of the 9 or so members we originally had in our small rap group. I don’t blame them though, this is a tough industry, and I truly believe they were in it for the fun – what better reason is there?

    Who helped you when you started your career? Did you work alone or were there some people who managed you?

    I met some guy in Harlem with recording equipment. I don’t remember how I got his contact but I originally called him using a number I found on a business card. I recorded my first professional song at his house. His wife was very kind but I didn’t trust him too much. I met up with my boys after recording my first song “Blowin’ in the wind.” They were all blown away. The song featured one of my homies from “Zero Tolerance” (our rap group.) He goes by the name Pegasus now, but at the time was known as “Lyrical Reaper.” He has been with me through the hardest times as far as Hip Hop is concerned – he often performs with me. I owe that guy allot – he’s like a brother. Both “Lyrical Reaper” and I became instant mini-stars within our friends. One guy in particular was a great help to me. Although we have very little in common I will always be grateful for his help. His name was Migs and he was one of the guys I played the song to. He loved it; it seemed to have inspired him. One day he gave me a large sum of money to purchase recording equipment. He basically expressed that he believed I could make it, and he wasn’t at all afraid to sacrifice some money to see my dreams go somewhere. Of course I took the money and we began recording our own songs without having to go to any studio. I owe allot to Migs, I know where that money came from and believe me, it is a very personal thing he sacrificed. All I will say is that somebody literally had to die for me to be given a chance in Hip Hop. Sometimes I forget that. My family also played the biggest role in my career.

    You’ve become rapidly popular and one of the most known underground artists without having a huge discography. How do you feel about this?

    I think its great. People have no clue what I have in store for them. I suppose some are wondering whether I have anything else at all but they are probably the same ones who haven’t purchased my CD yet. I rather become successful over time and reinforce my career instead of being discovered and constantly rely on the success of my next hit. I have noticed that I’ve become more popular and more and more people are popping up everywhere asking me to do show’s and such but I still feel like not enough people know me. Perhaps locally on the underground of NYC I am respected widely but I am not finished yet. I plan on creating Hip Hop that will evolve the culture as a whole. So far all I’ve done is show people I can rap – I got skills. Ultimately I will show people that I can easily transcend Hip Hop and adapt to any artistic choice I make. Right now I am watching and learning from the contemporary rappers in my environment. Progress is being made in this city by many more people than just me. My job is to challenge them and bring forth fierce competition that will force them to remain creative and hungry. I am happy with that. My time is near.

    In 2007 you released the „Were All Gonna Die Special Edition” mixtape. Could you tell me about
    this project? Who helped you with recording this mixtape? Is it true, that all featured artists who are in this project your friends?

    I recorded this project alone, running back and forth between equipment. It was mixed and mastered by Mez who has worked with many big named artists both on the underground and mainstream. End of the weak (EOW) provided their recording facility to engineer the project. I produced every song except for four tracks. Pegasus was featured on a few songs and everyone else are friends of mine I either met in my personal life, through activism, or underground Hip Hop. I am not a big fan of collaborations. If I make a song with a person, I want to make music not business. This explains why there aren’t any other collaboration’s other than people I know. I don’t need to show off who I’m cool with and shit like that. That’s corny.

    How is Hip Hop in NYC now? Many people said that NYC had been lost its crown and it will be difficult to regain its status in the rap game. What is your opinion about that?

    People talk allot of shit. This is petty gossip; there are more important issues in the world than Hip Hops imaginary “crown.” I am disgusted that people are so easily distracted by such foolery. Look, if people cared so much about New York’s position in Hip Hop they would do everything they possibly could to breathe some life back into the city and its urban culture. Hip Hop was born in the Bronx after all. Why is it that people criticize something before attempting to help it or fix it first? Can anyone answer that for me? Hip Hop as a whole is in shambles, the people who created it in the first place don’t even own it. The new owners of a culture our people created is now the Big 5. Music conglomerates have destroyed Hip Hop and for the most part it’s just a big joke now. People on the underground all over the city including me are making headlines, preserving and evolving Hip Hop. Not everyone does it for fame. Perhaps it is the monetary value of New York Hip Hop that people are really concerned with. It’s rising once again if you ask me.

    In my opinion you are ONE of the „Unsigned Hype” artists. Nowadays, many independent labels in the underground are releasing good albums. Have you ever had offers to sign up from some label?

    I also believe that more people should be aware of me. Since I am not signed by anything I’m still generally unknown. But on the other hand I am still free to make the best business decision possible. I think Hip Hop deserves the Source and XXL to bring more awareness to the public about me. I think in the coming months we will see more news regarding who I am and what I do. I am not impressed with any label and what they have done for their artists lately. It seems that I will continue to struggle independently before somebody decides to respect me. I am not somebody to be purchased or persuaded. I seek a commitment. Those people will approach me more often the more people like yourself continue showing love and bring awareness to the public.

    Your first single „Hip Hop 4ever” created buzz and some hype on NYC streets and you earned respect from other people. You created local attention but how does it look on the radio and other people and establishments who could do allot about promotion and everything else. Do they appreciate you?

    Many small radio & TV networks internationally have been showing lots of love. I have to shout out Video Music Box and all the blog spots out there showing love. On the other hand there are a slew of cowards out there that are too obsessed with the golden era or pop hop to show love to an upcoming generation. I believe they will do the same thing many internet sites did – they will show me love when they notice everyone else is. Expect me on Hot 97 at least once or twice, in the coming year. I will also be on the UK’s version of Hot 97 and MTV early 2009. I can’t really drop any more clues on that type of stuff, I’m sure there are some envious imposters out there trying to strip me of my contacts. Money destroys everything.

    Are you satisfied in your status in the rap game? Do you want to find more supporters? I read that you are in search of a webmaster for your official site.

    There are many people that would kill to be in my position right now so I am not angry about that. However I think it would be a mistake to become satisfied so early on in my career. There is so much more left to do. Indeed I will continue working for many more supporters and I am looking for a committed webmaster yes.

    I heard that every show is important to you. Is that true? Do you prefer to perform in smaller arenas or in bigger places?

    I will continue expanding into bigger venues as I become more popular of course but I don’t think I will ever lose the hunger of going into open mics and blowing them away. As long as people respect me and don’t try to use me for free then I don’t mind doing a show anywhere. Ultimately it’s the crowd that really needs to hear what I am saying.

    Do you want to record with some good and well-known rapper? In Hip Hop there are many Latino artists who are good today e.g. Immortal Technique, Terminology, Fat Joe. Is there any chance to work with them?

    Like I said before I am not a fan of collaborations if it’s going to be all about business. I want to make timeless music not a good crossover business move. I am not a fan of Fat Joe or Termanology and I don’t know either one of them personally. I think it’s stupid that artists should be put together just because they are both Latino or both Black. I don’t make music to represent Latino’s only – that’s greedy. My music is for everyone. When it comes to Immortal Technique I think there are much more important things we can do together other than music in the communities we come from and talk about it our songs. You never know what the future holds, again I don’t have a problem with a collaboration as long as its genuinely about making good music – not trying to get attention or a check.

    Could you tell me about your next plans? Are you going to drop your next mixtape or a debut album?

    A new mixtape is under production right now. It should be done very soon. My new album should be done by the summer. I will drop a few singles very soon for both projects and I am working on a few more new videos with Director Janelle Ryan once again.

    How about your life without Hip Hop? Is it possible to live without this culture? What does Hip Hop mean to you? How could you describe an Emcee now?

    Yes, I can live without Hip Hop, naturally. I am very interested in many other arts and cultures of the world. I want to explore the world one day and do something good for other people. You never know I might live in Poland one day. Why? Who knows? Only the future can answer these things. People have to remember that we are all humans, and humans can adapt to anything. I think it is insulting to be categorized under just one thing, as if I am limited to just Hip Hop. That is absolutely wrong. At any time of my life I can choose to learn and do something completely different. Hip Hop to me means freedom. An emcee is a person who loves and lives Hip Hop and wants to expose that love to world.

    Many thanks for the interviews. Last shout for the people?

    It was an honor to do this interview with you. Feel free to hit me up at anytime. Hip Hop 4ever!

    Stay alive.

    www.FinaLOutlaW.com
    www.myspace.com/finaloutlaw
    http://youtube.com/finaloutlawtv

  • Inżynier abstrakcyjnych dźwięków – wywiad z Mr. Echoesem (The Opus)

    Inżynier abstrakcyjnych dźwięków – wywiad z Mr. Echoesem (The Opus)

    7–10 minut

    Z wielką przyjemnością przedstawiam kolejny, trzeci już z kolei wywiad na łamach U Call That Love. Mr. Echoes aka Fanum lub jak kto woli po prostu Kevin Johnson, to postać z niezależnej sceny muzycznej w Chicago. Wychowanek Wietrznego Miasta jest bardziej medialną połową producenckiego duetu kojarzonego z alternatywną odmianą hip hopu – The Opus. Zapraszam do lektury.

    Witam serdecznie, to dla mnie wielki honor, że zgodziłeś się na wywiad. Na początek zadam typowe pytanie – jak mógłbyś się przedstawić polskim słuchaczom?

    Nazywam się Mr. Echoes i jestem przyłączony do mojego partnera The Isle Of Weight i pochodzimy ze ślicznego miasta Chicago, Illinois, domu następnego prezydenta USA Baracka Obamy!

    Twoje pierwsze produkcje pojawiały się w latach 90.tych, np. na Rubberoom – „Synapse Gap”. Czy jesteś zadowolony z tego wydawnictwa? Co teraz porabiają Meta Mo i Lumba, Twoi przyjaciele z Rubberoom?

    Kocham „Synapse Gap”! Jeden z pierwszych utworów, jaki zdecydowaliśmy się nagrać profesjonalnie i wydaliśmy wraz z utworem ze strony B „Beneath the Surface”. Czułem, że to będzie utwór, który zapoczątkuje naszą karierę na muzycznej scenie. Również wypuściliśmy ten kawałek sami bez żadnych funduszy z żadnego labelu. To była ściśle niezależne wydawnictwo. Lumba i Meta (przyjaciele Mr. Echoesa z okresu projektu Rubberoom – przyp. red.) są ciągle w pobliżu chociaż nie rozmawiam z nimi za wiele. Zdecydowali się podążyć inną życiową ścieżką.

    Czy masz podobny gust muzyczny jak The Isle of Weight? W mojej opinii Wasza współpraca jest zsynchronizowana.

    Najważniejszy jest ten sam gust muzyczny. Lubimy dużej różnej muzyki, od współczesnych rzeczy do bardzo abstrakcyjnych.

    Opus ma wiele znaczeń. Czy mógłbyś mi powiedzieć co to oznacza dla Ciebie i dla The Isle Of Weight?

    Patrzymy na Opus jak na małą muzyczną rzecz, która pasuje dzięki większej aranżacji. Jako przykład podam to, że większość piosenek jest bardzo różna w znaczeniu aranżacji i mają odmienną wariację w brzmieniu. Jednak, gdy słuchasz projektu(-ów) jako całości, każdy utwór w pewnej formie wiąże się z następnym. „Blending Density” CD jest najlepszym na to przykładem. Chociaż wszystkie utwory są różne, wszystkie piosenki w pewnej formie wiążą się ze sobą.

    Co mógłbyś powiedzieć o swoich inspiracjach? W down tempo, ambient, elektronicznej muzyce jest bardzo dużo dobrych artystów i jest naprawdę ciężko zdecydować kogo podziwiacie i doceniacie. Jak też streściłbyś Wasz styl?

    Niektórymi inspiracjami będą takie grupy jak The Art of Noise, Kraftwerk, DJ Krush, DJ Shadow, Daft Punk, DJ Vadim, The Bomb Squad, Cameo, Meat Beat Manifesto, Depeche Mode, Public Enemy, KRS-One, Eric B. & Rakim. Nasz styl jest miksem tych wyżej! Kiedy zaczynaliśmy robić muzykę, naszym celem było kreatywne brzmienie jakiego wcześniej nikt nie włączał i warstwa nad wokalami. Nie usiłowaliśmy koniecznie wejść w szczegółowy gatunek muzyczny, ale ten gatunek złapał nas na lata! Zgadza się, to nadal hip hop.

    Co mógłbyś powiedzieć o Waszej współpracy z innymi artystami takimi jak Earatik Statik, Aesop Rock czy Murs (Living Legends)? Czy skontaktowanie się z nimi było trudne?

    Praca z Aesop Rockiem i Mursem było czymś prawdziwie magicznym z tym jak to przyszło. Murs występował w Chicago z Cannibal Ox (właściwie to próbowaliśmy złapać ich na „First Contact 001” także). Backstage, podszedłem do Mursa i opowiedziałem mu o projekcie „First Contact 001”. Odpowiedział, że jest zainteresowany, więc wysłałem mu beat, który naprawdę się jemu spodobał. Jeżeli chodzi o Aesop Rocka, to spotkaliśmy go w Nowym Yorku podczas Rocksteady Festival. Porozmawialiśmy z nim o projekcie i powiedział on, że chciałby być jego częścią. Naprawdę dobre i wygodne jest to, że Aesop, Murs, Atmosphere i I self Devine byli na tych samych koncertach w Chicago kilka miesięcy później, więc byliśmy zdolni do nagrywania z nimi całymi dniami! Również track z Aesopem jest przypuszczalnie inny! Oczekiwaliśmy na przybycie inżyniera studyjnego i zaczęliśmy grać przypadkowe bity The Opus, żeby zobaczyć jakie brzmienie lubią ponad booming system. Aesop polubił jeden z utworów jakie puszczaliśmy, więc zdecydowaliśmy użyć ten track na First Contact. Earatik Statik byli od zawsze naszymi przyjaciółmi i chcieli, żebyśmy wyprodukowali „Feelin Eratik” LP. Zrobiliśmy około 6 kawałków na te LP.

    Jesteście dwoma instrumentalistami. Na jakich instrumentach potraficie grać? Uczyliście się w jakiejś szkole muzycznej?

    Jestem samplującym artystą (Mr. Echoes jest zbyt skromny, ponieważ udało mi się ustalić, że potrafi grać na m.in. klawiszach – przyp. red.). IOW właściwie wie jak grać na gitarze i basie ale samplujemy instrumenty i przekształcamy je w kompozycje! Nigdy nie uczęszczaliśmy do szkoły, żeby uczyć się muzyki ale chodziliśmy aby nauczyć się technicznych rzeczy jak inżynieria i produkcja studyjna.

    Oficjalny debiut The Opus, „First Contact 001″ LP został wydany w 2002 roku. Dlaczego zajęło tak długo nagranie tego albumu? Pytam, ponieważ pierwszą 12” Rubberoom mieliśmy w 1994 roku.

    Cóż, właściwie wydaliśmy Rubberoom „Architechnology” LP w 1999. To był pierwszy pełny album zespołu. Właściwie LP uczyniło świetny czas przed zamknięciem labelu. Spowodowało to wewnętrzne napięcie w grupie, IOW i ja zdecydowaliśmy do robienia własnych rzeczy jako Opus. Jeżeli nie słyszeliście „Architechnology” to musicie koniecznie sięgnąć po nią…klasyczne LP.

    „Breathing Lessons” jest Waszym drugim albumem jako The Opus. Co mógłbyś powiedzieć o „BL”? Czym się różni od „First Contact 001”?

    „Breathing Lessons” był naszym w całości instrumentalnym LP. Jest jeden utwór jaki Lord360 zrobił w krótkim pojawieniu się później w piosence „Isis”. Poczuliśmy jakby ta płyta była bardziej o nas, nie próbowaliśmy mocno polegać na kolaboracjach lub wysoko uznawanych artystach do sprzedaży albumu i naprawdę jest to eksperymentalna i wolna muzycznie płyta, tak jak chcieliśmy.

    Mush, label dla którego nagrywacie jest niezależny. Wcześniej nagrywaliście dla Ozone Music czy Elastic Recordings. Czy mógłbyś porównywać wszystkie wytwórnie, w których wydawaliście 12″ i LP’s?

    Elastic Recordings to był nasz album. Nie mieliśmy w tamtym czasie kontraktu, więc stworzyliśmy Elastic Recordings do dystrybuowania naszych 12″. Ozone Music był labelem, z którym zaczynaliśmy wraz z gościem, który pomagał przy rozkręcaniu Definitive Jux. Problem z Ozone był taki, że Def Jux stał się tak duży, że Ozone było całkowicie w cieniu Def Juxu. To zachęciło nas do przeniesienia się do Mush, ale Mush jest labelem, gdzie jest wielu artystów, których postawa jest dla nas problemem. Porównując Def Jux i Mush, to jakby przebywanie w klasie z 50-ciorgiem uczniów przeciw klasie z 10-ciorgiem uczniów. Nauczyciel spędza więcej czasu z tobą i jest zdolny skupić się na tym, czego potrzebujesz odrobinę bardziej w mniejszej sali.

    Pochodzicie z Chi-Town. Jak wygląda teraz chicagowska scena niezależna? Czy wiesz cokolwiek o No I.D.? Słyszałem, że odszedł na emeryturę.

    Undergroundowa scena w Chicago rozkwita obecnie. Właściwie jest kilka undergroundowych twórców, których naprawdę lubię. Imiona niektórych to The Gent$, Outerlimitz, Dirty Digital,Wes Restless, Qwel, Robust, Decay, All Natural…To tylko niektórzy…No I.D. właściwie pracuje dla labelu Jermaine’a Dupri jako producent wykonawczy. Nie sądzę, że przeszedł na emeryturę!

    Poszukujesz obecnie talentów? Słyszałem, że Meta Mo i Lumba zostali odkryci przez Ciebie.

    Wiesz co? Poszukuję tylko talentu do naszego nowego LP w tej chwili. Nie prowadzimy obecnie dłużej labelu, chociaż mieliśmy duże aspiracje do poprowadzenia wcześniej! Szczęśliwie ciągle się utrzymujemy jako, że staliśmy się popularni jako The Opus. Nie chciałbym koniecznie mówić, że „odkryliśmy” Meta i Lumbę ale pomogliśmy im nabyć umiejętności jako artystów. Oczekujemy tylko, żeby spełniali się jako artyści.

    Czy mógłbyś opowiedzieć nam o swoich przyszłych planach? Jestem przekonany, że po „Blending Density” pracujecie nad czymś nowym.>

    Tak! Pracujemy nad naszym nowym projektem o nazwie „Boxcutters”. To jest podwójne CD z dołączonym DVD zatytułowanym „Producers”. Pierwsze z podwójnych CD nosi tytuł „Earthwalkers: Epilogue”, które będzie showcase’em atmosferycznych/ambientowych stylów i drugi CD, „Dichotomy” jest to więcej niż współczesne CD, które zawiera niektóre rzeczy, których wcześniej nie robiliśmy jako producenci. Jedno znajomy, z którym współpracowaliśmy to Pigeon John z West Coastu. Jednakże CD będzie składało się z wielu nowych artystów i masy kolaboracji z muzykami, grającymi na różnych instrumentach.

    Sądzę, że większość ludzi w USA mówi teraz o wyborach. Jaka jest Twoja opinia na temat zwycięstwa Obamy?

    Och, to jest przeolbrzymie zwycięstwo! To jest niesamowite, że Ameryka będzie miała czarnego prezydenta. Bardziej ważne w opinii jest to, że Amerykanie są zmęczeni tą samą amerykańską polityką. Bezsensowna wojna i spadająca gospodarka wzięły naprawdę dużo ofiar wśród Amerykan. Co jest naprawdę niesamowite w jego zwycięstwu to fakt, że przyciągnął wszystkich ludzi różnego koloru skóry i odmiennych środowiskach do przewyższenia każdej rasy i zagłosowaniu na niego! Jeden z największych problemów dla Stanów Zjednoczonych to bycie bardzo rasistowskim państwem ale byłem dumny jako Amerykanin, że (niektórzy) ludzie byli zdolni do odłożenia koloru skóry na bok i spojrzeniu na to indywidualnie.

    Jak wyglądają Wasze koncerty? Preferujecie małe, niezależne koncerty czy coś innego? Czy kiedykolwiek odwiedziliście Europę?

    Nie odwiedziliśmy Europy nigdy ale mamy za sobą tour po Japonii. Chciałbym odwiedzić Europę, ale nie znaleźliśmy kontaktów jeszcze, dzięki którym wybraliśmy się tam. Ciągle pracuję nad progresem, więc poinformuj mnie jeżeli znasz kogokolwiek. Jeżeli chodzi o koncerty, wolimy średnie miejsca spotkań. Wolę raczej grać w niewielkich miejscach i przeobrażać je w dobra imprezę niż występować w dużych miejscach, które mogą powodować, że miejscówka będzie wyglądała na pustą! To naprawdę zależy od Twoich fanów!

    Dziękuję bardzo za wywiad. Czy chcesz coś powiedzieć na zakończenie?

    Tylko to, że chciałbym podziękować za wywiad. Jesteśmy wdzięczni że nasza muzyka sięga do uszu w Polsce! Szczęśliwie jesteśmy zdolni aby dostarczać więcej muzyki dla was w przyszłości i może pewnego dnia będziemy mogli wybrać się tam na tour. Także możecie sięgać do nas na www.myspace.com/theopusonline po najnowsze wydarzenia z The Opus. Jesteśmy Twoimi przyjaciółmi! Na koniec, do ciebie i do wszystkich pojawiających się producentów/artystów – idźcie znaleźć pracę! Tylko żartowałem!

    Więcej informacji o The OPUS znajdziecie na ich oficjalnej stronie The OPUS Online oraz profilu MySpace na fan page’u grupy na Facebooku.

  • Po prostu robimy prawdziwą muzykę – wywiad z DJ-em Illegalem (Snowgoons)

    Po prostu robimy prawdziwą muzykę – wywiad z DJ-em Illegalem (Snowgoons)

    6–8 minut

    Po drobnej absencji, spowodowane pewnymi zawirowaniami w życiu osobistym, przedstawiam drugi wywiad, ukazujący się na U Call That Love. Tym razem moim rozmówcą był DJ’em Illegalem z producenckiego tercetu Snowgoons. Przedstawiciel niemieckiego crew jest naprawdę ciekawą osobistością i z chęcią odpowiedział na zadane mu pytania.

    Witam serdecznie, to znakomicie, że jesteś za wywiadami. Standardowe pytanie – jak mógłbyś się przedstawić dla nas?

    Cześć, jestem DJ illegal z ekipy Snowgoons. The Snowgoons to jest moje producenckie crew, do którego należą ze mną DJ Waxwork i Det.

    Jakie były Twoje pierwsze kroki w niemieckiej rapgrze? Kiedy zacząłeś być Djem/producentem?

    Zacząłem w 1992 roku jako DJ na imprezie, którą promowałem. DJ, którego zaprosiłem, nie pojawił się a ja miałem całą chatę pełną ludzi, więc nie miałem innego wyjścia i zacząłem sam grać. Zagrałem naprawdę równie, biorąc pod uwagę to, że nigdy wcześniej nie używałem gramofonu do miksowania. Pierwszy raz, kiedy robiłem bity to było około 1996 roku i to zaczęło się 3 lata wcześniej, kiedy zapodałem swój pierwszy bit na debiutanckiej 12″ Pal One’a. Det także wyprodukował jeden kawałek na tej 12″ ale w tamtym czasie nie pracowaliśmy ze sobą razem.

    Wiem, że Det jest założycielem Snowgoons. Kiedy stałeś się oficjalnym członkiem grupy? Mógłbyś powiedzieć o swojej pierwszej współpracy z Detem?

    Po wspomnianej 12″ Pal One’a zauważyliśmy, że mamy takie same upodobania muzyczne i rozpoczęliśmy współpracę przy pewnych wspólnych produkcjach. Takie jest prawdziwe pochodzenie Snowgoons.

    Czy musieliście ciężko pracować żeby zdobyć szacunek na niemieckiej hip hopowej scenie? Jak wyglądał hip hop w Twoim kraju kilka lat temu a jak teraz? Czy się mocno zmienił?

    Właściwie to nigdy nie pracowaliśmy nad reputacją w Niemczech. Pojawiliśmy się około 2000-2001 roku i w tym samym czasie po raz pierwszy ukazało się Aggro Berlin. Osobiście nie odczuwałem tego ruchu w całości, więc staraliśmy się bardziej skupiać na amerykańskiej hip hopowej scenie. Ale mogę powiedzieć, iż jest obecnie ogromna różnica na hip hopowej scenie niemieckiej w porównaniu do 7-8 lat wstecz.

    W mojej opinii ludzie byli zdziwieni lub zszokowani gdy usłyszeli o gościach na albumie „German Lugers”. Jak skontaktowaliście się z takimi postaciami jak O.C., Edo G., Living Legends, Rasco, Chief Kamachi? Działo się to poprzez internet czy spotkaliście tych artystów na jakichś koncertach lub przy innych okolicznościach?

    Racja! Większość nawiązań współpracy wiązała się z moją pracą tour managera. Ta opcja pomogła w koneksjach ale również umożliwiła bliższą współpracę z artystami i nagranie lepszych tracków!

    Jak obecnie wygląda ekipa Snowgoons? Jesteś Ty, DJ Waxwork oraz Det, lecz co się stało z Torbenem?

    Wspólnie z Detem założyliśmy Snowgoons około 2000 roku ale dodam, że Waxwork i Torben byli z nami cały czas. Na pierwszym oficjalnym wydawnictwie „Full Clip Of Ammo” 12″. Waxwork zrobił cuty a Torben zajął się okładką. Także, był to naturalny proces wejścia ich w szeregi ekipy. Torben musiał nas opuścić ze względu na swoją karierę uczelnianą. Jestem pewien, że jest tylko jeden moment w życiu, w którym dokonujesz wyboru z kim trzymasz!

    Jakbyś podsumował swój jak i pozostałych Goonsów styl? Wszyscy posiadacie ten sam gust muzyczny czy nie?

    Jesteśmy definitywnie na tym samym poziomie wiedzy muzycznej. Każdy ma swoich faworytów lecz wszyscy słuchamy prawdziwych rzeczy! Nie moglibyśmy tego razem robić jeżeli każdy chciałby mieć inny styl. Może dałoby się to zsumować ale jako końcowy efekt jest to perfekcyjna kombinacja.

    Babygrande Records jest czołowym undergroundowym labelem. Jak to było z „German Lugers”? Poszukiwaliście jakiejś wytwórni, gdzie moglibyście wydać swój album czy ludzie z Babygrande odezwali się i powiedzieli: „Słuchajcie, wydamy wasz album”.

    To była długa droga do znalezienia się w Babygrande lecz zasadniczo mieliśmy już wcześniej kontakt z Babygrande, ponieważ organizowałem tour dla Jus Allaha i Chiefa Kamachi. Także Babygrande chciała, żebym zadbał o promocję albumów Jus Allah i Chiefa. Kiedy mieliśmy już skończony cały nasz album uderzyłem ponownie do tego labelu, mówiąc im że mamy połowę artystów Babygrande w line-upie. Pokochali nas za to od pierwszej chwili i tak porozumieliśmy się razem.

    Czy jesteś zadowolony z Waszego ostatniego albumu, „Black Snow”?

    Tak! Jesteśmy dumni z tego albumu, ponieważ jest lepszy od „German Lugers”. „German Lugers” to album,który ma swoje atuty ale „Black Snow” jest to po prostu więcej niż prawdziwy album. Mieliśmy koncepcję na tę płytę żeby brzmiała dokładnie tak jak chcemy. Również było łatwiej współpracować z większą liczbą artystów teraz. Wiedzieli oni co robimy i bardzo nam pomogli. Z „German Lugers” nie zaczynaliśmy jako z albumem. Po prostu nagrywaliśmy kawałki a po krótkim czasie wiedzieliśmy, że musimy wydać album.

    Jak nagrywacie poszczególne tracki? Musicie podróżować do USA i dzielić swoje życie pomiędzy Stany Zjednoczone i Niemcy i pojawiać się w studiach nagrań czy przebiega to łatwiej?

    Większość nagrań ma miejsce tutaj w Niemczech podczas odbywających sie tourów. Ale część kawałków jest nagrywanych przez artystów w Stanach a następnie przesyłają oni nam pliki. Jeżeli nie ma czasu podczas touru, to nie chcemy nikogo gorączkować. Wolimy mieć dobry utwór zamiast szybkiego freestyle’u, lecz preferujemy nagrywać w studiu o ile jest to możliwe.

    Czy ciągle pozostają artyści, z którymi chciałbyś nagrać wspólnie kawałek? Jakie są też Twoje wpływy?

    Dla mnie to Nas pozostaje artystą, z którym chciałbym cokolwiek nagrać. On jest jednym z moich ulubionych wykonawców ale już mieliśmy pewne legendy u siebie. Ill Bill, RA The Rugged Man, Edo G…Mamy sporo wpływów, wiedzy producenckiej, muszę tutaj wymienić DJ’a Premiera, Alchemista czy Stoupe’a. Primo jest najlepszym producentem w historii! Bez dwóch zdań. Doceniamy i jaramy się takimi artystami jak ILL Bill lub Vinnie Paz. TO jest droga, którą chcemy aż do bycia na górze i zadowolenia. Lecz w końcu dnia robimy swoje własne rzeczy. Nie gryziemy się. Muzyka jest pewnym rodzajem wewnętrznej ekspresji, jednakowo możesz myśleć jak producent może jarać się własnym trackiem? My tak robimy! Cała nasza produkcja opiera się na melodiach i usposobieniach. Więc każdy track ma specyficzny humor i flavor i dobrzy artyści muszą po prostu wchłonąć ten humor.

    Jesteście reprezentantami hardcore’owego hip hopu. Czy to był zawsze Wasz ulubiony rodzaj rapu?

    Niech zgadnę, jest tak, gdyż zapodaliśmy „Black Snow” właśnie w hardckore’owej formie. Ale robimy więcej niż tylko to. Nie wszystko co robimy brzmi epicko i ciężko. Na „Black Snow” chcieliśmy zdecydowanie pokazać ten styl ale na kolejnych projektach mamy również odmienny styl. Najlepszym przykładem jest nowe video Sabac Reda video, „The Commitment” które wyprodukowaliśmy. Usłyszecie, iż jest to inne niż klimat „Black Snow”. Chcę podkreślić, że nie robimy hardkoru, po prostu robimy prawdziwą muzykę!

    Opowiedz proszę o swoich najbliższych planach. Skupiasz się na produkcji czy może przymierzasz sie do wydania mixtapu jako DJ?

    Snowgoons są zawsze zapracowani tak więc mamy kolejny projekt wraz z Savage Brothers i Lord Lhusem, który niedługo ukaże się. Dzieciaki są naprawdę zdolni i mogę powiedzieć, że wyprodukowaliśmy prawie cały album. Również pracujemy nad produkcjami dla Sicknature, Outerspace’a oraz dla wielu niemieckich artystów. Nie spuszczajcie z oka MySpace’a!

    Podczas festiwalem Hip Hop Kemp ’08 wystąpiliście jako Snowgoons Soundsystem. Czy to był tylko jednorazowy projekt? Pytam, ponieważ jak mówiłeś, mieliście wiele wspólnych tourów z chociażby Ill Billem i AOTP.

    Od kiedy Snowgoons składają się z 2 DJ-ów ma to sens w przypadku imprez. Także niesiemy ze sobą prawdziwy hip hop także. Osobiście zaczynałem jako taki DJ, więc jest to dla mnie naturalną rzeczą granie na takich imprezach. Nie zabijesz we mnie DJ-a, ha ha! Zawsze jesteśmy też na tourach z artystami. Kolejny będzie miał miejsce w grudniu tego roku wraz z ILL Billem i Big Leftem z La Coka Nostra.

    Dziękuję za wywiad. Chciałbyś coś powiedzieć na zakończenie?

    Dziękuję bardzo (oryginalna pisownia od DJ-a Illegala, okazało się także, że odwiedzał on Polskę kilkakrotnie i lubi nasz kraj – przyp. red.) za wywiad. Big up dla DJ’a Chwiała, The Returners, The Ancient Prophet i dla moich ludzi z Białegostoku. Dzięki dla każdego kto wspiera prawdziwą muzykę i kulturę. Pokój! Bądźcie czujni, ponieważ za jakiś czas będziemy mieli dla Was kolejną niespodziankę związaną z ekipą Snowgoons.

    Więcej informacji o Snowgoons znajdziecie na ich MySpace oraz facebookowym fan page’u. Warto też zaglądać po najnowsze wieści od czasu do czasu na profil Illegala na MySpace lub jego profil na Facebooku.

Translate