Autor: Witalij

  • Black Milk i Danny Brown przedstawiają wspólne EP

    Black Milk i Danny Brown przedstawiają wspólne EP

    3–5 minut

    Artyści pochodzący z Detroit usilnie pracują nad reputacją tego okręgu muzycznego, co rusz wydając świeże materiały. Nikt nie może mieć wątpliwości, iż scena hip hopowa w The Motor City należy obecnie do najlepiej prosperujących w Stanach Zjednoczonych. Wystarczy rzucić okiem choćby na ostatnie wydawnictwa płytowe sygnowane przez artystów ze stolicy stanu Michigan. We wrześniu ukazał się świeży album grupy The Regiment, „The Panic Button”, instrumentalna wersja „Elmatic” Elzhiego & Will Sessions (muzycy wydali również darmowy koncertowy longplay „Real Sessions”), Royce da 5’9″ wypuścił nową płytę zatytułowaną „Success Is Certain” oraz pokusił się z Eminemem o projekt „Hell: The Sequel”, Apollo Brown nagrał wraz z Hassaanem Mackeyem „Daily Broad”, a Black Milk i Gulity Simpson wraz z Seanem Price’em przedstawili debiutanckie LP Random Axe. Pierwszy z ww. członków tej supergrupy nie zwalnia tempa i wspólnie z Dannym Brownem zrealizował świeże EP. „Black And Brown EP” trafiło do sprzedaży 1 listopada, co ucieszyło wielu fanów twórczości duetu.

    Od przeszło 5 lat Black Milk uchodzi za jednego z najciekawszych artystów hip hopowych działających w Detroit. Po wydaniu m.in. „Popular Demand” oraz „Tronic”, raper/producent w ub.r. nagrał płytę o sugestywnym tytule – „Album of the Year” (Fat Beats Records). Wydany we wrześniu 2010 album otrzymał pochlebne recenzje i został przychylnie przyjęty przez środowisko muzyczne. Warto podkreślić, iż wydawnictwo płytowe zajęło także imponujące miejsce na listach przebojów Billboardu. Mieszkaniec The Motor City odbył również udaną trasę koncertową promującą LP, odwiedzając wraz z live bandem kilkadziesiąt miejscowości w Stanach Zjednoczonych i na innych kontynentach. Black Milk jako pierwszy artysta hip hopowy nagrał i opublikował muzykę z udziałem gitarzysty rockowego, Jacka White’a. Muzyk o statusie międzynarodowej gwiazdy rocka, był współodpowiedzialny za powstanie singla „Brain”, wydanym później na winylu przez swoją własną wytwórnię płytową, Third Man Records. W czerwcu b.r., odnoszący sukcesy w przemyśle muzycznym ex-członek B.R. Gunna, przyczynił się do wydania ww. pierwszego LP supergrupy Random Axe pod tym samym tytułem. Wyprodukowany w pełni przez niego materiał przypadł do gustu sympatykom korzennego hip hopu w połączeniu z nowoczesnymi brzmieniami muzycznymi.

    Partnerujący Black Milkowi Danny Brown, co prawda nie może poszczycić się równie bogatą dyskografią lecz nie oznacza to wcale, że jest postacią incognito na scenie muzycznej. Raper rozpoczął od wydawania darmowych materiałów – „Hot Soup” (2008) i nagranym wespół z Tonym Yayo „Hawaiian Snow” (2010). Artysta został zauważony przez multum słuchaczy i dziennikarzy za sprawą ubiegłorocznej płyty „The Hybrid”, zamieszczonej do darmowego pobrania w sieci internetowej. Od tamtego momentu, uznaje się jego za jednego z najbardziej oryginalnych przedstawicieli rapu młodego pokolenia. Teksty mieszkańca Michigan są przesiąknięte tematami związanymi z ubóstwem, narkotykami, seksem nawiązują do historii z przeszłości Emceego. Danny’ego Browna cechuje też specyficzny dobór beatów, idących zgodnie z trendami i wszelkimi przemianami muzyki. W związku z powyższym, jego twórczość nie mogła umknąć krytykom muzycznym i odbiorcom rapu, a jego nagrania wzbudzają duże poruszenie. Ostatni projekt artysty, album o wdzięcznym tytule „XXX” z sierpnia b.r., spotkał się zarówno z aplauzem, jak i druzgocąca krytyką. Sympatycy nowatorskich brzmień w hip hopie z pewnością przyklasnęli konceptom Danny’ego Browna, zaś liczące się media pokroju Pitchforka, MTV, Fadera wystawiły mu nieprzychylne recenzje.

    Nic więc dziwnego, iż wspólnego materiału tych osobistości tłumnie wyczekiwano w branży hip hopowej. Od dłuższego czasu w sieci krążyły niepotwierdzone informacje odnośnie tego płyty. Ostatecznie artyści potwierdzili, że „Black And Brown EP” ukaże się 1 listopada 2011 nakładem Fat Beats Records. Produkcji całości materiału znajdującego się na EP-ce (tracklista zawiera sporo utworów jak na tę formę wydawnictwa) podjął się Black Milk. Wśród tracków na tym projekcie można znaleźć także „Black And Brown”, które uprzednio trafiło na „Album of the Year”. Produkcja utrzymana stricte w klimacie hip hopu z Detroit, powinna znaleźć odbiorców sympatyków w wielu krajach na całym świecie.

    „Black And Brown EP” ukazało się do tej pory na płycie CD oraz w wersji digitalowej (wydanie na winylu trafi do sprzedaży niebawem). Zawartość EP-ki możecie przesłuchać na Bandcampie, jak również nabyć materiał w tym miejscu. Powstał również teledysk promujący wydawnictwo, nagrany do ww. utworu „Black And Brown”. Trudno przewidzieć czy w przyszłości otrzymamy kolejny wspólny projekt obu artystów.

    Aktualizacja: Od stycznia 2012 dostępna jest instrumentalna wersja „Black And Brown EP”. Wydawnictwo trafiło rzecz jasna na Bandcampa.

    Tracklista

    1. Sound Check (Intro)
    2. Wake Up
    3. Loosie
    4. Zap
    5. Jordan VIII
    6. Dada
    7. WTF
    8. LOL
    9. Dark Sunshine
    10. Black And Brown
  • Reef The Lost Cauze i Snowgoons łączą siły i wspólnie realizują album

    Reef The Lost Cauze i Snowgoons łączą siły i wspólnie realizują album

    3–5 minut

    Przedstawiciele surowego i bezkompromisowego rapu posiadają licznych i oddanych fanów w wielu krajach na całej kuli ziemskiej. Szczególnie artyści utożsamiani z poważaną supergrupą Army Of The Pharaohs zostali umiłowani przez sympatyków tej odmiany muzyki hip hopowej i często zajmują zaszczytne miejsca w rankingach słuchaczy i dziennikarzy muzycznych. Na przestrzeni ostatnich kilkunastu miesięcy najwięcej mówiło się o kilku członkach AOTP. Bez wątpienia prym wiedli Celph Titled (wspólny album nagrany z Buckwildem, „Nineteen Ninety Now”), Vinnie Paz (debiutancka płyta „Season of the Assassin”, kooperacja z ILL Billem jako Heavy Metal Kings oraz siódme LP Jedi Mind Tricks) i Apathy (udane wydawnictwo z sierpnia b.r. „Honkey Kong”). Do tego grona można dołożyć duet 7L & Esoteric oraz filadelfijskiego rapera, Reefa The Lost Cauze’a. O ostatnim z ww. raperów ponownie zrobiło się głośno w ostatnich tygodniach. Wszystko to za sprawą świeżego wydawnictwa Sharifa Laceya, wyprodukowanego przez Snowgoons – „Your Favorite MC”.

    Wśród wykonawców kojarzonych z hardcore’owym nurtem rapu, Reef The Lost Cauze zajmuje mocną pozycję. Mieszkaniec Philly poprzez kilka solowych wydawnictw płytowych i liczne gościnne udziały, w przeciągu kilku lat zaskarbił sobie przychylność wielu słuchaczy. Od chwili wydania debiutanckiego projektu („Invisible Empire” z 2003 roku), Emcee kontynuuje wspinaczkę po kolejnych szczeblach kariery muzycznej. W ostatnich trzech latach raper zrealizował przede wszystkim dwa albumy – „A Vicious Cycle” (Well Done Entertainment/Fuck You Pay Me Records) z 2008 roku oraz „Fight Music” (Enemy Soil Records) z maja 2010 roku. Ponadto w ub.r. trafiła do sprzedaży reedycja longplaya „Feast Or Famine”. Charakterystyczny styl reprezentanta Wschodniego Wybrzeża USA przypadł do gustu niejednej osobie po obu stronach Atlantyku.

    Partnerzy związanego z AOTP artysty, niemiecki kolektyw Snowgoons, od 2007 roku sukcesywnie powiększa grono swoich sympatyków. DJ Illegal i spółka zasłynęli głównie za sprawą serii płyt producenckich. W lutym 2007 roku trafił do słuchaczy longplay „German Lugers” (Babygrande Records), wypełniony po brzegi gościnnymi występami raperów (m.in. O.C., Rasco, El Da Sensei, The Last Emperor, Celph Titled, Craig G, Breez Evahflowin, M.E.D.). Po tym materiale beatmakerzy mieli z górki, także dzięki charakterystycznemu stylowi swoich nagrań, wyróżniającym ich wśród innych osób z branży. Kolejne wydawnictwa Niemców – „Black Snow” (Babygrande Records) z 2008 roku, „The Trojan Horse” z 2009 roku i zeszłoroczny „Kraftwerk” (wszystkie LP ukazały się przy współpracy iHipHop Distribution i Goon MuSick), przyniosły jeszcze więcej fanów ich twórczości. W tym roku, będący po roszadach Snowgoons (DJ’a Waxworka zastąpił Sicknature), zaprezentowali wspólną produkcję z Savage Brothers & Lordem Lhusem. „The Iron Fist” stanowi follow up do pierwszej płyty zrealizowanej przez ww. artystów, „A Fist In The Thought” z 2009 roku. Gdy do dorobku europejskich producentów dorzucimy kilka pobocznych projektów (m.in. darmowy album „Black Luger”) i kooperację z dziesiątkami Emcees ze Stanów Zjednoczonych, uzyskamy pełen obraz rozmachu ich działalności na scenie muzycznej.

    We wrześniu zapowiadane od pewnego czasu wspólne dzieło Reef The Lost Cauze i Snowgoons, weszło na ostatnią prostą. Artyści ogłosili, iż „Your Favorite MC” zostanie wydane 25 października 2011 roku. Obyło się bez żadnych przeszkód i w zeszłym tygodniu płyta ujrzało światło półek sklepowych. Zawierający 15 utworów album ukazał się nakładem Goon MuSick, a dystrybucją materiału zajęło się iHipHop Distribution. Wydawnictwo płytowe producenckiego tria i amerykańskiego rapera nie odbiega standardem od poprzednich dokonań współtwórców projektu. DJ Illegal, Det i Sicknature dostarczyli spójną warstwę muzyczną, odzwierciedlającą ich podejście do tworzenia beatów. Reef The Lost Cauze czuje się przy surowych, nieokiełznanych podkładach muzycznych jak ryba w wodzie i dzięki temu mógł pokazać wachlarz swoich umiejętności, z nastawieniem na mocne i trafne teksty. Filadelfijczyk uzyskał również wsparcie od szeregu niezależnych twórców – Jus Allaha, Outerspace, Esoterica, Sabac Reda, Wise Intelligenta, O.J., King Magnetica, F.T. & Slaine’a. Wszyscy artyści dodali kolorytu dla całości materiału wyprodukowanego przez Snowgoons.

    Snippety pochodzące z „Your Favorite MC” zostały zamieszczone do odsłuchu na Soundcloudzie. Również za pośrednictwem tego serwisu internetowego opublikowano single promujące płytę – „Boxcutter Samurai”, „Black Opz” oraz „Timezones”. Do dwóch pierwszych nagrań powstały też wideoklipy. Po wydaniu wspólnego albumu Reefa The Lost Cauze’a i Snowgoons, liczni fani ich twórczości powtarzają jak mantrę słynny wers: F*** rappers, Reef is my favorite Emcee. Pozostali raperzy lepiej niech pokazują się im się na oczy.

    Tracklista

    1. Brotherhood
    2. F**k Rappers
    3. Euthanasia feat. Jus Allah & Sicknature
    4. Timezones feat. Outerspace
    5. Kill Somebody
    6. Boxcutter Samurai
    7. Black Opz
    8. Brain On Drugs feat. Esoteric
    9. High By Myself
    10. Devil’s Advocate
    11. The Legend Of Mr. T
    12. Mount Up feat. Sabac Red & Wise Intelligent
    13. Big Shots feat. O.J. & King Magnetic
    14. 100 Rhyme Books
    15. F**k Rappers Remix feat. Slaine & F.T.
  • Finał kolejnej edycji IDA World ponownie w Krakowie

    Finał kolejnej edycji IDA World ponownie w Krakowie

    1–2 minut

    Ostatnie tygodnie w roku kalendarzowym przypadają zwykle na rozliczenia poprzednich 12 miesięcy i powolne przygotowania się do nadchodzącej zimy (względnie zapadnięcia w sen zimowy). Pozostałe do końca 2011 roku dni, wypełnią również imprezy kulturalne skierowane głównie do sympatyków poszczególnych elementów hip hopu. 3 grudnia Kraków po raz kolejny będzie gościł fanów najbardziej niszowej części tej kultury – turntablismu. Za kilka tygodni do dawnej stolicy Polski zawita ponownie finał prestiżowych zawodów DJ’skich – IDA World 2011.

    3 grudnia 2010 roku, Kino Kijów Centrum, Aleja Zygmunta Krasińskiego 34, Kraków
    Reebok Classic Lite IDA WORLD Final
    Wejście: od godz. 18:30
    Start: godz. 19:30
    Cena biletu: 49 zł w przedsprzedaży, 59 zł w dniu imprezy. Wejściówki dostępne są do nabycia w sieci Ticket Pro oraz w następujących miejscach w Krakowie: skateshopie Kokoszop przy ul. Floriańskiej 16 oraz w kasach Kina Kijów Centrum.

    UWAGA: do każdego zakupionego biletu organizatorzy imprezy dodają płytę CD z utworami występujących na imprezie wykonawców . Na płycie znajdzie się 13 utworów, w tym 2 mini miksy.

    Reebok Classic Lite IDA WORLD Final to drugi obok DMC World DJ Champions najważniejszy ogólnoświatowy turniej dla DJ’ów mający na celu wyłonienie mistrza świata w kilku kategoriach. Do listopada 2011 w kilkunastu krajach na całym świecie zostały przeprowadzone eliminacje do finałów mistrzostw, wyłaniające reprezentantów, którzy w grudniu otrzymają szansę walki o tytuł mistrza świata IDA. Harmonogram imprezy oprócz zawodów na najwyższym światowym poziomie obejmować będzie pokazy DJ’skie następujących przedstawicieli sceny turntablistycznej:

    Warto nadmienić, iż występ ostatniego z ww. DJ’ów będzie audio-wizualnym showem. Forma tego przedstawienia nada finałowi IDA World imprezie niezwykle wysublimowanego charakteru.

    Ze specjalnym koncertem wystąpi też Gooral prezentujący muzykę, określaną mianem „ethno elektro” – barwny show łączący elementy folklorystycznej muzyki góralskiej z nowoczesnymi brzmieniami electrobasowymi.

    Po zakończeniu IDA World Final odbędzie się w Kinie Kijów after party, podczas którego zaprezentują swoje umiejętności i sety:

    • Troubl (Francja)
    • DJ Irie (Holandia)
    • Falcon (Polska)

    Organizatorzy zawodów przygotowali video promujące nadchodzącą imprezę. Teledysk powstały do promo tracku eventu z udziałem Foreign Beggars, Nonamesa, Troubla, Mandrayqa, Fader Penetrators oraz Unkuta zamieszczam poniżej.

  • Darmowe EP: Dnte – Wake Me Up

    Darmowe EP: Dnte – Wake Me Up

    1–2 minut

    Współcześni producenci muzyczni ze zmiennym szczęściem sięgają po nowe i eksperymentalne rozwiązania. Kreatywny sampling coraz rzadziej pojawia się w nagraniach artystów, co jest pokłosiem wyczerpywania się zasobów starych płyt i pomysłów na tworzenie utworów w oparciu o tę metodę. Triumfy na całym globie święcą artyści łączący w swojej muzyce całkowicie odmienne od siebie brzmienia, nie raz stylistycznie bardzo odległe, spajając całość pod szeroko pojętą elektroniką. Popularne określenie wonky music znalazło swoją definicję na debiutanckiej EP-ce beatmakera rezydującego w Berlinie o pseudonimie Dnte. Materiał zatytułowany „Wake Me Up” trafił do słuchaczy na początku drugiej dekady października b.r.

    Umowne określenie wonky stosuje się w przypadku nagrań zaliczanych do glitch hopu, IDM, grime’u, chiptune’u, dubstepu, G-funku z lat 90.tych XX wieku, crunku, electro, skweee, broken beatu. Syntetyczne kompozycje tworzone przez artystów z różnych kręgów muzycznych, a jednocześnie utożsamianych właśnie z tym nurtem muzycznym, powstają w najróżniejszych zakątkach świata. W stolicy Niemiec za godnego przedstawiciela tej odmiany muzyki można uznać Dnte. Producent muzyczny pochodzący z Węgier na swoim premierowym projekcie zaprezentował nowoczesne brzmienia, czerpiące garściami z kilku gatunków muzycznych. Pochodzący z Węgier beatmaker na „Wake Me Up” definiuje we własny sposób wonky music. Zawierająca 8 instrumentalnych tracków EP-ka splata ze sobą dźwięki skrzypiec, gitary z syntetyczną otoczką. Gdzieniegdzie można trafić na elementy stricte hip hopowe, jak i downtempo, czy trip hopu. Wszystko podane w chwytliwy sposób przez Norberta Karsaiego.

    Wydany przez Resistant Mindz projekt został udostępniony do darmowego odsłuchu i pobrania na Bandampie (link poniżej).

    DOWNLOAD Dnte – „Wake Me Up”

    Tracklista

    1. Good Morning
    2. Drama
    3. How Can I Feel
    4. Suburmarine
    5. Take Me (Instrumental version)
    6. Valkyrja
    7. Walking
    8. Wake Me Up
  • 9th Wonder z długo oczekiwaną producencką płytą

    9th Wonder z długo oczekiwaną producencką płytą

    3–4 minut

    Każdy sympatyk hip hopu z pewnością posiada faworyzowanych przez siebie twórców, związanych z poszczególnymi elementami tej kultury. W zestawieniach słuchaczy i dziennikarzy muzycznych obejmujących producentów hip hopowych, znajdziemy zarówno postacie, działające w latach 80.tych poprzedniego stulecia, jak i osoby aktywne we współczesnych czasach. Wraz z nową falą beatmakerów, która wypłynęła na szersze wody na przełomie wieków, pojawiły się także wyzwania i nadzieje ze strony opinii publicznej. Przede wszystkim ludzie poszukują godnych następców znamienitych beatmakerów z wieloletnim stażem w branży muzycznej, powoli odchodzących na zasłużoną emeryturę. Wśród artystów, określanych obecnie tym mianem, nie sposób pominąć byłego członka Little Brother, 9th Wondera. Wzięty i popularny producent, po długim oczekiwaniu wydał pod koniec września b.r. producencką płytę „The Wonder Years”.

    Od dobrych kilku lat Patrick Douthit uchodzi  za jednego z najlepiej godzących współpracę z undergroundowymi i mainstreamowymi artystami producentów. Urodzony w 1975 roku w miejscowości Winston-Salem, wsławił się w niezależnych kręgach hip hopowych jako nadworny beatmaker Justus League. Opierające się na soulowych samplach brzmienie 9th Wondera zostało obszernie zaprezentowane światu na debiutanckim albumie Little Brother, „The Listening” z 2003 roku. Instrumentale jego autorstwa chwyciły z miejsca i w krótkim czasie mieszkaniec Północnej Karoliny otrzymał propozycje kooperacji z całą plejadą postaci ze świata muzycznego. Po jednej stronie znajdowali się raperzy i grupy kojarzone z dalekim od współczesnych list przebojów hip hopem (Strange Fruit Project, Lightheaded, Masta Ace, Murs, Jean Grae, Consequence, Sean Price, Dave Ghetto, Eternia, EPMD, M.O.P.). Z kolei, po przeciwległej szali należy umieścić międzynarodowe gwiazdy muzyczne, czy wiodące postacie w dzisiejszym hip hopowym mainstreamie (Jay-Z, Destiny’s Child, Drake, Erykah Badu, Ludacris, David Banner, Wale).

    Dorobek muzyczny 9th Wondera, to nie tylko gościnne udziały na wydawnictwach innych artystów i wsparcie przyjaciół z Justus League. Producent zrealizował kilka solowych longplayów – „Dream Merchant Vol. 1 & 2” oraz „9th’s Opus: It’s a Wonderful World Music Group Vol. 1” – oraz stoi za licznymi materiałami wydanymi z różnymi raperami. Do najbardziej liczących się płyt współautorstwa mieszkającego teraz w Raleigh beatmakera wypada zaliczyć kolejno: „Murs 3:16: The 9th Edition”, „Murray’s Revenge”, „Sweet Lord” i „Fornever” nagranych z Mursem, „Chemistry” i „Formula” powstałych przy udziale Buckshota, „Jeanius” z wokalami Jean Grae. Imponująca liczba wyprodukowanych pojedynczych utworów i pełnych LP, stawia artystę w gronie najbardziej wziętych i zapracowanych producentów na scenie muzycznej. Również z tego powodu, premiera „The Wonder Years” została kilkakrotnie przesunięta w czasie, a liczni fani jego twórczości obawiali się, iż wydawnictwo nigdy nie ujrzy światła dziennego.

    Solowy album producenta ukazał się na rynku fonograficznym 27 września 2011 roku. Materiał ukazał się nakładem labelu założonego przez samego producenta, It’s A Wonderful World Music Group. „The Wonder Years” zawiera 16 tracków (wersja dostępna iTunes został uzupełniona przez trzy bonusowe nagrania) z udziałem zastępu niezależnych, jak i doskonale znanych słuchaczom muzyki artystów. Na płycie pojawili się członkowie Justus LeagueKhrysis, Phonte, Median i Skyzoo, reprezentanci Wu-Tang ClanuMasta Killa i Raekwon, undergroundowi soliści i zespoły – Fashawn, Tanya Morgan, Big Remo, zdobywający coraz większy rozgłos Blu, Kendrick Lamar i Mac Miller, postacie o ugruntowanej pozycji na scenie hip hopowej – Murs, Talib Kweli, wokalistki – MeLa Machinko, Erykah Badu, Marsha Ambrosius. Znalazło się też miejsce dla nieco zapomnianego Warrena G.

    Poniżej zamieszczam snippety pochodzące z „The Wonder Years”. Publikuję również video trailer poprzedzający wydanie album oraz teledysk stworzony do singla „Make It Big”. Czy 9th Wonder sprostał oczekiwaniom fanów i pokusił się o wartościowe wydawnictwo płytowe? Czy nadal jednogłośnie należy do topowych producentów wywodzących się z przełomu wieków? Czy jeszcze więcej odbiorców muzyki będzie uważało jego za swojego ulubionego producenta? Odpowiedzi na te i inne pytania na pewno będą niejednoznaczne, a czas zweryfikuje warsztat beatmakera z Północnej Karoliny.

    Tracklista

    1. Make It Big feat. Khrysis
    2. Band Practice Pt. 2 feat. Phonte & Median
    3. Enjoy feat. Warren G, Murs & Kendrick Lamar
    4. Streets of Music feat. Tanya Morgan & Enigma of Actual Proof
    5. Hearing The Melody feat. Skyzoo, Fashawn & King Mez
    6. Loyalty feat. Masta Killa & Halo
    7. Now I’m Being Cool feat. MeLa Machinko & Mez
    8. Never Stop Loving You feat. Terrace Martin & Talib Kweli
    9. Piranhas feat. Blu & Sundown of Actual Proof
    10. Peanut Butter & Jelly feat. Marsha Ambrosius
    11. One Night feat. Terrace Martin, Phonte, & Bird and The Midnight Falcons
    12. Your Smile feat. Holly Weerd & Thee Tom Hardy
    13. No Pretending feat. Raekwon & Big Remo
    14. 20 Feet Tall feat. Erykah Badu & Rapsody
    15. That’s Love feat. Mac Miller & Heather Victoria
    16. A Star U R feat. Terrace Martin, Problem & GQ
  • Druga edycja Free Mind Festivalu w Białymstoku

    Druga edycja Free Mind Festivalu w Białymstoku

    2–3 minut

    Od kilku lat Białystok jest kojarzony przez mieszkańców innych miast jako prężnie działający ośrodek taneczny. Wraz z popularyzacją tańca przybyło w stolicy województwa podlaskiego tematycznych imprez poświęconych tej dziedzinie kultury. Oprócz wydarzeń stricte tanecznych, można trafić również na eventy łączące także poszczególne elementy hip hopu. We wrześniu ubiegłego roku odbyła się pierwsza edycja Free Mind Festivalu, składającego się z części tanecznej (zawody bboyowe i specjalne pokazy), uzupełnionej przez turntablistyczny contest. W tym roku ponownie wydarzenie zagości w Białymstoku. Druga odsłona Free Mind Festivalu została zaplanowana na weekend 18-20 listopada.

    W ramach drugiej edycji wydarzenia odbędą się następujące imprezy: Showcase Contest, Bboy Contest, Scratch Session i warsztaty taneczne. Free Mind Showcase Contest to konkurs skierowany do zespołów tanecznych obracających się w kulturze hip hopowej. Formacje zaproponują rozwiązania sceniczne przygotowane w różnych stylach: hip hop dance, bboying, etc. Następnie jury dokona wyboru najlepszych ekip, które będą miały okazję powalczyć o główną nagrodę festiwalu. Bboye otrzymają szansę zaprezentowania swoich umiejętności na Free Mind Bboy Contest. Otwarty turniej bboyingu, podczas którego odbędą się walki tancerzy w kategoriach: 1 vs 1 & 3 vs 3 (przewidziany wybór 8 solistów do walk systemem pucharowym). W każdym konkursie do wygrania będą cenne nagrody rzeczowe i finansowe. Z kolei Scratch Session, to konkurs przeznaczony dla DJ’ów z całej Polski. Zawody turntablistyczne uświęcą cały sobotni dzień zmagań w klubie Fama. Po zakończeniu contestu, jurorzy Scratch Session poprowadzą after party.

    Dodatkowo, w trakcie trwania festiwalu odbędą się warsztaty taneczne, z gośćmi z Polski i zagranicy, skierowane do tancerzy na różnym poziomie zaawansowania.

    Harmonogram Free Mind Festivalu 2011:

    17-20 listopada Warsztaty w Studiu Tańca Danceoffnia przy ul. Kolejowej 14 C. Więcej informacji o warsztatach w tym miejscu.

    19 listopada, klub Fama, ul. Legionowa 5

    8:30-12:00 Próby parkietu do Showcase contestu
    12:00-13:00 Próby parkietu bboyów
    13:00-16:00 Bboy Contest (jurorzy: Marcin „Rogal” Rogalski, Piotr „Omel” Omelianiuk, Bartosz „Skoora” Bandura)
    16:00-17:00 Przerwa organizacyjna
    17:00-19:30 Showcase Contest & Battle (jurorzy: Jamie Luke, „Ryfa”, Paweł „Pitzo” Mazur)
    19:30-20:00 Pokaz projektu „The Bridge”
    20:00-21:00 Przerwa organizacyjna
    21:00-22.30 Scratch Session (jurorzy: DJ Twister, DJ Fejm, DJ Trakmajster)

    Od godz. 22:30 After party w klubie Fama.

    Bilety na pokazy Free Mind Festivalu do nabycia na tydzień przed imprezą w Studiu Tańca Danceoffnia przy ul. Kolejowej 14 C lub w dniu imprezy w klubie Fama przy ul. Legionowej 5. Ceny biletów:

    • Bboy Contest: 10 zł
    • Showcase Contest & Battle: 15 zł
    • Scratch Session: 15 zł
    • Wejściówka całodniowa: 25 zł

    Zgłoszenia do udziału w poszczególnych imprezach w ramach Free Mind Festivalu należy nadsyłać wypełniając stosowne formularze na stronie wydarzenia: www.free-mind.pl.

    Poniżej materiał wideo podsumowujący tegoroczną edycję festiwalu.

  • Piecelock 70 wydawcą ósmego LP People Under The Stairs

    Piecelock 70 wydawcą ósmego LP People Under The Stairs

    2–4 minut

    W zdominowanej przez bogate efekty studyjne i nowoczesne brzmienia współczesnej muzyce, na wagę złota są ludzie tworzący płyty z old schoolowym pazurem. Od dobrych kilku lat liczy się głównie to, żeby utwory brzmiały jak najgłośniej, a poszczególne elementy składające się na całość pojedynczego tracku powinny zostać przygotowane niemal sterylnie. Coraz mniej miejsca poświęca się na nagrania opierające się na korzennych wytycznych. Zdarzają się artyści nawiązujący do dawnej ery hip hopu, jednak z roku na rok liczba takich postaci znacznie zmniejsza się. Całe szczęście, w dalszym ciągu doskonale sobie radzi jeden zespół, korzystający ze spuścizny pozostawionej przez pionierów kultury hip hopowej – People Under The Stairs. Pod koniec października ukazał się ósmy album autorstwa Double K i Thes One’a, „Highlighter”.

    Kalifornijski duet można uznać definicję zespołu odpowiadającego za organiczny, korzenny i pełnowartościowy hip hop. W swoich nagraniach People Under The Stairs przekazują po trochu każdy element tej kultury, podkreślając istotę DJ’ów, przedstawiając życie bboyów od podszewki, oddając słuchaczom muzykę z duszą. Charakterystycznych punktów w działalności formacji znajdziemy znacznie więcej. Kolektyw odpowiada za perfekcyjny sampling połączony z wyszukiwaniem właściwych starych płyt (kolekcja płytowa PUTS liczy kilkadziesiąt tysięcy winyli), zajmowanie się wszystkim, co związane z grupą (od warstwy muzycznej i tekstowej, przez projekt okładek albumów i singli, po wydawanie materiałów), postawienie na całkowitą niezależność i wolność artystyczną. Począwszy od 1997 roku, Double K i Thes One sukcesywnie podążają wzdłuż obranego przez siebie szlaku, spotykając się z uznaniem w oczach tysięcy odbiorców, zamieszkujących najprzeróżniejsze miejsca na świecie. Po latach spędzonych na współpracy z kilkoma wytwórniami płytowymi (OM Records, Gold Dust Media, Tres Records i OM Hip Hop), rezydujący w Los Angeles artyści zdecydowali się na wydanie 8. longplaya nakładem utworzonej przez siebie firmy, Piecelock 70.

    PUTS oficjalnie poinformowali o swoim kolejnym albumie 17 czerwca b.r. podczas trwania Governor’s Ball Music Festival w Nowym Jorku. Początkowo płyta zatytułowana „Highlighter” miała trafić do sprzedaży pod koniec września, następnie data premiery została przesunięta o kilka tygodni w czasie. People Under The Stairs napotkało na kilka nieprzewidzianych okoliczności, związanych przede wszystkim z brakiem odpowiedniego miksu utworów, co spowodowało odwleczenie wypuszczenia materiału. Ostatecznie płyta ukazała się w wersji fizycznej 25 października (wydanie winylowe trafi do obiegu wraz z 1 listopada). Double K i Thes One utrzymują, iż jest to najambitniejsza ich dotychczasowa produkcja. Podobnie jak w przypadku poprzednich wydawnictw płytowych, duet całkowicie odpowiada za warstwę muzyczną i tekstową znajdującą się na LP. „Highlighter” nie powinien w niczym zaskoczyć sympatyków twórczości Kalifornijczyków. Wypracowane przez nich brzmienie i specyficzny klimat unoszący się nad ich nagraniami w niezwykły sposób wprowadza odbiorców do świata kreowanego przez People Under The Stairs.

    Wydanie „Highlighter” wiąże się niejako z powrotem grupy do początków swojej kariery muzycznej. Odpowiadając w 100% za wszystkie prace związane z przygotowaniem materiału na płytę, a następnie oddanie albumu do tłoczni, duet z LA dopiął swego i powrócił do czasów debiutanckiego wydawnictwa, „The Next Step” (wydanego nakładem PUTS Records). Double K i Thes One przygotowali także dwa nagrania wideo promujące płytę. Po „FUN DMC” i „Carried Away” zwolennicy grupy oczekują godnego następcy tych projektów. Pytanie tylko czy People Under The Stairs wreszcie odwiedzą Polskę przy okazji jednej z tras koncertowych promujących album?

    Tracklista

    1. Selfish Destruction
    2. The Second Track
    3. Can’t Hold It Back
    4. Talkin’ Back To The Streets
    5. At The House
    6. Too Much Birthday
    7. We Got It
    8. The Time Bandit
    9. Foolish People
    10. Ascension To Nowhere
    11. Uprock Boogie
    12. Electric Tookie
    13. This Lifetime
    14. Cookie’s Theme
    15. Dewrit!
    16. Mean Spirited
    17. Sonic Elders
    18. WRLA
    19. Left Foot, Right Foot
    20. Ambien Hallway Music
  • Ugly Duckling zagrają koncert 12 listopada w Krakowie

    Ugly Duckling zagrają koncert 12 listopada w Krakowie

    2–3 minut

    Mamy Dla Was Kwiaty to krakowska inicjatywa zapoczątkowana przez kolektyw Rewelacyjni Hydrofoniks. Doktór Plama, Rewelacyjny Luciano i Senor Soul serwują w sobotnie wieczory na antenie Radiofonii.FM muzyczne kąski z pogranicza funku, soulu, disco i gatunków pokrewnych. Poza działalnością radiową, trio odpowiada za organizowane w Krakowie cykliczne imprezy w ramach tego cyklu. W nadchodzącej piątej odsłonie Mamy Dla Was Kwiaty wystąpią naprawdę zacni artyści hip hopowi, z kalifornijskim zespołem Ugly Duckling na czele.

    12 listopada 2011 roku, klub Rozrywki 3, ul. Mikołajska 3, Kraków
    Mamy Dla Was Kwiaty Vol. 5
    Wystąpią:

    • Ugly Duckling (Andy Cat, Dizzy Dustin & Young Einstein)
    • Afront
    • Stylowa Spółka Społem
    • Rewelacyjni Hydrofoniks

    Start: godz. 22:00.
    Cena biletu: wejściówki w przedsprzedaży w cenie 25 zł do nabycia na stronie Radiofonii. W dniu koncertu bilety w cenie 35 zł.

    Wej­ściówki na koncert można też upo­lo­wać słu­cha­jąc audy­cji Mamy Dla Was Kwiaty, nadawanej w każdą sobotę od godz. 19:30 na ante­nie Radiofo­nii (odbiór programu przez internet lub na częstotliwości 100,5 FM w Krakowie).

    Założona w 1993 roku w Long Beach w Kalifornii grupa, to synonim pozytywnego, ciepłego i organicznego hip hopu w starym-dobrym wydaniu. Począwszy od wydania dekadę temu debiutanckiego albumu „Journey to Anywhere”, Andy Cat, Dizzy Dustin & Young Einstein zasłużyli sobie na opinię jednego z najważniejszych undergroundowych zespołów hip hopowych. Ugly Duckling są doskonale rozpoznawalni przez sympatyków korzennego hip hopu zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak i w Azji, Australii, czy wielu europejskich krajach. Przy okazji swoich tras koncertowych, formacja odwiedziła mnóstwo miejscowości na całej kuli ziemskiej. Trio kilkakrotnie zaprezentowało się także polskiej publiczności, ostatni raz czyniąc to nieco ponad rok temu. W ramach kolejnego europejskie tournée, poprzedzającego wydanie nowego albumu „Moving at Breakneck Speed”, grupa zawita do Krakowa. Kameralna krakowska impreza będzie jedynym przystankiem Ugly Duckling w kraju przy promocji ich nadchodzącej płyty.

    Jako sup­port przed Amerykanami wystą­pią Łodzianie z Afrontu oraz Sty­lowa Spółka Spo­łem, która zaprezentuje się w peł­nym galo­wym czte­ro­oso­bo­wym skła­dzie – DJ, Emcee, basista, i perkusista. Ponadto o odpo­wiedni nastrój w klubie Rozrywki 3 zadba Senor Soul. Po kon­cer­cie odbędzie się after party, podczas którego Dok­tór Plama i Rewe­la­cyjny Luciano zagrają swoje sety.

    Rewelacyjni Hydrofoniks przygotowali też niespodziankę związaną z tą imprezą. Jeżeli ktokolwiek nie będzie w stanie wybrać się na zbliżający się koncert, to 12 listopada będzie miał okazję usłyszeć Ugly Duckling i Afront w trakcie audycji Mamy Dla Was Kwiaty. Pomiędzy godz. 19:30, a 21:00 na antenie ante­nie Radiofonia.FM (możliwość odbioru programu przez internet lub na 100,5 FM w Kra­ko­wie), Dizzy Dustin i spółka pojawią się w tym programie radiowym, a łódzka grupa wystąpi na żywo w czasie trwania audycji.

  • Darmowy album: A-Plus – Pepper Spray

    Darmowy album: A-Plus – Pepper Spray

    2–3 minut

    Follow-upy stanowią stały element hip hopowego rzemiosła, obecny w nagraniach niezliczonych setek artystów. Raperzy wraz z producentami chętnie odwołują się do twórczości innych osób ze świata muzycznego. Obok odniesień do wcześniejszych płyt i pojedynczych utworów przedstawicieli branży hip hopowej, znajdziemy liczne nawiązania do dorobku muzycznego reprezentantów innych gatunków muzycznych. W ten sposób można podkreślić swoje inspiracje i uhonorować dokonania nie raz znamienitych twórców na skalę światową. Właśnie tym tropem poszedł członek Hieroglyphics, A-Plus, wydając w lipca b.r. swoisty tribute skierowany do Red Hot Chili Peppers. Darmowy album „Pepper Spray” zawiera covery tracków tej kalifornijskiej grupy.

    Urodzony w 1974 roku A-Plus, podobnie zresztą jak pozostałe osoby wchodzące w skład Hiero Imperium, pozostaje obecny na scenie hip hopowej od ponad dwóch dekad. Tak długi staż w branży muzycznej nie przełożył się jednak na pokaźną liczbę solowych wydawnictw płytowych artysty. Dopiero w 2003 roku raper/producent zdecydował się na wydanie własnego materiału. Instrumentalna płyta „Warrior Priest Theme Music” nagrana wraz z Opio, co prawda nie przysporzyła mu dodatkowych fanów, ale została uznana za przyzwoitą produkcję. Dwa lata później Adam Carter pokusił się o wydanie mix-CD „Pleemix Volume One”, prezentującego nagrania ludzi związanych z Souls Of Mischief & Hieroglyphics. Debiutancki longplay mieszkańca wschodniej części Oakland, „My Last Good Deed”, trafił do sprzedaży w 2007 roku. Projekt muzyczny opierał się głównie o instrumentale autorstwa Compound 7 (A-Plus & Aagee), spotykając się z ciepłymi opiniami napływającymi z różnych stron świata. W ostatnich latach Kalifornijczyk spuścił z tonu i pozostawał na uboczu branży muzycznej. Dlatego też, pojawiające się informacje o nowym LP A-Plusa, wzbudziły zainteresowanie wśród licznego grona fanów Hieroglyphics.

    Wydana 5 lipca płyta w całości odnosi się do twórczości Red Hot Chili Peppers. Okładka „Pepper Spray” to nic innego jak rekonstrukcja coveru piątego studyjnego albumu tej znamienitej formacji funk rockowej, „Blood Sugar Sex Magik”. Poszczególne tytuły utworów zawartych na EP-ce odnoszą się wybranych singli z dorobku RHCP. Pod względem tematycznym, również tracki nie odbiegają od kompozycji Flei i spółki, czyniąc longplay pełnowartościowym follow-upem. A-Plus postarał się o swoją własną interpretację utworów Red Hot Chili Peppers, stylistycznie trzymając się określonej ścieżki. Konceptualny i spójny przy tym materiał powstał przy udziale połowy Compound 7, czyli Aagee’ego. Wokalnie udzielili się Del i Knobody, a od strony turntablistycznej LP doprawili DJ Platurn i Zac Hendrix.

    „Pepper Spray” zostało opublikowane na Bandcampie. Za pośrednictwem niniejszego serwisu lub poniższego odnośnika, możecie pobrać cały materiał. A-Plus przygotował kilka teledysków promujących album. Obrazy zostały zrealizowane do „Road Trippin”, „Give It Away” oraz „Can’t Stop”. Wydawca płyty, Compound 7 zapowiedział serię tego typu projektów. Del The Funky Homosapien przygotowuje materiał inspirowany twórczością Rage Against The Machine, Opio postara się o własną interpretację muzyki White Stripes, a na koniec Eligh podzieli się ze słuchaczami odświeżonymi nagraniami Nirvany. Jednym słowem, warto wypatrywać wieści o nadchodzących produkcjach ludzi związanych z Hiero Imperium. Jeżeli wszystko pójdzie też zgodnie z planem, to istnieje szansa na nowy longplay Hieroglyphics, co dopiero stanowiłoby wydarzenie na scenie hip hopowej.

    DOWNLOAD A-Plus – „Pepper Spray”

    Tracklista

    1. Intro (Skit)
    2. Can’t Stop
    3. Road Trippin
    4. Californication feat. Del
    5. Snow (Hey Oh); scratche: DJ Platurn
    6. By The Way
    7. My Friends feat. Aagee
    8. Give It Away feat. Knobody & Del; scratche: Zac Hendrix
  • Z dolnej półki: Pat D & Lady Paradox – Soulscapes & Jazz Breaks

    Z dolnej półki: Pat D & Lady Paradox – Soulscapes & Jazz Breaks

    3–4 minut

    Hip hop z Wysp Brytyjskich posiada bogatą historię, sięgającą połowy lat 80.tych XX wieku. Rozwijając się podobnie jak w Stanach Zjednoczonych – od graffiti i bboyingu przez imprezy grane przez DJ’ów i powstanie pierwszych grup rapowych – szybko powstały solidne fundamenty tej kultury w Wielkiej Brytanii. Obecnie, poszczególne elementy hip hopu w UK, zostały przyćmione przez raperów i zespoły muzyczne tworzące w tej stylistyce. Wielu wykonawców hip hopowych pochodzących z Anglii osiągnęło międzynarodowy sukces komercyjne, a twórczość The Streets, Roots Manuvy, Dizzee’ego Rascala, Wileya, Swaya, Kano, czy Foreign Beggars dotarła do wielu miejsc na całym świecie. Pomijając wyspiarski mainstream, można doszukać się także znaczących undergroundowych artystów, odpowiadających za uduchowione wydawnictwa muzyczne. Jedną z takich osób jest producent wywodzący się z Hull, Pat D, który w grudniu 2009 roku wydał wspólny album z Lady Paradox – „Soulscapes & Jazz Breaks”.

    Pomimo legitymowaniem się stosunkowo niewielkim stażem na scenie muzycznej, Pat Donner ma na swoim koncie kilka interesujących projektów muzycznych i innych osiągnięć. Zacznijmy od tego, iż w drugiej połowie 2006 roku Anglik powołał do życia label A Bridge Too Far Recordings. Wytwórnia płytowa rozpoczęła działalność od wydania dwunastki nagranej przez Pata D wraz z amerykańskim raperem, Melodiqiem„This Is The Time”. Po ukazaniu się tego singla winylowego, oficyna wydawnicza wzbudziła zainteresowanie europejskich słuchaczy i – przede wszystkim – Japończyków z uznanego labelu P-Vine Records. Dzięki nawiązanej współpracy z Azjatami, wydawnictwa angielskiej firmy muzycznej uzyskały dystrybucję w Kraju Kwitnącej Wiśni. Co prawda, debiutancka płyta Pata D powstała przy udziale Lady Paradox„Kind of Peace” z 2007 roku, została wydana nakładem A Bridge Too Far Recordings, ale już solowy materiał angielskiego producenta „Take a Little Time” sprzed trzech lat trafił do sprzedaży nakładem P-Vine Records. Jednak dopiero drugi longplay zrealizowany z angielską raperką/wokalistką zatytułowany „Soulscapes & Jazz Breaks” okazał się przysłowiowym strzałem w dziesiątkę, przynosząc duetowi uznanie ze strony odbiorców mieszkających na różnych kontynentach.

    Po drugie LP Pata D & Lady Paradox powinni sięgnąć sympatycy muzyki opartej o jazzowe instrumentale, spokojnie płynące i otaczające odbiorców. Pat Donner wykształcił charakterystyczny styl, troszcząc się o spokojne, laid backowe, uduchowione kompozycje. Owszem, wśród beatów dostarczonych przez producenta na „Soulscapes & Jazz Breaks”, trafią się nagrania korzystające ze znanych sampli, aczkolwiek nie jest to nachalne i nie przeszkadza w odbiorze całości materiału. Lady Paradox pewnie odnajduje się na warstwie muzycznej przygotowanej przez swojego partnera. Sympatyczna i drobna raperka z gracją porusza się na instrumentalach Pata D, udowadniając na każdym kroku, że Wielka Brytania może wychować wokalistkę z duszą i sercem. Angielski duet został uzupełniony na albumie przez grupę niezależnych artystów z różnych zakątków globu, współpracujących też wcześniej z brytyjskim beatmakerem – Benjamina Zephaniaha, Melodiqa, Selone’a, Efeksa, Evę Lazarus i Praverba. Dzięki nim „Soulscapes & Jazz Breaks” można postawić za wzór płyty stworzonej dla fanów jazz-hopu z kobiecym pazurem.

    Wspólny projekt Pata D & Lady Paradox został zamieszczony do darmowego odsłuchu na Bandcampie. „Soulscapes & Jazz Breaks” ukazało się także w wersji fizycznej na płycie CD i winylu, dostępny w sprzedaży na stronie A Bridge Too Far Recordings. Album trafił też na japoński rynek muzyczny dzięki ww. P-Vine Records. Przełożyło się na zdobyciu fanów przez duet poza Europą. Wspólne wydawnictwo angielskiego duetu gładko wpasowuje się w koncepcję „Z dolnej półki”, będąc naturalnym przedłużeniem zapoczątkowanego kilka miesięcy temu cyklu artykułów na U Call That Love.

    Aktualizacja: Pat D opublikował instrumentalną wersję „Soulscapes & Jazz Breaks”. Płyta jest dostępna również na Bandcampie.

    Tracklista

    1. Intro
    2. Leave It Behind
    3. Dear Negativity
    4. Dreamin’ of Days feat. Izzy G & Shaheen
    5. I Wanna Feel Days
    6. New Dawn feat. Benjamin Zephaniah & Selone
    7. Once In a Lifetime feat. Efeks & Eva Lazarus
    8. Juicy Grub feat. Yousif
    9. What’s It Worth? feat. Melodiq
    10. 8p Coke & Hope
    11. Relief In Rhyme feat. Melodiq & Praverb
    12. House In the Horizon
  • Konkurs: wygraj płytę CD Impromptu Notes Concepta

    Konkurs: wygraj płytę CD Impromptu Notes Concepta

    1–2 minut

    14 sierpnia b.r. ukazał się ostatni album nowozelandzkiego producenta, Concepta. „Impromptu Notes” to przesiąknięta jazzem płyta, zawierająca głównie instrumentalne utwory. Gościnnie na LP udzielili się John Robinson, ID 4 Windz oraz StaHHr. W tym miejscu, przygotowałem dla sympatyków U Call That Love niespodziankę związaną z tym projektem muzycznym. Ogłaszam konkurs, w którym do wygrania jest płyta CD „Impromptu Notes” wydana przez Definition Records. Szczegóły o zawodach znajdziecie poniżej.

    Istnieją dwie możliwości przystąpienia do konkursu. Można to uczynić bezpośrednio poprzez stronę lub fan page U Call That Love na Facebooku.

    Strona WWW:

    • Aby wziąć udział w konkursie wystarczy zapisać się do newslettera U Call That Love, wypełniając poniższy formularz, dostępny także w sidebarze strony. Mailing zostanie uruchomiony w pierwszej połowie listopada.

      UWAGA: osoby do tej pory zapisane do newslettera automatycznie biorą udział w konkursie.

    Facebook:

    • Aby wziąć udział w konkursie wystarczy „polubić” zdjęcie okładki „Impromptu Notes” zamieszczonej na fan page’u U Call That Love pod adresem internetowym http://www.facebook.com/ucallthatlove i/lub podzielić się informacją wśród swoich znajomych. Płyta zostanie rozlosowana wśród wszystkich fanów U Call That Love na Facebooku, którzy polubią zdjęcie i/lub podzielą się informacją o konkursie na swoich profilach. Jeżeli nie jesteś fanem UCTL, to nie zwlekaj i „polub” fan page jeszcze dziś.

    Konkurs potrwa do 4 listopada. W losowaniu płyty CD wezmą zarówno osoby zapisane do newslettera, jak i fani U Call That Love na Facebooku, którzy polubią zdjęcie okładki „Impromptu Notes” zamieszczonej na tym portalu społecznościowym. Zwycięzca konkursu zostanie ujawniony na stronie WWW i Facebooku.

    Życzę powodzenia w losowaniu.

    „Impromptu Notes” możecie odsłuchać online na Bandcampie.


    Po otrzymaniu wszystkich zgłoszeń na stronie WWW i Facebooku przyszła kolej na rozwiązanie konkursu. W losowaniu szczęście uśmiechnęło się do Tomasza K. (t.ka…@wp.pl), do którego wędruje egzemplarz „Impromptu Notes”. Pragnę podziękować przy tym wszystkim osobom za wzięcie udziału w tym conteście i zapraszam do kolejnych konkursów organizowanych przez serwis.

  • Vinnie Paz i Jus Allah z kolejną produkcją Jedi Mind Tricks

    Vinnie Paz i Jus Allah z kolejną produkcją Jedi Mind Tricks

    3–5 minut

    Przypatrując się karierom muzycznym solowych artystów i zespołów rozpoczynających w głębokim undergroundzie, a dziś będących doskonale znanymi na całym świecie, można dostrzec różne drogi rozwoju. Część ludzi decydowała się na budowanie swojego autorytetu i pozycji na scenie hip hopowej poprzez wydawanie licznych płyt, gościnne udziały na albumach innych postaci, nagrywanie wielu teledysków. Inni zaś nie przywiązywali dużej wagi do promocji, nie spędzali czasu na tworzeniu wideoklipów promujących kolejne albumy. Koronnymi przykładami takich artystów są choćby Immortal Technique, CunninLynguists, czy People Under The Stairs. Oprócz nich w tym zestawieniu powinno znaleźć się miejsce dla czołowej grupy hardcore’owego nurtu rapu – Jedi Mind Tricks. 25 października b.r. ukazał się nowy longplay kolektywu zatytułowany „Violence Begets Violence”.

    W przeciągu kilkunastu istnienia, Jedi Mind Tricks wypracowali sobie doskonałe, niemożliwe do podrobienia brzmienie. Nawet można to inaczej ująć – Vinnie Paz i spółka od początku posiadali charakterystyczny styl, odmienny od pozostałych zespołów na scenie hip hopowej. Wraz z wydaniem w 1997 roku debiutanckiej płyty „The Psycho-Social, Chemical, Biological & Electro-Magnetic Manipulation of Human Consciousness” niezależny zespół zapoczątkował swoją erę. Wraz z kolejnymi albumami – „Violent by Design” (2000), „Visions of Gandhi” (2003), „Legacy of Blood” (2006), „Servants in Heaven, Kings in Hell” (2007), „A History of Violence” (2008) – kolektyw budował swoje imperium, sięgające po wszelkie zakątki na kuli ziemskiej. Dzięki niezwykle klimatycznym i misternie przygotowanym beatom Stoupe’a i ostrym, przesiąkniętym jadem, nie raz kontrowersyjnym tekstom Vinniego Paza i Jus Allaha, JMT stało się symbolem surowego i bezkompromisowego rapu. Pomimo braku obecności na listach przebojów, wliczając w to Billboard, zespół zdobywa coraz większe grono oddanych fanów na różnej szerokości i długości geograficznej, stanowiących już legiony sympatyków ich twórczości. Nie lada to sztuka, zważywszy na fakt, iż grupa praktycznie nie posiadała żadnych oficjalnych teledysków. Pojawienie się we wrześniu pierwszych informacji dotyczących siódmego LP artystów, wywołało poruszenie wśród słuchaczy i dziennikarzy muzycznych.

    W porównaniu z dotychczasowymi projektami muzycznymi JMT, wraz z ukazaniem się „Violence Begets Violence” nastąpiły duże i (nie)oczekiwane zmiany. Ostatni longplay niezależnego zespołu powstał bez udziału dotychczasowego producenta, Stoupe’a. Wywołało to falę spekulacji i domysłów opinii publicznej, chociaż niektórzy odbiorcy twórczości grupy nie byli specjalnie zaskoczeni tym faktem. W informacji prasowej przekazanej mediom, Vinnie Paz obszernie wyjaśnił powody, dla których siódma płyta związanych z Army The Pharaohs artystów, nie zawiera instrumentali Kevina Baldwina. Frontman Jedi Mind Tricks przekazał wiadomość o utracie pasji i chęci do tworzenia hip hopu przez Stoupe’a, który postanowił pójść inną ścieżką i zająć się odmiennymi gatunkami muzycznymi. Na przestrzeni ostatnich lat wraz z Jus Allahem wykazywali się cierpliwością i zrozumieniem dla niego, często długo oczekując na nowe beaty od byłego producenta JMT. W wywiadzie udzielonym dla Hip Hop DX obaj raperzy jeszcze bardziej rozwinęli temat, a za najwłaściwsze podsumowanie powinno uznać się słowa Jus Allaha: „nie widziałem Stoupe’a od lat”. Tysiące fanów Jedi Mind Tricks przyjęło tę informację z niedowierzaniem, od razu mówiąc, że bez dotychczasowego beatmakera, rozpocznie się zupełnie nowy etap w twórczości formacji.

    Obowiązki Stoupe’a zostały przyjęte przez grono młodych-zdolnych producentów, uzupełnione przez uznanych beatmakerów, specjalistów od hardcore’owych nagrań. Z jednej strony mamy kolejno C-Lance’a, Hypnotist Beats, Juniora Makhno, Grand Finale’a, Illinformeda i Nero, a po przeciwległej stronie stoją Mr. Green i Shuko. Tym samym, Vinnie Paz i Jus Allah dali dużą szansę zaistnienia dla licznej grupy szerzej nieznanych artystów, co można poniekąd uznać za niespodziankę, gdyż równie dobrze mogli podjąć współpracę z bardziej rozpoznawalnymi osobistościami. Natomiast obsada raperów, którzy gościnnie występują na „Violence Begets Violence”, to mieszanka starych znajomych autorów albumu oraz Emcees, nie współpracujących do tej pory z zespołem. Gościnnie pojawią się Demoz, King Magnetic, Blacastan, Young Zee & Pacewon. Wydawcą płyty został label Enemy Soil Records, skupiający osoby związane z JMT i AOTP.

    Czy Jedi Mind Tricks bez Stoupe’a dało sobie radę i dostarczyło wartościowy album? Z odpowiedzią na to pytanie wypadałoby się na obecną chwilę wstrzymać, jednak dzięki samplerowi albumu i dotychczasowym singlom można wysnuć dobry prognostyk na ten temat. Utworami promującymi „Violence Begets Violence” wybrano „Target Practice” oraz When Crows Descend Upon You”. Do tego drugiego tracka powstał dodatkowy teledysk. Ponadto zamieszczam poniżej snippety pochodzące z ostatniego LP Vinniego Paza i Jus Allaha.

    Aktualizacja #1: Pod koniec grudnia odbyła się premiera drugiego teledysku będącego wizualną stroną ostatniego longplaya JMT. Tym razem nakręcono klip do utworu „Design in Malice”.

    Aktualizacja #2: „Violence Begets Violence” ukazało się na wszystkich doskonale znanych serwisach streamingowych.

    Tracklista

    1. Intro (prod. Scott Stallone)
    2. Burning the Mirror (prod. C-Lance)
    3. When Crows Descend Upon You feat. Demoz (prod. Hypnotist Beats)
    4. Fuck Ya Life feat. Blacastan (prod. Junior Makhno)
    5. Imperial Tyranny feat. King Magnetic (prod. C-Lance)
    6. Design in Malice feat. Young Zee & Pacewon (prod. Mr. Green)
    7. Weapon of Unholy Wrath (prod. Shuko)
    8. Target Practice (prod. Hypnotist Beats)
    9. Carnival of Souls feat. Demoz (prod. Grand Finale)
    10. Willing a Destruction onto Humanity (prod. C-Lance)
    11. Chalice feat. Chip Fu (prod. Illinformed)
    12. BloodBorn Enemy (prod. Nero)
    13. The Sacrilege of Fatal Arms (prod. C-Lance)
    14. Street Lights (prod. Nero)
Translate